Zelion Fantasy Rewirte

บทที่ 50

เปลวเพลงิความร้อนสูงที่สามารถหลอมละลายได้แม้กระทั่งเหล็กกล้าถูกจุดขึ้นภายในเตาหลอม ความร้อนมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากเตาทำให้อุณภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้นในพริบตา แม้แต่ฮิเมะก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างเฉียบพลันนี้ได้ด้วยทักษะติดตัวการปกป้องจากผู้กล้าที่สามารถป้องกันสถานะผิดปกติและลดความเจ็บปวดได้ในระดับหนึ่ง

หากนี่เป็นการโจมตีเด็กสาวคงบาดเจ็บไปแล้ว เหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามใบหน้าที่แสนงดงามและเพียบพร้อมของเด็กสาวเป็นครั้งแรกตั้งแต่มาที่โลกในที่เธอสัมผัสได้ถึงความหวาดหวั่นจากสิ่งที่ไม่รู้จักเพราะสิ่งนี้ไม่ใช่เปลวเพลิงธรรมดาแน่ๆจากลักษณะการเกิดที่ผิดธรรมชาติ

ตรงกันข้ามเอเลนที่ยืนอยู่ใกล้กว่ากลับไม่ปรากฏแม้แต่เหงื่อซักเม็ด ความร้อนที่เพิ่มขึ้นไม่ส่งผลเสียต่อร่างกายของเขาแต่อย่างใด ดวงตาสีทับทิมจับจ้องไปยังเตาหลอมพร้อมๆกับใช้เความคิดขั้นตอนที่เขากำลังทำอยู่นี้เป้นขั้นตอนที่กินเวลานานที่สุด

จากบันทึกของฮิเมะขั้นตอนการหลอมนี้จะเป็นขั้นตอนที่จะขับไล่โลหะและแร่ที่ไม่จำเป็นออกจาตัวเหล็กกล้า ซึ่งต้องนำโลหะที่จัดเตตรียมไปผ่านไฟที่มีอุณหภูมิสูงแต่เนื่องจากในโลกเก่าต่อให้มีเทคโนโลยีล้ำหน้าเพียงใดก็ต้องใช้เวลาถึงสามเดือนกว่าขั้นตอนนี้จะสมบูรณ์

เวลาคือปัจจัยสำคัญของขั้นตอนการหลอมแต่เอเลนไม่มีเวลาที่จะรอมากขนาดนั้นเขาจึงเลือกใช้วิธีลัดที่มีแต่เขาคนเดียวที่ทำได้เพราะเขาคือผู้ที่ใช้พลังแห่งกาลเวลาเพียงหนึ่งเดียวดังนั้นเวลาสำหรับเขาแล้วมันก็คือทรัพยากรอย่างหนึ่ง เมื่อคิดได้ดังนั้นเอเลนจึงหลับตาพร้อมกับสลับไปใช้วงจรเวทมนต์อีกอันหนึ่งที่แฝงอยู่ในร่างกาย

พลังอันเก่าแก่โบราณล้นทะลักออกมาจากวงจรเวทมนต์ไหลไปตามส่วนต่างๆของร่างกายประหนึ่งลำธารเชี่ยวก่อนที่จะเคลื่อนมาถึงฝ่ามือ ตอนนั้นเองดวงตาสีทับทิมก็เปิดออกก่อนที่เขาจะประทับฝ่ามือลงไปบนเตาหลอมอย่างแผ่วเบา

เวทมนต์กาลเวลา กาลโกลาหล

แม้จะมีเวทย์กาลเวลาคอยช่วยเหลือแต่การที่เขาจะเร่งเวลาให้ผ่านไปสามเดือนในพริบตานั้นเป็นไปไม่ได้ เอเลนทำได้เพียงเร่งเวลาไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วซึ่งฮิเมะจะเห็นเพียงเปลวไฟที่ไหววูบเร็วกว่าปกติเท่านั้น พลังเวทมนต์ของเด็กหนุ่มดิ่งลงเหวเพราะผลลัพธ์ที่เขาต้องกันนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นตามหน้าผาก เอเลนแบ่งสมาธิหยิบเม็ดยาลูกกลอสีฟฟ้าที่มีคุณสมบัติแบบเดียวกับน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทมนต์เพียงแต่เป็นแบบอัดเม็ดที่มีราคาแพงดีดมันเข้าไปในปากเงียบๆ เขายังแอบใช้พลังเวทย์บังคับให้เม็ดยาเคลื่อนไปที่กระเพาะอาหารพร้อมทั้งบังคับให้มันหลอมละลายเพื่อเร่งการดูดซึม

พลังเวทมนต์ค่อยๆฟื้นฟูกลับมาแต่ก็ยังช้ากว่าอัตราการลดลงเอเลนต้องทำแบบนี้อีกหลายครั้ง กลืนเม็ดยาราคาแพงเข้าไปแบบไม่เสียดาย

