ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ทันใดนั้นเสียงวิ่งของใครบางคนก็ดังขึ้น
“ราพิส? ราพิสงั้นหรอ!! ”
หญิงสาวคนนึงวิ่งมาดูอาการด้วยความตกใจเมื่อเห็นเพื่อนสาวของเธอกระดูกหักไปทั้งตัว นัยน์ตานั้นแดงก่ำราวกับคนที่สิ้นหวังและพึ่งร้องไห้มา อสูรลวงตาขมวดคิ้วกัดฟันแน่นอุ้มร่างที่ไร้สติของราพิสวิ่งกลับไป ก่อนจะเหลือบตามองสายธารแห่งหมอกอย่างโกรธแค้น
พรึบ!! พริบตาร่างของทั้งสองก็หายไป ในเวลานั้นเองที่ทะเลสาปก็มีฝ่ามือสีดำรอยแตกสีแดงราวกับลาวาซุกซ่อนอยู่ข้างในกำลังขยับนิ้วทั้งห้าเคลื่อนที่มา มันมองอสูรลวงตาที่หายไปด้วยความสงสัยราวกับเจอเรื่องที่เกินความคาดหมาย เนื่องจากอสูรลวงตาพึ่งตายไปและต้องรอสี่วัน แต่มันไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเกิดใหม่มาแล้ว นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายมีไอเทม สกิล หรืออะไรสักอย่างที่เร่งการเกิดใหม่ได้ ชั่งเป็นอะไรที่น่าปวดใจสำหรับเขาจริง ๆ
ฟึง! ในเวลานั้นเองฝ่ามือก็ปล่อยหมอกจาง ๆ คลุมไปทั้งตัวก่อนที่จะกลายร่างเป็นมนุษย์รูปหล่อ ซอว์บิดร่างกายไปมาด้วยแววตาสดใส เขารู้สึกสนุกมากเมื่อได้กลายเป็นซอมบี้ฝ่ามือราชาปีศาจ สกิลความสามารถของมันนั้นไม่อาจสามารถคาดเดาได้ เพราะตอนที่เขาสู้ก่อนหน้านี้เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำทำไมตัวเองสามารถสร้างไพ่ที่ราวกับไพ่ดวงชะตาออกมาต่อสู้กับผู้เล่นคลาสเรียนเทพสงคราม
“แข็งแกร่งสุด ๆ ” ดูเหมือนซอมบี้ตัวนี้ของเขาจะเก่งรอบด้าน ไม่ว่าจะป้องกัน โจมตี แม้จะไม่รู้ว่ามีอะไรมากกว่านี้หรือไม่ แต่ซอว์ก็อดรู้สึกเลือดลมสูบฉีดมากกว่าเดิม แน่นอนว่าหลังจากที่ฆ่าผู้เล่นเลเวล 34 ไปสองคนเขาก็ไม่ได้แต้มซอมบี้แต่อย่างใด เนื่องจากซอมบี้นางเงือกพวกนั้นไม่ใช่ข้าทาสบริวารของเขานั่นเอง
“อย่างน้อยก็เป็นไปตามที่คิด”
เขาอยากทดสอบพลังของซอมบี้ตัวนี้เท่านั้นเอง และดูเหมือนมันจะเกินกว่าที่เขาจินตนาการด้วย งั้นหมายความว่าในเกมออนไลน์แห่งนี้มีซอมบี้ตัวนี้จริง ๆ น่ะสิ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก เขาไม่อยากจินตนาการเลยว่าซอมบี้ระดับลมปราณที่ 20 กลับสามารถต่อกรกับผู้เล่นเลเวล 34 ได้สองคนด้วยกัน
นี่แมร่งโคตรน่ากลัว!
