กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมเลิกคิดถึงเรื่องที่จะตามมาในอนาคตเพราะราชาปีศาจไม่น่าจะอยู่ในโลกหรือมิตินี้ตอนนี้มีเพียงแข็งแกร่งมากขึ้นและมากขึ้นเท่านั้นถึงจะจัดการเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นได้ ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!การฆ่าล้างเกิดขึ้นอีกครั้งดาบในอาณาเขตหมื่นดาบทั้ง10ที่ยังไม่ถูกใช้งานเข้าฟาดฟันกองทัพปีศาจและมารฉัวะ! ตัวสุดท้ายในกองทัพตายลง น่าแปลกที่กริมไม่ได้ประโยชน์อะไรมากนอกจากการดูดจิตวิญญาณ
''อ่า...หมดเวลาแล้วสินะ''กริมล้มลงเพราะดูเหมือนผลของยาได้หมดลงไปแล้ว คลื่น! คลื่น! คลื่น!ตอนนี้เองที่วิหารสั่นไหวอย่างรุนแรงกริมสัมผัสได้ถึงออร่าที่สูงส่งและทรงพลัง วูบ! ร่างจิตวิญญาณเป็นเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของพระเจ้าที่ปรากฎตัวต่อหน้ากริมใบหน้าของนางแสดงให้เห็นว่ารู้สึกผิดมากแค่ไหน นางค่อยๆลอยลงมาแล้วเอื้อมมือไปลูบใบหน้าของกริมฉับพลันพลังและความแข็งแกร่งทั้งหมดของกริมก็กลับมา
''เราเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของพระเจ้าต้องขอโทษเจ้าด้วยที่ทำให้เจ้าต้องเจอกับเรื่องยากลำบากเช่นนี้ตอนนี้เราจะส่งทุกคนออกไปข้างนอกก่อนเพื่อป้องกันการรบกวนทั้งหมด''กริมคิ้วกระตุกทันทีที่ได้ยิน
''ไม่จำเป็นเพราะคนที่เหลืออยู่ในนี้คงไม่เข้ามาที่นี่หรอกและข้าเองก็มีบางคนต้องไปรับตัวด้วย''
''หากเป็นแบบนั้นเราจะให้เจ้าเป็นผู้ควบคุมพื้นที่ทั้งหมด เพราะยังไงพื้นที่นี้จะไม่ปรากฎขึ้นมาอีกแล้วตอนนี้เรามีเรื่องต้องพูดกับเจ้าซักหน่อย...''เศษเสี้ยวจิตวิญญาณพากริมเจ้าไปในห้องเดิมของนางจากนั้นนางจึงถอนหายใจออกมาแล้วเริ่มพูดเรื่องบางอย่าง
''เราเฝ้ารอเจ้ามานาน ในอนาคตเจ้าจะเป็นตัวตนที่อยู่บนจุดสูงสุดของทุกเผ่าพันธุ์แม้แต่เราพระเจ้าก็ตามเจ้าคงได้รู้เรื่องสายเลือดแรกเริ่มมาบ้างแล้วแต่มันยังมีเบื้องหลังมากกว่านั้นอีกความจริงที่เราสร้างทั้ง3ตัวตนขึ้นมาก็เพราะต้องการผู้ช่วยในการต่อสู้กับศัตรูของเราแต่ใครจะไปคิดทั้ง3กลับต่อสู้กันแบบเอาเป็นเอาตาย ที่เราจะบอกก็คือเราจำเป็นต้องให้เจ้าช่วยไม่เช่นนั้นมิติที่อยู่ในความดูแลของเราทั้งหมดจะต้องสูญสลาย ชีวิตทุกชีวิตจะต้องสูญสิ้น''
''...ยังมีอะไรที่พระเจ้ายังทำไม่ได้อีก? แล้วเรื่องที่จะให้ข้าช่วยคืออะไร แล้ว...''เศษเสี้ยวจิตวิญญาณยกมือนั่นเป็นสัญญาณให้กริมเงียบและนั่นทำให้กริมไม่พอใจมาก
''เราบอกเรื่องทั้งหมดแก่เจ้าไม่ได้หรอกเพราะมันจะทำให้เจ้ากดดันตัวเอง ตอนนี้ยังพอมีเวลาเหลืออยู่มากเจ้าจงรวบรวมแล้วกลืนกินสายเลือดแรกเริ่มทั้งหมดซะ เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน''
''แล้วที่อยู่ของสายเลือดแรกเริ่มหละ''
''เราไม่มีความทรงจำในส่วนนั้นเพราะร่างหลักของเรากำลังพักฟื้นอยู่ ตอนนี้หมดหน้าที่ของเราแล้วและนี่คือรางวัลของเจ้า''เศษเสี้ยวจิตวิญญาณของพระเจ้าเข้าจูบกริมจากนั้นจึงกลายเป็นละอองแสงและละอองแสงทั้งหมดได้เข้าไปอยู่ในตัวกริม ตูม! พลังของกริมเพิ่มสูงขึ้นมากพลังกาย91,000,000จุดพลังเวทย์198,000,000จุดและนอกจากพลังที่เพิ่มขึ้นกริมยังได้เทคนิคดาบของพระเจ้ามาอีก1เทคนิคมันคือเทคนิคเพลงดาบที่ใช้คู่กับดาบคาตานะโดยเฉพาะเพลงดาบ3กระพริบกระพริบที่1 ไร้แรงต้านทานฟันออกไปเป็นคลื่นพลังไม่ว่าไกลแค่ไหนพลังจะไม่ลดลงกระพริบที่2 ฟันผ่านการป้องกัน ติดตามจนกว่าจะฟันโดนเป้าหมายกระพริบที่3 คาตานะทั้ง3จะล่องหนและปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มีออกมา ศัตรูไม่เห็นต้านไม่ได้มีแต่ตาย
