Chat เปลี่ยนโลก

ในตอนเย็นของวัน รถพ่วงที่ขนรถของนทีทั้งสามคันก็มาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านของเฟิร์น แน่นอนว่าเฟิร์น และต้นต่างก็ออกมาตามคำเรียกของแอ้มที่ยืนรออยู่หน้าบ้านแล้ว ชาวบ้านทั้งซอยก็ต่างออกมาให้ความสนใจกับเหตุการณ์นี้ แอ้มกล่าวทักทายกับทั้งสองอย่างสุภาพก่อนจะให้ต้นเซ็นเอกสารรับรถทั้งสามคันไป มันเป็นกระบะสองคัน สีขาว และสีดำอย่างละ 1 คัน สุดท้ายเป็นรถเก๋งสีเงินวาวอีก 1 คัน“คุณนทีแจ้งให้ทราบว่ารถเก๋งจะเป็นรถที่คุณเฟิร์นเอาไว้ใช้สำหรับงานที่จะต้องทำ แล้วก็อย่ามาทำงานสายด้วยในวันพรุ่งนี้ ส่วนรถกระบะสองคันให้คุณต้นเลือกที่จะใช้มันหนึ่งคัน ส่วนอีกคันเอาไว้ใช้ภายในฟาร์มค่ะ.. หมดหน้าที่ของฉันแล้ว หากรถมีปัญหาส่วนไหนสามารถแจ้งกับฉันได้โดยตรง นี่นามบัตรของแอ้มค่ะ ส่วนนี่คือส่วนลด และคูปองเติมน้ำมันฟรีจำนวน 15,000 บาทค่ะ กรุณาอ่านเงื่อนไขดีๆก่อนที่จะใช้มันด้วยนะคะ ขอบคุณที่ใช้บริการกับเรา สวัสดีค่ะ..”แอ้มกล่าวออกมาเป็นชุด เฟิร์นและต้นก็ฟัง พร้อมกับรับของมาอย่างงงๆ เฟิร์นที่เหม่อลอยไปที่รถคันนั้น เธอมองมันด้วยความรู้สึกประหลาดใจ เก๋งที่เธอไม่เคยคิดว่าในชีวิตนี้จะได้แตะต้องมัน เธอจะได้ขับมันในวันพรุ่งนี้เช้า พวกเขาสองพ่อลูกนำรถมาจอดไว้ภายในบ้าน ถ้าจัดเก็บดีๆก็สามารถจอดได้มากถึง 4 คัน เฟิร์นไม่รอช้าล้างรถให้ใหม่เอี่ยม เธอลงทุนออกไปเซเว่นเพื่อซื้อน้ำหอม และเตรียมเพลงเอาไว้ในมือถือเพื่อเปิดมันให้กับเจ้านายคนใหม่ของเธอได้ฟังอีกด้วย ทางด้านของนทีที่ขับรถสปอร์ตคันใหม่ออกมา เขามุ่งตรงไปยังห้างใหญ่โต เวลานี้มันก็เย็นมากแล้ว อาจจะเรียกได้ว่าเกือบจะหัวค่ำไปแล้ว นทีกับพิมพ์แวะมาทานข้าวที่ห้างแห่งนี้ และนอกจากนี้นทียังได้เข้าไปซื้อมือถือ และโน้ตบุ๊คตัวใหม่ แน่นอนว่าเขาซื้อแท็บเล็ตยี่ห้อดังเอาไว้ให้กับเฟิร์นใช้ทำงานอีกด้วย หลังจากที่ทำอะไรกันจนแล้วเสร็จ พวกเขาทั้งสองก็แยกย้ายกันกลับบ้านพักผ่อน ก่อนจะไปพิมพ์ได้หันมาเอ่ยกล่าวกับนทีแฟนหนุ่ม“จริงซิ..ทีคะ พรุ่งนี้ตอนเย็นพ่อกับแม่ของพิมพ์อยากเจอที แล้วก็ทานอาหารด้วยกันที่บ้านนะคะ ทีจะว่ายังไง ถ้าไม่สะดวกจะเลื่อนไปอีกครั้ง แล้วก็อีกครั้งก็ได้นะคะ..” พิมพ์กล่าวกับนที แน่นอนว่าประโยคของเธอมันเล่นเอาซะนทีไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรอย่างอื่นได้เลย“ได้ครับ.. วันพรุ่งนี้นะ ประมาณหกโมงเย็นได้อยู่ ทีมีเรียนถึง ห้าโมงพอดี..” ถึงพวกเขาจะเป็นแฟน และเรียนคณะเดียวกัน แต่วิชาทางเลือกก็มีความชอบไม่เหมือนกัน เรื่องบางเรื่องมันก็ควรที่จะมีเหตุผลและที่ว่างให้ความรักได้พักหายใจ ไม่ขัดขวางกันเอง วิชาเรียนวันพรุ่งนี้เขาเรียนคนเดียวกับพวกคณะอื่นด้วย“โอเคค่ะ พิมพ์จะได้บอกที่บ้านเอาไว้ ทีอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ พรุ่งนี้พิมพ์ไม่มีเรียน พิมพ์จะได้ลงมือทำให้ทีทานค่ะ..” พิมพ์พูดพร้อมกับรอบยิ้มแห่งความคาดหวังคำตอบจากนที แน่นอนว่านทีนั้นรู้ดีว่าถ้าเขาตอบออกไปว่า ‘อะไรก็ได้’ น่าจะโดนโกรธไม่น้อยเลยทีเดียว เขาจึงทำท่าคิดสักเล็กน้อยก่อนจะกล่าวเมนูที่เพิ่งดูไปทางโทรทัศน์เมื่อวานก่อน“เอาเป็นเนื้อย่างก็ได้ครับ ..พอดีว่าทีเห็นในทีวี เนื้อวากิว A5 หรืออะไรนี่แหละ ดูแล้วมันน่าจะอร่อยมาก พิมพ์ทำให้ทีทานได้หรือเปล่า..” นทีกล่าว และพิมพ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าตอบรับด้วยรอยยิ้ม“อืมๆ.. พิมพ์จะทำให้สุดฝีมือเลยค่ะ ทีรอชมพิมพ์ได้เลย..” จากนั้นพวกเขาก็ลากันเล็กน้อย ต่างคนก็ต่างขับรถของตัวเองออกไป นทีกลับมาถึงหอพักก็จอดรถ และคลุมมันเอาไว้ หยิบเพียงแค่มือถือ และโน้ตบุ๊คลงมาด้วย 1 เครื่อง เขาโทรถามกับแนนซี่ที่เป็นพระเจ้าเรื่องการโยกย้ายข้อมูลไปยังโทรศัพท์เครื่องใหม่ แน่นอนว่ามันก็ไม่มีปัญหาอะไร จากนั้นก็มาดูผลประกอบการของหุ้นที่ทำกำไรให้เขาอย่างมหาศาลแล้วในตอนนี้หลังจากลงเงินเพิ่มอีกถึง 40 กว่าล้านบาท มันทำให้แก้มของนทีที่หิวเงินยิ้มออกมาอย่างไม่หุบ ในขณะเดียวกันกับที่นทีกำลังมีความสุข แต่ชายอีกคนหนึ่งกำลังมีทุกข์อยู่ เพราะตอนนี้เขาไม่ได้ข้อมูลอะไรเลยจากลูกน้องของเขาที่สั่งให้ตามหาชายคนที่รักษาโรคหัวใจของเขาให้หายได้เป็นปลิดทิ้งอย่างนี้ บรรดาหมอๆเองก็แปลกใจเช่นกันที่จู่ๆหัวใจของท่านผบ.ตร.ที่มีอายุราวๆเกือบ 60 ปีจะกลับมาเหมือนใหม่อย่างกับเด็กแรกเกิด“ทำไมถึงหาไม่เจออีกล่ะ.. กล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลก็ไม่มีการบันทึก ถามกับคนทั้งโรงพยาบาลเองก็แล้วไม่มีความคืบหน้าเลยแม้แต่น้อย พนักงานทุกคนต่างก็ตอบไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด นี่มันรายงานบ้าบออะไรกัน..” ผบ.ตร.กล่าวออกมาอย่างหัวเสียที่ลูกน้องทำงานได้ห่วยแตกขนาดนี้ “ใจเย็นๆก่อนเถอะค่ะคุณตา... ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นใครเราจะต้องหาให้เจออย่างแน่นอนค่ะคุณตา...” ขวัญข้าวหลานสาวผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดได้เอ่ยกล่าวออกมาเพื่อให้คุณตาของเธอใจเย็นลงก่อน เพราะมันก็ไม่ใช่เรื่องแย่ที่หาตัวเขาไม่เจอ คุณตาเธอหายจากโรคร้ายแล้ว ส่วนเรื่องของผู้มีพระคุณนั้นเธอเชื่อว่าจะได้พบตัวของเขาคนนั้นอย่างแน่นอน“นั่นซินะ ตาคงจะใจร้อนเกินไปหน่อย... เอาล่ะ พยายามหาตัวท่านผู้มีพระคุณของฉันให้เร็วๆก็แล้วกัน..” ผบ.ตร.