ฟู่ววว

จนกระทั้งผ่านไปสิบห้านาทีตัวเหล็กก็ถูกหลอมมาด้วยเวลาสามเดือนไม่ขาดไม่เกินเอเลนจึงปลดทักษะออกพร้อมกับผ่อนลมหายใจ สลามันเดอร์เองก็รับรู้ได้ถึงความคิดของผู้เป็นนายจึงผ่อนเปลวเพลิงลง ขั้นตอนทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติมากจนฮิเมะชื่ออย่างสนิทใจว่าทุกอย่างเพิ่งผ่านไปได้เพียงสิบห้านาที

“เอ่อ ไม่ผ่อนไฟเร็วเกินไปหน่อยเหรอคะ?”

ฮิเมะที่เงียบอยู่นานอดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ เอเลนเพียงหันไปยิ้มแต่ไม่ได้อธิบายอะไรที่เด็กสาวถามเพราะเธอยังไม่รู้ความสามารถของเขาและเขาก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องโฆษณาสรรพคุณของตัวเอง

“เท่านี้ก็พอแล้วละครับ”

เอเลนตอบไปแบบนั้นก่อนจะใช้คีมเหล็กฉาบด้วยพลังประสิทธิ์ศาสตรายื่นเข้าไปหยิบเหล็กร้อนๆที่เพิ่งผ่านการหลอมจนเสร็จออกมา วางบนพื้นที่จัดเตรียมเอาไว้เมื่ออากาศเย็นตัวลงสิ่งที่เหลืออยู่จากการหลอมนั้นเป็นเพียงก้อนเหล็กสีขาวขุ่น

ฮิเมะอดไม่ได้ที่จะลุกมาดู เธอขมวดคิ้วไม่ใช่เพราะสิ่งที่ออยู่ตรงหน้านั้นคือความล้มเหลวแต่มันคือทามาฮากาเนะที่เกือบจะสมบูรณ์แบบแล้วนั้นเอง เด็กสาวมั่นใจแน่ๆว่าเอเลนต้องใช้เวลทมนต์ดังกล่าวในการร่นระยะเวลาสามเดือนให้เหลือเพียงสิบห้านาที

เอเลนเดือนไปหยิบค้อนด้ามยาวมา เมื่อกลับมาเห็นเด็กสาวกำลังยืนพินิจก้อนแร่เขาจึงได้ส่งเสียงเตือน

“ช่วยถอยออกไปหน่อยครับ อีกเดี๋ยวคงจะเสียงดังหน่อย”

ฮิเมะพยักหน้าก่อนจะถอยออกไปแต่โดยดี เธอรู้อยู่แก่ใจว่าทามาฮากาเนะชิ้นนี้ยังไม่สมบูรณ์เพราะโลหะสีขาวขุ่นนี้เป็นเพียงแค่เปลือกของทามาะฮากาเนะที่แท้จริงเท่านั้น มันคือแร่ที่ไม่จำเป็นต่อทามะฮากะเนะที่ถูกขับออกมารวมกันจนกลายเป็นชั้นโลหะหนา

เอเลนเงื้อค้อนขึ้นก่อนจะฟาดลงไปที่แร่นั้นเต็มแรง เปลือกสีขาวขุ่นถูกทุบจนแหลกแต่สิ่งที่อยู่ภายในนั้นกลับมีสภาพสมบูรณ์ ควันสีขาวพวกพุ่งออกมาฟุ้งก่อนที่จะเผยให้เห็นห้อนแร่เงินวาวที่สวยงามกว่าเหล็กกล้าใดๆทั้งปวง

[ท่านค้นพบแร่ชนิดใหม่ เนื่องจากแร่ชนิดนี้สามารถหาได้จากการถูกสังเคราะห์ขึ้นมาเท่านั้นจึงถูกบรรจุลงในสารานุกรมช่างฝีมือ ด้วยค่าความเข้าใจ 100% ท่านสามารถใช้แร่ชนิดอื่นเป็นฐานแทนแร่โลหะได้แต่ความยากและระยะเวลาที่ใช้ในการผลิตจะมีการเปลี่ยนแปลง]

[แร่สังเคราะห์ชนิดใหม่นี้แม้แต่อดีตตำนานก็ยังไม่รู้จัก ได้รับค่าความชำนาญ 100 หน่วย]

[โปรดตั้งชื่อแร่ชนิดใหม่]

เอเลนขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจทีแรกเขาแอบคิดว่าทามาฮากาเนะนั้นดูด้อยไปหน่อยเมื่อมันสามารถผลิตได้จากแร่โลหะธรรมดาๆเท่านั้น แต่เมื่อฟฟังจากสิ่งที่เสียงแห่งโลกได้กระซิบบอกความคิดตรงนั้นก็ต้องเปลี่ยนทันทีเพราะนี่มันเท่ากับว่าเขาสามารถใช้งานแร่ชนิดไหนก็ได้ในการสร้างทามาฮากาเนะขึ้นมาและคุณภาพก็จะแปรเปลี่ยนไปตามวัสดุที่เป็นฐานแต่นั่นจะต้องเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายหลัง

“ก่อนอื่นก็ต้องตั้งชื่อให้แกก่อนสินะ ขอตั้งเป็นทามาฮากาเนะ”

เอเลนตั้งชื่อมันตามแหล่งที่เขาได้รับมาเพื่อเป็นการเคารพแก่นายจ้างของเขา เสียงของโลกก็ตอบรับคำขอของเขาทันที

[ยืนยัน ทามาฮากาเนะ ถูกเพิ่มเข้าไปในสารานุกรมช่างฝีมือเรียบร้อยค่ะ]

[ท่าน ทามะฮากาเนะ(สูง) จำนวน 1 ก้อน]

[ทักษะการตีเหล็ก(กลาง) เพิ่มระดับเป็น 75]

“งดงามมาก”

ฮิเมะกล่าวชมแม้เธอจะไม่ได้โลดแล่นอยู่ในวงการช่างตีเหล็กแบบเดียวกันกับคุณปู่ของเธอ แต่เธอก็เคยเห็นทามาฮากาเนะที่มีสภาพดีแบบนี้มาก่อนซึ่งแน่นอนว่ามันถูกสร้างขึ้นมาโดยคุณปู่ของเธอภาพเดียวกันนั้นกำลังซ้อนทับกับเหตุการณ์ในปปัจจุบัน

เท่านี้ขั้นตอนการสร้างดาบคาตานะก็ดำเนินมาได้ถึงครึ่งทางแล้วที่เหลือก็แค่นำดาบไปขึ้นรูปคาตานะถึงจะเสร็จสมบูรณ์

“มาเริ่มกันเลย”

พรึบ

เปลวไฟถูกจุดขึ้นอีกครั้งทามะฮากาเนะที่ถูกทำขึ้นใหม่ๆถูกโยนเข้าในไปเตาหลอมอีกครั้ง เอเลนรอจนเหล็ฏเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้วจึงนำมาออกมาทุบ ภาพของคาตานะปรากฏขึ้นในหัวเด็กหนุ่มกำค้อนในมือแน่นก่อนจะทุบมันลงไป

เคร้ง

เสียงค้อนกระทบเหล็กดับก้องกังวาลไพเราะราวกับเสียงระฆังสวรรค์ ทามาฮากาเนะถูกทุบและนวดด้วยค้อนด้ามสั้นเนื่องจากเป็นงานที่มีความละเอียดสูงค้อนขนาดมาตรฐานอย่างค้อนตีเหล็กที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้จึงไม่เหมาะสม เขาจึงแทนที่ด้วยค้อนด้ามสั้นที่มีหัวค้อนเล็กกว่าแทนชดเชยด้วยพลังประสิทธิ์ศาสตราดึงศักยภาพของค้อนออกมาให้ถึงขีดสุดและค่าความชำนาญในระดับเหนือมนุษย์

เคร้ง

ฮิเมะจ้องมองการทำงานของเด็กหนุ่มอย่างหลงใหล ไม่น่าเชื่อว่าอายุเพียงเท่านี้กลับมีทักษะการตีเหล็กใกล้เคียงกับปรมาจารย์อย่างท่านปู่ของเธอ ความแม่นนยำในการลงค้อนก็ส่วนหนึ่งแต่ความมั่นใจราวกับผ่านการตีมาหลายร้อยครั้งนั่นไม่ใช่สิ่งที่จะมีกันได้ง่ายๆ

เคร้ง

ทามาฮากาเนะค่อยๆเปลี่ยนรูปร่าง เขาจัดการดัดและพับอีกหลายทบเพื่อให้ดาบมีความเบาและคงความทนทานเอาไว้ได้ในระดับสูงสุด เมื่อเหล็กเริ่มเย็นตัวเขาก็รีบนำมันเข้าไปในเตาหลอมอีกครั้งทำอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและในครั้งท้ายเขาก็นำมันไปพักไว้ที่มุมด้านหนึ่งก่อนจะมาให้ความสนใจกับแกนดาบซึ่งทำจากแร่เหล็กชั้นดี

ถึงทามะฮากาเนะจะเป็นยอดโลหะแต่มันมีน้ำหนักเบาเกินไปทำให้ขาดพลังทำลายแกนดาบจะเป็นตัวช่วยในส่วนนั้นด้วยการใช้เหล็กกล้าชั้นดีในการเพิ่มน้ำหนักให้ดาบเพื่อชดเชยในส่วนที่ทามาฮากาเนะขาดไป

ไม่นานแกนดาบถูกทุบและนวดจะเสร็จเขาก็เอาทามาฮากาเนะมาหุ้มเอาไว้ชั้นนอกก่อนจะขึ้นรูปดาบจริง โลหะถูกทุบและนวดจนยืดออกได้ขนาดที่พอเหมาะแล้วเขาจะจุ่มมันลงในน้ำเย็นจัด

ฉ่า!

