ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม กลุ่มชายลึกลับได้มาปรากฏตัวอยู่ระแวกบ้านตระกูลหลิว “จำไว้ในมั่นต้องกำจัดทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งเด็กและสตรี อย่าให้รอดซักชีวิตเดียว”
“รับทราบ” ทุกคนกล่าวเป็เสียงเดียวกัน
“จับเป็หลิวฟางอี้ มาให้ได้ ข้าจะเป็คนฆ่าเขาเอง”
หลังจากนั้น เกิดเพลิงไหม้ ตามจุดต่างๆภายในตระกูลหลิว เวรยามจำนวนมากถูกฆ่าตาย เสียงร้องโหยหวน เสหมือนว่าโลกจะถูกทำลาย เสียงอาวุธต่างๆกระทบกัน ไม่ว่าจะเป็ดาบ หอก กระบี่ หลิวฟางอี่พร้อมด้วยหลิวซิวซิว เปิดประตูห้องออกมาเจอ ศพนอนตาย เืไหลนองเต็มพื้น เป็สิ่งที่น่าอนาถใจ ไม่ว่าจะเป็หญิงรับใช้ที่ ไร้วรยุทธ พวกคนร้ายก็ไม่ละเว้น
หลิวฟางอี้ เขาะโด้วยความโกรธ “ใครกล้าทำลายตระกูลหลิวของข้า” พลังลมปราณรอบๆตัวเขาเริ่มก่อตัว มันทำให้หลิวซิวซิว ต้องหันไปมองผู้เป็สามี
“ท่านพี่ใจเย็นๆ พวกคนร้ายต้องมีจำนวนมากและวางแผนมาอย่างดีแน่ๆ”
”จะให้ข้าใจเย็นได้อย่างไร เ้าเห็นมัยว่าพวกมันโหดร้ายขนาดไหน ไม่ว่าจะเป็สตรีหรือเด็กๆมันก็ไม่เว้น” หลิวฟางอี้กล่าว
แล้วลูกเราอยู่ไหน เ้ารีบไปพาลูกเราหลบซ่อนในที่ปลอดภัย
“ไม่เป็ไรท่านพี่ จื้อโหยว กำลับดูดซับบัวเพลิงฟ้า อยู่ในห้องลับ ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้ และคนภายนอกก็ไม่รู้และหาไม่เจอแน่นอน ลูกเราปลอดภัย”
ได้ยินดังนั้นหลิวฟางอี้ก็โล่งใจ จากนั้นเขาหันไปจับมือภรรยา และพลิ้วกาย ไปยังจุดที่มีการสังหาร เขามองเขาไปในวงต่อสู้ สายตาเหมือนมีไฟลุกโชน ความกดดันรอบกายเพิ่มขึ้น เขาหันไปมองหลิวซิวซิว และกล่าวว่า “ซิวซิว เ้าต้องระวังด้วย ดูแล้วพวกคนร้ายมีฝีมือร้ายกาจมาก หัวหน้ามันยังไม่ลงมือเลย ดูสิพวกลูกสมุนมันก็ทำร้ายยอดฝีมือในตึกเราจนสู้ไม่ไหวแล้ว” หากข้าสู้ไม่ไหวให้เ้าพาลูกเราหนีไป ข้าจะต้านทานพวกมันเอง
“ไม่ท่านพี่ เป็ตายยังไงพวกเราต้องอยู่ด้วยกัน ท่านไม่ต้องกังวลถึง จื้อโหยว เขาปลอดภัย ไม่มีใครหาเขาเจอแน่นอน”
หลังจากตัดความกังวลใจแล้ว หลิวฟางอี้ ก็ะโด้วยความโกรธ “ พวกเ้าเป็ใคร บังอาจมาทำร้ายคนตระกูลหลิว”
“ 555 จะตายแล้วยังมาปากดีอีก ไม่ว่าคนตระกูลหลิวมีเท่าไหร่ วันนี้ต้องตายหมดทุกคน พวกเรา ฆ่าให้หมด วันนี้ข้าจะทำลายตระกูลหลิว ให้เืไหลนองเต็มพื้น” “กำจัดทุกคนในตระกูลหลิว” เสียงร้องะโ พร้อมกับเสียงอาวุธกระทบกัน
20K
