สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 18

“ในที่สุดพวกเราก็รวบรวมฮีโร่กันได้ถึงสิบคนซักที ทีนี้แหละเงินหลายสิบล้านจะต้องเป็นของกลุ่มเรา เพราะแต่ละคนที่พวกเราคัดมามีแต่ฝีมือดีในระดับ B ทั้งนั้น” ฮีโร่คนหนึ่งพูดหลังจากพวกเขาเห็นภารกิจกวาดล้างย่านบรูคลินเมื่อไม่กี่วันก่อน พวกเขาทำการแยกกันไปรวมคนที่สนใจเข้าร่วมภารกิจกวาดล้างครั้งนี้มาตั้งเป็นกลุ่มเพื่อออกล่า

“ถ้างั้นขึ้นรถกันเถอะฉันอุส่าไปเช่ามา ขับแค่สองชั่วโมงก็ถึงบรูคลินแล้ว” ฮีโร่อีกคนพูด

จากนั่นฮีโร่กลุ่มสิบคนนี้ก็ขึ้นรถไปกลุ่มของพวกเขานั้นใช้เวลารวบรวมคนทั้งหมดหนึ่งวันเต็มๆ ถ้าถามว่าทำไมต้องใช้เวลารวบรวมฮีโร่นานขนาดนี้ก็เพราะฮีโร่ระดับ B นั้นมีน้อยยังไงล่ะ แถมภารกิจนี้เป็นภารกิจกวาดล้างดังนั้นทุกคนจึงคิดว่าสัตว์กลายพันธ์ที่ต้องไปจัดการจะต้องมีเยอะแน่ๆ ซึ่งถ้ารับภารกิจสุ่มสี่สุ่มห้าอาจจะพากันไปตายได้ หลายคนจึงหลีกเลี่ยง

ไม่นานฮีโร่กลุ่มนี้ก็มาถึงจุดที่ทหารตั้งด่านพวกเขานั้นถูกหยุดเอาไว้เหมือนกันสตีฟ

“พวกเราเป็นกลุ่มฮีโร่ที่รับภารกิจกวาดล้างย่านบลูคลิน เปิดให้เราได้เข้าไปด้วย’ ฮีโร่ที่ทำหน้าที่ขับรถเปิดกระจกไปบอก

“อ๊ะขออภัยที่เสียมารยาทครับ ถ้าอย่างนั้นเชิญเลยครับ” ทหารนายนั้นบอก

“ว่าแต่คุณทหาร มีฮีโร่กี่กลุ่มแล้วที่เดินทางมาทำภารกิจนี้” ฮีโร่คนที่ขับรถถาม

“พวกคุณเป็นกลุ่มแรกครับ และก็มีคนที่มาคนเดียวอีกสองสามคนแต่ป่านนี้ผมว่าพวกนั้นน่าจะเสร็จไปหมดแล้ว” ทหารนายนั้นพูด

“อืมขอบใจมาก” ฮีโร่คนนั้นพยักหน้าก่อนจะขับรถมุ่งตรงไปที่บรูคลินทันที

“ว่ายังไงบ้างมีกี่คนแล้วที่รับภารกิจนี้” ฮีโร่ที่อยู่ในรถถาม

“ถ้าเป็นกลุ่มล่ะก็พวกเรากลุ่มแรก ส่วนโซโล่มีสามคนพวกนั้นคงหวังมาเก็บตกล่ะมั้ง มือใหม่เสียจริงๆ ไม่รู้หรือไงภารกิจกวาดล้างแบบนี้สัตว์กลายพันธ์มักอยู่เป็นกลุ่มล่าคนเดียวไม่ไหวหรอก” ฮีโร่คนที่ถามทหารเมื่อครู่เป็นคนตอบ