ดาบตรงที่ถูกตีให้มีลักษะคมด้านเดียวเมื่อถูกแช่ลงในน้ำที่เย็นจัดอุณหภูมิที่แตกต่างกันสุดขั้วนั้นจะทำให้ดาบโค้งขึ้นเล็กน้อย เมื่อดาบได้รูปและเย็นมากพอที่จะสามารถจับได้ด้วยมือเปล่าแล้วเอเลนก็ได้นำโคลนมีวาดเป็นลายคลื่นที่บริเวณสันดาบทั้งหมดโดยเหลือเอาไว้เฉพาะบริเวณคมดาบเท่านั้นก่อนจะนำดาบเข้าไปในเตาหลอมอีกครั้ง

ฟู่ว เคร้งๆ

ดาบถูกตีอีกหลายครั้งเมื่อโคลนที่ฉาบเอาไว้โดนไฟน้ำที่อยู่ภายในโคลนจะระเหยออกเปลี่ยนโคลนเป็นดินแห้งเกาะยู่บนใบดาบเพื่อปกป้องตัวสันดาบเอาไว้ ที่ต้องทำแบบนี้ก็เพราะคาตานะนั้นมีคมดาบที่บางจึงต้องตีอีกหลายครั้งเพื่อเสริมความแข็งแกร่งโดยไม่ให้สันดาบบุบสลาย

ฉ่า

ดาบถูกจุ่มลงในน้ำอีกครั้งโคลนที่ฉาบเอาไว้เมื่อครู่ถูกละลายออกเผยให้เห็นริ้วคลื่นบนใบดาบ แต่แทนที่มันจะสงบลงเอาเลนกลับสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างบนใบดาบเมื่อเขาจับมัน

“หืม...มันกำลังดูดพลังเวทย์?”

สัมผัสนั้นเจือจากมากจนแทบไม่รู้สึกแต่ใบดาบเล่มนี้กำลังซึมซับพลังเวทย์เข้าไปในตัวดาบอย่างช้าๆ นี่เป็นสิ่งที่ไม่มีระบุเอาไว้ในสูตรการผลิตเอเลนได้แต่ยักไหล่เพราะถึงสงสัยไปก็ยังไม่รู้อะไรมากอยู่ดี เขากำด้ามดาบแน่นก่อนจะใช้นิ้วรูดเอาโคลนที่ยังเหลืออยู่ออกก่อนจะชูใบดาบขึ้น

ชิ้ง

“อา....”

ฮิเมะที่เฝ้ามองมาตลอดลหายชั่วโมงอดไม่ได้ที่จะอุทานเสียงดัง ใบดาบโค้งสีเงินวาวราวกับเสี้ยวพระจันทร์กำลังทอแสงอ่อนๆอยู่ในมือของช่างฝีมือหนุ่ม เอเลนเข้าสู่สภาวะหลงลืมตัวตนพลันพึมพำเสียงเบา

“ขั้นต่อไปก็ ลับคม!”

หินลับคมหลายชนิดถูกคัดสรรอยู่ก่อนแล้ว เขาเลือกหินแบบหยาบมากลับคมก่อนซึ่งขั้นตอนการลับคมนี้ต้องใช้ประสบการณ์และเวลามากเพื่อให้ดาบสามารถตัดได้แม้กระทั่งใบไม้โดยไม่ต้องออกแรงแถมต้องระวังไม่ให้มันตัดมือผู้ที่สร้างมันขึ้นมาอีก

ครืดๆ

หินลับดาบถูกวางไว้บนแท่นก่อนจะถูกใบดาบที่ถูกชุบด้วยน้ำเย็นจัดรูดผ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าเอเลนต้องใช้สมาธิมากเป็นพิเศษเพื่อให้ดาบคมเทียบเท่ากันทั้งเล่มโดยเฉพาะตรงปลายดาบที่เอเลนคิดว่าเป็นส่วนที่จัดการยากที่สุด เมื่อลับจนคมได้ที่แล้วจะต้องเปลี่ยนหินลับที่มีความละเอียดสูงกว่าพร้อมเริ่มขั้นตอนการลับใหม่ทั้งหมด

ฉึบ

ผ่านไปอีกหลายชั่วโมงดาบก็ถูกหินลับคมที่ดีที่สุดของร้านลับจนคมกริบ เอเลนนวดหัวคิ้วเล็กน้อยหลังจากลำบากตรากตรำอยู่หลายชั่วโมงก่อนจะล้างใบดาบด้วยน้ำเย็นเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเช็ดจนแห้งก่อนจะนำไปวางไว้บนผ้าดิบที่ปูรอไว้แล้วตรงไปหาฮิเมะ

“ขอมือ”

เอเลนกล่าวสั้นๆ ฮิเมะพยักหน้าก่อนจะยื่นมือไปดวงตาสีทับทิมพลันจ้องมองฝ่ามือของเด็กสาวทุกรูขุมขนจนเธอเริ่มอึดอัด

“ปกติใช้ธนูมากกว่างั้นเหรอ?”

