มันไม่ถูกต้องที่จะเรียกสิ่งนี้ว่าชั้นของคุกใต้ดิน เพราะมันดูเหมือนโลกใบหนึ่งในตัวมันเอง มีต้นไม้มากมายรายล้อมรอบตัวเรา และที่ขอบฟ้า มีปราสาทขนาดมหึมาปรากฏอยู่ นี่คือ [ปราสาทของโซเลล]
ปราสาทถูกสร้างในสไตล์ยุคกลางและมีรูปลักษณ์อันยิ่งใหญ่ที่บังคับสายตาของทุกคนที่มองไปทางนั้น ปราสาทนี้เป็ที่อยู่ของสัตว์ประหลาดระดับ C มากกว่าร้อยตัว และไททันขนาดมหึมาที่เราจะต้องเผชิญหน้าในเร็วๆ นี้
แอนเดอร์สันเริ่มพูดขณะที่เราเดินทางไปยังปราสาท
"เมื่อประตูนั่นเปิดออก เราจะต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดระดับ C 10 ตัว พวกมันทำมาจากวัสดุคล้ายหินที่แข็งแกร่งมาก ต้องใช้ทักษะที่ทำลายล้างสูงจึงจะทำลายได้ เราจะต้องเจาะทะลุห้องหลายห้องที่มีสัตว์ประหลาดคล้ายรูปปั้นเหล่านี้เพื่อไปถึงบอสในห้องโถงหลักของปราสาท ฉันจะคุ้มกันดีน่าและสเตซี่"
เขาชี้ไปที่ผู้หญิงสองคนที่สวมเสื้อคลุม
"และพวกคุณสองคน" เขาพูดพลางชี้ไปที่นักล่าสองคนที่ถือโล่ขนาดใหญ่
"จะคุ้มกันเรเชลและ...โนอาห์ ฉันไม่้าความผิดพลาดใดๆ จงมั่นใจในทักษะของตัวเองและโจมตีเพื่อสังหาร"
คนที่เหลือในกลุ่มพยักหน้าเข้าใจ และในไม่ช้าเราก็มาถึงปราสาทซึ่งเปิดประตูเพื่อแสดงให้เห็นห้องขนาดใหญ่ที่มีรูปปั้นสิบตัวยืนนิ่งอยู่
ในทันทีที่เราเข้าไป รูปปั้นที่สูงสามเมตรและมีประกายสีทองก็ลืมตาที่ว่างเปล่าขึ้นและเดินเข้ามาหาเรา สัตว์ประหลาดระดับ C ทั้งสิบตัวกระจายตัวไปทั่วห้องและพุ่งเข้ามาด้วยรูปแบบครึ่งวงกลม
แอนเดอร์สันพุ่งเข้าไปก่อนโดยมีนักเวทย์สองคนตามมาไม่ไกล มุ่งหน้าไปทางขวา กำลังร่ายเวทมนตร์แล้ว แทงก์สองคนพยักหน้าให้ฉันและเรเชลแล้วมุ่งหน้าไปอีกด้านหนึ่ง เข้าปะทะกับรูปปั้นขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว
ทุกคนที่นี่มีความรู้พอสมควร ดังนั้นทักษะต่างๆ จึงถูกปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าหารูปปั้นในประกายสีสันต่างๆ ฉันร่าย [เปลวเพลิงแห่งความทรมาน] และทำให้มันเป็จานกลมที่ฉันขว้างไปที่รูปปั้นตัวหนึ่ง ทำลายหัวมันในทันที
เรเชล นักรบคลั่งที่ยืนอยู่ข้างฉันหายตัวไปในทันทีและชักดาบที่เธอมีที่เอว ซึ่งตอนนี้แสดงสีแดงเข้มที่พุ่งเข้าไปผ่ารูปปั้นอีกตัวหนึ่งทันที
ทางด้านของแอนเดอร์สัน ฉันไม่รู้ว่าเขาทำอย่างไร แต่รูปปั้นสามตัวถูกทำลายและนอนอยู่บนพื้นเป็เศษหินแล้ว
นักเวทย์ที่อยู่ข้างหลังเขาทั้งคู่ได้ร่ายเวทมนตร์ที่รวดเร็วสร้างเมฆฟ้าผ่าสีดำที่พ่นแสงลงมากระแทกลงบนหัวของรูปปั้นที่เหลืออีกสองตัวและทำลายพวกมันด้วยเช่นกัน
ทางด้านของเรา เรายังมีรูปปั้นสามตัวที่ยังมีชีวิตอยู่ขณะที่แทงก์กำลังต้านพวกมันไว้ ผลักพวกมันกลับด้วยโล่เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้ เรเชลยืนอยู่ห่างออกไปแล้วฟันดาบในแนวนอน ดาบปล่อยแสงจ้าที่พุ่งเข้าทำลายรูปปั้นสองตัว ทำให้แทงก์ทั้งสองมีพื้นที่หายใจมากขึ้นอย่างรวดเร็ว
