ตอนที่ 82 เพื่อนสมัยเด็กของโอ้
“ช่วงเลเวลสูงๆนี่เริ่มเหนื่อยมอนเตอร์มีแต่ตัวฉลาดๆทั้งนั้นเอาหละถึงเวลาแล้ว ออกไปโลกความจริงพักผ่อนดีกว่า”
[คุณต้องการออกจากเกม]
[ตกลง/ยกเลิก]
ติ๊ง!
[ตกลง]
หวืดดดดดด!!!
ณ ห้องนอนของโอ้ เวลา 04.00
“เหนื่อยวันนี้ขออาบน้ำนอนเลยดีกว่า”หลังจากที่โอ้ออกมาจากเกมเป็นที่เรียบร้อย เขาก็เดินตรงไปที่ราวแขวนผ้าแล้วทำการหยิบผ้าขนหนู จากนั้นเขาก็เดินตรงเข้าห้องน้ำในทันที…..
ซ่า!!!!
“เย็นชื่นใจ แบบนี้ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย”
สิบห้านาทีผ่านไป………
หลังจากที่โอ้อาบน้ำเสร็จเขาก็รีบใส่ชุดนอนแล้วเดินตรงไปที่เตียงในทันที……
ตี๊ดดด!!!
ฟิ้ว!!!!
ฟุ่บ!!!
เมื่อโอ้เดินมาถึงเตียงนอน เขาก็หยิบรีโมทแอร์ที่แขวนอยู่ที่ข้างกำแพงของห้องแล้วทำการกดปุ่มเปิดแอร์ในทันที เมื่อเครื่องทำความเย็นทำงานลมเย็นๆได้ปะทะเข้าไปที่หน้าของอยู่ทำให้รู้สึกสบายตัวเป็นอย่างมากโอ้ได้ทิ้งตัวลงไปที่เตียงของเขา จากความเย็นสบายของอากาศภายในห้องทำให้โอ้หลับไปในทันที……
8 ชั่วโมงต่อมา…….
ก๊อกๆ!
“โอ้ๆ ออกมาจากเกมรึยังเพื่อน”
ในขณะที่โอ้กำลังหลับอยู่ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นตามมาด้วยคำพูดของคนที่เหมือนจะเป็นเพื่อนกับโอ้มายืนเรียกโอ้อยู่ที่ด้านหน้าห้องของเขาเมื่อโอ้ได้ยินโอ้ก็พยายามลืมตาขึ้นในทันที….
“ใครมาเคาะห้องแต่เช้าวะเนี่ยว่าแต่นี่มันกี่โมงแล้วทำไมเรายังเพลียๆอยู่เลย” โอ้บ่นขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะลุกจากที่นอนแล้วเดินไปดูเวลาจากนาฬิกาปลุก ที่วางอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ของเขา…..
“เที่ยงแล้วนี่หว่า ว่าแต่ใครมาหาเราฟะ”
ที่ด้านหน้าห้องนอนข้องโอ้……
“โอ้โว้ย! เงียบแบบนี้แสดงว่าออนเกมแน่ๆมาหาสองวันแล้วนะยังไม่ได้คุยกับมันเลย เอาวะพรุ่งนี้เราค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน” เมื่อไม่มีการตอบรับจากโอ้บุคคลดังกล่าวจึงคิดว่าจะมาเรียกโอ้ใหม่ในวันพรุ่งนี้ เขาจึงเดินหันหลังเดินในทันทีแต่ทว่าก็มีเสียงบ่างอย่างดังขึ้นซะก่อน….
เอี๊ยดดด!!
“นั่นใครครับที่มาหาผม” โอ้ได้เปิดประตูห้องของเขาแล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางที่ดูง่วงเป็นอย่างมาก….
“อ่าวไอ้เกลอมึงตื่นแล้วเหรอ จำเราได้ไหม” แล้วชายดังกล่าวก็พูดขึ้นราวกับว่าเป็นเพื่อนสนิทของโอ้…..