กล่าว พร้อมกับลูกน้องนายตำรวจรับคำสั่งเขาก้มหัวแล้วเดินจากไป ในขณะเดียวกันนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดขึ้น ปรากฏเป็นชายแต่งตัวราวกับนักบุญผู้ทรงศีล“เจ้าเองหรือที่ได้รับการต่ออายุขัย.. ข้ามีเรื่องอยากจะเตือนเจ้า..” จู่ๆเสียงของนักบุญก็ดังขึ้นมาเรียกร้องความสนใจจากทั้งสอง แน่นอนว่าทั้งผบ. และขวัญข้าวต่างก็ตกใจเล็กน้อย เพราะก่อนจะมีใครเข้ามาในห้องนี้ได้จะต้องผ่านนายตำรวจหน้าห้องเสียก่อน ขวัญข้าวมองไปยังตำรวจทั้งสองคน แต่พวกเขาไม่สามารถกันชายผู้นี้เอาไว้ นอกจากนี้ยังยืนแข็งนิ่งเป็นหินอีกด้วย“ท่านนักบุญ ไม่ทราบว่าท่านมีเรื่องอะไรจะเตือนกระผมอย่างนั้นหรือครับ..” คุณตาที่เป็นตำรวจมานาน เรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นความเชื่อในหมู่ตำรวจมาอย่างช้านานอยู่แล้ว แล้วจู่ๆก็มีคนมาเตือนเขาอย่างนี้ ในชีวิตมันมีไม่กี่ครั้งที่ผู้ทรงศีลจะออกหน้ามายุ่งกับทางโลก เขาจึงกล่าวออกมาอย่างสุภาพพร้อมกับพนมมือเอาไว้ ขวัญข้าวแม้ไม่เข้าใจแต่ก็ทำตามคุณตาของเธอ บางทีคุณตาอาจจะรู้จักก็เป็นไปได้“บุคคลที่ช่วยต่ออายุให้กับเจ้าเอาไว้นั้น เป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าข้าหลายเท่าตัวนัก เจ้าไม่ต้องตามหาท่าน แต่เจ้ายังมีบุญวาสนาได้พบกับท่านผู้นั้นในเร็ววันอย่างแน่นอน เมื่อท่านต้องการจะเจอใคร ท่านจะมาพบด้วยตัวเอง...หื้อ.. เจ้าหนู เจ้าได้พบกับท่านผู้นั้นเมื่อไหร่กัน..” นักบุญกล่าวออกมา เพราะเขารู้ว่าคนที่ต่ออายุให้กับผบ.คนนี้เป็นตัวตนพิเศษที่อยู่เหนือจินตานาการ แม้แต่พระเจ้ายังต้องรีบให้ปกปิดตัวตนของชายผู้นั้น หลังจากที่เขารู้ตัวว่าเขตอาคมกักขังบริเวณนี้ถูกทำลายลง เขาก็รีบส่งกระแสจิตมาตรวจสอบในทันที แต่ก่อนที่เขาจะเข้าใกล้ชายคนนี้ ทูตสวรรค์ที่เขาไม่ได้พบมาช้านานก็เข้ามาขวางเอาไว้ก่อน เนื้อหาหลักๆคือให้เลิกตามหาคนที่ทำลายอาคมอาณาเขตของเขา และยังกล่าวเตือนว่าหากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับบุคคลท่านนั้นแม้แต่พระเจ้าก็ไม่สามารถรั้งชีวิตของเขาเอาไว้ได้ แน่นอนว่าเขาต้องทำตามทูตสวรรค์กล่าว แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ เลยทำการสืบเล็กๆน้อยๆจนเจอกับต้นตอ มันคือชายชราบนเตียงคนนั้น เขาจึงมาเตือนเป็นพิธีเอาไว้ และยิ่งแปลกใจเข้าไปใหญ่ที่เด็กสาวที่อยู่ข้างๆของตัวตนเหตุ เคยพบกับท่านผู้นั้นมาแล้ว มันมีออร่าสีดำทองอยู่ใกล้ๆกับตัวของเธอเล็กน้อย เหมือนกับออร่าที่เหลือทิ้งไว้ที่ยันต์สร้างอาณาเขตใหม่ไม่ผิดเพี้ยน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 116

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 116

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้