“นั่นสินะคงเป็นมือใหม่ ได้แต่หวังว่าพวกนั้นจะหนีกลับไปแล้วนะ ทุกวันนี้คนที่เป็นฮีโร่ยิ่งตายกันเยอะๆอยู่ จนทางการเปลี่ยนกฎการรับฮีโร่เข้าสมาคมใหม่หมดแต่ก็ช่วยไม่ได้มากเพราะพวกนั้นไม่มีสกิลสายต่อสู้เลย” ฮีโร่ที่นั่งอยู่ด้านในพูด

และไม่นานพวกเขาก็มาถึงย่านบรูคลินในที่สุด

“แปลก !!!” ฮีโร่คนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่อุทานออกมา

“แปลกยังไง” ฮีโร่ที่นั่งข้างคนขับถามเขานั้นไม่ใช่คนแถวนี้จึงไม่รู้ว่าถึงบรูคลินแล้ว

“ก็เราเข้าย่านบรูคลินแล้วน่ะสิ แต่ทำไมไม่ยักเห็นมีสัตวก์กลายพันธ์ซักตัว” ฮีโร่คนที่ขับรถหยุดรถทันทีก่อนจะให้คนอื่นๆลงมา

“ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะได้ยินเสียงรถจึงหนีกันไปหมดหรือเปล่า” ฮีโร่คนที่นั่งด้านหลังลงมาและเริ่มสันนิษฐาน

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราเดินเท้าหากันเถอะ จัดฟอเมชั่นด้วย” ฮีโร่อีกคนพูดก่อนจะเริ่มจัดขบวนและออกล่าสัตว์กลายพันธ์กันทันที

อีกด้านหนึ่ง

ตู้ม !!!! เสียงสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งถูกอัดจนปลิวไปชนกับตึกจนมันตายคาที

“อืมต้องใช้แรงประมาณนี้สินะถึงจะฆ่ามันได้และไม่ทำให้ศพเสียหายเยอะ” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปชำแหละศพและเก็บมันเข้ากระเป๋ามิติอย่างรวดเร็ว

“นี่ก็ผ่านมาสองวันแล้ว กระเป๋าเราจะเต็มอยู่แล้ว นี่ถ้าไม่ชำแหละก่อนพวกมันคงเต็มกระเป๋าเราตั้งแต่วันแรกแล้ว” สตีฟพูดออกมาสองวันมานี้เขาล่าสัตว์กลายพันธ์ได้เยอะพอสมควรในความคิดของเขา

“ว่าแต่ภารกิจนี่มันกินอาณาเขตไปทั่วบรูคลินเลยหรือเปล่าเพราะถ้ากินอาณาเขตไปทั่วแบบนั้นกว้างมากเลยนะคงใช้เวลาเป็นสัปดาห์กว่าจะจัดการหมด แล้วฮีโร่คนอื่นๆไปไหนหมดเนี่ยไม่เห็นเจอสักคน” สตีฟอดบ่นออกมาไม่ได้ (คนอื่นเขาใช้เวลาเตรียมตัวหลายวันเฟ้ย)

จากนั้นสตีฟก็เริ่มตรวจสอบจำนวนสัตว์กลายพันธ์ที่ล่าได้

“ทั้งหมดหนึ่งร้อยสี่สิบสองตัวแล้วงั้นเหรอ งั้นก็เจ็ดล้านแล้วสิ รวมกับเงินของเราที่เก็บได้ก็เกือบสิบล้านแล้ว โว้วนี่ขนาดยังไม่ได้เอาซากที่ชำแหละไปขายนะเนี่ย ไม่น่าเชื่อไม่ถึงสองเดือนเราจะหาเงินได้มากขนาดนี้ถ้ารู้อย่างนี้ล่ะก็มาเป็นฮีโร่ไปตั้งนานแล้วโธ่ !!!!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะตรวจสอบสถานะตัวเองดูบ้างเพราะตั้งแต่เข้ามาล่าก็ไม่ได้ตรวจดูเลย