“ใครวะ! เห้ย!ไอ้เหน่งเหรอวะใช่ป่าว” โอ้ขยี้ตาแล้วมองไปที่ชายคนดังกล่าว เมื่อภาพเริ่มชัดโอ้จึงพูดขึ้นด้วยความที่ค่อนข้างแน่ใจว่าเขานั้นจำชายคนดังกล่าวได้…..
“ถูกต้อง! ไอ้เกลอเราเหน่งเองเพื่อน”แล้วชายคนดังกล่าวก็พูดตอบโอ้ทันทีว่าเขาคือ เหน่งเพื่อนรักของโอ้ในวัยเด็ก ที่ย้ายมาจากต่างจังหวัดและพอดีได้ไปเจอกับพ่อและแม่ของโอ้อย่างบังเอิญเหน่งจึงได้สอบถามข่าวคราวของโอ้ซึ่งพ่อแม่ของโอ้ได้ชวนเหน่งให้มาที่บ้านเพื่อมาเจอโอ้ ข้อดีคือบ้านของเหน่งก็อยู่ไม่ไกลจากโอ้มากเท่าไหร่…..
“โหเพื่อนเหน่งเราไม่เจอกันนานมากเลยนะเนี่ยสิบกว่าปีได้แล้วมั้ง”
“สิบสามปีเองเพื่อนไม่นานว่าแต่นายไม่คิดจะชวนเราไปนั่งข้างในห้องก่อนเหรอ พวกเราจะคุยกันที่หน้าห้องจริงๆใช่ไหมฮ่าๆๆ”
“เออหวะ! มาๆเพื่อนเข้ามานั่งข้างในห้องก่อน”
เมื่อเหน่งพูดขึ้นโอ้จึงรีบเรียกเหน่ง ให้เข้าไปนั่งคุยกันที่ด้านในห้องในทันที……
“แกเป็นไงบ้างวะโอ้พ่อกับแม่แกเล่าเรื่องแกให้เราฟังเยอะมาก เห็นบอกปลดหนี้ให้พ่อกับแม่ด้วยแกแม่งเจ๋งหวะ”
“เราก็สบายดี ช่วงนั้นพ่อเราเป็นหนี้แล้วเพิ่งมาบอกเราตอนที่บ้านกำลังจะโดนยึดทำเราแทบช็อกเหมือนกัน วันนั้นบอกเลยแทบคิดอะไรไม่ออก คิดได้อย่างเดียวว่าขอยื้อเวลาได้เล่นเกมอีกสักสามวันก็ยังดี”
“ทำไมต้องขอเวลาเล่นเกมสามวันวะเรางง”
“ก็พ่อเราจะเอาเครื่องเกมที่เราเพิ่งเก็บเงินซื้อมาไปขายเพื่อไปจ่ายดอกเบี้ยให้บ้านเราไม่โดนยึดไง”
“อ่าวแล้วมันเกี่ยวกับที่แกปลดหนี้ยังไงวะ”
“จากที่เราไม่อยากเสียเครื่องเกมก็เลยไปหาวิธีพอนึกขึ้นได้ว่าของในเกมมันเอาไปขายได้ เราก็เลยเข้าไปหาคนซื้อจากเว็ปหลักของเกมแล้วก็ทำการซื้อขายกัน นั่นแหละก็เลยมีเงินปลดหนี้ให้พ่อ”
“ไม่เคยคิดเลยว่าไอ้เด็กติดเกมแบบแกจะมาถึงจุดหนี้ฮ่าๆ”
“แหม๋ทำมาเป็นพูดนะ สมัยเด็กก็เล่นด้วยกันตลอด เครื่องเกมตลับสมัยก่อนแกก็มายืมตลับเกมของเราแกไม่ได้เอามาคืนเลยมะเหงกเถอะเพื่อน”
“อุ๊บะ! ไอ้นี่ความจำแม่นจริงๆยังไม่ลืมอีกเหรอวะ”
“ตลับเกมเพิ่งซื้อมาเล่นได้สองรอบนักเล่นเกมอย่างเราจะลืมได้ไง”
ฮ่าๆๆๆๆ
ฮ่าๆๆๆ
ทั้งคู่ต่างก็คุยกันอย่างสนุกสนาน จากเรื่องราววีรกรรมของวัยเด็ก…..