“หึ! ฮ่า ๆ ๆ เกมนี้ชักน่าสนุกกว่าเดิมแล้วสิ”
ซอมบี้? คลาสเทพสงคราม? ทั้งสองฝั่งมีเบื้องหลังที่น่ากลัว มันทำให้ซอว์แทบจะระงับความคลั่งในตัวเองไม่อยู่ ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก ๆ สื่อจิตไปยังซอมบี้เด็กที่อยู่กับซอมบี้เทพสายฟ้าให้มันมาที่สายธารแห่งหมอกและฆ่าศัตรูที่สู้ได้ทั้งหมดรวมถึงมนุษย์ก่อนตี 5 ซะ และหลังจากนั้นก็ไปหาที่ซ่อนทันที
ครืน ๆ ๆ พริบตาซอมบี้สายฟ้าก็ตัดผ่านมาแต่ไกล ลอยเหนือฟ้าไปยังสายธารแห่งหมอกทันที
“คงไม่ว่าอะไรนะ ถ้าฉันจะไม่ให้ไอเทมนาย” ชายหนุ่มที่ริบชุดเซ็ทรวมถึงไอเทมต่าง ๆ ไปหมดแล้วก่อนหน้านี้ ยกเว้นดาบเงินสองดาวและแหวนที่มีสกิลย่างก้าวพริบตา ซอว์รอสักพักไม่นานก็มีเสียงแจ้งเตือนของการสังหารดังขึ้น ระดับลมปราณของมนุษย์ก็ดีดขึ้นฉับพลันและน่าเสียดายที่มนุษย์ในเวลานี้นั่นมีเพียงคนสองคน ทำให้เลเวลซอมบี้ของเขาไม่ได้เติบโตเร็วมากขนาดนั้น
“เวลานี้จะยังผู้เล่นจากสำนักพเนจรไหมนะ? ” ซอว์เดินกลับอาณาจักรหั่วซานเดินไปมาอย่างอารมณ์ดี
ภายในอาณาจักรหั่วซาน ณ ที่ตั้งสำนักลวงตา
ในเวลานี้กลางลานสำนักปรากฎผู้คนมากมาย พวกเขาเหล่านี้มีทั้งชายและหญิงต่างมีท่าทางทะนงตนราวตัวเองยิ่งใหญ่สุดในโลก พวกเขาคือผู้เล่นจากคลาสเรียนเทพสงคราม แต่ในเวลานี้แทนที่จะได้มาส่งรายละเอียดภารกิจ พวกเขากลับจะต้องโกรธแค้นที่มีคนทำร้ายเพื่อนร่วมชั้นของเขา
ดินแดนตาย บลูตาย และราพิสหมดสติ
อสูรลวงตาอุ้มร่างหญิงสาวเข้าไปพักผ่อนในห้องของเธอเพื่อดูแลรักษา ก่อนที่เธอจะเดินออกมาจากกลางลานกวาดสายตาไปยังผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่ตอนนี้ระเบิดกลิ่นอายความเกลียดชังออกมาคล้ายอยากออกไปฆ่าคนที่ทำร้ายเพื่อนร่วมชั้นของพวกเขาแบบนี้
อสูรลวงตาที่เห็นก็ถอนหายใจกล่าว
“ใจเย็น ๆ กันก่อนทุกคน” สิ้นคำกล่าวคนอื่น ๆ ก็เก็บกลิ่นอายตัวเองไป
“ฉันได้ตรวจสอบแล้วพบว่าบาดแผลของราพิสเป็นผลมาจากหยดน้ำสายธารแห่งหมอก ส่วนบาดแผลอื่น ๆ ที่เหลือก็มีการติดเชื้อที่รุนแรง ไม่ได้มีลมปราณของมนุษย์แต่อย่างใด มีเพียงปราณบวกเชื้อโรคของซอมบี้เท่านั้น และสบายใจได้ ฉันได้จัดการรักษาราพิสแล้ว อีกไม่นานเธอก็จะฟื้นเอง”
คนอื่นที่ได้ยินก็ผ่อนคลายลงที่แท้ก็เป็นฝีมือซอมบี้ แต่แล้วผู้เล่นคนนึงก็กล่าวขึ้น
“หัวหน้าห้อง…อย่าลืมนิสัยราพิสล่ะ รู้ใช่ไหมฉันกำลังบอกอะไร? ”
