ตอนที่ 114
เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)
.
ไมเด้น : " วันนี้ไม่ไปเรียนเหรอ "
โทรุ : " วันนี้ไอ้เม็กมีแข่ง ก็เลยจะไปดู ไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องเรียนมั่ง "
ไมเด้นกับลิน่าและอลิสแต่งตัวไปโรงเรียนในตอนเช้า ส่วนโทรุกำลังจะออกไปดูการแข่งของเพื่อนที่กำลังจะเริ่ม
ไมเด้นกังวลนิดหน่อยเรื่องการสอบที่จะมาถึง แต่โทรุก็พอมั่นใจอยู่ว่าจะสอบผ่าน
.
โทรุ : " งานแข่งก็ดูปกตินะ หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องเหมือนรอบที่แล้วนะ "
โทรุมาถึงหน้าสนามแข่งก็เห็นคนจำนวนมากกำลังเข้าไปดูงานแข่ง
.
อีลีท : " นายมาทำอะไรที่นี่ จะเกิดเรื่องที่นี่เหรอ? "
โทรุ : " ฉันมาดูเม็กแข่งต่างหาก ไม่ได้มามีเรื่องซะหน่อย "
อีลีทอยู่ในหน่วยที่ส่งมาดูแลความปลอดภัยของการแข่ง เธอเห็นโทรุเดินมาจึงเข้ามาทักทาย
.
โทรุ : " เธอก็เคยแข่ง ไม่อยากแก้มือกับเม็กหน่อยเหรอ? "
อีลีท : " แก้มืออะไร? ฉันไม่ได้แพ้ซะหน่อย หมอนั้นมันโกงต่างหาก "
โทรุ : " ก็ไม่มีใครจับได้ซะหน่อย "
อีลีทเป็นคนพาโทรุเข้าไปในสนามแข่ง
อีลีทรู้เรื่องที่เม็กโกงการแข่งตอนที่สู้กับเธอเมื่อปีก่อนมาจากไอแซก
.
โทรุ : " คู่แข่งของเม็กเป็นใคร? ................กูไม่น่ามาดูเลยนะ "
โทรุมองหาว่าใครเป็นคู่แข่งของเม็กในรอบนี้ โทรุเห็นซื่อก็รู้ได้ว่าเม็กชนะแน่ๆ
เพราะหลายปีก่อนเม็กเคยชนะคู่แข่งคนนี้มาโดยตลอด
.
โทรุ : " การแข่งมันคงจบแบบน่าเบื่อ ดูได้จากคนที่มาเข้าชมเลย มีแต่พวกหน่วยงานต่างๆ "
โทรุมาหาที่นั่ง โทรุรู้ว่าการแข่งของเม็กมันค่อนข้างน่าเบื่อเมื่อเทียบกับการแข่งของคู่อื่นๆ
เป็นเพราะพลังของเม็กที่ไม่ได้โชว์ความแข็งแกร่งและความสามารถของเม็กที่เก่งเกินคนวัยเดียวกันไปมาก
ทำให้การแข่งจบลงอย่างรวดเร็วและไม่มีสีสันหรือการต่อสู้ให้ดูมากนัก
สักพักการแข่งก็เริ่มขึ้นระหว่างนี้ก็มีผู้ชมเข้ามาในสนามแข่งอยู่เรื่อยๆ ส่วนมากมาดูการแข่งของรอบต่อไปมากกว่า
ซึ่งการต่อสู้ของเม็กก็เป็นไปตามที่โทรุคาด เม็กใช้พลังเหมือนอย่างเคย ทำให้คู่แข่งหมดสติด้วยการตัดอากาศหายใจ
.
.
.
โทรุ : " กูไม่น่ามาเลยนะ รอบชิงก็คงจบแบบนี้สินะ "
เม็ก : " โทษที ที่มันน่าเบื่อแล้วกันวะ "
การแข่งของคู่ต่อไปเริ่มแล้ว เม็กที่แข่งเสร็จก็มาพักตามปกติเพื่อแข่งรอบชิงในไม่อีกกี่ชั่วโมงข้างหน้า
.