“แกเล่นเกม WSO รึเปล่าเหน่ง”
“ไม่ได้เล่นเลยหวะเพื่อนทำแต่งานจริงๆเราก็อยากเล่นศึกษาระบบไว้เยอะมากเหมือนกันแต่พอมีภาระทางครอบครัวเราก็เล่นไม่ได้เลย เห้ย! โอ้วันนี้มีงานเกมด้วยนะไปดูกันป่าวตอนบ่ายสามโมงที่ห้างแถวบ้านเรานี่เอง เขามาไอเท็มโค๊ดแจกด้วยไปป่าว”
“เอาดิเราออนเกมช่วงดึกอยู่แล้ว แต่ก่อนอื่นไปหาข้าวกินก่อนไม่รู้ว่าแม่เตรียมกับข้าวไว้รึเปล่า”
“อ่อแม่แกฝากมาบอกว่าให้ไปหาข้าวกินเองนะ”
“โอเค งั้นไปหาอะไรกินกันก่อนเดี๋ยวเราเลี้ยงเอง”
“เสี่ยโอ้ก็มานะครับ จัดไปเลยเสี่ย”
เมื่อทั้งคู่คุยกันเสร็จเรียบร้อยโอ้ได้พาเหน่งไปที่ร้านอาหารตามสั่งที่เขาไปกินรอบที่แล้วเมื่อทั้งคู่กินข้าวเสร็จแล้วก็พากันนั่งวินมอเตอร์ไซไปทีห้างดังแห่งหนึ่งในทันที…..
ยี่สิบนาทีต่อมา…….
“คนโคตรเยอะเลยหวะ งั้นจดที่ชั้นไหนวะ”เมื่อมาถึงที่ห้างโอ้ถึงกับตกใจ เมื่อเห็นผู้คนมากมายที่แต่งคอสเพลย์ ของเกมWSOเดินกันเต็มไปหมด….
“ชั้นสามเพื่อนทั้งชั้นถูกปิดร้านขายของเพราะงานเกมโคตรใหญ่ บูทเกมเพียบขึ้นไปดูป่าว”
“ไปดิอยากเห็นเหมือนกันว่าจัดอลังการขนาดไหน”
โอ้และเหน่งได้ขึ้นบันไดลิฟท์ไปยังชั้นสามของห้างในทันทีเมื่อมาถึงที่ชั้นสามปรากฏว่าผู้คนแน่นสุดๆ เพราะทางเกมได้จัดกิจกรรมตอบคำถามชิงเงินรางวัลและมีมินิเกมให้เล่นเพื่อแลกของรางวัลอีกด้วย….
“เห้ย! โอ้ดูตรงนั้นสิคนมุงเยอะเป็นพิเศษ มีอะไรรึเปล่าวะ”
“เออหวะไปดูกัน”
พริตตี้ของทางเกม: “สวัสดีคะทุกๆคน วันนี้เรามีสินค้ามาแนะนำนะคะนี่คืออุปกรณ์เล่นเกมตัวใหม่ล่าสุดคะปรกติอุปปกรณ์ที่ใช้เข้าเกมของเราจะเป็นแบบหมวกกันน็อก แต่อุปกรณ์ใหม่ล่าสุดของเราคือว่าคะแว่นตาอันนี้มาพร้อมกับระบบความปลอดภัยสูงสุดคะ มีฟังชั่นใหม่เพิ่มเข้ามาด้วยนะเช่นพอเราเข้าไปอยู่ในเกม แล้วมีคนมาเรียกเราในขณะที่ตัวเรายังอยู่ที่เกม อุปกรณ์จะส่งข้อความเสียงคำพูดเหล่านั้นไปหาเราที่อยู่ในเกมคะ”
“เห้ย! อันนี้เด็ดหวะเหน่งเราได้ดูจะสวมใส่สบายกว่าอันเก่าอีกนะ เดี๋ยวเราไปถามเรื่องราคาก่อน”
“ขอโทษครับแว่นอันนี้ราคาเท่าไหร่ครับ”หลังจากที่โอ้ได้เห็นอุปกรณ์เชื่อมต่อเกมแบบใหม่เขาก็มีความสนใจโอ้ได้เดินเข้าไปถามราคากับพนักงานของทางเกมทันที….