คนอื่น ๆ ขมวดคิ้วฉับพลันไม่ต่างจากอสูรลวงตา ราพิสนั้นเป็นผู้เล่นที่มีความโดดเด่นในการให้ข้อมูลที่สำคัญไม่เหมือนกับผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่เอาแต่ใช้ตราประทับเพื่อช่วยเขาออกจากความตาย แต่ของราพิสแม้จะตายด้วยซอมบี้ก็ไม่คิดจะใช้มันเว้นเสียแต่ว่ามันจะสำคัญชนิดที่ว่าทำให้สำนักรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่น่ากลัว
หากราพิสทำลายตราทับแล้ว นั่นก็หมายความว่า ซอมบี้หรือเหตุการณ์ในครั้งนี้มันเกินกว่าที่จะมองว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ พลันทุกคนเงียบลงและครุ่นคิดก็สามารถคาดการณ์อะไรหลาย ๆ อย่างได้สบาย ๆ การทำลายตราประทับของราพิสเป็นสาเหตุที่น่ากลัวเกินกว่าจะทำความเข้าใจได้
“ทุกคนเตรียมพร้อม!! พวกเราทุกคนจะไปยังสายธารแห่งหมอก…”คนอื่น ๆ พยักหน้าไม่สนใจความเล่นใหญ่นี่ ทั้งหมดเตรียมคว้าอาวุธ วอร์มร่างกาย วางแผนกันอย่างรวดเร็ว อสูรลวงตากับมายังห้องของเธออีกครั้งก็พบว่าราพิสได้สติแล้ว หล่อนก็รีบวิ่งเข้าไปประคอง
กรี๊ด!! แต่แล้วอสูรลวงตาก็ตกใจ ผู้เล่นคนอื่น ๆ ได้ยินก็วิ่งเข้ามาพบว่าราพิสตอนนี้กอดตัวสั่นระริกราวกับสูญเสียความมั่นใจและเต็มไปด้วยความกลัว หากซอว์เข้ามาเห็นคงหัวเราะและบอกว่า ‘อะไรมันจะขนาดนั้นแม่คุณ’ ผู้เล่นคนอื่น ๆ มองราพิสด้วยสายตาที่เป็นห่วง พวกเขาเห็นนางกล่าวซ้ำ ๆ กล่าวย้ำ ๆ จนอสูรลวงตาเข้าไปกอด
“ไม่เป็นไรแล้ว ๆ ” อสูรลวงตาโอ๋เอ๋ เมื่อทุกคนเห็นอาการเพื่อนของตนก็กัดฟันแน่น แทบอยากจะล้างบางซอมบี้ทั้งหมดในสารธารแห่งหมอกทันที เวลาผ่านไปหลายสิบนาทีราพิสก็เริ่มได้สติขึ้น เธอหันไปมองคนอื่น ๆ ที่เตรียมพร้อมมากกว่าก็แอบคิดนิดนึงพลางส่ายหน้า
“พวกนายสู้มันไม่ไหวหรอก มัน…แข็งแกร่งเกินไป” สิ้นคำกล่าวทุกคนก็ตกตะลึง
อะไรนะ? นี่ราพิสกำลังบอกว่าผู้เล่นคลาสเทพอสูรระดับลมปราณ 39 ทุกคนสู้ไอ้ซอมบี้เวรตะไลนั้นไม่ได้ อสูรลวงตาขมวดคิ้วเล็กน้อยบังเอิญนึกถึงซอมบี้ตัวนึงขึ้นไม่ได้ เขาเลยไม่อยากสะกิดใจราพิสมากนักเพียงแต่ถามหล่อนเบา ๆ
“มันฉลาดใช่ไหม สิ่งที่เธอกำลังจะพูดคือมันฉลาดมากใช่ไหม? ” ราพิสเงยหน้ามองเบิกตากว้าง
“ใช่! ใช่ ๆ ๆ มันทำงานเป็นทีม มันฉลาด ฉลาดมาก! แถมแข็งแกร่งด้วย มันควบคุมพวกนางเงือกได้ แม้มันไม่แกร่งเท่าพวกที่แตะประตูห้วงกำเนิดแต่มันมีไอเทมประหลาด ๆ และทรงพลังมาก”
อสูรลวงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยักหน้าเข้าใจเพราะเธอจำได้ดีว่าซอมบี้เทพอสูรสายฟ้านั้นมันทำงานเป็นทีมและฉลาดมาก ๆ บวกกับแข็งแกร่งสุด ๆ ด้วย มันแยกระหว่างเธอกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ออกจากกัน และใช้กำลังของตัวเองบอกกับจิตวิทยาการต่อสู้ต่าง ๆ ไม่เร่งรีบเหมือนซอมบี้ที่ไร้สติปัญญา