หน้าต่าง ชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 70อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้าน (ฮีโร่)อายุ : 29 ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : B

“หือนี่เราจะระดับ A แล้วงั้นเหรอสกิลของเรามันขี้โกงจริงๆเลยไอ้สกิลค่าประสบการณ์คูณสิบเนี่ย” สตีฟอดพูดไม่ได้เขาไม่รู้ว่าคนอื่นต้องใช้ความพยายามขนาดไหนในการอัพแต่ละเลเวลแต่เขานั้นสามารถเก็บเลเวลได้เร็วกว่าคนอื่นถึงสิบเท่า แล้วจะไม่ให้พูดว่าตัวเองโกงได้ยังไงล่ะและตอนนั้นเองสตีฟก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

“นั่นตัวอะไรน่ะ” สตีฟพูดออกมาพลางพยายามมองไปข้างหน้าที่ไกลกว่าสองกิโลเมตร

“สูงเท่าตึกเลยนะนั่น ตัวอะไรมนุษย์ยักษ์เหรอ” สตีฟพูดออกมาหลังจากมองเห็นไกลๆ มันมีรูปร่างเหมือนคน แต่ไม่น่าจะใช่เพราะเจ้าสิ่งมีชีวิตนี้สูงพอๆกับตึกสี่ชั้นเลยทีเดียว สตีฟตัดสินใจเข้าไปดูมันใกล้ๆ เพราะถ้ามันเป็นสัตว์กลายพันธ์เขาจะได้จัดการมัน

ไม่ถึงนาทีสตีฟก็อยู่ห่างจากมันไม่ถึงร้อยเมตร

กรวบ !! กรวบ !! กรวบ !! เจ้าสิ่งมีชีวิตหรือสัตว์กลายพันธ์นั่นมันกำลังหยิบร่างของมนุษย์ขึ้นมาแทะกินอย่างเอร็ดอร่อย

“นั่นมัน !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจหลังจากเห็นมันกำลังหยิบศพของใครบางคนขึ้นมาแทะ ซึ่งถ้าให้เดาน่าจะเป็นฮีโร่เพราะสังเกตจากเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ สตีฟรีบตรวจสอบมันทันที

หน้าต่างไซครอปตาเดียว Lv.102เป็นยักษ์ที่มีดวงตาเป็นอาวุธสามารถยิงคลื่นความร้อนสูงออกจากดวงตาได้

“ไอ้ตัวนี้อ่ะนะไซครอป !!” สตีฟอุทานออกมาเขานั้นนึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าไซครอปนี่มันวิวัฒนาการมาจากอะไร

กรวบ !! กรวบ !! กรวบ !! มันโยนร่างของฮีโร่ที่กลายเป็นศพแล้วเข้าไปในปากทั้งร่างก่อนจะเคี้ยวและกลืนลงท้องทันทีหลังจากมันกินเสร็จมันก็ค่อยๆลุกขึ้น

“หิววววว !!!!! ยางงงงงง !!!! ม่ายยยยยย !!!!!!! อิ่มมมมมม !!!!!” เจ้าไซครอปทันทีที่ลุกขึ้นมันก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงยานๆเหมือนกับเพลงที่ถูกตั้งให้เล่นแบบสโลวโมชั่น

“พูดได้ด้วยมีสติปัญญางั้นเหรอ !!!” สตีฟอุทานออกมาแต่ดูเหมือนเขาจะใช้เสียงดังไปหน่อยจนทำให้เจ้าไซครอปหันมาตามเสียงสตีฟที่มันได้ยิน

“อาหารรรรรรรร !!!!!!” มันพูดออกมาก่อนจะเริ่มวิ่งมาหาสตีฟทันที

ตึง !!!! ตึง !!!! ตึง !!!! ตึง !!!! ตึง !!!! เสียงน้ำหนักเท้าของมันแต่ละข้างในการวิ่งมาหนักเป็นอย่างมากซึ่งสามารถบ่งบอกได้ว่าน้ำหนักของมันจะต้องเป็นตันแน่นอน

