กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ระหว่างที่กริมและโรซาเรียอยู่ในห้องพัก ภายในเมืองกวางขาวได้เกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นข่าวโรงเรียนกวางขาวถูกกวาดล้างลงได้ถูกแพร่กระจายออกไป โดยนักเรียนที่เคยเห็นหน้ากริมต่างปิดปากเงียบไม่พูดเรื่องที่ว่ากริมเป็นคนกวาดล้างโรงเรียนกวางขาว พวกมันกลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อนส่วนนักเรียนทั้งหลายในตอนนี้ต่างกระจายตัวกันออกไปบ้างก็กลับบ้านเกิด บ้างก็หาที่ไปเข้าเรียนใหม่จะมีก็แค่นักเรียนเกือบ100คนเท่านั้นที่มีบ้านอยู่ที่เมืองกวางขาวและเลือกที่จะกลับมาอยู่ที่บ้านอย่างสงบ
''พวกเจ้าไปสืบสาเหตุที่โรงเรียนกวางขาวถูกกวาดล้างมาทีและหากลุ่มคนที่เป็นคนทำมาด้วยหากพบคนกลุ่มนั้นอย่าเข้าไปทำอะไรเด็ดขาด ข้าจะไปหาพวกมันด้วยตัวเอง''เจ้าเมืองของเมืองกวางขาวพูดสั่งการออกมาหลังจากได้ยินข่าวโรงเรียนกวางขาวถูกกวาดล้างมันทำใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้เพราะโรงเรียนกวางขาวไม่ใช่อะไรที่อ่อนแอแต่นี่กลับถูกกวาดล้างให้หายไปโดยที่มันไม่สามารถรู้ตัวได้แสดงว่าอีกฝ่ายต้องเป็นขุมกำลังที่แข็งแกร่งด้วยเหตุนี้เจ้าเมืองจึงคิดจะผูกมิตรกับคนกลุ่มนั้นเพื่อผลประโยชน์และความปลอดภัยของตัวเอง
10วันผ่านไปโดยที่กริมและโรซาเรียไม่ได้ก้าวออกจากห้องเพราะทั้งคู่กำลังตรวจดูของทั้งหมดที่ได้มาจากโรงเรียนกวางขาว ทั้งหมดถูดแยกไปเก็บไว้ในแหวนแต่ละวง อาวุธ ชุดเกราะ สมุนไพร และในขณะที่ทั้งคู่แยกของทั้งหมดจนเกือบจะเสร็จแล้วก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงคนเคาะประตูดังขึ้นกริมจึงลุกขึ้นไปดู มันคือโรเบิร์ตที่มาหาหลังจากหายไปนาน
''ตาแก่ ข้าขายของที่เจ้าให้มาหมดแล้ว มันใช้เวลามากน่าดู ส่วนนี่คือเงินที่ได้มาทั้งหมด''โรเบิร์ตยื่นแหวนที่ใส่เงินทั้งหมดให้กริมแต่กริมไม่ได้รับเอาไว้และพูดขึ้น
''เจ้าเก็บเอาไว้เถอะ ตอนนี้ข้ามีที่อยู่และตลาดเป็นของตัวเองแล้ว ที่นั่นเราใช้อาศัยอยู่ได้ แต่ว่า...เจ้าจะต้องเป็นคนดูแลที่นั่นเวลาข้าไม่อยู่ เงินนั่นถือเป็นเงินในการลงทุนการค้าในอนาคตของเราตอนนี้เจ้ารอก่อนเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยข้าจะพาไปที่ตลาดมืดและเมื่อทุกอย่างในตลาดมืดเข้าที่ข้าอยากให้เจ้าเอาเวลาไปทุ่มกับการฝึกบ้าง''ที่กริมพูดออกมาเพราะมันอยากให้โรเบิร์ตแข็งแกร่งขึ้นมันจะได้มีอายุที่ยืนยาวและอยู่กับมันไปนานๆ
''แล้วแต่เจ้าก็แล้วกัน หวังว่าที่นั่นจะเป็นที่ที่ดีต่างจากที่ที่เราเคยอยู่มานะ''โรเบิร์ตพูดออกมาขณะกริมพยักหน้าตอบรับ ถึงมันไม่ดีแต่ก็ไม่ใช่ปัญหากริมสามารถจัดการได้และการเข้าไปที่ตลาดมืดครั้งหน้ากริมคิดจะถามทุกอย่างที่สงสัยกับจิตวิญญาณ
''เอาเถอะเจ้าไปพักหรือหาอะไรทำก่อนก็ได้แล้วก็เงินนั่นใช้ได้ตามสบาย''หลังโรเบิร์ตจากไปกริมก็สั่นคำพูดที่ว่าให้โรเบิร์ตใช้เงินได้ตามสบายนั่นกริมจำใจต้องพูดออกมา หากทำได้มันก็จะเอามาเก็บไว้เอง