โทรุ : " ตอนกูหาที่นั่ง มีพวกหน่วยงานมาดูเพียบเลยวะ มึงเลือกได้ยังว่าจะเข้าหน่วยไหน "
เม็ก : " มีอยู่สองหน่วยที่กูสนใจ "
โทรุ : " ว่ามา "
เม็ก : " หน่วยลับแบบเดียวกับคุณลิน่า ไม่ก็หน่วยดับเพลิง "
โทรุ : " มันโคตรแตกต่างเลยนะ งานอันตรายกับงานสบายๆ "
เม็ก : " มันอันตรายทั้งคู่นั่นแหละ "
โทรุ : " หน่วยดับเพลิงอันตรายน้อยหน่อย ใช้พลังของมึงก็สบายเลยด้วย "
เม็ก : " ใจจริง อยากไปเป็นเจ้าหน้าที่รัฐมากกว่าวะ "
โทรุ : " งานมันอันตรายนะสิ ส่วนใหญ่เขาเลือกพลังรูปแบบการกลายพันธุ์มากกว่านะ "
เม็ก : " กูหนักใจก็เรื่องนี้แหละ "
โทรุ : " ร่างกายมึงสู้พวกรูปแบบการกลายพันธุ์ไม่ได้หรอก เลือกหน่วยดับเพลิงซะ "
โทรุคุยอยู่กับเม็กตลอดจนหมดช่วงพักและเวลาของรอบชิงก็มาถึง
โทรุไม่ได้ออกไปดูการแข่งด้านนอกแต่ดูผ่านทีวีในห้องพักนักแข่งแทน
เพราะรู้ว่าเม็กจะชนะรอบชิงได้แบบสบาย
.
อีลีท : " อีลีทพูดค่ะ ฉันดูความปลอดภัยของสนามแข่งอยู่ค่ะ ................ได้ค่ะ "
อีลีทมีสายเข้าจากคุณหัวหน้าเรียกให้มาช่วยงานด่วน ตอนแรกอีลีทไม่อยากไปตอนนี้เพราะว่างานแข่งยังไม่จบ
แต่อีลีทก็มองว่ารอบชิงคงจะจบเร็ว เธอจึงตอบตกลงจะไปช่วยงานคุณหัวหน้า
.
อีลีท : " มีอะไรคะ คุณลิน่า "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เข้าไปข้างในหาหัวหน้า ฉันต้องไปกับขบวนขนย้าย "
อีลีทมาโผล่ที่ด้านหน้าทางเข้าของโบราณสถาน โดยมีรถหุ้มเกราะหลายคันจอดอยู่จำนวนมาก
คุณเจ้าหน้าที่รัฐเองก็สวมชุดเกราะกันกระสุนแบบเต็มยศราวกับทหารพร้อมออกรบ
.
อีลีท : " มาแล้วค่ะ คุณหัวหน้า "
คุณหัวหน้า : " ไปคุยกันในชั้นลึกกว่านี้ดีกว่า "
คุณหัวหน้ากำลังคุยงานอยู่กับหน่วยต่างๆ ด้านในโบราณสถานใต้ดิน
คุณหัวหน้าพาอีลีทมาคุยที่ชั้นใต้ดินเพื่อไม่ให้ถูกดักฟัง คำสั่งคือของคุณหัวหน้าคือ
ให้อีลีทเอา Artifact ที่พึ่งถูกค้นพบจำนวนมากไปยังศูนย์วิจัยที่อยู่ในค่ายทหาร
โดยขบวนค้นย้ายด้านบนจะเป็นตัวล่อให้
.
อีลีท : " จำนวนขนาดนี้เลยเหรอคะ "
อีลีทมาดูกล่องบรรจุ Artifact หลายสิบใบที่กองอยู่ในชั้นใต้ดิน
อีลีทสงสัยว่าทำไมถึงมี Artifact จำนวนมากขนาดนี้
และคำตอบก็เดินขึ้นมาพอดี ซึ่งก็คือฟารากำลังถือ Artifact อีกชิ้นขึ้นมาพอดี
.