“มาแล้วแต่เลเวลขนาดนี้มันมาอยู่แถวนี้ได้ยังไงเนี่ยแต่สิ่งที่น่าเป็นกังวลที่สุดก็คือ” สตีฟพูดอย่างไม่เข้าใจและพลางคิดอย่างหนัก

“ตรูจะเอาร่างมันเก็บยังไง กระเป๋าตรูใกล้จะเต็มแล้ว !!!!!!!!!” สตีฟเริ่มโวยวายออกมาเพราะเขาคิดไม่ออกด้วยร่างขนาดสูงกว่าห้าเมตรแบบนี้ ต่อให้ชำแหละเก็บมันลงไปด้วยเนื้อที่ที่เหลือในกระเป๋าในตอนนี้เขาคิดว่าไม่น่าจะพอที่จะเก็บมันลงไป

ตอนนั้นเองสตีฟก็รู้สึกเหมือนมีแสงอะไรกำลังแยงตาอยู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าที่ดวงตาของเจ้าไซครอปนี่กำลังเปร่งแสงอยู่ ใช่แล้วฟังไม่ผิดหรอกมันกำลังเปร่งแสง

“หรือว่ากำลังจะโจมตีด้วยคลื่นความร้อน !!!” สตีฟอุทานออกมาเพราะถ้าโดนโจมตีด้วยคลื่นความร้อนมีหวังชุดเขากระเป๋าเขาโดนเผากลายเป็นผงหมดแน่ สตีฟยังไม่ทันได้คิดหาวิธีอะไรคลื่นความร้อนก็ถูกยิงออกมาแล้ว

ปิ้ว !!!!!!!!!!! ตู้ม !!!!!!!!!!!! คลื่นความร้อนถูกยิงออกมาแน่นอนสตีฟหลบทัน

“เฮ้ย !! ไอ้ยักษ์นี่มันคลื่นความร้อนที่ไหนกันล่ะโว้ย เลเซอร์ชัดๆ นี่ถ้ามันโดนกระเป๋ามิตินะ มีหวังกระเป๋าเป็นรูแน่ๆ เอ็งจะรับผิดชอบยังไง !!!!!!!!!!!!!” ถึงแม้สตีฟจะหลบทันแต่ก็อดตะโกนใส่มันอย่างโมโหไม่ได้ แต่เจ้ายักษ์ไซครอปนี่ไม่ตอบเมื่อมันเห็นว่าเป้าหมายของมันหลบได้มันก็เตรียมยิงคลื่นความร้อนหรือที่สตีฟคิดว่ามันคือเลเซอร์นั่นอีกครั้ง

หวืด !!!!!!!! เสียงชาร์จพลังงานคลื่นความร้อน

“หนอยจะยิงอีกแล้วงั้นเหรอ พ่อไม่สนแล้วจะเก็บไม่ได้ยังไงก็ช่างถ้าปล่อยให้มันยิงมีหวังกระเป๋าเสียหายแน่ๆ” สตีฟไม่สนหน้าอินหน้าพรหมแล้วเขาตัดสินใจกระโดดพุ่งเข้าใส่มันและชกใส่ดวงตาดวงโตของมันทันที

ตู้ม !! แผละ !! เสียงดวงตาของมันถูกชกจนตาแตกน้ำเมือกจากดวงตาแตกกระจายไปทั่ว ร่างของมันค่อยๆล้มลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกทันที

ตึ่ง !!!! ร่างของไซครอปยักษ์ล้มลงฝุ่นควันมากมายกระจายไปทั่ว

“แค่ก !! แค่ก !! แค่ก !! โอ๊ยน้ำในลูกตามันเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยเหม็นคาวชะมัด เข้าปากไปนิดนึงด้วยอยากจะอ้วก !!!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะมองไปยังร่างของเจ้าไซครอปที่กลายเป็นศพไปแล้ว