ฉันควบคุม [เปลวเพลิงแห่งความทรมาน] และทำลายหัวของรูปปั้นที่เหลืออย่างรวดเร็ว นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้น แต่การทำงานเป็ทีมดูเหมือนจะค่อนข้างแน่นแฟ้น นี่เป็เพียงห้องแรกที่เราต้องผ่านในปราสาทนี้ก่อนที่เราจะเข้าใกล้ไททันขนาดมหึมาที่จะเผชิญหน้า
หลังจากห้องถูกเคลียร์ ทุกคนยกเว้นแอนเดอร์สันนั่งลงและหลับตา ส่วนใหญ่น่าจะกำลังฟื้นฟูพลังงาน ฉันทำตามพวกเขาและแสร้งทำเป็ว่าฉันก็ใช้พลังงานไปมากเช่นกันในการร่าย [เปลวเพลิงแห่งความทรมาน] ซ้ำๆ
ใน่เวลานี้ ฉันเปิดใช้ทักษะที่ไม่แสดงบนร่างกายของฉัน เพราะฉันค่อนข้างแน่ใจว่าเวลาส่วนใหญ่ในคุกใต้ดินนี้จะเป็เวลาฟื้นฟูระหว่างห้องต่างๆ ในปราสาท ฉันเปิดใช้ [ออร่าแห่งความเร็ว] พร้อมกับ [แก่นแห่งชีวิต] ซึ่งเปล่งแสงสองสีบนร่างกายของฉันที่จางหายไปในไม่ช้า ฉันยังร่ายการฟื้นฟูแม้ว่าฉันจะไม่มีาแเพื่อทดสอบผลของมัน ความรู้สึกเหมือนฉันเพิ่งได้รับการนวดที่ดีที่สุดไหลผ่านร่างกายฉันขณะที่ความตึงเครียดในร่างกายของฉันถูกปลดปล่อยอย่างรวดเร็ว
นี่อาจเป็การใช้งานครั้งสุดท้ายที่เป็ไปได้ที่ใครๆ คิดว่าทักษะระดับสูงนี้ที่ต้องใช้พลังงานสูงจะถูกใช้ไป ฉันประหลาดใจกับผลของมันเพราะฉันไม่เคยาเ็และไม่ได้วางแผนที่จะาเ็ในอนาคตอันใกล้ ความปลอดภัยต้องมาก่อน
หลังจากผ่านไปประมาณ 10 นาที คนส่วนใหญ่ในกลุ่มลุกขึ้นและเราพร้อมที่จะเดินหน้าไปยังห้องถัดไป ห้องนี้มีรูปปั้นเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งตัว ทำให้จำนวนเพิ่มขึ้นเป็ 11 กลยุทธ์เดิมถูกทำซ้ำ
ฉันสังเกตเห็นแอนเดอร์สันใช้ทักษะในครั้งนี้ เมื่อเขาแกว่งดาบและสายฟ้าพุ่งออกมา พุ่งชนและทำลายรูปปั้นสามตัวในทันที อันดับของเขาไม่ใช่เื่โชว์ นักเวทย์ข้างๆ เขาร่ายทักษะเดียวกันที่ะเิสายฟ้าลงมา ทำลายรูปปั้นตัวอื่นๆ อย่างรวดเร็วเช่นกัน
การทำงานเป็ทีมกำลังราบรื่นขึ้นสำหรับกลุ่มของเรา แทงก์สองคนข้างหน้าเราหยุดรูปปั้นไม่ให้เข้าใกล้เรา ในขณะที่เรเชลเคลื่อนเข้าออกด้วยดาบของเธอ บางครั้งก็ขว้างใบมีดโค้งของแสงที่พุ่งชนรูปปั้น ฉันรักษา [เปลวเพลิงแห่งความทรมาน] ให้ใช้ได้หลากหลาย เปลี่ยนจากจานหมุนของเปลวไฟที่หมุนอย่างรวดเร็วไปเป็สายเคเบิลที่แ่าที่พันรอบหัวของรูปปั้นจนมันะเิ
แทงก์มีแสงส่องบนตัวเป็ครั้งคราวหรือโล่โปร่งใสปรากฏขึ้นเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาถูกโจมตีจากรูปปั้น มักจะแน่ใจว่ายืนหยัดอยู่และไม่ถูกผลักกลับ
หลังจากที่เราเคลียร์ไปประมาณห้าห้องและเรากำลังพักผ่อนอีกครั้ง เรเชลเข้ามาหาฉันและพูด
"การจัดการทักษะของคุณดูแม่นยำมาก แต่ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับคุณั้แ่ฉันมาถึงเอาเตอร์แบงก์ X คุณก็เพิ่งย้ายเข้ามาในเมืองเหมือนกันหรือ?"