พนักงานของทางเกม: “อันนี้ราคาจะอยู่ที่ สองแสนบาทคะ ระบบรับรองความปลอดภัยรับประกันยี่สิบปีและแว่นตัวนี้สามารถปรับความสมจริงได้มากกว่าเดิมด้วยนะคะ สำหลับผู้เล่นที่ชอบอะไรแบบคล้ายความจริงที่สุดยกตัวอย่างนะคะ ถ้าคุณลูกข้าไปสู้กับมอนเตอร์ในเกมแล้วถูกมอนเตอร์โจมตีจะรู้สึกเจ็บตามพลังชีวิตที่เสียไปมากกว่าอุปกรณ์ตัวเก่าคะแบบว่าถ้าโดนมอนเตอร์ตัวนั้นโจมตีครั้งเดียว แล้วเลือดลดไปเก้าสิบเปอร์เซ็นต์จะรู้สึกเจ็บมากๆคะ”
“ไม่เป็นอันตรายใช้รึเปล่าครับ”
พนักงานของทางเกม: “ไม่เป็นอันตรายแน่นอนคะ เป็นแบบเดี๋ยวกันกับเครื่องเชื่อมต่อตัวเก่าที่ใช้ระบบหลอกร่างกายเราว่าเกิดเรื่องขึ้นจริงและเห็นภาพต่างๆจริงๆ แต่ในโลกของความเป็นจริงไม่มีอะไรเกิดขึ้นร่างกายเราจะนอนอยู่ทีเตียงสบายๆส่วนภายในเกมเราจะได้รับความรู้สึกสมจริงสมจังสุดๆไปเลยคะ”
“ผมขอซื้อสองอันครับ”
“เอาทำไมเยอะแยะวะโอ้”
“ซื้อให้แกอันนึงไง พอแกมีเวลาว่างก็เข้าไปเล่นตั้งเวลาใส่นาฬิกาปลุกไว้แล้วเอานาฬิกาปลุกวางไว้ที่ข้างๆตัวพอถึงเวลาที่นาฬิกามันปลุกแก เครื่องเล่นมันจะส่งข้อความเสียงไปหาแกที่ในเกมไงทีนี้แกก็ไม่ต้องกังวลว่าจะอยู่ในเกมนานเกินเวลาทำงานไงหละ ทำได้ใช่รึเปล่าครับคุณพริตตี้”
พริตตี้ของทางเกม: “ทำได้คะ เครื่องเล่นตัวเก่าคุณลูกค้าจะลูกสึกเพลียนิดหน่อยใช่รึเปล่าคะหลังจากที่ออกมาจากเกม”
“ใช่ครับเพลียนิดหน่อยแต่ไม่มากแต่ตอนที่อยู่ในเกมรู้สึกเหนื่อยจริงๆ”
พริตตี้ของทางเกม: “อุปกรณ์ตัวนี้ ทำให้ร่างกายเราพักผ่อนได้เต็มที่กว่าเดิมคะใช้งานสมองเราน้อยมากๆ ถึงแม้ว่าความสมจริงเพิ่มมากขึ้นแต่ไม่รบกวนการพักผ่อนของร่างกายเราคะแบบว่าทำงานคู่กันกับจิตใต้สำนึกอะไรประมาณนั้นคะ เป็นแค่ความคิดลึกๆของเราเท่านั้น”
“ต้องลองแล้วหละ ใช้คู่กับเครื่องรับสัญญาณอันเก่าได้ใช่รึเปล่าครับ”
พริตตี้ของทางเกม: “ได้แน่นอนคะ”
“โอเคผมขอซื้อสองอันครับ”