''น้องหญิงเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อนก็แล้วกันนะ ข้าจะออกไปดูหมายเลข1-10ซักหน่อยข้าคิดว่าทุกอย่างที่ข้าสั่งไว้อาจจะเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว''และมันก็เป็นไปตามที่กริมคิดหมายเลข1-10ทำทุกอย่างที่กริมบอกไว้หมดแล้ว โดยทาสที่ซื้อมามีทั้งหมดกว่า1,500คนและด้วยจำนวนที่มากเกินไป เหล่าทาสจึงถูกหมายเลข1-10พาไปหาที่นอนชั่วคราวเอาที่นอกเมืองและในเวลาต่อมากริมให้หมายเลข1-10พาไปที่นอกเมืองเพื่อพบกับทาสทั้งหมดที่ซื้อมา
''นายท่านทาสทั้งหมดอยู่ที่ด้านหน้านี้แล้ว''หมายเลข1พูดขึ้นขณะเดินเข้าไปในป่าทึบกริมพยักหน้าแล้วเดินตามไป ไม่นานป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ก็เริ่มน้อยลง จนกริมหยุดเดินลงเพราะที่ด้านหน้าของกริมมีเหล่าทาสตั้งที่พักแบบชั่วคราวอยู่ ทั้งหมดพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานพวกมันไม่เคยมีอิสระขนาดนี้มานานหลายปีแล้ว
''จัดแถว ตอนนี้นายท่านของพวกเจ้ามาถึงแล้ว''หมายเลข1ตะโกนออกมาขณะยืนอยู่ข้างๆตัวกริมส่วนหมายเลข2-10ไม่ได้ทำอะไรพวกมันแค่ยืนอยู่ที่ด้านหลังทาสทั้งหมดรีบทิ้งสิ่งที่กำลังทำอยู่ทั้งหมดแล้วจัดแถวทันที โดยทั้งหมดก้มหน้าลงเมื่อจัดแถวเสร็จเพราะพวกมันยังไม่รู้ว่ากริมจะให้พวกมันทำอะไรนั่นจึงทำให้พวกมันหวาดกลัว
''อย่างที่พวกเจ้ารู้ ข้าคือคนที่ซื้อพวกเจ้ามาเนื่องจากพวกเจ้าทั้งหมดที่นี่ถูกคัดนิสัยมาอย่างดีแล้วข้าก็จะพูดอะไรไม่มาก ต่อจากนี้พวกเจ้าจะเป็นคนของข้า ข้ามีที่อยู่และอาหารให้พวกเจ้าทุกคนแต่พวกเจ้าเองก็ต้องทำงานให้ข้า ส่วนจะเป็นงานอะไรข้าจะบอกพวกเจ้าอีกครั้ง''กริมไม่รอช้ามันเปิดประตูที่ใช้เข้าไปที่ตลาดมืดขึ้น จากนั้นจึงสั่งให้ทุกคนเดินเข้าไปในประตูทันทีโดยสีหน้าของทาสไม่สู้ดีนักเพราะพวกมันไม่รู้ว่ากริมจะพาไปที่ไหนและให้ทำงานอะไรการเข้าไปของทาสค่อนข้างลำบากเนื่องจากจำนวนและทุกคนต้องไปโผล่ในที่เดียวกันทำให้มันอึดอัดจนทาสคนสุดท้ายเดินเข้าไปกริมและหมายเลข1-10จึงเดินตามเข้าไป
''พวกเจ้าทั้งหมดตามข้ามา''กริมที่เข้ามาถึงก็สั่งให้ทาสเดินตามมาทันที มันต้องการพาไปดูพื้นที่เพื่อใช้สร้างที่อยู่ โดยก่อนกน้านี้กริมได้มองพื้นที่ไว้บ้างแล้วเมื่อมาถึงพื้นที่ตรงที่กริมเลือก พื้นที่ตรงนี้ไม่มีไรอยู่เลยนอกจากต้นหญ้ามันเป็นแค่พื้นที่ที่กว้างใหญ่
''พื้นที่แถบนี้ทั้งหมดจะถูกสร้างเป็นที่อยู่ของพวกเจ้าทุกคนและคนอื่นๆที่จะเข้ามาในอนาคตนอกจากนี้ข้ายังจะสร้างสถานที่ที่เอาไว้ฝึกและทำงานต่างๆอีกด้วยและแน่นอนที่สุดข้าจะพูดให้ชัดเจนถึงพวกเจ้าจะเป็นทาสของข้า แต่ข้าจะไม่บังคับอะไรเจ้ามากมายนักโดยหลังจากนี้เมื่อทุกอย่างเท่าที่เข้าทางพวกเจ้าสามารถกลับไปหาครอบครัวและพามาอยู่ที่นี่ได้หรือแม้กระทั่งหาคนรักและมีลูก''กริมเงียบลงขณะหันไปหาหมายเลข1-10แล้วสั่งงานทันทีเคลียร์พื้นที่และเริ่มก่อสร้างบ้านสำหรับทาสก่อนเป็นอันดับแรกเนื่องจากทาสที่ซื้อมามีหลากหลายอาชีพกริมจึงไม่ต้องห่วงเรื่องนี้ กริมทิ้งเงินเอาไว้แล้วจากไปทันทีที่กริมหายไปทาสทั้งหมดต่างคุกเข่าและร้องไห้ออกมา มันไม่เคยคิดว่าจะเจอคนแบบกริมเข้าคนที่คิดว่าพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตไม่ใช่เพียงสิ่งของ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่31:จุดเริ่มต้นของกองกำลัง

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่31:จุดเริ่มต้นของกองกำลัง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้