ฟารา : " อีลีทเหรอ? โทรหาเธอแต่แรกพวกเราก็ไม่ต้องใช้กองกำลังทหารแล้ว "
อีลีท : " เกิดอะไรขึ้นค่ะ คุณฟารา "
ฟารา : " เรื่องนั้นฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ประตูของชั้นใต้ดินทุกชั้นถูกเปิดออกนะสิ "
ฟาราเอา Artifact ที่พึ่งถือมาใส่ในกล่องบรรจุและให้อีลีทเอามันไปส่งที่ศูนย์วิจัย
อีลีทใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการส่งกล่องบรรจุ Artifact ไปยังศูนย์วิจัยในค่ายทหาร
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " สถานการณ์ปกติ หน่วยหน้าใกล้ถึงค่ายทหารแล้ว "
ทหาร : " หน่วยหลังเกิดเรื่องแปลกๆ ไฟจราจรควรจะเขียวตลอดทางสิ "
ทหาร : " หน่วยด้านหลังขาดตอนไปแล้ว วนกลับไปหาเดี๋ยวนี้ "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " คนขับ! วนรถกลับไปหาหน่วยหลังก่อน "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐนั่งอยู่กับขบวนรถด้านหน้าสุด ขบวนขนย้ายถูกแบ่งเป็นสามส่วน
หน่วยหน้า คือ หน่วยที่เคลื่อนที่เร็ว เป็นหน่วยที่ต้องเข้าปะทะหากมีการพยายามจะขโมย Artifact
หน่วยกลาง คือ หน่วยที่เก็บ Artifact หากเกิดการปะทะหน่วยนี้จะหาเส้นทางหลบหนีทันที
หน่วยหลัง คือ หน่วยคุ้มกันหน่วยกลางและค่อยสนับสนุนหน่วยหน้าหากเกิดการปะทะ
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " บางส่วนแยกไปคุ้มกันรถขนย้ายซะ พวกเราไปหาหน่วยหลัง"
คุณเจ้าหน้าที่รัฐสั่งการให้หน่วยหน้าบางส่วนไปคุ้มกันรถขนย้ายที่พยายามหาเส้นทางหลบหนี
.
ทหาร : " RPG!! "
ทหารตะโกนบอกคนอื่นว่า เขาเห็นคนถือ RPG กำลังเล็งมายังขบวนรถ
เสียงนั้นทำให้คนที่อยู่ในรถกระโดดออกจากรถได้ทันก่อนที่ลูกระเบิดจะทำลายรถทั้งคัน
เสียงปืนก็ดังตามมาติดๆ เกิดการปะทะขึ้นกลางสี่แยก
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พวกนายปะทะกันไป ฉันจะอ้อมไป "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐมุดลงไปใต้ดินผ่านทางฝาท่อระบายน้ำที่อยู่ใกล้
เป้าหมายคือเธอจะอ้อมไปโผล่อาคารที่อีกฝ่ายยิงกดดันขบวนค้นย้ายอยู่
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พวกมันเป็นระบบระเบียบซะจริง "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐเดินตามทางของท่อระบายน้ำมาเรื่อยๆ จนเจอทางขึ้นไปโผล่ในอาคารพอดี
แต่ทางขึ้นมีกลุ่มคนติดอาวุธเฝ้าอยู่ 2 คน เธอเข้าไปปะทะกับสองคนทันที
อีกฝ่ายที่เห็นก็ยิงใส่คุณเจ้าหน้าที่รัฐทันที ด้วยชุดเกราะที่ใส่สามารถกันกระสุนของอีกฝ่ายได้
ถ้าเป็นคนทั่วไปคงจะโดนยิงจนล้มลงเพราะแรงปะทะของกระสุน
แต่สำหรับคุณเจ้าหน้าที่รัฐแรงปะทะของกระสุนไม่ใช้ปัญหา เธอใช้มือหยิบเกราะเสริมขึ้นมาบังส่วนหัวของเธอ
ระหว่างที่วิ่งเข้ามาคุณเจ้าหน้าที่รัฐใช้พลังของเธอเพิ่มความร้อนใส่มือของเธอที่วางอยู่
และใช้มือที่มีความร้อนแทงทะลุร่างของอีกฝ่ายจนเสียชีวิต
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ลายสักพวกนี้ .............พวกค้าของเถื่อน แต่อาวุธพวกมันล้ำสมัยเกินไป "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐวิทยุแจ้งไปยังทหารที่ปะทะกันอยู่ด้านบนถนนว่ากลุ่มที่พวกเขาปะทะด้วยคือกลุ่มค้าของเถื่อน
แต่มีบางอย่างที่เธอสงสัยมันคืออาวุธที่พวกค้าของเถื่อนใช้ พวกมันไม่มีทางมีอาวุธที่ดีขนาดนี้ได้
เธอกำลังคิดว่ามีกลุ่มเบื้องหลังค่อยสนับสนุนทางด้านอาวุธอยู่
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ฉันกำลังขึ้นไปบนอาคารทางเหนือ หยุดยิงไปยังอาคารนั้น ฉันจัดการเอง "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐวิทยุไปยังทหารด้านนอกเพื่อเข้าไปในอาคารและจัดการกลุ่มค้าของเถื่อนในอาคาร
เธอปีนขึ้นมาผ่านทางท่อระบายน้ำพร้อมกับใช้พลังของเธอคุมทั้งร่างกาย ความร้อนของเธอทำให้ชุดเกราะที่ใส่มาละลายจนพังไปหมด
คุณเจ้าหน้าที่รัฐเดินลุยจัดการกลุ่มค้าของเถื่อนภายในอาคารแบบเรียงตัว
กระสุนที่ยิงใส่เธอถูกหลอมละลายด้วยความร้อนก่อนที่พวกมันจะทำอันตรายเธอได้
.
