สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสอง คนใช้แต่กำลังไร้ปัญญา

ทุกคนมักจะคิดว่าพี่กล้ามนั้นเป็นพวกไร้ปัญญาใช้แต่กำลัง

พวกเขาคิดถูก

มันมีสาเหตุอยู่ที่พี่กล้ามกลายมาเป็นทาสของพวกอาณาจักรใหญ่ๆที่เจอกับกองทัพจำนวนมากกว่าก็ยากที่คนจะใช้กำลังอย่างเดียวจะเอาชนะกองกำลังมากกว่าได้

แต่การจะไปปราบชนเผ่าป่าเถื่อนที่ใช้แต่กำลังนั้น

เรื่องที่ต้องคิดกันมาตลอดคือ

ต้องใช้กำลังคนที่เหนือกว่าเท่านั้นจึงจะเอาชนะกองทัพของคนเถื่อน Barbarian ได้

นโยบายของทางแดนเหนือที่มีเหล่าคนเถื่อนอยู่จำนวนมากเป็นไปได้ทั้งพยายามเกลี้ยกล่อมให้เข้าร่วมและสร้างพันธมิตรรวมไปถึงยุแหย่

สร้างความขัดแย้งในแต่ละชนเผ่า

ไม่ให้เหล่าคนเถื่อนรวมตัวกันได้

ตามเนื้อเรื่องก็มีช่วงที่ชนเผ่าทางเหนือรวมตัวกันได้และต้องไปปราบเช่นกัน

ในฐานะแม่ทัพมากประสบการณ์

กริฟกาเรี่ยนนั้นเข้าใจความสามารถของกองทัพคนเถ่อนดี

ไม่ได้ประมาทแต่อย่างใดเพราเขาก็เคยเผชิญหน้ากับคนเถื่อนมาพอสมควร

แต่ที่เห็นตรงหน้านั้นมันผิดจากที่คาดเอาไว้

มันเมหือนคนเถ่อนที่มีการฝึกทักษะหรือเพิ่มกำลังขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

ไม่ได้ใช้ทักษะที่ซับซ้อนแต่เพิ่มคุณสมบัติเดิมที่มีอยู่ให้ทรงพลังมากกว่าเดิม

จนกลยุทธที่ใช้กับคนเถื่อนทั่วไปไม่สามารถใช้กับพวกกลุ่มพี่กล้ามลูกน้องท่านดยุกที่ฝึกร่างกายโดยการเอาท่อนซุงมาทุบและดาบฟันใส่กันไปมาเพื่อเพิ่มความทนทานของร่างกายได้

เป็นลักษณะของการก้าวข้ามขีดจำกัดของคนเถื่อนไปอีกขั้นที่คนเถื่อนที่ไร้ปัญญาอย่างเดียวในระบบชนเผ่าไม่สามารถทำได้

แต่ผ่านการฝึกและอาหารสร้างกล้ามเนื้อมาจากท่านดยุกอูลริกจึงแสดงความสามารถของคนเถื่อนที่แท้จริงไม่ได้มีขีดจำกัดอยู่ที่อาหารการกินที่ขาดแคลนของชนเผ่าต่างๆอีกต่อไป

และแต่ละคนฝึกการประลองและการต่อสู้กับกันและกันตลอดเวลา

นี่คือกองทัพพี่กล้ามที่ฝึกฝนโดยการแอ่นอกให้เพื่อนด้วยกันเอาขวานฟันกันไปมา

ไม่ใช่เรื่องที่แรงแขนของทหารกริฟกาเรี่ยนจะสามารถกลบความแตกต่างด้วยกลยุทธได้

เพราะกลยุทธของพี่กล้ามนั้นแค่ประชิดตัวได้ก็เท่ากับว่าพ่ายแพ้แล้ว

ตั้งขบวน

Formation

กองทัพของกริฟกาเรี่ยนตั้งขบวนอย่างรวดเร็วเพื่อเป็นปราการด่านสุดท้ายก่อนที่พี่กล้ามจะเข้าถึงตัวกริฟกาเรี่ยน

โครม

กองทัพของพลหอกส่งแรงปะทะใส่พี่กล้ามกลับคืนไป

ขบวนทัพนั้นได้ผลในด้านของการเอาแรงของฝ่ายตรงข้ามหรือศัตรูที่ตัวใหญ่กว่าให้แรงนั้นทำร้ายตนเอง

แต่คนที่คิดจะใช้แผนเดิมและคิดว่ามันจะได้ผลทั้งที่เคยล้มเหลวคือคนที่โง่เขลา

เปรี้ยง

โครม

พี่กล้ามบาดเจ็บก็จริงแต่ยังแหวกว่ายกองทัพของกริฟกาเรี่ยนโยนไปมาเหมือนกับตุ๊กตาแม้จะเป็นทหารในชุดเกราะเหล็กหรือม้าติดชุดเกราะก็ตาม

Tackle

พุ่งเข้าชน

ท่ามกลางกองทัพกระดองเต่าของกริฟกาเรี่ยนในชั้นที่สองพี่กล้ามไม่เห็นความจำเป็นอะไรที่ต้องเปลี่ยนแผนยังคงพุ่งเข้าชนไปตรงๆ

อะไรที่สามารถแก้ปัญหาด้วยกำลังได้

อย่าแก้ด้วยปัญญา

นั่นคือหลักการของพวกพี่กล้าม