มันสามารถควบคุมซอมบี้ได้ ซึ่งเรื่องนี้ก็ดูจากซอมบี้อีกตัวที่ปะทะกันกับธิดาศักดิ์ศิทธิ์ และจากที่ราพิสพูดมาก็คงไม่ผิดที่จะเป็นมัน ไอเทมจำนวนมาก แต่ฝีมือก็ไม่ได้แตะเข้าประตูห้วงกำเนิด ถึงกระนั้นก็มีความแข็งแกร่งที่ดูแปลกประหลาด อสูรลวงตายิ้มเยาะเย้ยตัวเองบอกคนอื่น ๆ
“พอเถอะ…เราสู้มันไม่ไหวหรอก”
คนอื่นขมวดคิ้วตกตะลึงกับคำกล่าวของเจ้าสำนักลวงตา ต้องเข้าใจก่อนว่าหัวหน้าของเขานั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่ากระบี่หยก และอสูรเยือกแข็งสู้พร้อมกันซะอีก เรียกได้ว่าเหนือกว่าสี่ผู้ทำลายล้างนิด ๆ เป็นตัวตนที่ไม่เคยท้อถอยและไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ อะไรที่เป็นไปไม่ได้เธอมักทำให้มันเป็นไปได้อยู่เสมอ ความแข็งแกร่งของเจ้าสำนักคืออันดับ 1 แต่ตอนนี้คนที่เขาชื่นชมกลับยอมแพ้ง่าย ๆ เพียงคำพูดของผู้เล่นในมุมมองเลเวล 35? แบบนี้จะทำให้พวกเขายินยอมได้อย่างไง!!
“หัวหน้าห้อง! อย่าไร้สาระ…เรารีบไปจัดการมันเถอะ”
อสูรลวงตาคิ้วกระตุก
“ฉันจะสู้ด้วยก็ได้ หากพวกนายดึงตัวธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จ”
คนอื่น ๆ เบิกตากว้าง เขาไม่คาดคิดเลยว่าเจ้าสำนักของเขาจะเล่นมุขนี้ แต่เมื่อได้ยินน้ำเสียงเด็ดขาดทุกคนก็เงียบลงเพราะรู้ว่าไม่ว่าอย่างไงก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจหัวหน้าชั้นของพวกเขาได้ ในเวลานั้นเองผู้หญิงคนหนึ่งก็ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้
“ทำไมหัวหน้าถึงคิดว่าสู้ไม่ไหวคะ? ” อสูรลวงตายิ้มเบา ๆ
“ซอมบี้ที่ฆ่าฉันกับสามผู้ทำลายล้างได้ แล้วสังหารผู้เล่นหลายพันคนด้วยตัวคนเดียว เธอคิดว่าฉันสู้ไหวไหมล่ะ? ” ทุกคนเบิกตากว้าง เขารู้สึกว่าซอมบี้แบบนั้นมันประหลาดเกินไป มันไม่สมควรที่จะสามารถทำแบบนั้นได้ ราวกับอสูรลวงตารับรู้ความในใจคนอื่นเธอยืนพิงกำแพงเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟัง
“จริง ๆ เรื่องมันก็ยาวอะนะ หลังจากที่เกิดกลายการพันธุ์ครั้งที่ 2 ฉันกับสามหาอำนาจ และสี่ผู้ทำลายล้างก็ออกไปเก็บเกี่ยว ซึ่งเป็นเวลาที่พวกนายกำลังทำภารกิจให้สำนักพอดี เวลานั่นแหละที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้น ฉันยังจำได้ดีเลย หล่อนใช้ความสามารถของตัวเองเอาชนะราชาซอมบี้ระดับลมปราณที่ 40 ไปทั้งหมดสามตัว และสามารถสังหารซอมบี้แห่งความว่างเปล่าได้”
ซอมบี้แห่งความว่างเปล่า?
