Ragnarok Academy League

ตอนที่ 28
ประตูแห่ง Void Realm

เสียงแตกร้าวของท้องฟ้าดังสะเทือนไปทั่วเมือง Prontera ขณะที่รอยแยกสีดำเหนือเขตตะวันตกค่อยๆ เปิดกว้างขึ้นอย่างช้าๆ
เมฆทั้งหมดรอบพื้นที่เริ่มถูกดูดเข้าไปในรอยแยก ราวกับท้องฟ้ากำลังถูกบางสิ่งกลืนกินจากอีกด้านหนึ่ง

ดวงตาขนาดมหึมาภายในรอยแยกยังคงจับจ้องลงมายังโลกเบื้องล่างอย่างเงียบงัน

เพียงแค่สบตากับมัน
Hunter หลายคนก็เริ่มตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวโดยไม่รู้ตัว

บางคนถึงกับหมดสติไปทันที

แรงกดดันจากสิ่งนั้น—

เหนือกว่ามอนสเตอร์ระดับ Disaster ทุกตัวที่ผ่านมา

“บ้าเอ๊ย…”
ลูคัสกัดฟันแน่น

มือที่กำหอกเริ่มสั่นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก

แม้เขาจะเป็นอัจฉริยะของ Izlude Academy
แต่สัญชาตญาณของเขากำลังร้องเตือนอย่างรุนแรง

“ถ้าสิ่งนั้นออกมา…”

เขาพูดไม่จบประโยค

เพราะทุกคนต่างรู้คำตอบอยู่แล้ว

เมืองนี้จะหายไปทันที

ในเวลาเดียวกัน—

ลีอากำลังพยายามร่ายเวทสังเกตการณ์ใส่รอยแยกบนฟ้า

แต่วงเวทของเธอกลับแตกสลายทันทีที่สัมผัสพลังจากอีกฝั่ง

สีหน้าของเธอซีดลงชัดเจน

“พลังเวทปกติแตะต้องมันไม่ได้…”

อาเธอร์หัวเราะเบาๆ ท่ามกลางพายุเงาสีดำ

เส้นสีดำทั่วร่างของเขาขยายขึ้นมาถึงใบหน้าแล้ว แต่ดวงตาสีดำสนิทยังคงเต็มไปด้วยความคลั่งบางอย่าง

“สวยงามใช่ไหม?”
เขาพูดเสียงต่ำ

“นี่คือโลกที่อยู่อีกด้านของ Void”

“สถานที่ที่ไม่มีชนชั้น…”
“ไม่มี Academy…”
“ไม่มีคำโกหกของมนุษย์”

เรนจ้องอีกฝ่ายนิ่งๆ

แม้คำพูดของอาเธอร์จะฟังคลุ้มคลั่ง
แต่ในแววตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วย “ความเจ็บปวด” มากกว่าความบ้า

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นในหัว

[มันถูกหลอกใช้]

เรนขมวดคิ้วทันที

“…หมายความว่าไง”

[มนุษย์ที่ทดลอง Void ไม่เคยคิดควบคุมมันได้จริง]

[พวกมันเพียงต้องการเครื่องมือ]

[และอาเธอร์…คือหนึ่งในเครื่องมือเหล่านั้น]

คำพูดนั้นทำให้เรนชะงักไปเล็กน้อย

ทันใดนั้น—

ดวงตาขนาดมหึมาในรอยแยกก็ขยับ

ครืนนนน…

เงาสีดำจำนวนมหาศาลเริ่มไหลลงมาจากรอยแยกเหมือนน้ำตก

และภายในเงานั้น—

มี “บางอย่าง” กำลังเคลื่อนไหวอยู่

เสียงกรีดร้องดังขึ้นทั่วเมืองทันที

อัศวินของ Prontera หลายคนเริ่มถอยหลังด้วยสีหน้าหวาดกลัว

แม้แต่เซดริกที่เพิ่งมาถึงพื้นที่ต่อสู้ ก็ยังเงยหน้ามองรอยแยกด้วยสายตาเคร่งเครียดกว่าที่เคย

รองผู้อำนวยการของ Prontera Academy ยกคทาขึ้นทันที

วงเวทศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมากางออกเหนือเมือง

“ทุกหน่วย!”
เขาตะโกนเสียงดัง

“เตรียมผนึกฉุกเฉินระดับสูงสุด!”

ทันทีที่คำสั่งดังขึ้น
วงเวทสีทองหลายสิบวงก็เริ่มปรากฏขึ้นทั่วเมืองพร้อมกัน

นักบวชและนักเวทของ Prontera กำลังร่วมกันสร้างกำแพงป้องกันขนาดยักษ์รอบเมือง

แสงสีทองส่องขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับกรงขนาดมหึมา

แต่อาเธอร์กลับหัวเราะออกมาเบาๆ

“ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ…”

เขากางแขนออกช้าๆ

“พลังระดับนั้น…”

“หยุด Void Realm ไม่ได้หรอก”

วินาทีต่อมา—

เงาขนาดมหึมาก็ค่อยๆ โผล่ออกมาจากรอยแยก

เป็นเพียง “มือ” ข้างเดียว

แต่ขนาดของมันใหญ่กว่าหอคอยกลางเมืองหลายเท่า

ทันทีที่มันแตะอากาศของโลกนี้—

วงเวทศักดิ์สิทธิ์บนฟ้าก็เริ่มแตกร้าวทันที

แกร๊ก…

เสียงแตกร้าวดังขึ้นต่อเนื่องทั่วเมือง

Hunter หลายคนหน้าซีดเผือด

เพราะพวกเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า
สิ่งที่กำลังจะออกมา ไม่ใช่มอนสเตอร์

แต่มันคือ “ตัวตน” จากอีกโลก

ในเวลาเดียวกัน—

เสียงของ Void Rune ก็ดังขึ้นในหัวของเรนอีกครั้ง

[ถ้าประตูเปิดสมบูรณ์]

[แม้แต่ข้าก็หยุดมันไม่ได้]

เรนกำมือแน่นทันที

“…งั้นต้องปิดมันก่อน”

ความเงียบกินเวลาเพียงเสี้ยววินาที

ก่อน Void Rune จะตอบกลับมาอย่างช้าๆ

[มีวิธีเดียว]

[เจ้าต้องกลืนรอยแยกนั้นด้วยตัวเอง]

ดวงตาของเรนสั่นไหวเล็กน้อย

เพราะเขาสัมผัสได้ทันทีว่า—

วิธีนั้น อันตรายแค่ไหน