พริตตี้ของทางเกม: “จากความเอาใจใส่ของทางเกม ลูกค้าไม่จำเป็นต้องถือกลับบ้านเองคะเพราะลูกค้าสามารถสั่งให้ไปส่งที่บ้านได้เลยตามเวลาที่ลูกค้ากำหนดด้วยถือว่าไวมากๆคะและลูกค้าสามารถเอาอุปกรณ์หมวกอันเก่ามาเทรินได้ ราคาจะลดลงไปอีกห้าหมื่นบาทคะ”
“โคตรรักเกมนี้ผมต้องทำยังไงบ้างครับ”
พริตตี้ของทางเกม: “สวมนี่เลยคะ เดี๋ยวจะมี NPC สาวสวยบริการที่ด้านในคะ”
แล้วพนักงานพริตตี้สาวสวยก็ยื่นแว่นตาที่ใช้ในการเชื่อมต่อระบบให้กับโอ้โอ้จึงรีบสวมแว่นทันที…..
“เบามากแว่นตัวนี้”
หวืดดดดดด!!!
“สวัสดีคะผู้เล่นพี่หมีต้องการให้ทางเราช่วยอะไรคะ” เมื่อโอ้สวมแว่นเป็นที่เรียบร้อย ก็ปรากฏ NPCสาวสวยเดินเข้ามาถามโอ้…..
“ว้าวไม่ต้องต้องกดอะไรเลยเข้าปุบเชื่อมต่อไอดีทันทีโคตรสุดยอด”
“ผมอยากซื้ออุปกรณ์เชื่อมต่อเกมอันใหม่ล่าสุดครับ”
“เชิญท่านผู้เล่นเลือกซื้อตามภาพโฮโรแกรมได้เลยคะ”
เมื่อจบคำพูดของพนักงานสาว โฮโรแกรมภาพของแว่นตาเชื่อมต่อระบบก็เด้งขึ้นมาที่ด้านหน้าของโอ้ซึ่งมีมากมายหลายสีสันส่วนโอ้ได้เลือกแว่นตาสีขาวเงา สองชิ้นและอุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่ออีกหนึ่งชิ้นสำหลับเหน่งด้วยและตั้งเวลาจัดส่งไว้ที่สามสิบนาทีต่อจากนี้…..
หวืดดดดดด!!
“ปะเหน่งกลับบ้านไปรอรับของกันเถอะเรา”
“เห้ย! ไม่ต้องจ่ายเงินเหรอวะ”
“ไอ้บ้าเอ้ย จ่ายจากแว่นเชื่อมต่อไปแล้วไงไหนบอกศึกษามาแล้ว”
“ศึกษาแค่เรื่องมอนเตอร์ ไม่ใช่ระบบเงินเว้ยว่าแต่ทำได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ”
“เออดิไปกันได้ยัง”
“โอ้มันแพงนะเว้ยเปลืองเงินแก”
“สิบกว่าปีที่ไม่ได้เจอเราไม่ได้ลืมเรื่องต่างๆที่ครอบครัวนายทำให้เรานะเหน่งพ่อกับแม่ของเราเป็นยังไงนายก็รู้ แต่ก่อนพวกท่านเอาแต่ทำงาน ไปต่างประเทศทีไรเราก็ต้องไปนอนบ้านแก พ่อกับแม่แกก็รักเราเหมือนลูกอีกคนข้าวปลาอาหารไม่เคยปล่อยให้อด แล้วอีกอย่างเงินส่วนนี้เราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลยด้วยอย่าดราม่าอย่าคิดเยอะเพื่อนไปๆเดี๋ยวไม่ทันเวลานัดส่งของ”
แล้วทั้งคู่ก็เดินไปรับไอเท็มโค๊ดแล้วเดินออกจากห้างในทันที…..
