ผู้แปลกแยกที่ 6

ร่างหนึ่งพุ่งฝ่าฝูงปีศาจเข้ามาอย่างรวดเร็ว ในขณะที่อาเทอร์แทบจะไร้เรี่ยวแรงไปเรียบร้อยแล้ว ร่างสูงหาได้ขัดขืนเตรียมต่อสู้ แต่กลับปรากฏ ‘รอยยิ้ม’ 

“ท่านพ่อไหวมั้ย”

“ฮึฮึ เจ้าคิดว่าเจ้าถามใครอยู่กันไอลูกคนนี้”

ใช่คนที่พุ่งฝ่าเข้ามาก็คือเคนอสนั้นเอง หลังจากเขาเห็นอาเทอร์ปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาขนาดใหญ่ก่อนจะใช้มหาเวทย์ เขาก็เดาได้เลยว่าบิดาของเขาคงต้องอ่อนแรงลงไม่น้อยจึงเตรียมการรอพุ่งเข้ามาอยู่แล้ว

“กลับบ้านกันเถอะท่านพ่อ”

ร่างเล็กประคับประคองอาเทอร์ไว้เตรียมจะก้าวเดิน แต่แล้วอาเทอร์กลับผละร่างออก อาการแค่นี้ไม่ต้องประคองข้าหรอกหนะ ร่างใหญ่กล่าวขึ้นด้วยความทรนงค์ของผู้เป็นพ่อ

“ไปจัดการเก็บกวาดที่เหลือกันเถอะ”

ร่างเล็กพยักหน้าก่อนให้แก่บิดาก่อนจะพุ่งไปออกล่าต่อ อาเทอร์เผยรอยยิ้มอย่างไม่ปกปิด ลูกชายของเขาเติบโตขึ้นแล้ว นึกภาพเด็กชายที่เมื่อ 2 ปีที่แล้วแทบเสียสติจากการฆ่าปีศาจระดับกลางไม่ออกเลยทีเดียว 

        “อีกไม่กี่ปีคงก้าวมาถึงระดับเราได้แล้วหละมั้งเนี้ย 

ต้องรื้อฟื้นฝีมือหนีสักหน่อยแล้วมั้ง”

เพียงพริบตารอยยิ้มนั้นก็หายไป ความบ้าคลั่งกลับเข้าแทรกเขาเองก็เริ่มออก ‘ล่า’ เช่นกัน

สองพ่อลูกออกเก็บเกี่ยวดววงวิญญาณอีกครา

‘ทันใดนั้นเอง’

แตรร!!!!!!! 

เสียงแตรสงครามดังสนั่นก้องพื้นที่ ทหารนับพันเคลื่อนที่เข้ามาอย่างพร้อมเพียง กำลังำเสริมของดยุกกานัสมาถึงแล้วพวกเขาเดินทางมาได้เร็วกว่าที่คาดการณ์เอาไว้ไม่น้อยเลยทีเดียว

สองพ่อลูกหันมองหน้ากัน สายตาสื่อสารความหมายได้ทันที สองพ่อลูกพุ่งผ่าฝูงมอนส์เตอร์ครงไปยังเหล่าอัศวินชั้นสูงที่กำลังปะทะกับเหล่าปีศาจระดับสูงอยู่ทันที

        กองทัพของดยุกกานัสถูกนำโดยอัศวินระดับสูงอีเกล ทหารนับพันยาตราทัพอย่างองอาจห้าวหาญ เวทย์มนต์สารพันถูกร่ายออก กองทัพนับพันวิ่งเฮลงมาปิดทางกองทัพเหล่าปีศาจอย่างเบ็ดเสร็จ

        เด็กชายเคนอสพุ่งไปหาอิกนิส ในขณะที่อาเทอร์พุ่งไปเสริมทางลอร่า ร่างกายทั้งสองบาดเจ็บไม่น้อยในขณะที่ปีศาจขั้นสูงก็เหลืออีกสองตนต่อคนเท่านั้นแล้วตอนนี้

        …..

        ส่วนซิกช่างมันไปก่อนนะกัน 55555