กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ผ่านไปเพียง2อึดใจชายแก่ก็กลับมายืนข้างๆกริมโดยที่กริมไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยชายแก่ในตอนนี้กลับไปเป็นชายแก่ธรรมดาที่ไม่ได้แก่กลิ่นอายหรือพลังอะไรออกมาเลย ยิ้มขึ้นเล็กๆชายแก่จับไหล่กริมด้วยความอบอุ่น จากนั้น...บูม! กำแพงบาเรียที่ป้องกันคนด้านนอกเห็นหรือได้ยินก็ถูกสร้างขึ้นมาอย่างง่ายดาย
''นั่งสิ เรามาคุยกันหน่อย''ชายแก่สร้างเก้าอี้ขึ้นมา2ตัวทั้งๆที่มันไม่มีพลังเวทย์ แต่ว่า...ได้ยังไง?
''ผู้อาวุโสมีเรื่องอะไรจะพูดกับข้า''กริมปล่อยตัวตามสบายเพราะชายแก่ไม่มีจิตมุ่งร้าย
''เจ้าคือเทวทูต6ปีก เจ้ามีหงส์เพลิงในครอบครอง เจ้ามีภูติโบราณที่ช่วยมา เจ้าไม่ได้มีแค่สายเลือดเดียวข้าพูดถูกใช่มั้ย''กริมไม่ได้ตอบแต่กริมก็พยักหน้ารับ กับตัวตนขนาดนี้จะปิดบังไปก็เปล่าประโยชน์แล้วยิ่งสายตาของชายแก่ที่ดูเหมือนจะมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างนั่นอีก
''งั้นก็ดีแสดงว่าเจ้าคือคนๆนั้น ข้าเองก็บอกเจ้าได้ไม่มากแต่...ข้าอยากให้เจ้ารู้เอาไว้ว่าเจ้ายังอ่อนแอนักเอาเถอะมาเข้าเรื่องกัน เรื่องแรกเจ้ายินดีจะเป็นพันธมิตรกับข้ามั้ยร่วมกันทำงานแล้วพัฒนาโลกใบเล็กๆนี้ไปพร้อมกัน''
''ข้ายินดี แต่ถ้าหากการพัฒนาโลกที่ท่านพูดถึงมันเป็นไปในทางที่เลวร้ายข้าไม่ขอยุ่งและถ้าหากท่านวุ่นวายกับคนของข้าข้าจะสู้จนตัวตาย''สายตาของกริมแน่วแน่แม้อีกฝ่ายจะแกร่งกว่ามากแต่กริมไม่ยอมให้อะไรก็ตามมาทำลายความตั้งใจของตนเอง
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีทางอยู่แล้ว ส่วนอีกเรื่องเจ้าจงตามหาเลือดของเทพแรกเริ่มซะไม่ว่ายังไงเจ้าต้องได้มันมาจากนั้นให้รีบกลืนกินมันทันทีและจงจำเอาไว้ให้ดีทุกสิ่งล้วนเชื่อมต่อกัน ต่อจากนี้อีก1,500ปีสงครามจะเกิดทุกเผ่าพันธุ์จะไร้ที่พึ่ง จงตามหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนในยุคแรกเริ่มให้ได้มากที่สุดเมื่อนั้นให้ขึ้นมาหาข้าตอนนี้ข้าต้องไปแล้วอีกไม่นานเราจะได้พบกันใหม่และในตอนนั้นอาจเป็นเจ้าที่เข้ามาช่วยเหลือข้า''ชายแก่ฉีกมิติหายไปต่อหน้าต่อตากริม บาเรียถูกสลายกริมตกอยู่ในความสับสน
''ท่านพี่เกิดอะไรขึ้น''
''นายท่านขออภัยที่พวกเรามาช้า หากเราช่วยกันน่าจะต้านทานศัตรูได้บ้าง''
''...''เมื่อบาเรียถูกสลายคนในกลุ่มกริมต่างกรูกันเข้ามา พวกมันได้ยินเสียงระเบิดและพลังมหาศาลจึงรีบมุ่งหน้ามาที่นี่แต่เมื่อมาถึงกลับพบบาเรียตั้งอยู่ มารู้เรื่องทั้งหมดก็ตอนที่ถามคนโดยรอบ
''ไม่มีอะไร ไปท้าทายพื้นที่ต่อเถอะ''กริมไม่ได้พูดอะไรมากมันหายตัวไปท้าทายพื้นที่ บ้าคลั่ง ต่อเนื่องกริมเอาความสับสนทั้งหมดไปลงกับการท้าทายแทนอย่างน้อยก็ขอแค่ช่วงนี้ที่ไม่ต้องคิดอะไร
''ท่านจอมราชันย์เป็นบ้าไปแล้ว นั่นมันกี่พื้นที่เข้าไปแล้วเนี่ย''
''เหอะ! เจ้าลองโดนแบบท่านดูบ้างมั้ย ตัวตนขนาดนั้นกลับอยู่มาได้โดยไม่มีใครรู้จักได้ไง''
''หากเป็นพวกเราโดนคงจะตายภายในพริบตา แต่...''คนโดยรอบไม่มีใครรู้ความจริงจึงทำได้แค่พูดคุยต่อจากนั้น3วันกริมท้าทายพื้นที่ 9วันกริมท้าทายพื้นที่ กริมเอาแต่ท้าทายพื้นที่อย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดจนตอนนี้พื้นที่เกือบทั้งหมดถูกพิชิตไปแล้ว
