จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 46 องค์ชายน้อย

“อ๊าก!”
ตุ้บ!
ไป๋หลงที่มาปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอจากนั้นก็ใช้มือบีบคอจนแตกกระจายคามือของตัวเอง
“จับตัวหัวหน้ากบฏไว้ นอกนั้นฆ่าให้หมด” ซีเหลียนฮวาสั่งการเพราะพวกลูกน้องไม่จำเป็นต้องมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว เหลือแต่หัวหน้าของพวกมันที่ต้องถูกฮ่องเต้แคว้นโจสอบสวนเอาเอง
ทุกอย่างผ่านไปได้อย่างราบรื่นตอนนี้หัวหน้ากบฏได้ถูกทำให้หลับไปแล้ว และทุกคนก็ปลอดภัยดีอาจจะมีบาดเจ็บบางเป็นคนแต่ก็เล็กน้อย
“พี่สาวข้าขอบใจท่านมากขอรับ” เด็กชายตัวน้อยวิ่งเข้ามาหาเธอก่อนจะร้องบอกพร้อมกับก้มหัวให้เธอ
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกพร้อมเอื้อมมือไปลูบหัวของอีกฝ่ายเบาๆ
“ถ้าพี่สาวมีปัญหาอะไร ข้าจะช่วยเต็มทีขอรับ” เด็กชายร้องบอกด้วยสายตาแน่วแน่จนซีเหลียนฮวาเห็นแล้วใจอ่อน
“อืม ขอบใจเจ้ามาก กลับไปหาแม่ของเจ้าเถิด” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกก่อนจะเก็บกริชคู่กลับไป พร้อมกับสัตว์อสูรของเธอที่ตอนนี้ทำหน้ามีความสุขมากที่ได้ฆ่าพวกกบฏ
ปัง!!
เสียงเปิดประตูดังขึ้นทำให้ทุกคนต้องหันไปมองอย่างช่วยไม่ได้ แม้แต่ซีเหลียนฮวาก็เช่นกัน เธอมองผู้มากใหม่ที่ตอนนี้มีสีหน้าไม่ค่อยดีนัก
“ลูกพ่อเจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่” ชายหนุ่มวิ่งเข้ามาก่อนจะตรงไปหาเด็กชายที่เพิ่งเดินจากเธอไปเมื่อครู่นี้เอง
“ไม่ขอรับท่านพ่อ ท่านแม่บาดเจ็บเล็กน้อยขอรับ” เสียงร้องบอกของเด็กชายทำให้ผู้มาให้หันไปสนใจหญิงสาวที่ยืนนิ่งเงียบ
“เจ็บมากหรือไม่ ข้าไม่น่าพาพวกเจ้ามาด้วยเลย” ชายคนนั้นเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นมือไปลูบที่บาดแผลที่ลำคอเบาๆ เพียงครู่เดียวบาดแผลพวกนั้นก็หายไป
“ข้าไม่เป็นแต่ท่านออกมาเช่นนี้ได้อย่างไรกัน” หญิงสาวส่ายหน้าไปมาพลางเอ่ยตอบไปด้วย สีหน้าเหมือนเหนื่อยใจอะไรสักอย่าง
“ท่านพ่อๆ พี่สาวคนนั้นช่วยลูกกับท่านแม่เอาไว้ขอรับ ไม่ๆ พี่สาวช่วยพวกเราทุกคนเลยขอรับ” เด็กชายตัวน้อยร้องบอกผู้เป็นพ่อพลางชี้ไปที่ซีเหลียนฮวาที่ตอนนี้กำลังสั่งให้น้องของตัวเองจัดการศพพวกกบฏอยู่
“จริงหรือ” ชายหนุ่มคนนั้นหันไปถามภรรยาตัวเองเพื่อว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงหรือเพราะเขาสัมผัสได้ว่าหญิงสาวคนนั้นมีระดับลมปราณนภาขั้นหนึ่งเท่านั้นและไม่คิดว่าจะต่อกรกับพวกที่มีระดับลมปราณสูงกว่าตัวเองได้
“เพคะ” หญิงสาวกระซิบบอกนางคิดว่าตัวเองกับลูกชายจะไม่รอดเสียแล้ว อีกอย่างนางไม่ได้เอาองครักษ์มาด้วยเพราะคิดว่าคงไม่ได้มีอันตรายใด แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเหตุการณ์เช่นนี้
“สงสัยเราจะต้องตอบแทนนางเสียแล้วที่อุตส่าห์ช่วยเจ้ากับลูกชายของเรา” ชายหนุ่มคนนั้นเอ่ยบอกเขาคนนี้คือฮ่องเต้องค์ปัจจุบันของแคว้นหลงที่แข็งแกร่งอันดับสี่
