“แล้วจะทำไงต่อ”
ธันย์ถามไบร์ท
“ไม่รู้!!”
ไบร์ทขมวดคิ้ว
“งั้นยกเลิกการพนันไหมล่ะ?”
ธันย์ถามยิ้มๆ
“.........”
ไบร์ทขมวดคิ้วแล้วมองหน้าธันย์
“ถ้ายกเลิก ฉันก็จะได้ไม่ต้องลำบาก
แกก็รู้ว่าพ่อแม่ฉันหัวแข็ง”
ธันย์ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก
“ไม่สิ ฉันคบกับไอยูแล้วนี่
มันก็หมายถึงว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์ไม่ใช่เหรอ?”
ไบร์ททำสีหน้าเยือกเย็น
“เฮอะ แต่ถึงยังไง
พวกเขาก็อนุมัติแล้ว”
ธันย์บอก
“งั้นสัญญาของเราก็ถือว่าไม่มีอีกแล้วไม่ใช่เหรอ?”
ไบร์ทพูด
“แล้วจะกลัวอะไร
ในเมื่อมันไม่มีแล้ว ใช่ไหม?”
ธันย์เสริม
........................
“นั่นพี่ซีนี่”
มีอาร์ชี้ไปทางชายคนหนึ่ง
ที่กำลังเดินเข้าตึกคณะ
“ก็บทลงโทษจบลงแล้วนี่นา”
ไอยูพูดพลางเปิดหนังสือเล่มหนาอ่าน
“ครบอาทิตย์หนึ่งแล้ว เร็วจัง”
มีอาร์พึมพำ
“ว่าแต่แกกับพี่ไบร์ทเป็นไงบ้าง?”
มีอาร์ถาม
“ก็ดีนะ พี่ไบร์ทน่ารักดี
แถมดูแลดีด้วย”
ไอยูตอบ
“งั้นเหรอ?”
มีอาร์ไม่อยากทำลายความสุขของไอยู
แต่ก็ไม่อยากให้เธอโดนหลอก
“แล้วแกกับพี่ทิวล่ะ”
ไอยูถามกลับ
“อื้อ มันดีมากเลย
พี่เขาจริงใจไม่หลอกลวง”
มีอาร์ยิ้มพร้อมกับแฝงความนัย
“..............”
ไอยูประหลาดใจในคำตอบของมีอาร์เล็กน้อย
แต่ก็เข้าใจได้เพราะทิวเป็นคนแบบนั้น
“ไง”
เสียงทุ้มนุ่มลึกดังขึ้น
ทำให้ทั้งสองหันไปมอง
“สวัสดีค่ะ”
ทั้งสองทักทาย
“ทำอะไรกัน”
ซีถามพลางนั่งลงข้างไอยู
“อ่านหนังสือค่ะ ว่าแต่.....พี่ซีคะ
พี่เรียนต่อสู้ด้วยหรือเปล่าคะ?”
มีอาร์ถามด้วยความสงสัย
“ก็นิดหน่อย”
ซีตอบเรียบๆ
“ว่าแล้ว พี่เท่สุด ๆ ไปเลยค่ะ”
มีอาร์ยกนิ้วชื่นชมเขา
“ฮึ!! แปลกคนจริงๆ”
ซียิ้มออกมาเล็กน้อย
“ถ้าหนูแปลก ไอยูก็แปลกเหมือนกันค่ะ
เพราะเราสองคนเห็นว่าพี่เท่สุดๆ”
มีอาร์พูด
“งั้นเหรอ?”
ซีหันไปมองไอยู
ที่นั่งอ่านหนังสือโดยไม่เงยหน้าขึ้นมา
“จริงนะคะ เธอยังชมพี่ตั้งหลายอย่าง”
มีอาร์พูดต่อ
“มีอาร์”
ไอยูปรามเพื่อนของเธอ
ไม่ให้พูดมากเกินไป
“ชมเรื่องอะไรบ้างเหรอ?”
ซียื่นหน้าไปถามไอยูเชิงหยอกเล่นนิดหน่อย
“...........”
ทำให้ไอยูถอยออกมาเล็กน้อย
“สวัสดีทุกคน”
ไบร์ททักทายอย่างร่าเริง
“สวัสดีค่ะ”
ไอยูเป็นคนเดียวที่ตอบกลับ
“..............”
ไอยูหันไปมองมีอาร์
แล้วเห็นว่าเธอกำลังมองไบร์ทด้วยสีหน้าแปลกๆ
“เย็นนี้เราไปดินเนอร์กันที่ไหนดี?”
ไบร์ทถามไอยูพลางลูบหัวเธอเล่น
“คิดเลยค่ะ แต่ขอใกล้ ๆ มหาลัยนะ
น้องต้องกลับมาอ่านหนังสือต่อน่ะ”
ไอยูเงยหน้าขึ้นไปตอบ
“ได้อยู่แล้ว”
ไบร์ทยิ้ม
“สนใจเรื่องกฎหมายเหรอ?”
ไบร์ทถามเมื่อเห็นหนังสือที่อยู่ตรงหน้าไอยู
“นิดหน่อยค่ะ”
ไอยูตอบแล้วหันมาอ่านต่อ
“พี่นั่งด้วยได้ไหม?”
ไบร์ทถามและมองที่ระหว่างไอยูและซี
ซึ่งห่างกันไม่มากเท่าไหร่
“............”
ไอยูมองที่ว่างระหว่างเธอและซี
มันไม่มากพอที่จะให้ใครนั่งได้
“งั้นเราไปนั่งตรงนั้นกันไหมคะ?”
ไอยูชี้ไปที่โต๊ะถัดไปที่ยังว่างอยู่
“อือ”
ไบร์ทพยักหน้าและช่วยไอยูเก็บของ
“ฉันไปนั่งโต๊ะนั้นนะ”
ไอยูหันไปบอกมีอาร์
“อื้อ”
มีอาร์พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้
“มาพี่ช่วย”
ไบร์ทช่วยถือของและเดินโอบไอยู
เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
ให้ใครก็ตามที่มองอยู่เห็น
“คบกันแล้วเหรอ?”
ซีขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