“เหอะเลเวลร้อยสองงั้นเหรอก็ไม่เห็นจะเท่าไหร่ โดนหมัดเดียวน็อคเหมือนกันหมด” สตีฟพูดออกมาก่อนจะพยายามเก็บศพมันลงไปในกระเป๋ามิติและก็เป็นอย่างที่คิดร่างของมันนั้นใหญ่เกินไป

“เอาแบบนี้แล้วกัน” สตีฟตัดสินใจเอาเนื้อสัตว์กลายพันธ์ที่ชำแหละเอาไว้ออกมาทั้งหมดซึ่งปริมาณของมันมีมากถึงกว่าห้าร้อยกิโลกรัมและเมื่อเอาเนื้อทั้งหมดออกมาแล้วสตีฟถึงเก็บศพของเจ้าไซครอปใส่กระเป๋าไป

“โอ้ !! ใส่ได้แฮะเต็มพอดีเลย” สตีฟพูดออกมาหลังจากสามารถเก็บมันลงไปได้

“ว่าแต่เนื้อพวกนี้จะเอายังไงดี ทิ้งก็เสียดาย จากที่ดูๆแล้วน่าจะได้ กิโลละหลายร้อยเหรียญบางชนิดน่าจะเป็นพัน” สตีฟพูดเพราะเนื้อกว่าห้าร้อยกิโลนี้น่าจะมีราคาราวๆล้านกว่าเหรียญนั่นเอง

“เอาแบบนี้แล้วกัน” สตีฟตัดสินใจยกเนื้อพวกนั้นเทอญขึ้นเหนือหัวด้วยมือข้างเดียวก่อนจะเดินมุ่งหน้ากลับไปทางเดิมเพราะกระเป๋าเต็มแล้วถ้ายังออกล่าต่อไปคงไม่คุ้มเพราะไม่ได้เก็บศพพวกมันกลับไปขายแล้ว เขานั้นมีตัวอย่างจากตอนล่าในเซ็นทรัลปาร์คแล้วว่าศพพวกนี้ขายได้ราคาดี

เปรี๊ยะ !! เปรี๊ยะ !! เปรี๊ยะ !! เปรี๊ยะ !! ทุกย่างก้าวที่สตีฟเดินถึงกับทำให้ถนนนั้นแตกลายงา จริงๆถนนพวกนี้สามารถรองรับน้ำหนักได้มาก แต่เพราะถนนพวกนี้ตั้งแต่ยุคสัตว์กลายพันธ์มันก็ไม่เคยได้ถูกซ่อมแซมและบำรุงดูแลอีกเลย ทำให้เนื้อปูนบนถนนนั้นกรอบไปหมดจากการถูกแดดถูกฝนเป็นเวลากว่าสิบปี

สตีฟเดินแบกมันไปหลายชั่วโมงตอนนั้นเองสตีฟก็เจอเข้ากับกลุ่มคน

“อ๊ะมีคนมาล่าแล้วงั้นเหรอ สงสัยเรากลับมาอีกรอบคงไม่ทันแล้วมั้งก็สัตว์กลายพันธ์พวกนี้อ่อนจะตาย” สตีฟอุทานออกมา ส่วนเหล่าฮีโร่ที่เจอสตีฟนั้นกำลังอ้าปากค้างที่เห็นฮีโร่แต่งตัวบ้านๆคนหนึ่งที่เหมือนจะเป็นคนธรรมดากำลังแบกเนื้อสัตว์กลายพันธ์หลายชนิด ที่ดูๆแล้วน่าจะเป็นร้อยตัวอยู่บนหัว