เอเลนแสร้งถามขึ้นเพราะแมนเทิลเที่ยวป่าวประกาศไปทั่วว่ามากับผู้กล้าแห่งคันศรดันนั้นมือข้างซ้ายที่ถือคันธนูจะมีความด้านมากกว่ามือข้างขวาก็ย่อมเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

“ค่ะ ตั้งใจเอาไว้ว่าจะใช้ดาบเล่มนี้ในกรณีที่จวนตัวจริงๆ”

“เป็นคุณหนูที่ถนัดหลายๆอย่างสินะ”

เอเลนหยักหน้าราวกับไม่ใส่ใจทั้งที่จริงแล้วเขากำลังจัดลำดับความอันตรายของผู้กล้าแห่งคันศรอยู่ในใจเงียบๆ ก่อนจะยื่นมือไปไปสัมผัสกับฝ่ามือของเด็กสาว ฮิเมะสะดุ้งเฮือกไม่ใช่เพราะว่ากำลังเจ็บปวดแต่เป็นความรู้สึกอะไรบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจกำลังแผ่ซ่านโดยมีต้นเหตุมาจากมือของเอเลน

“ฮ้า..”

เด็กสาวหลุดอุทานออกมาเสียงแผ่ว ใบหน้าของเธอแดงก่ำราวกับลูกตำลึงดวงตาทั้งสองสั่นระริกความรู้สึกต่างๆผสมปนเปจนเด็กสาวเปล่งเสียงออกมาเป็นคำพูดไม่ได้และแน่นอนมันสามารถตีความได้ว่าเธอกำลังรู้สึกดี คนที่เป็นต้นเหตุนวดคลึงฝ่าขอเด็กสาวพลางใช้ความคิดทำให้ความรู้สึกสับสนนั้นยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นและเหมือนเขาจะทราบว่าเธอกำลังจะทนไม่ไหวตอนนั้นเองที่ฝ่ามือของเด็กหนุ่มได้ถูกถอนออก

“ผมจะไปเตรียมวัสดุทำด้ามกับปลอกดาบ โปรดรอซักครู่”

เอเลนพูดพร้อมจากไปทันทีปล่อยให้เด็กสาวทรุดกายลงพื้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาทั้งสองจ้องมองฝ่ามือราวกับต้องมนต์พร้อมกับลมหายใจกระเส่าหมดมาดของคุณหนูผู้หยิ่งทรนงของตระกูลจิโตเสะโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกสุขสมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนยังคงอัดแน่นอยู่ในห้วงความรู้สึก

เด็กสาวกลับมาได้สติอีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายนาทีให้หลัง เด็กสาวค่อยๆเหยียดการยืนขึ้นด้วยใบหน้าเหนื่อยอ่อนและเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ตนได้ทำอะไรลงไปใบหน้างดงามของเธอพลันเปลี่ยนเป็นดุร้าย

“ความอับอายครั้งนี้ เขาต้องชดใช้”

ฮิเมะทดบัญชีแค้นเอาไว้ในใจก่อนจะหันไปสนใจใบดาบคาตานะที่ถูกวางเอาไว้บนผ้าดิบ ใบดาบคมกริบถูกขัดจนเงาราวกับกระจกกำลังสะท้อนใบหน้าของเธออยู่เด็กสาวพยักหน้าดีสีหน้าพึงพอใจก่อนจะยกมือขึ้นสางผมตามความเคยชิน เส้นผมสีดำของเธอได้หลุดออกมาเส้นหนึ่งลอยไปกระทบกับคมดาบ

ฉับ...

เส้นผมของเด็กสาวพลันถูกผ่าออกเป็นสองซีกทั้งที่มันลอยไปโดนดาบเอง

“คมมาก ขนาดยังทำไม่เสร็จเนี่ยนะ”

ฮิเมะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทึ่งๆประจวบเหมาะกับตอนที่เอเลนกลับมาพอดีพร้อมกับไม้เนื้อดีสองชิ้นและกล่องหนึ่งใบ เขานำทุกอย่างวางบนโต๊ะทำงาน เอเลนเอื้อมมื้อไปหยิบแว่นขยายแบบตั้งโต๊ะมาวางตรงหน้าก่อนจะเริ่มลงมือแกะสลักไม้ท่อนเล็กด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ทั้งยังแอบสลักอักษรรูนเอาไว้ที่ด้ามดาบจำนวนมาก