“มันคืออะไรหรอคะหัวหน้า? ” หญิงสาวลูบคางไปมาก็ส่ายหน้า
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าซอมบี้แห่งความว่างเปล่าคืออะไร แต่มันสามารถควบคุมซอมบี้ทุกตัวแม้กระทั่งราชาซอมบี้ทั้งสี่ตัวได้ ทำให้สุดท้ายอาณาจักรต้นกำเนิดล้มสลายเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ แน่นอนว่ามันได้ลากธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่ไอเทมแข็งแกร่งตกตายไปตามกัน คงไม่ต้องให้ฉันบอกใช่ไหมว่าผู้เล่นตายไปกี่หมื่นคน”
คนอื่น ๆ สูดลมหายใจเข้าลึก พวกเขาที่เคยเข้าเกมมาย่อมรู้ดีว่าอาณาจักรต้นกำเนิดคืออะไร มันคือสถานที่ที่รวมผู้เล่นมือใหม่ที่เริ่มเข้าเล่นเกม และทรัพยากรมนุษย์ในนั้นมากมายนัก แม้อาณาจักรอาจไม่ได้ใหญ่โต แต่บนถนนก็คับคลั่งไปด้วยผู้คนมากมายจากหลาย ๆ เลเวล
พวกเขานึกภาพไม่ออกเลยว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์สามารถสู้ชนะราชาซอมบี้ทั้งสามตัวได้ง่าย แถมฆ่าซอมบี้แห่งความว่างเปล่าที่มีความฉลาดควบคุมกองทัพได้แต่ก็น่าเสียดายที่แม้จะสังหารมันตายได้ สุดท้ายราชาซอมบี้อีกตนก็ทำลายล้างอาณาจักรจนหมด
“หัวหน้า…แสดงว่าสี่มหาอำนาจ สี่ผู้ทำลายล้างไปไม่ทันใช่ไหม? ” อสูรลวงตาพยักหน้า
“ตอนที่เราไปถึงอาณาจักรต้นกำเนิดก็เป็นนรกไปแล้ว เราเลยจัดการเศษที่เหลืออย่างราชาซอมบี้นั้นไป และวันต่อมาธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็เกิดใหม่ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ฉันว่าเธอน่าจะมีไอเทมหรืออะไรสักอย่างที่กดอัตราการเกิดแน่นอน ไม่งั้นพวกเราคงไม่ได้เข้าดันเจี้ยนกลายพันธุ์แน่ ๆ ” ทุกคนพยักหน้า เพราะหากว่ากันตามตรงแล้วไอเทมที่ลดคลูดาวน์การเกิดใหม่นั้นหายากมาก ๆ ในสำนักทั้งหมดกระทั่งเทพอสูร กระบี่หยก อสูรเยือกแข็งก็ไม่ได้มีไอเทมชิ้นนี้เหมือนอสูรลวงตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รีบไปจัดการมัน

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รีบไปจัดการมัน

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้