“ข้าขอบใจเจ้ามากที่ช่วยลูกกับเมียของข้า” หลงป้อซานเดินเข้าไปหาซีเหลียนฮวาก่อนจะเอ่ยบอก
“อืม ข้าไม่ได้ช่วยอะไรมากมายหรอกเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาที่กำลังวุ่นกับการสั่งลูกน้องก็พากันไปมองอีกคนที่เดินมาหาเธอ
“ยังไงข้าก็ต้องขอบใจเจ้า เพราะถ้าไม่มีพวกเขาทั้งสองคนข้าคงอยู่ไม่ได้” หลงป้อซานเอ่ยบอกด้วยความจริงใจ เขาไม่รู้ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นคุณหนูตระกูลไหนหรืออยู่แคว้นอะไร
แต่ชุดของนางทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก เขาพยายามคิดว่าเขาเคยเจอชุดแบบนี้ที่ไหนมาก่อน แต่เมื่อนึกขึ้นมาได้ตาของเขาก็เบิกกว้างทันที
“นางเป็นพระชายาของข้า”
ซิวเหวยหลงที่มาปรากฏตัวข้างกายเธอตอนไหนก็ไม่รู้ ก็เอ่ยขึ้นพลางดึงเธอเข้าไปกอดอีกด้วย
“เหวยหลงข้าหิว” ทันทีที่เห็นหน้าเธอก็ร้องบอกทันที รู้สึกหิวอีกแล้ว
เมื่อครู่ก็ยังทานไม่อิ่มเลย ไหนเธอจะต้องออกแรงสู้กับคนพวกนั้นอีก มันก็เลยทำให้เธอรู้สึกหิวมากขึ้น อาหารที่ถูกเตรียมเอาไว้ก็พังเละไปหมดแล้วด้วย
“ขออภัยที่ข้าล่วงเกินพระชายาของท่านอ๋อง” หลงป้อซานเอ่ยบอกด้วยความนอบน้อม เพราะเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายเก่งกล้าสามารถเพียงใด
“พูดตามสบายเถิด” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางมองห้องรับรองที่พังไม่เป็นท่า ได้แต่ถอนหายใจ
การประชุมก็ยังไม่ลงตัวจนต้องเลื่อนไปวันพรุ่งนี้เหตุเพราะวันนี้วุ่นวายจนทุกคนไม่มีกระจิตกระใจจะประชุมต่อแล้วเพราะเป็นห่วงคนของตัวเอง
“ถ้าไม่เป็นการเสียมารยาทข้าขอเลี้ยงอาหารเป็นการตอบแทนได้หรือไม่ขอรับ” หลงป้อซานเอ่ยบอกเขารู้สึกเกรงใจอีกฝ่ายมาก
“พี่สาวไปทานอาหารกับข้าเถอะนะขอรับ” หลงอี่ซานวิ่งเข้ามากอดขาพลางเอ่ยวาจาออดอ้อนซีเหลียนฮวาเต็มที
“ข้าทานเยอะนะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเมื่อเห็นท่าทางเด็กชายตัวเองกำลังอ้อนเธอ
“ข้าก็ทานเยอะขอรับ ท่านพ่อกับท่านแม่บอกข้าว่าจะเป็นหมูถ้าหากข้าทานเยอะกว่านี้ขอรับ” เสียงใส่ๆ ร้องบอก ทำเอาซีเหลียนฮวายิ้มและก็อดที่จะหัวเราะกับคำพูดของเด็กชายตัวน้อยไม่ได้
“ถ้าเจ้าออกกำลังกายก็ไม่เป็นหมูแล้ว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกรู้สึกเอ็นดูเด็กชายตัวน้อยคนนี้มาก
“พี่สาวๆ ข้ามีความลับจะบอกท่านด้วยล่ะ” หลงอี่ซานร้องบอกก่อนจะกวักมือให้ซีเหลียนฮวาก้มหน้าลงมา
ซีเหลียนฮวาย่อตัวลงไปก่อนจะตั้งใจฟังความลับของเด็กชายตัวน้อย หลงอี่ซานขยับเข้าไปใกล้หูของซีเหลียนฮวาก่อนจะป้องมือทั้งสองกับหูของซีเหลียนฮวาจากนั้นก็เอ่ยบอกความลับสุดยอดของตัวเอง
“ข้านะเป็นองค์ชายตัวน้อยขอรับพี่สาว”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 46 องค์ชายน้อย

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 46 องค์ชายน้อย

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้