เสร็จลูกชายจอมเกเร (9)
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่ของคอนโด อาร์ทยังคงนอนกอดนุนีจากด้านหลังอย่างแแ่ กลิ่นสาบของชายหนุ่มปะปนกับกลิ่นสบู่หอมอ่อนๆ คละคลุ้งไปทั่วห้องนอน นุนีรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นผิดปกติ ความปวดเมื่อยที่เคยมีจางหายไปราวปลิดทิ้ง เธอค่อยๆ พลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับอาร์ท ใบหน้าหล่อเหลาของเขายังคงหลับใหลอย่างสบายอารมณ์
นุนีมองใบหน้าของลูกเลี้ยงที่หลับใหลด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความรู้สึกผิดบาป ความอับอาย และความปรารถนาที่ยังคงคุกรุ่น ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนยังคงฉายชัดในห้วงความคิดของเธอ เธอััเบาๆ ที่รอยจ้ำแดงๆ รอบหัวนมของตัวเอง
ไม่นานนัก อาร์ทก็ลืมตาขึ้นช้าๆ เขามองนุนีด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์ "เป็ไงบ้างครับ...สบายตัวขึ้นไหม"
นุนีไม่ได้ตอบ เธอทำได้เพียงแค่สบตากับอาร์ทอย่างเงียบๆ ความรู้สึกที่ผสมปนเปกันทำให้เธอไม่สามารถเรียบเรียงเป็คำพูดได้
"ผมรักแม่นะ" อาร์ทกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหู "รักมาก"
นุนีร้องไห้ออกมาอย่างเงียบๆ เธอสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง เธอไม่รู้ว่าความรักที่อาร์ทมีให้เธอนั้นคือความรักแบบลูกชายที่มีต่อแม่เลี้ยง...หรือว่ามันคือความใคร่ที่มาพร้อมกับความหึงหวงและ้า.
นุนีแอบเช็ดน้ำตาช้าๆก่อนจะหันมามองใบหน้าของอาร์ทที่จ้องเธอจากข้างหลัง ความรู้สึกหลากหลายยังคงวนเวียนในใจคุณแม่ยังสาว ทั้งความเ็ป ความสับสน และความปรารถนาที่ไม่อาจควบคุมได้ เธอค่อยๆแกะท่อนแขนอันทรงพลังที่พันธนาการรัดเรือนกายของตัวเองออก เบี่ยงหน้าหลบสายตาลูกชายที่มองนามแล้วพยุงตัวเองลุกขึ้นจากเตียง
นุนึเดินตรงไปยังห้องน้ำด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง อาร์ทที่ยังคงจ้องมองด้วยความ้า เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของนุนีก็รีบลุกตามมาอย่างกระชั้นชิด เขายืนพิงกรอบประตูห้องน้ำ มองแผ่นหลังเปลือยเปล่าของนุนีที่ยืนอยู่ใต้ฝักบัว ปล่อยให้น้ำอุ่นไหลรดเรือนร่างอวบอิ่มอย่างอ่อนโยน นุนีรู้สึกถึงสายตาของอาร์ทที่จับจ้องมาที่เธอ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
อาร์ทเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างช้าๆ เขาดึงนุนีเข้ามาในอ้อมกอดจากด้านหลัง โอบรัดเธอไว้แน่น นุนีสะท้านเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน มือของเธอค่อยๆ ปล่อยจากฝักบัว เอนหลังพิงกับแผงอกที่แข็งแรงของอาร์ท
ทั้งสองยืนอยู่ใต้สายน้ำอุ่นๆ โดยไม่มีคำพูดใดๆ มีเพียงเสียงน้ำไหลและเสียงลมหายใจของทั้งสองที่ดังใกล้กัน อาร์ทก้มลงจูบเบาๆ ที่ต้นคอของนุนี ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมือลงมาัั ทรวงอกใหญ่ ของเธออย่างแ่เบา
เขาบีบสบู่เหลวลงบนฝ่ามือ แล้ว ลูบไล้ไปทั่วร่างกาย ของนุนีอย่างอ่อนโยน มือของเขาัั เนินอก หน้าท้องแบนราบ บั้นท้ายกลมกลึง สะโพกผาย และ ขาอ่อน อย่างทั่วถึง นุนี รู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความรู้สึกเสียวซ่านและอบอุ่นปะปนกันจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่
อาร์ทมองใบหน้าของนุนีที่หลับตาพริ้ม เขารับรู้ถึงความรู้สึกที่ซับซ้อนในดวงตาของเธอ แต่ก็กลัวว่าหากเขารุกรานเธออีก นุนีจะร้องไห้เหมือนครั้งก่อน เขาจึงค่อยๆ ล้างสบู่ออกจากตัวเธอแล้วเดินออกจากห้องน้ำไปก่อน ปล่อยให้นุนีอยู่กับความรู้สึกที่สับสนและปรารถนาเพียงลำพัง
594