''แบบนี้ค่อยคุ้มค่าหน่อยที่เข้ามาในนี้ ตอนนี้เวลายังพอเหลืออยู่''กริมบ่นพึมพัมออกมาคนเดียวหลังจากเศษเสี้ยวจิตวิญญาณพระเจ้าและผู้ควบคุมการทดสอบหายไปและด้วยยังเหลือเวลาอยู่กริมจึงหลอมยาเพิ่มพลังตอนนี้กริมทุ่มทรัพยากรไปมาก แต่ผลที่ได้มันทำให้กริมผิดหวังจนแทบร้องไห้เพราะพลังของกริมเลื่อนมาที่พลังกาย95,000,000จุด พลังเวทย์200,000,000จุด
''เวร! มันจะเพิ่มน้อยเกินไปมั้ยข้าทุ่มแกนอสูรระดับสูงไป8ใน10ส่วนเลยนะเฮ้ย''กริมเริ่มหัวเสียมากขึ้นตูม! แต่มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้กริมจึงพุ่งทะลุขึ้นไปบนวิหาร 'ตรวจสอบธรรมชาติ'กริมฉีกยิ้มทันทีเพราะเจอเป้าหมายซักที 2พ่อลูกตัวแสบ ฟุ่บ! เพียงแค่นึกกริมก็มาโผล่หน้าคนทั้ง2แต่นั่นมันอยู่กลางกลุ่มคนในเผ่าพันธุ์มนุษย์ประมาณ1,000คน
''มาหลบอยู่ที่นี่นี่เอง เอ้าไปกันเถอะ''กริมหยอกล้ออีกฝ่ายด้วยท่าทางสบายๆผิดกับอีกฝ่ายที่เคร่งเครียด
''จัดการมันสิวะ ข้าจ้างพวกเจ้าแล้วนะ''ลูกสาวของอดีตจอมราชันย์ตะโกนออกมาเสียงดังเพื่อให้คนอื่นรู้ตัวเพราะก่อนหน้านี้นางมาหลบอยู่ในพื้นที่ส่วนที่1แต่พอนานเข้าอยู่ดีๆคนก็กลับมาที่นี่มากมายนางจึงใช้โอกาสนั้นจ้างทุกคนที่สนใจให้มาคุ้มกันตนเองและพ่อของนางเพื่อเพิ่มโอกาสในการในชีวิตรอด
''เอ่อ...ข้า...ข้าไม่รับงานนี้แล้ว''
''โทษทีข้าเองก็เหมือนกัน ข้าคืนเงินที่เจ้าให้มาก็แล้วกัน''
''เรื่องนี้ข้าไม่ขอยุ่งด้วย ข้ายังมีคนรักและครอบครัวที่ต้องกลับไปดูแล''ทุกคนที่เคยมั่นใจว่างานนี้มันง่ายกลับทยอยกันคืนของว่าจ้างแล้วถอยห่างออกไปด้วยความกลัวทันที ใครจะอยากเข้าไปตายบ้าง?
''นี่พวกเจ้า...ขะ...ข้าให้ค่าจ้างเพิ่มเป็น10เท่าเลยเร็วเข้าฆ่ามัน''ไม่มีใครตอบรับนางเลยซักคนทุกคนต่างแสดงแววตาเห็นอกเห็นใจแต่ก็ไม่เข้าไปช่วย ไม่แม้แต่จะปริปากพูดอะไรเลยด้วยซ้ำ
''หยุดดิ้นรนเถอะไม่มีใครหน้าไหนช่วยเจ้าได้ทั้งนั้น''กริมสลายพลังของลูกสาวจอมราชันย์ทิ้งทันทีจากนั้นจึงส่งทุกคนออกไปข้างนอก ตามมาด้วยเรียกคนของตัวเองมาหาจากนั้นจึงออกจากที่นี่ไปตูม! โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ! แต่เมื่อออกมากริมกลับส่ายหน้าเพราะคนที่ถูกส่งออกมาก่อนหน้านี้กำลังฆ่ากันเพราะบางส่วนไม่พอใจที่ได้ของกลับไปน้อยเกินไปนั่นจึงเกิดการแย่งชิงขึ้น
''ท่านจอมราชันย์ข้าควรจะไปเยี่ยมเมืองของท่านเลยมั้ย''เป็นองค์ราชาที่เคยช่วยกริมเอาไว้พูดขึ้น
''ข้ายังไม่ว่างอีก1เดือนข้างหน้าให้ไปหาข้าที่เมืองหลวงของทวีปนี้ก็แล้วกัน ข้ากำลังจะผลักดันทวีปนี้อย่างน้อยมันจะกลายเป็นทวีปที่แกร่งจนไม่มีใครกล้ารังแก''ถึงปากของกริมจะพูดกับองค์ราชาแต่สายตาจับจ้องไปที่คนคุ้มกันขององค์ราชา ตอนแรกกริมว่าจะไม่พูดอะไรแล้วแต่มันอดไม่ได้จริงๆ
''ทำไมตอนนี้เงียบนักหละ เหอะ! เคยตายมั้ย''กริมแค่ล้อเล่นเท่านั้นแต่อีกฝ่ายกลับคุกเข่าลงอย่างรวดเร็วแค่ได้ยินกริมพูดร่างกายของพวกมันก็หมดแรงแล้ว

''หึ! กลับ!!!''หลังพูดจบกริมและกลุ่มของกริมก็ขึ้นไปบนหลังเจ้าไก่ฟ้าที่รออยู่จากนั้นทั้งหมดจึงหายไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่120:เพลงดาบ3กระพริบ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่120:เพลงดาบ3กระพริบ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้