ทหาร : " กำลังเสริมมาจากทางใต้ พวกเราดันเข้าไปในอาคารทางตะวันออกและตก "
การปะทะกันทำให้ทหารจากค่ายทหารมาเป็นกำลังเสริม ขบวนขนย้ายจึงดันเข้าไปในอาหารเพื่อจับกุมพวกค้าของเถื่อน
ด้วยกองกำลังที่มากกว่าและคุ้นชินกับพื้นที่ทำให้กองกำลังทหารจัดการพวกค้าของเถื่อนได้อย่างง่ายดาย
.
ทหาร : " หน่วยกลางถึงศูนย์วิจัยแล้ว แต่มีหนึ่งในรถขนย้ายหายไป "
ทหาร : " พวกมันยังคงไปได้ไม่ไกล ออกตามหาซะ "
ทหารแจ้งข่าวเข้าไปยังทุกหน่วยว่ามีรถขนย้ายหายไปหนึ่งคัน
.
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไม่ต้องตามหรอก เสียเวลา "
ทหาร : " เราปล่อยพวกมันไปไม่ได้ "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พวกเราเป็นตัวหลอก ของจริงไปถึงก่อนหน้าพวกเราจะออกจากโบราณสถานอีก "
คุณเจ้าหน้าที่รัฐบอกข้อมูลเชิงลึกให้กับทหารที่กำลังจะขับรถออกไปตามล่ารถที่ถูกขโมยไป
ขบวนขนย้ายครั้งนี้เป็นเพียงตัวหลอก ของจริงคืออีลีทที่ใช้พลังของเธอค้นย้าย Artifact ทั้งหมด
.
___________________________จบตอน___________________________
.
อธิบายเกี่ยวกับพลังที่โทรุใช้ลบความทรงจำของผู้คนของตอนที่ 111
โทรุลบความทรงจำของผู้คนไป 2 สัปดาห์ ผลลัพธ์ควรจะเป็นว่าผู้คนจำอะไรเกี่ยวกับ 2 สัปดาห์ที่แล้วไม่ได้เลย
ซึ่งก็เป็นไปตามนั้น แต่ว่าโทรุคุมพลังตัวเองไม่ได้ จึงทำให้โทรุลบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วง 2 สัปดาห์ไปทั้งหมดเลย
ทำให้ช่วงเวลานั้นหายไปและเกิดเหตุการณ์ใหม่ขึ้นมา
(เหตุการณ์เก่าคือโทรุโดนจับตัวไป เม็กมาช่วยเปิดโบราณสถาน ทุกคนพยายามช่วยโทรุให้ได้สติ)
(เหตุการณ์ใหม่คือทุกอย่างเป็นปกติ โทรุไปโรงเรียน เม็กไปแข่ง ทุกคนใช้ชีวิตไปตามปกติ)
แต่ว่าโทรุลบความทรงจำของผู้คนไป 2 สัปดาห์ทำให้ผู้คนจำเหตุการณ์ใหม่ไม่ได้ไปด้วยเช่นกัน
มีเพียงเม็กที่รับรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ใหม่ได้คนเดียวเพราะโทรุเลือกไม่ให้เม็กโดนพลังลบความทรงจำไปด้วย
ทำให้เม็กจำทุกอย่างของเหตุการณ์ใหม่ได้ทั้งหมด
แต่โทรุจะไม่รู้ว่าเหตุการณ์ใหม่คืออะไรเพราะตัวเองจำได้แค่เหตุการณ์เก่าผ่านคำบอกเล่าของคนอื่น