แท่งไม้เนื้อดีถูกเปลี่ยนเป็นด้ามจับอย่างรวดเร็วแต่มันมีขนาดเล็กไปหน่อยซึ่งเด็กหนุ่มทราบดี คาตานะมีวิธีทำด้ามไม้ที่ประหลาดเพราะในณะที่ดาบชนิดอื่นเพียงนำแผ่นหนังมาหุ้มด้ามดาบเพื่อป้องกันการลื่นหลุด ด้ามของคาตานะกลับใช้ผ้าพันเป็นลวดลายที่วิจิตรแทน

เอเลนเปิดกล่องที่หยิบมาด้วยซึ่งภายในบรรจุผ้าด้ายคุณภาพสูงเอาไว้มากมายซึ่งปกติเขาเอาไว้ทอผ้าแต่วันนี้เขาจะนำมันมาทำเป็นส่วนหนึ่งของด้ามจับ เขาเลือกใช้ด้ายสีน้ำเงินทอเป็นเหมือนกับริบบิ้นเส้นเล็กๆที่มีเนื้อหนาก่อนจะนำริบบิ้นที่เตรียมเอาไว้ไปพันกับด้ามจับแล้วยึดด้วยหมุดตาย

และแล้วขั้นตอนสุดท้ายก็ดำเนินมาถึง ส่วนประกอบทุกอย่างถูกเตรียมเอาไว้รอการประกอบ ใบดาบถูกสอดเข้าไปในกั่นดาบรูปดอกไม่สี่แฉกก่อนจะเสียบเข้าไปในด้ามก่อนจะยึดด้วยหมุดตายอีกชุดแล้วสวมปลายด้ามดาบที่มีลักษณะมนเข้าไปเป็นอันเสร็จ

[ขอแสดงความยินดีท่านสร้างยุทธภัณฑ์ชนิดใหม่สำเร็จ]

[ท่านสร้าง ดาบยาว(ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)]

[ท่านผลิตยุทธภัณฑ์แรงค์ F สำเร็จ]

[ท่านประสบความสำเร็จในการสร้างยุทธภัณฑ์ที่มีความสามารถในการพัฒนาตัวเองได้สำเร็จ]

[นามของท่านจะถูกจารึกนับจากวันนี้ไป โปรดตั้งชื่อยุทฑ์ภัณฑ์ดาบชนิดใหม่]

“คาตานะ”

ไม่มีเหตุผลที่เขาต้องตั้งชื่อเองให้วุ่นวายแม้จะแอบขัดใจที่ลงทุนแทบตายอาวุธที่ออกมาดันเป็นอาวุธแรงค์ต่ำสุดไปซะได้

[ยืนยัน ยุทธภัณฑ์ดาบ ชนิด คาตานะ]

[ท่านได้รับสูตรการผลิตคาตานะ ถูกบรรจุลงในสารานุกรมช่างฝีมือเรียบร้อย]

[ท่านได้รับฉายา ผู้ครอบครองวิทยาการจากต่างโลก]

[ค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น 100 หน่วย]

[ทักษะการตีเหล็ก(กลาง) เพิ่มระดับเป็น 100]

เอเลนพยักหน้าก่อนจะยื่นดาบให้กับเด็กสาว ฮิเมะรับมันเอาไว้ด้วยความยินดีก่อนจะรีบใช้ทักษะกับดาบทันที

“คอนแท็ค(Contact - พันธะสัญญา)”

ทันใดนั้นเองเสียงของระบบที่เป็นเสียงเฉื่อยๆเหมือนหุ่นยนต์ก็ดังขึ้นในหัวของเด็กสาว

[ท่านสร้างพันธะกับยุทธภัณฑ์สำเร็จ โปรดตั้งชื่อ]

“โอนิคิริมารุ”

ฮิเมะได้ตอบชื่อที่เตรียมเอาไว้ล่วงหน้าก่อนจะเรียกดูค่าสถานะของดาบด้วยความตื่นเต้น

โอนิคิริมารุ

แรงค์ F (ค่าประสบการณ์ 0%)

ประเภท ดาบ(คาตานะ)

พลังโจมตี 300

ความทนทาน 5710 / 5710

ผู้สร้าง เอเลน

เลเวลที่สามารถสวมใส่ ไม่จำกัด

เงื่อนไขการสวมใส่ จิโตเสะ ฮิเมะ / เอเลน

ศาสตราชนิดใหม่ที่ลืมตาตื่นในเซลิออนโดดเด่นในการโจมตีและปลิวชีพศัตรูด้วยความเร็ว แต่ด้วยรูปร่างที่แปลกประหลาดทำให้มันใช้งานได้ยาก ช่างฝีมือเอเลนผู้บรรลุถึงขอบเขตที่มากกว่าช่างฝีมือคนไหนสรรสร้างด้วยภาพวาดด้วยความช่วยเหลือของนักเดินทางจากต่างโลกเป็นอาวุธเพียงไม่กี่ชิ้นในเซลิออนที่มีความสามารถในการพัฒนาตนเองไปพร้อมกันกับเจ้าของ