''รวมตัว''กริมตะโกนออกมา ตอนนี้ในพื้นที่ส่วนที่2แทบจะไม่เหลือคนแล้วส่วนน้อยได้เข้าไปในส่วนที่1ส่วนคนส่วนมากกลับไปในส่วนที่3และส่วนที่4เพื่อหาของที่อาจจะยังหลงเหลืออยู่แทนฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! เมื่อทุกคนในกลุ่มมากันครบกริมไม่พอช้าพุ่งทะยานตัวออกไปตอนนี้มันถึงเวลาค้นหาความลับของของพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์แล้วแต่เมื่อเข้ามาในส่วนที่1กริมกลับแปลกใจมันไม่ได้กว้างใหญ่เหมือนพื้นที่ที่กริมผ่านมาก่อนหน้านี้ด้านหน้ามีวิหารขนาดใหญ่ตั้งอยู่เพียงเท่านั้นและที่ด้านหน้าทางเข้ามีรูปปั้นของมนุษย์ที่ไร้ใบหน้าตั้งอยู่'ตรวจสอบธรรมชาติ' ตอนนี้กริมเห็นวิหารทั้งหมดแล้วแต่ก็เพียงด้านนอกเท่านั้นโดยอีก2ด้านที่เหลือก็คล้ายๆกันมันมีรูปปั้นตามเผ่าพันธุ์ตั้งอยู่ รูปปั้นเทวทูตกับเทพยืนคู่กันรูปปั้นมนุษยที่มีเขาอยู่บนหัวและมีปีก6ปีกอยู่ด้านหลัง
''เมื่อเข้าไปขอให้อยู่รวมกันไว้เพราะด้านในข้าไม่สามารถตรวจสอบได้''แต่ก่อนที่กริมจะได้เดินออกไปหมาบ้าได้เดินออกมาที่ด้านหน้าซะก่อน
''นายท่านข้าเคยเข้าไปในวิหารแล้วครั้งหนึ่งเพราะฉะนั้นข้าจะนำทางให้ท่านจนกว่าจะถึงที่ที่ข้าเคยไปถึง''กริมพยักหน้า ตึง! ตึง! ตึง! ระหว่างที่หมาบ้าเดินนำภายในวิหารได้เกิดการสั่นไหวขึ้นอย่างรุนแรงหมาบ้าหยุดเดินทันที
''นายท่านนี่มันไม่ปกติแล้ว...''หมาบ้ารีบหุบปากเพราะภายในวิหารเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ตูม!รูปปั้นมนุษย์ขนาดเท่าคนจริงโผล่ขึ้นมาจากพื้น แคร่ก! ผิวรูปปั้นชั้นนอกได้แตกออกและสิ่งที่ปรากฎมันคือคนที่มีรูปร่างเหมือนกับกริมทุกกระเบียดนิ้ว
''ยินดีต้อนรับ ข้าคือผู้คุมการทดสอบของวิหารสุดท้ายแห่งนี้ กฎง่ายๆทำตามและเอาชนะข้าให้ได้ก็พอ''หมาบ้าขมวดคิ้วเพราะมันไม่เคยได้ยินว่ามีอะไรแบบนี้อยู่ด้วย
''ไม่มีปัญหา''เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! กริมออกไปโจมตีแต่ดูเหมือนร่างของผู้คุมการทดสอบจะแข็งแกร่งเกินไปแม้แต่ดาบคาตานะที่เป็นอาวุธของพระเจ้าก็ฟันไม่เข้า ตูม! ผู้คุมการทดสอบปล่อยหมัดออกมาบ้างแต่กริมก็ไม่ได้น้อยหน้ามันปล่อยหมัดสวนทันที เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! แต่ไม่จบแค่นั้นเมื่อ...อยู่ๆสายฟ้าก็โผล่ออกมาจากร่างของผู้คุมการทดสอบ ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ร่างผู้คุมการทดสอบกลายเป็นเงามันทิ้งเอาไว้เพียงเศษเสี้ยวของกระแสไฟฟ้าที่ล้อมรอบตัวของมันเปรี้ยง! หมัดที่มาพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าได้ทะลวงโล่6เหลี่ยมและการป้องกันของร่างกายกริมเข้ามาใบหน้าของกริมถึงกับแสดงความเจ็บปวดออกมา ตูม! ยิ่งกริมโดนโจมตีความไม่ยินยอมก็เกิดขึ้นกริมตัดสินใจใช้ร่างเทวทูตและตอนนี้ทั่วร่างกริมกลับกลายเป็นสายฟ้าซึ่งมันไม่ต่างไปจากเทพเจ้าสายฟ้าเลย
''เจ้าเยี่ยมมากใช้ร่างเทพทูต6ปีกได้เก่งกว่าเทวทูต6ปีกคนแรกซะอีก นี่สินะคนที่นายท่านเฝ้ารอ''ฟุ่บ!ดาบคาตานะปรากฎในมือของผู้คุมการทดสอบ กริมมองแล้วมันไม่ผิดนั่นมันคาตานะที่เหมือนกับของกริม
''เจ้าคงลอกเลียนทุกอย่างไปจากข้าสินะ แต่คงมีแค่ร่างกายที่แข็งแกร่งกว่า''
''ถูกต้อง! พลังและอาวุธส่วนใหญ่ที่ข้าใช้มันมาจากเจ้าที่เป็นต้นแบบ...แต่ข้านำมันมาแค่บางส่วนเท่านั้นรีบเข้ามาเถอะเวลาเหลือไม่มากแล้ว''ผู้ควบคุมการทดสอบเร่งรีบเพราะเวลาในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์เหลือน้อยแล้วถ้าหากกริมไม่รีบผ่านการทดสอบมันคงต้องรอให้กริมกลับมาใหม่ในอีก3,000ปีข้างหน้าหรือบางทีกริมอาจจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่114:วิหารสุดท้าย

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่114:วิหารสุดท้าย

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้