ยี่สิบนาทีต่อมา…..
“เข้าไปกินน้ำแล้วนั่งรอรับของดีกว่าเพื่อน” เมื่อทั้งคู่กลับมาถึงบ้านโอ้ก็ชวนเหน่งเข้าไปรอรับของที่ด้านในบ้าน แต่เมื่อเข้ามาที่ในบ้านโอ้ถึงกับต้องอุทานขึ้น….
โอ้โห!!!
“อ้าวโอ้กลับมาแล้วเหรอลูก”
“ไม่ธรรมดานะครับพ่อกับแม่เนี่ย”
“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่”
“สวัสดีจ้าเหน่ง”
“สวัสดีครับลูกเหน่ง”
ซึ่งภาพที่โอ้ได้เห็นนั้นทำเอาโอ้ตกใจเลยทีเดียวเพราะพ่อกับแม่ของโอ้ได้ไปซื้ออุปกรณ์เชื่อมต่ออันใหม่มาเป็นที่เรียบร้อย และพวกท่านกำลังลองสวมใส่กันอย่างสนุกสนาน…..
“ไปบอกไปธุระนี่คือ”
“ไปซื้อแว่นเชื่อมต่ออันใหม่มาไงลูกเห็นมันออกโฆษณา”
“สุดยอดแล้วครอบครัวเราฮ่าๆๆ”
สิบนาทีต่อมา…..
ติ๊งหน่อง!ๆ
หลังจากที่ทุกคนคุยกันอย่างสนุกสนานเสียงกระดิ่งจากประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น โอ้จึงรีบไปหยิบหมวกเครื่องเล่นอันเก่าแล้วเดินไปเปิดประตูทันที….
“สวัสดีครับ เอาของมาส่งครับ”
“ครับผมนี่ครับ หมวกอันเก่า”
“ลูกค้าช่วยสวมแว่นยืนยืนตัวตนด้วยครับ”
เมื่อพนักงานส่งของมาถึงเขาก็ขอให้โอ้สวมแว่นอีกครั้งเพื่อเป็นการยืนยันว่าเขามาส่งถูกคน…
ติ๊ง!
เมื่อโอ้ทำการสวมแว่นตาที่พนักงานส่งของยื่นให้ที่แว่นตาก็มีแสงไฟสีเขียวสว่างขึ้นเพื่อยื่นยันว่าโอ้คือผู้สั่งจริงๆ…..
“เรียบร้อยแล้วครับขอบคุณมากครับผม อ่อคุณลูกค้าครับเครื่องปล่อยสัญญาณหนึ่งตัวสามารถ ใช้แว่นล็อกอินพร้อมกันได้สองคนแล้วนะครับไม่จำเป็นต้องซื้อหลายเครื่อง”
“ครับพี่พอดีอีกเครื่องซื้อให้เพื่อนครับ เขาอยู่คนละบ้านกับผม”
“อ๋อ เข้าใจแล้วความถ้างั้นผมขอตัวกลับแล้วนะครับ”
“เดินทางปลอดภัยนะพี่”
“ขอบคุณครับผม”
แล้วพนักงานส่งของก็เดินไปขึ้นรถแล้วจากไปในทันที….
“ล้ำจริงๆสะดวกสบายสุดๆแทบจะไม่ต้องทำอะไรเองแล้วยุคนี้ ปะเหน่งเข้าไปข้างในบ้านเราก่อน”
“มาโอ้เราช่วยถือ”
106K
![สงครามราชันจักรพรรดิ [จบภาคหลัก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773871886_46029122.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
