ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบหก Clash
ไม่ว่าเราจะวางแผนการมามากแค่ไหน
ไหนขั้นสุดท้ายพวกเราก็ต้องตัดสินกันด้วยกำลัง
นั่นคือความคิดของพวกพี่กล้าม
พวกเขาไม่เคยเชื่อมาก่อนว่าสติปัญญาจะแก้ไขปัญหาอะไรได้
และตั้งแต่เกิดมาในดินแดนที่ยากแค้นต่อสู้มาและตายไปเพราะเจอกับคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจกว่า
ความคิดของพวกเขาก็คงยังไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ต้นจนจบ
Block
บล็อก
ทหารองครักษ์ของกริฟกาเรี่ยนได้ยกโล่ตั้งขั้นเป็นหมู่คณะป้องกันกริฟกาเรี่ยนที่เป็นผู้นำเอาไว้
องครักษ์นั้นสามาถรป้องกันได้แม้แต่ไฟของไวเวิร์นหรือแม้แต่คนยักษ์ที่ฟาดกระบองเข้ามา
พวกเขาก็ไม่ถอย
ชุดเกราะของพวกเขาส่องแสงเงางามโล่นั้นสามารถสะท้อนได้ทั้งพลังโจมจีทางกายภาพและพลังเวทย์
เปรี้ยง
หง่างงงง
กึ้ง
ขวานยักษ์ฟาดเข้ามาปะทะกับกระบวนทัพของโล่ที่คุ้มครองกริฟกาเรี่ยน
เสียงที่ปะทะราวกับเสียงของปืนใหญ่กระทุ้งเข้ากับระฆังขนาดใหญ่
สร้างความเจ็บปวดให้กับคนดูไม่ต้องพูดถึงคนที่อยู่ใกล้ในบริเวณนั้นที่เจอเสียงสะท้านแก้วหูนั้นไป
โล่นั้นแตกหักคามือพี่กล้ามแต่ร่างกายของพี่กล้ามก็สะท้อนกลับไปด้วย
กระบวนทัพ Formation ต่างๆมีข้อดีของการทำให้ฝ่ายที่โจมตีมาต้องบาดเจ็บด้วยการโจมตีของตนเอง
ทำให้คนที่ฝึกกระบวนทัพได้นั้นจะแสดงความได้เปรียบอย่างมากในสนามรบ
Third Wind
แรงก๊อกสาม
แต่บรรดาองคัก์ที่ถือโล่ของกริฟกาเรี่ยนนั้นดีใจได้เพียงแค่ชั่วเสี้ยววินาที
พี่กล้ามก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งด้วยพลังโจมตีที่มากกว่าเดิมเพราะพี่กล้ามก็สามารถโจมตีได้แรงมากกว่าเดิมหากบาดเจ็บเช่นกัน
เช้ง
กริฟกาเรี่ยนคว้าดาบออกมาและโจมตีไปทางพี่กล้าม
t
ข้อต่อ
ดาบสีเงินพุ่งไปที่ข้อต่อตามส่วนต่างๆอย่างไม่ลังเล
มีอานุภาพในการหยุดการโจมตีของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่ทำให้ได้เคลื่อนไหวช้าลง
กร้วม
พี่กล้ามกลับใช้ปากกัดดาบของกริฟกาเรี่ยนไว้
เปรี้ยง
กริฟกาเรี่ยนหลบหมัดที่พี่กล้ามชกมาได้อย่างฉิวเฉียดแต่หมวกที่เขาใส่อยู่ถึงกับบุบไปข้างหนึ่ง
โครม โครม โครม
ทันใดนั้นก็มีร่างกายของทหารโยนมาทางที่กริฟกาเรี่ยนกับพี่กล้ามสู้กันอยู่
เพราะพี่กล้ามคนอื่นๆอยากมีส่วนร่วมในการต่อสู้ด้วยเลยโยนร่างกายของใครก็ได้ที่อยู่ข้างมือของตนเองไปทางที่กริฟกาเรี่ยนอยู่เพราะอยากมีส่วนร่วมด้วย
ทั้งที่หากเล็งที่กริฟกาเรี่ยนคนเดียวก็อาจจะชนะไปแล้วแต่นี่ล่ะคือพี่กล้ามล่ะ
พวกเขาไม่ใช่สติปัญญาในการแก้ไขปัญหา
การต่อสู้ของสองคนกลายเป็นการปะทะกันระยะประชิดตะลุมบอนClash กันจนได้ในที่สุด