- ฝ่ามนตรา การโจมตีด้วยเวทมนต์หรือการผนึกพลังด้วยพลังเวทย์จะถูกทำลายทันทีที่สัมผัสคมดาบ ดูดกลืนพลังเวทมนต์ครึ่งหนึ่งเปลี่ยนเป็นค่าประสบการณ์เพื่อใช้ในการยกระดับ ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการผนึกพลังและทักษะเวทมนต์รวมถึงผลลัพธ์ต่างๆที่ได้รับจะถูกลดระดับลงครึ่งหนึ่ง

- ปลดผนึกเมื่อยุทธภัณฑ์แรงค์ E

- ปลดผนึกเมื่อยุทธภัณฑ์แรงค์ D

- ปลดผนึกเมื่อยุทธภัณฑ์แรงค์ C

- ปลดผนึกเมื่อยุทธภัณฑ์แรงค์ B

- ปลดผนึกเมื่อยุทธภัณฑ์แรงค์ A

- ปลดผนึกเมื่อยุทธภัณฑ์แรงค์ S

- ช่วงชิงการดำรงอยู่ ยุทธภัณฑ์จะได้รับค่าประสบการณ์เท่ากับครึ่งหนึ่งจากที่เจ้านายของมันได้รับและจะพัฒนาความสามารถไปพร้อมกับเจ้านาย

- (รูน) ทักษะรูนสามทักษะถูกผนึกและจะเปิดใช้งานเมื่อยุทธภัณฑ์ถูกพัฒนาจนมาถึงแรงค์ B

หากไม่นับเรื่องที่โอนิคิริมารุมีแรงค์เริ่มต้นที่ F มันก็นับเป็นอาวุธระดับสูงที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นพลังโจมตีตั้งต้นที่สูงกว่าอาวุธแรงค์เดียวกันรวมไปถึงความสามารถที่มันจะเติบโตไปได้พร้อมกับผู้เป็นนาย

เอเลนมองโอนิคิริมารุแล้วพลันทำให้นึกถึงอาวุธของเขาอย่างควินดีลที่ถือกำเนิดขึ้นในลักษะคล้ายกัน ต่างกันตรงที่โอนิคิริมารุถือกำเนิดมาสมบูรณ์แต่แรกแต่ยังขาดประสบการณ์เนื่องจากเป็นยุทธภัณฑ์ชนิดใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นในเซลิออนต่างกับควินดีลตรงที่มันมีประสบการณ์มากล้นเพราะสร้างจากซากสังขารของมอนสเตอร์แต่ยังขาดพลังที่จะนำไปสู่ความสมบูรณ์แบบ

ที่จริงแล้วเอเลนสามารถใช้แก่นผลึกมังกรของทันดร้ามาพัฒนาให้ควินดีลกลายเป็นร่างสมบูรณ์ได้ แต่การทำแบบนั้นเท่ากับว่าเสียของอย่างแรงทั้งยังขัดแย้งกับพลังดั้งเดิมของตัวควินดีลที่เป็นธาตุแสงสว่าง เอเลนมีแผนการสำหรับแก่นผลึกมังกรชิ้นนี้อยู่แล้วแถมต่อให้ยังไม่สมบูรณ์ควินดีลก็นับเป็นศาสตราชั้นสูงที่ยังไม่มีความจำเป็นต้องเสริมแต่งอะไรในเวลานี้

ฮิเมะจับอาวุธเล่มใหม่ด้วยมือที่สั่นเทาก่อนจะลองเหวี่ยงไปมาสองสามครั้ง ใบดาบสีเงินวาวกรีดห้วงอากาศจนเกิดเสียงกรีดร้อง เอเลนที่เป็นผู้สร้างเองก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ช่วยรอสักครู่ ผมจะทำปลอกดาบที่เหมาะกับดาบเล่มนี้ให้”

พูดจบเอเลนก็จัดการกับไม้เนื้อดีชิ้นยาวที่เขาถือติดมือมาด้วย กับดาบที่คมขนาดนี้เอเลนจะต้องเน้นอัษรรูนเพื่อเสิรมอำนาจการป้องกันให้กับฝักดาบ ไม่นานหลังจากนั้นปลอกดาบสีน้ำเงินเช่นเดียวกับด้ามดาบก็เสร็จสมบูรณ์

ฝักดาบนภาหวนคืน

แรงค์ C

ประเภท อุปกรณ์เสริม(คาตานะ)

พลังป้องกัน 425

ความทนทาน 700 / 700

ผู้สร้าง เอเลน

เงื่อนไขการสวมใส่ ไม่จำกัด

- ลบคม เมื่อสอดดาบเข้าไปในฝักค่าพลังโจมตีของดาบจะเท่ากับ 0

- อัสนีคำราม เมื่อดาบถูกชักออกจากฝักในท่าโจมตี ความเร็วโจมตีจะเพิ่มขึ้น 300% และจะลดลงเหลือ 50% หลังจากการโจมตีแรกจบลงเป็นเวลา 3 นาที 

“....”

