Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่เจ็ดสิบเก้า Speak with Dead

Speaking with dead

การพูดกับคนตาย

นั้นเป็นวิชาสายของนักบวชเคลริกหรือเนโครแมนเชอร์

ที่สามารถติดต่อสื่อสารกับคนตายได้

หลายคนที่กลายเป็น วอร์ล็อค Warlock ขายวิญญาณให้กับปีศาจหรือภูตต่างๆก็เพราะเรียกได้ว่าอาจจะพยายามใช้คาถานี้โดยไม่รู้ตัว

การติดต่อสื่อสารกับต่างโลกนั้นตามสายตาของชาวบ้านมองว่าเป็นเรื่องไม่ดีไปเสียทั้งหมดนั้นจะปลอดภัยกว่าดีกว่าเสียใจทีหลัง

คนที่สื่อสารกับคนตายได้นั้นเป็นชาแมนหรือแม่หมอwiseman ผู้รู้ประจำหมู่บ้านนั้นก็มีอยู่

แต่สำหรับคัลที่ตัวใหญ่กว่าสองเมตรกล้ามราวกับหมียักษ์นั้น

ทำให้แต่ละคนจะมารวมตัวเขาเข้ากับชาแมนหรือหญิงแก่เอลเดอร์ผู้รู้ประจำหมู่บ้านไปไม่ได้

คนที่มารวมตัวกันนั้นมองอย่างสงสัยที่เห็นคัลค่อยๆวาดวงเวทย์อยู่ตรงกลางลานกว้าง

เตรียมศพของหญิงรับใช้ไว้ตรงกลางและทุกคนเริ่มซุบซิบนินทากันมากขึ้นเรื่อยๆ

“องค์ราชินีเสด็จ”

คนใช้ทุกคนคุกเข่าเคารพ นักรบยกอาวุธส่วนขุนนางย่อตัว

ส่วนคัลนั้นพยักหน้ารับแบบเดียวกับคนฐานะเท่ากัน

สร้างความไม่พอใจให้กับราชินีและขุนนางรอบข้างเล็กน้อยแต่ตอนนี้คิดว่าไม่ใช่เวลาที่จะมาใส่ใจ

“ท่านคัลเรียกพวกเรามากลางคืนมีธุระอันใดหรือ?หรือท่านจะแสดงว่าตนเองเป็นจอมเวทย์ที่เก่งกาจนอกเหนือไปจากการเป็นนักรบที่เก่งกล้าอีกแล้ว”

คัลส่ายศีรษะ

“การใช้เวทย์ไม่ใช่ความเชี่ยวชาญของข้าข้าแค่เคยรู้มาบ้างตอนที่ผจญภัยเท่านั้น”

คัลยอมรับว่าตนเองไม่สามารถสู้ในด้านเวทย์ได้กับสายวิชาที่เก่งกาจในด้านวิชาเวทย์โดยตรง

แต่ใกล้ภูตผีก็ต้องเคยรู้จักภูตผีมาบ้าง

อาจจะแซวกันไปอยู่สักหน่อย

แต่คนที่สามารถทำให้เราลำบากได้น่ะ

จะมากจะน้อยต้องมีเวทย์ในตนเองหรืออย่างน้อยต้องมีไอเท็มเวทย์

ไม่อย่างนั้นเราก็สามารถจัดการได้อย่างสบายไม่ต้องพึ่งนักผจญภัยนั่นล่ะ

ดังนั้นคัลเลยมองว่าก็อบลินสเลเยอร์นั้นเก่งมากเพราะแม้กระทั่งคัลยังไม่กล้าบุกไปในหอคอยของพ่อมดโดยไม่มีเวทย์เลยเพราะจะเสียเปรียบมากๆหากพ่อมดนั้นควบคุมพื้นที่อย่างหอคอยได้

แน่นอน

เราอาจจะกล่าวได้ว่าหากพ่อมดคนนั้นเทพปานนั้นคงได้รวบรวมกองทัพแบบเซารอนบุกยึดอาณาจักรต่างๆไปแล้ว

งานปราบปรามไม่น่ามาถึงก็อบลินสเลเยอร์แรงก์เงินได้

หากให้คัลไปต่อสู้

คัลคงใช้วิธีส่งทหารลูกกระจ๊อกไปทีละสิบคนถือหอกเข้าไปจิ้มทุกอย่างที่ขวางหน้าในหอ

ตามอัตราความน่าจะเป็นพ่อมดจะหมดคาถาที่ใช้ฆ่าคนได้ก่อนที่กองทัพจะหมดคน

เพราะ Action economy นั้นสำคัญกว่าความแรงของคาถาของเรา

เวทย์จึงเป็นเรื่องหายากที่แต่ละคนต้องคำนวณอย่างดีว่าต้องใช้ไปอย่างไรบ้าง

แม้จะมีคาถาอยู่ก็ควรจะเก็บไว้ในภาวะที่จำเป็นที่สุด

แต่ตอนนี้คัลก็คิดว่าจำเป็นแล้ว

“ท่านคิดจะพูดกับคนตายหรือ?”

ราชินีถามคัลกำลังจะพยักหน้า

แต่มีองครักษ์หญิงคนหนึ่งกล่าวว่า

“อย่าเชื่อนะเจ้าคะเราจะรู้ได้อย่างไรว่าวิญญาณนั้นคือตัวจริง?”

องครักษ์หญิงกล่าว

คัลก็เห็นด้วย

ในสายตาคนทั่วไปวิญญาณก็คงเหมือนวิญญาณ

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ปีศาจจะแปลงร่างเป็นคนที่เรารักมาหลอกเราให้ทำสัญญากับปีศาจด้วยซ้ำ

“ไม่ต้องกังวลเพราะข้าไม่ได้ใช้คาถาพูดกับคนตายspeak with dead”

คาถาที่เขาใช้คือ

Resurrection

ชุบชีวิต

ต่างหาก