ฉันยิ้มขณะตอบว่า "ไม่ ฉันอยู่ที่นี่มาตลอด ฉันแค่เพิ่งตื่นพลังเมื่อไม่นานมานี้"
นี่เป็ข้อมูลที่ใครก็สามารถขุดคุ้ยเกี่ยวกับฉันได้ง่ายๆ ถ้าพวกเขาใช้เวลา ดังนั้นฉันจึงไม่กังวลที่จะแบ่งปันมัน
เธอดูประหลาดใจและถามว่า "จริงเหรอ? งั้นคุณต้องตื่นพลังทักษะติดตัวที่ค่อนข้างแข็งแกร่งแน่ๆ"
ฉันยิ้มและไม่ตอบ
เวลาผ่านไปช้าๆ สองสามชั่วโมงแบบนี้ เรากำลังเคลียร์ห้องหลายห้องในปราสาทเพื่อเดินหน้าต่อไป โดยจำนวนรูปปั้นเพิ่มขึ้นทีละหนึ่งหลังจากแต่ละห้อง
ในห้องที่สิบของเรา เรากำลังเผชิญหน้ากับรูปปั้น 19 ตัวซึ่งทำให้สถานการณ์ยากขึ้นมาก รูปปั้นสองสามตัวหลุดออกจากการป้องกันของแทงก์สองคนที่มีโล่ขนาดใหญ่และวิ่งเข้ามาหาฉัน ฉันรีบร่ายเปลวเพลิงแห่งความทรมานและแกว่งเส้นเปลวไฟราวกับเป็ไม้เบสบอลขนาดใหญ่เพื่อผลักพวกมันออกไป เรเชลพุ่งกลับมาอีกไม่กี่วินาทีต่อมาเพื่อจัดการพวกมันให้เสร็จสิ้น
มีการาเ็เล็กน้อย แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต ทางด้านของแอนเดอร์สัน เขาปกป้องพวกนักเวทย์ได้ค่อนข้างดีในขณะที่เคลื่อนเข้าออกและผลักรูปปั้นที่พยายามจะเบรกทะลุเข้ามา
ห้องหลังจากนี้มีจำนวนรูปปั้นหินคงที่ 20 ตัว ใช้เวลาพอสมควรในการเคลียร์ในขณะที่พยายามป้องกันการาเ็ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้สำหรับการต่อสู้กับบอสที่กำลังจะมาถึง
หลังจากที่เราเคลียร์ห้องที่ 19 สีหน้าจริงจังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแอนเดอร์สันและสมาชิกในปาร์ตี้ดั้งเดิมของเขา ทางออกจากห้องนี้นำไปสู่ห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีประตูสีทองอยู่ตรงปลายทาง ตอนนี้เราจะได้เผชิญหน้ากับบอสของ [ปราสาทโซเลล] บอสตัวนี้ค่อนข้างพิเศษ เพราะเขาจะไม่อยู่ตามลำพัง เขามีรูปปั้น 10 ตัวนี้ยืนเป็องครักษ์อยู่รอบตัว
นี่เป็จุดที่หลายคนล้มเหลวถ้าไม่มีคนที่แข็งแกร่งพอที่จะต้านบอสไว้ในขณะที่สมาชิกคนอื่นๆ รีบจัดการกับองครักษ์อย่างรวดเร็วแล้วเข้าร่วมช่วยนักล่าชั้นนำจัดการบอสให้เสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว
แอนเดอร์สันเรียกทุกคนมารวมตัวกันและมองฉันด้วยสายตาเฉียบคมเช่นเคย ฉันได้รับสายตาแบบนั้นทุกครั้งที่เขาสังเกตการต่อสู้ตลอดสองสามชั่วโมงที่ผ่านมา ฉันซ่อนทักษะเกือบทั้งหมดของฉันไว้จริงๆ ใช้แค่ [เปลวเพลิงแห่งความทรมาน] เพื่อทำลายรูปปั้นที่เข้ามาทางของเรา ดังนั้นฉันไม่น่าจะเปิดเผยอะไรออกไป
เขาดูเหมือนจะโกรธฉันน้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป และเพียงแค่แสดงสีหน้าดูถูกมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันไม่สนใจมันเพราะมันดีเสมอที่จะถูกประเมินต่ำเกินไปและไม่ต้องระวังตัว
เขาเริ่มพูดเมื่อเราเข้าใกล้ "ฉันจะต้านบอสไว้และทำให้แน่ใจว่ามันไม่หลุดออกมา พวกที่เหลือต้องจัดการกับองครักษ์ 10 ตัวของมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้แล้วมาเสริมฉัน"
เขาหันไปทางแทงก์ 2 คนและพูดต่อ
"พวกนายต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อปกป้องพวกนักเวทย์และเรเชล ต้องแน่ใจว่าไม่มีใครได้รับาเ็หนักเพราะเราทุกคนต้องอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดเพื่อเอาชนะบอส"
แทงก์พยักหน้าในขณะที่พวกเราที่เหลือเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ฉันรอคอยที่จะได้พบกับบอสไททันตัวนี้ที่เอาชนะนักล่ามามากมาย
ทันทีที่ทุกคนฟื้นฟูพลังงานของตัวเองแล้ว เราก็มุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่และก้าวเข้าไปในห้องบอส
17K