ลำพังแค่ดาบก็น่าทึ่งแล้ว ตัวฝักดาบที่เป็นเพียงส่วนเสริมก็น่าทึ่งไม่แพ้กัน แต่ที่น่าทึ่งที่สุดก็คือช่างฝีมือมหัศจรรย์ที่สามารถเนรมิตอุปกรณ์ที่เข้ากันได้ดีกับโอนิคิริมารุ ที่ฮิเมะไม่รู้ก็คือเอเลนคือหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญการใช้อาวุธหลากหลายชนิดที่ยังมีลมหายใจทั้งยังครอบครองเคล็ดวิชาเทพสงครามที่ทำให้เขามีความรู้ความเข้าใจศาสตร์การใช้อาวุธนานาชนิดได้ขอเพียงเห็นรูปร่างของมันเพียงครั้งเดียว

แน่นอนว่าคาตานะถือกำเนิดมาเพื่อฟาดฟัน แต่วิธีการใช้งานให้มีประสิทธิภาพสูงสุดจะเป็นเวลาที่ดาบถูกชักออกมาจากฝักเป็นครั้งแรกดาบจะมีกระบวนท่าโจมตีที่รุนแรงที่สุดทั้งยังสามารถใช้เพื่อจบการต่อสู้ได้ในพริบตา

แน่นอนว่าเพลงดาบประจำตระกูลจิโตเสะนั้นมีระบวนท่าที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้กับท่าชักดาบและมันจะกลายเป็นอาวุธลับของฮิเมะในอนาคตเพียงแต่ตอนนี้จะต้องหาทางพัฒนามันให้ได้อย่างน้อยก็แรงค์ D เสียก่อนซึ่ง เหตุการณ์สำคัญอย่างลานประลองเกียรติยศจะมีส่วนช่วยให้ดาบมีพัฒนาการมากขึ้นไม่มากก็น้อย

เมื่อคิดถึงตอนนั้นแล้วเด็กสาวก็ตื่นเต้นจนตัวสั่นไม่ได้ ในการประลองนั้นนอกจากจะได้เกียรติแล้วยังได้ค่าประสบการณ์ด้วย แม้จะไม่มากเท่ากับการสังหารแต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไร

เด็กสาวรับฝักดาบมาสอดเข้าฝักก่อนจะเหน็บมันเอาไว้ข้างเอวด้านซ้ายก่อนจะแยกขาออกแล้วย่อตัว มือซ้ายจับปลอกดาบมั่นมือขวากำด้ามดาบ นิ้วโป้งข้างพลันยื่นไปแตะที่กั่นดาบแต่ก่อนที่เด็กสาวจะได้ทำอะไรต่อเอเลนก็ใช้ความเร็วที่เหนือกว่าเข้าประชิดพร้อมกับใช้มือกดเข้าที่ปลายด้ามดาบจนเธอไม่อาจชักดาบออกมาได้

“นี่คุณคิดจะทำอะไร”

ฮิเมะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจตั้งแต่เกิดมาไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าขัดใจคุณหนูที่หนึ่งทายาทแห่งตระกูลจิโตะเสะ วันรุ่งขึ้นมันผู้นั้นจะต้องลงไปนอนก้นมหาสมุทรตลอดกาล ถึงจะมาต่างโลกแต่เกียรติของจิโตเสะยังคงอยู่และมันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าของร้านตีเหล็กเล็กๆจะมีลบหลู่ได้

แต่แทนที่จะหวาดกลัว เด็กหนุ่มผมดำกลับมีสีหน้าดำมืดยิ่งกว่าเขาถามเธอกลับขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ผมสิต้องถามว่าคุณคิดจะทำอะไร ถ้าอยากจะลองดาบผมไม่ว่าอะไรหรอกนะแต่ช่วยจ่ายเงินมาก่อนแล้วช่วยเอาดาบไปลองที่อื่น”

ฮิเมะสะดุ้งเล็กน้อย ความตื่นเต้นหลังจากได้อาวุธใหม่ทำเอาเด็กสาวลืมเรื่องพื้นฐานพวกนี้ไปเสียสนิท เด็กสาวยิ้มอย่างเขินอายก่อนจะรีบหอบโอนิคิริมารุตรงไปหาเคทพร้อมเอเลนเพื่อดำเนินการจ่ายเงินค่าทำดาบทั้งหมด

********************************************************

แวะเอาตอนใหม่(ปกติ)มาส่งครับ

Zero Times