สตีฟยังเดินต่อไปโดยไม่สนปฎิกิริยาฮีโร่เหล่านั้น

ทางด้านกลุ่มฮีโร่

“เฮ่ นั่นมันอะไร !!” ฮีโร่คนหนึ่งพูดหลังจากเห็นอะไรบางอย่างกำลังมุ่งตรงมาทางพวกเขาทั้งสิบคน ใช่แล้วฮีโร่กลุ่มนี้คือฮีโร่ที่เข้ามาเป็นกลุ่มแรกไม่นับโซโล่แบบสตีฟ

“สงสัยเป็นสัตว์กลายพันธ์มั้ง” อีกคนนึงตอบกลับมา

“ก็ดีสิเดินมาตั้งนายยังไม่เจอตัวอะไรซักตัว ที่แท้หนีมาอยู่นี่กันเอง” อีกคนนึงหยิบอาวุธออกมาจากกระเป๋ามิติ

“เฮ่ !! ไม่ใช่นั้นมันคน !! คนจริงๆกำลังแบกอะไรซักอย่างอยู่บนหัว” ฮีโร่อีกคนนึกอุทานออกมาเขานั้นมีสกิลที่สามารถทำให้มองเห็นได้ระยะไกล

คนงั้นเหรอ !!!!!!!!!!!!!!! x9 ฮีโร่อีกเก้าคนที่เหลืออุทานออกมาหลังจากได้ยินสิ่งที่คนในกลุ่มบอกจากนั้นร่างของสตีฟก็ค่อยๆปรากฎแก่สายตาพวกเขาพวกเขานั้นอ้าปากค้างที่เห็นคนกำลังแบกเนื้อสัตว์กลายพันธ์มากมายไว้บนหัวด้วยมือข้างเดียว แถมยังเดินชิลๆอยู่บนถนน จนกระทั่วสตีฟผ่านพวกเขาไปพวกเขาจึงได้สติและรีบตรวจสอบสถานะของสตีฟกันใหญ่

ชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 85อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29 ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : A

“เลเวลแปดสิบห้า ระดับ A x10” พวกเขาทั้งสิบอุทานออกมาหลังจากเห็นสถานะของสตีฟ สตีฟนั้นไม่รู้เลยว่าหลังจากจัดการไซครอปเลเวลหนึ่งร้อยสองไปแล้วนั้นเลเวลเขาจะขึ้นมาทันทีถึงสิบห้าเลเวล

“ถึงว่าไม่เจอสัตว์กลายพันธ์เลย เพราะไอ้หมอนี่เองสินะ !!!!” ฮีโร่คนหนึ่งพูดออกมาพลางกัดฟันอย่างโมโห

“คุณพ่อบ้านงั้นเหรอ ฮีโร่จากไหนกันฉันอยู่นิวยอร์คมากว่าสิบปี ยังไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย หรือมาจากเมืองอื่น แต่มันมาทำอะไรแถวภารกิจเลเวลหกสิบกว่าล่ะ มันไม่น่าจะได้ประสบการณ์จากการฆ่าสัตว์กลายพันธ์แถวนี้แล้วนะ จะบอกว่าร้อนเงิน ???? ไม่น่าใช่เพราะเพียงแค่มันไปจัดการสัตว์กลายพันธ์เลเวลเก้าสิบศพพวกนั้นก็ขายได้เงินเป็นล้านเหรียญแล้ว !!!” ฮีโร่คนที่ทำหน้าที่ขับรถพูดพลางมองร่างของสตีฟที่ค่อยๆไกลออกไป โดยทุกคนที่ได้ยินดังนั้นก็คิดเป็นอย่างเดียวกันในใจว่า เอ็งมาทำอะไรแถวนี้ !!!!!!

จบ...

ปล. รบกวนกดติดตาม กดใส่ชั้นหนังสือ และรีวิวเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลกเพื่อเป็นกำลังใจแก่นักเขียนในการเขียนตอนต่อๆไปด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 เอ็งมาทำอะไรแถวนี้ !!!!!!!

นิยายแนะนำ

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 เอ็งมาทำอะไรแถวนี้ !!!!!!!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้