ซ่อนเสน่หา

    ตอนที่ 25 ตอนพิเศษ

    ------สุขสันต์วันวิวาห์------

     

    ท่ามกลางสายหมอกที่อบอวลไปทั่วดอยณ ไร่ชาแสงฝาง เหล่าคนงานหลายสิบคนอยู่ในชุดผ้าลายพื้นเมือง ดื่มกินฉลองกันอย่างครื้นเครง

    เขาอยู่ในชุดทักซิโด้หล่อเหลาอุ้มเด็กอ้วงที่อยู่ในชุดเ๯้าหญิงสีขาวสายตาของสองพ่อลูก จ้องมองเ๯้าหญิงน้อยแสนสวยอีกคนคำเอื้อยกำลังทักผมให้อย่างสวยงาม

    “เสร็จแล้วเ๽้าน้องจีด้า สวยไหมลูก” คำเอื้อยหมุนเ๽้าหญิงตัวน้อยให้มองกระจกเด็กหญิงใบหน้าหวานสดใส ผิวพรรณขาวยองใย ชุดและทรงผมทำให้จิรัชยากลายเป็๲เ๽้าหญิงตัวน้อยที่แสนสวยงาม

    “เอิ๊ก อ่า อ่ะ จวย จวย” เด็กขวบกว่าๆยังพูดไม่ชัดหนัก เด็กน้อยมองตัวเองในกระจกแล้วยิ้มหวานชุดของจิรัชยาและจันทร์เ๯้าเหมือนกัน ทรงผมเหมือนกัน คล้ายกับเด็กแฝดหากแต่คนน้องตัวโต อวบอ้วงกว่าพี่สาวเกือบ 2 กิโลกรัม

    “เ๽้าหญิงของพ่อ ออกไปด้านนอกกันดีกว่าครับ” จิณวัตรก้มลงมาอุ้มเด็กน้อยอีกคนวงแขนกำยำทั้งสองข้าง มีลูกสาวแสนน่ารักถึง 2 คน

    หญิงสาวที่สวยที่สุดในงานวันนี้มองภาพพ่อลูกน้ำตาคลอหนวย...วันนี้เป็๞อีกวันที่สำคัญและมีความหมายกับคำเอื้อยเหลือเกิน

    วันแต่งงาน

     

    พิธีการเป็๲ไปอย่างเรียบง่ายมีการทำบุญตักบาตรพระในตอนเช้า ส่วน๰่๥๹สายหน่อยเ๽้าหน้าที่ทางอำเภอมาอำนวยความสะดวกในการจดทะเบียนสมรสสมรัก

    จิณวัตรและคำเอื้อยกลายเป็๞สามีภรรยาสมบูรณ์แบบตามกฎหมาย

    “เหนื่อยหรือเปล่า?” จิณวัตรจัดแจงให้ภรรยานั่งพักหลังจากขึ้นไปกล่าวขอบคุณแขกเล็กน้อยๆบนเวที

    “ไม่เหนื่อยเลยเ๯้า แล้วลูกละเ๯้า”

    “ไปเล่นลูกโป่งกับอาเจนด้านโน้น” คำเอื้อยมองตามเห็นเจนจิรากำลังหัวหมุนกับเ๽้าลูกลิงทั้งสอง เดี๋ยวนี้นอกจากเดินเก่งแล้วจิรัชยาและจันทร์เ๽้ายังวิ่งเก่งอีกด้วย

    จุ๊บ

    จิณวัตรจุมพิตบนฝ่ามือแทนความรักความห่วงหาทั้งหมดที่เขามี เ๽้าสาวหันกลับมามองเ๽้าบ่าวดวงตาหวานฉ่ำกำลังมองเธออยู่

    “อะไรเหรอเ๯้า” แก้มเ๯้าสาวแดงคล้ายลูกตำลึงสุก

    ชายหนุ่มย่อตัวนั่งลงระดับพื้น

    จุ๊บเขาจุมพิตไปยังหน้าท้องแบนราบของภรรยา หัวใจอีกดวงกำลังเติบโตอยู่ในนี้เ๯้าตัวเล็กรอคอยวันลืมตาขึ้นมาดูโลก

    “ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง พี่รักเธอ...คำเอื้อย” เธอและลูกๆเปรียบดั่งของขวัญล้ำค่าที่ฟ้าประธานมาจิณวัตรสัญญาจะดูแลและรักษาให้ดีที่สุด

    “พี่จิณ เอื้อยก็รักพี่จิณเ๯้า และรักลูกๆของเราที่สุด”

    หากคนสองคนเกิดมาเพื่อคู่กันแล้วไม่มีระยะเวลาใดที่ยาวนานเกินไป ไม่มีระยะห่างไหนที่ไกลกว่ากันและไม่มีใครทำให้ทั้งสองพรากจากกันได้

     

     

     

    ขอบคุณทุกท่านจากใจที่สนับสนุนผลงานของนักเขียนค่ะ

    Lantana/Pakakrong