Hunterสุดแกร่ง ที่อยากเป็นแค่คนอ่อนแอ [จบ}

    ตอนที่ 147 เรื่องทั้ง 2

    " เรื่องที่ 1 ก็คือเรื่องที่'จอรน์สัน' Hunter rank S สายพยากรณ์ของเราได้บอกเอาไว้ ก็คือเรื่องการต่อสู้ระหว่างบุคคลทั้ง 7 คนที่ในนั้นมีคุณอยู่ด้วย "
    " ครับ "
    " ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ตกใจเลยนะ หรือว่าทางคุณรู้อยู่แล้วงั้นเหรอว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น "
    ประธานสตรีฟถามออกมาด้วยน้ำเสียงแปลกใจมองตรงมาทางผมที่ยืนอยู่ ซึ่งเรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องที่ผมคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าทางนั้นต้องติดต่อผมมาเพราะเรื่องนี้แน่ ผมเลยตอบออกไปแบบไม่ตกใจอะไร ตามจริงผมก็อยากจะบอกเรื่องเกี่ยวกับผู้สร้างให้เค้าฟังด้วยแต่ว่า...พอมาลองคิดดูดีๆ แล้วอย่าดีกว่าเพราะว่าผมก็พึ่งเคยเจอกับเค้า แถมถ้าเรื่องนี้คนรู้เยอะมันอาจจะกลายเป็นปัญหาได้ ด้วยเหตุผลนี้ผมเลยไม่ได้บอกอะไรไป
    " เรื่องนั้นมันอธิบายยากนะ แต่ว่าการต่อสู้ที่คุณจอรน์สันเห็นมันเกิดขึ้นที่ไหนครับ "
    " พวกเรายังไม่ทราบ ทั้งสถาณที่แล้วก็เวลาแล้วนี้ก็เป็นเรื่องที่ 2 ที่ผมจะบอกคุณ "
    " เรื่องที่ 2 หมายความว่ายังไงครับ "
    " สาเหตุที่ทางเราไม่ทราบทั้งสถาณที่แล้วก็เวลานั้น มันเป็นเพราะว่าทางจอรน์สันไม่ได้บอกเอาไว้ "
    ไม่ได่บอกเอาไว้งั้นเหรอ ดูเหมือนว่ามันจะมีอะไรแปลกๆแล้ว ทำไมจอรน์สันถึงไม่บอกทั้งสถาณที่แล้วก็เวลา แล้วไหนจำคำพูดแบบนั้นของทางประธานสตรีฟอีก'ไม่ได้บอก' แล้วทำไมพวกเค้าถึงไม่ถามกันละ ตอนนี้ในหัวผมมีแต่ความสงสัย
    " ท่านประธานคุณหมายความว่ายังไงที่พูดว่า'ไม่ได้บอกเอาไว้'ท่านกำลังพูดเหมือนกับว่าตอนนี้คุณจอรน์สันไม่ได้อยู่กับทางคุณเลย "
    ผมถามออกไปด้วยความสงสัย เพราะจอรน์สันนั้นเป็นถึง Hunter rank S สายพยากรณ์เค้าต้องสามารถระบุทั้งตำแหน่งสถาณที่ แล้วก็เวลาได้อย่างแน่น่อน แล้วเมื่อกี้ทำไมประธานสตรีฟถึงพูดออกมาแบบนั้นกันหลังจากที่ผมถามออกไปประธานสตรีฟ ก็เงียบไปสักพักแล้วก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
    " สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณนั้นมันเป็นความลับที่ขนาดคนในอเมริกา ยังรู้กันอยู่แค่หยิบมือ หลังจากที่ฟังไปแล้วผมขอให้คุณเก็บมันเป็นความลับด้วย "
    ความลับงั้นเหรอ??? แล้วอีกอย่างถ้าคนรู้แค่นั้นมันก็เป็นความลับระดับประเทศเลยไม่ใช้หรือไง แล้วทำไมเค้าถึงมาบอกเรื่องแบบนั้นกับเราละ
    " ผมขอถามก่อนได้มั้ยครับ ทำไมถึงได้จะบอกความลับแบบนี้กับผม ผมแค่ต้องการคุยกับคุณจอรน์สันแน่นั้นเอง "
    " เห้อออออ "ประธานสตรีฟถอนหายใจออกมา" เรื่องนั้นมันก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเค้าคนนั้นแหละครับ "
    " ถ้าท่านบอกมาแบบนั้น ผมก็พร้อมที่จะฟังครับ "
    ผมตอบออกไปแล้วก็รอฟังคำตอบจากประธานสตรีฟอย่างใจจดใจจ่อ แล้วเค้าก็พูดออกมา ทันทีที่ได้ยินผมก็มีสีหน้าตกใจกับเรื่องนั้นทันทีมันเป็นเพราะว่าเรื่องเค้าบอกออกมานั้น ในความเป็นจริงแล้วมันไม่น่าที่จะเกิดขึ้นได้ เรื่องนั้นก็คือ