(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 36:การเริ่มต้นใหม่

“กรอกเสร็จแล้ว เซ็นชื่อตรงนี้ได้เลย”

แลร์รีชี้ไปยังช่องว่างท้ายแบบฟอร์มที่มีไอจางๆของ พลังเวทมนต์ แผ่ออกมา

เฮรัคตรวจสอบข้อมูลทุกบรรทัดผ่านการประมวลผลของเชนหลาน เพื่อความแม่นยำ ก่อนจะจรดปากกาเขียนชื่อลงไปอย่างมั่นคง เฮรัค เมอร์ลิน

ทันทีที่ตัวอักษรสุดท้ายเสร็จสิ้นแบบฟอร์มพลันลุกไหม้เป็นเปลวไฟสีน้ำเงินโชติช่วง เฮรัคชักมือกลับโดยสัญชาตญาณแต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเปลวไฟนั้นไร้อุณหภูมิความร้อนมันกลืนกินกระดาษทั้งแผ่นจนหายไปในอากาศโดยไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน

“ยินดีต้อนรับสู่ป่าแสงจันทร์อย่างเป็นทางการ”

แลร์รีกล่าวเสียงเรียบ

เจนนิเฟอร์พ่อมดหญิงร่างท้วมหยิบกระดาษแผ่นเล็กออกมาแล้วประทับตราลงไปอย่างแรงจนเสียงดังสนั่น

“ไปที่ฝ่ายพัสดุ รับของของเจ้าซะ”

นางส่งกระดาษผ่านช่องทำรายการมาให้

เฮรัคก้มมองรายการในมือ

เสื้อคลุมศิษย์ฝึกพ่อมด (สีน้ำตาลเทา) 1ชุด

หินเครื่องรางใยเวท 1ก้อน

คูปองเลือกวิชา 3ใบ

กุญแจที่พักเขตป่าด้านเหนือ 1ดอก

บัตรยืมหนังสือสิทธิ์ชั้นหนึ่ง 1ใบ

หินเวท 1 ก้อน

ที่หน้าช่องฝ่ายพัสดุมีศิษย์ฝึกพ่อมดต่อคิวกันหนาแน่นเมื่อเห็นแลร์รีเดินนำเฮรัคมา หลายคนก็เริ่มซุบซิบและทักทายด้วยความเคารพ

“สวัสดียามค่ำครับท่านแลร์รี”

“ดูสิ มีเด็กใหม่มาอีกแล้วหน้าตาดีเสียด้วย”

“ท่านแลร์รีครับวิชาสมุนไพรจะเปิดอีกเมื่อไหร่ครับ?”

แลร์รียังคงวางท่าทีเฉยเมย

“ช่วงนี้ข้ายุ่งกับการทดลองไม่มีเวลาเปิดชั้นเรียน หรือรับสอนพิเศษทั้งนั้น”

เฮรัคที่รับของกองโตมาไว้ในอ้อมแขนเอ่ยถาม

“ท่านแลร์รีสอนวิชาสมุนไพรด้วยหรือครับ?”

“ข้าสอนวิชาสมุนไพรและยาวิเศษแต่นั่นแหละ พักหลังข้าหาเวลาว่างไม่ได้เลย”

เฮรัคหยิบหินเครื่องรางใยเวทขึ้นมาพิจารณามันคือคริสตัลใสทรงสี่เหลี่ยม เมื่อเขาส่งพลังเวทเข้าไปหน้าจอเสมือนจริงก็ฉายออกมาแสดงฟังก์ชันต่าง ๆ ทั้งตารางเรียน ภารกิจและรายชื่อผู้ติดต่อ

“หินยันต์สื่อสาร เป็นเครือข่ายสื่อสารที่องค์กรพ่อมดร่วมกันพัฒนามาสองพันปีแล้ว”

แลร์รีอธิบาย

“มันสำคัญมาก เจ้าใช้มันติดต่อสื่อสารหรือลงทะเบียนเรียนได้ รหัสประจำตัวมุมขวาบนคือสิ่งที่คนอื่นใช้เพิ่มเพื่อนเจ้า”

‘ไม่ต่างจากสมาร์ทโฟนเลยแฮะ’

เฮรัคคิดในใจ พลางใช้หินยันต์เชื่อมต่อและบันทึกรหัสของแลร์รีเป็นเพื่อนคนแรกทันที

สำหรับคูปองสีเขียวสามใบแลร์รีแนะนำให้เฮรัคใช้อย่างระมัดระวัง

“ข้าแนะนำให้ลงเรียนวิชาพื้นฐานก่อน เช่นหลักพื้นฐานการสร้างแบบจำลองคาถา ของท่านโอเล็ก และ หลักพื้นฐานการทำสมาธิของคุณหนูลอลี สองวิชานี้เป็นรากฐานที่สำคัญที่สุดอย่าริอ่านไปลงวิชาขั้นสูงตอนนี้ มันจะเสียเปล่า”

“ขอบคุณครับท่านแลร์รีแล้วหินเวทก้อนนี้ล่ะครับ มีค่าแค่ไหน?”

เฮรัคหยิบก้อนหินสีเข้มขึ้นมาถาม

“ราคาตลาดคือหนึ่งร้อยเหรียญทองแต่ห้ามเอาไปแลกเด็ดขาด มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ทำเช่นนั้นในโลกของพ่อมดเราใช้หินเวทเป็นสกุลเงินหลัก เหรียญทองมันเป็นของพวกสามัญชน”

แลร์รีพาเฮรัคเดินออกจากหอปฏิบัติการมุ่งหน้าสู่หอพักเขตป่าด้านเหนือซึ่งอยู่ไกลออกไปถึงครึ่งชั่วโมงพื้นที่ป่าแสงจันทร์กว้างขวางและซับซ้อนกว่าที่เห็นจากภายนอกมากเขตป่าด้านเหนือเป็นพื้นที่ภูเขาและป่าหนาทึบมีกระท่อมไม้สามชั้นกระจายตัวอยู่ห่างๆ กัน เพื่อความเป็นส่วนตัวของศิษย์ฝึกแต่ละคน

“ที่นี่คือเขตของศิษย์ฝึกส่วนพ่อมดทางการส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในเมืองที่มีมนตร์มิติขยายพื้นที่”

แลร์รีหยุดเดินเมื่อมาถึงกระท่อมหมายเลข 443

“ถึงแล้ว หน้าที่ของข้าสิ้นสุดตรงนี้หากมีปัญหาอะไร ไปถามที่หอปฏิบัติการเอาเอง”

สิ้นคำร่างของแลร์รีก็สลายกลายเป็นควันสีเทาหายไปอย่างรวดเร็ว

“เลิกงานไวสมเป็นพ่อมดจริงๆ”

เฮรัคพึมพำ

เขาหันไปมองบ้านหลังใหม่ของตนกระท่อมไม้สามชั้นตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางป่าทึบมีลำธารสายเล็กไหลผ่านส่งเสียงใสแว่วมาตามลมบรรยากาศเงียบสงบและลึกลับเช่นนี้เหมาะที่สุดสำหรับการทำสมาธิและการทดลองที่เสี่ยงอันตราย

เฮรัคไขกุญแจทองแดงเปิดประตูเข้าไปกลิ่นไม้แห้งและไอเวทมนต์จาง ๆต้อนรับเขาเข้าสู่ก้าวแรกของการเป็นพ่อมดอย่างเต็มตัว