ตอนที่ 13 : ความ้ารอดของหัวหน้าเขต
“เมื่อสักครู่นี้...เกิดอะไรขึ้นกัน ? ” หลินอี้ไม่อาจจะอธิบายฉากที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ได้มันเหมือนฉากในอดีตได้เกิดขึ้นซ้ำ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าร่างสีดำนี้คือคนที่ขโมยอาคมลัทธิเต๋าไปจากศาลาเจิ้นโมถาง
แต่ฉากนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน ?
หลินอี้เดินเข้าไปลูบที่แท่นหิน แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขาเงยหน้าขึ้นมอง
มันไม่มีลำแสงส่องลงมา หอคอยมืดสนิท
...
ที่ด้านนอกศาลาเจิ้นโมถาง
เฉินจิ้นเป่ยรอคอยอยู่เงียบ ๆ
“หากหลินอี้ไม่อาจจะไขคดีได้ ในอีก 3 วันข้าคงต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว...ข้ากลัวว่าคงยากที่จะทวงคืนอาคมลัทธิเต๋ากลับมาได้....” เฉินจิ้นเป่ยหวังว่าหลินอี้จะทำสำเร็จ หากหลินอี้ทำสำเร็จ ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาจะต้องเอาตัวหลินอี้เข้าร่วมสำนักศึกษาผิงโจวให้ได้
ถ้าจะไม่ไปรึ ?
เขาจะมัดตัวและลากไปให้ได้ !
“หากไม่ได้อาคมลัทธิเต๋ากลับมาก็ช่างมันตราบใดที่เอาตัวหลินอี้เข้าร่วมสำนักศึกษาผิงโจวได้ถึงเสียอาคมลัทธิเต๋าไปสักเล่มสองเล่มก็มิใช่ปัญหา.... ”
เฉินจิ้นเป่ยยิ้มออกมาที่มุมปาก
ตราบใดที่เอาสมบัติอย่างหลินอี้กลับไปที่สำนักได้ คณบดีต้องพอใจอย่างมากเป็แน่
“ทะ...ท่านเฉิน ท่านคิดว่าหลินอี้จะหาตัวคนร้ายที่ขโมยอาคมลัทธิเต๋าไปได้รึไม่ ? ”ซุนเหวินเยี่ยนมองไปที่เฉินจิ้นเป่ย
เฉินจิ้นเป่ยพูดขึ้น “เ้าอยากให้เขาทำสำเร็จรึไม่ ? ”
“แน่นอน....แน่นอน ! ” ซุนเหวินเยี่ยนยิ้มแห้ง ๆ ออกมา
ตลกสิ้นดี !
เขาอยากให้หลินอี้ทำสำเร็จรึ ? เมื่อหลินอี้ทวงคืนอาคมลัทธิเต๋ากลับมาได้งั้นเขานี่แหละที่จะตกที่นั่งลำบาก
ตอนนั้นไม่มีใครรู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เฉินจิ้นเป่ยพูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมย “เ้าควรภาวนาให้เป็เช่นนั้นหากไม่ได้อาคมลัทธิเต๋ากลับมางั้นหลินอี้จะยังมีความผิด....ถึงอย่างนั้นการละเลยหน้าที่ของเ้าก็ต้องได้รับการลงโทษจากสถานศักดิ์สิทธิ์ด้วย! ”
“เ้าน่าจะ...ต้องโทษปะา ! ”
ตึง...ซุนเหวินเยี่ยนตัวสั่นเทา ขาเขาอ่อนแรง เขาคุกเข่าลงกับพื้นกอดขาเฉินจิ้นเป่ยเอาไว้และพูดขึ้นพร้อมกับสะอื้นไปด้วย“ ท่านเฉิน ช่วยข้าด้วย... ”
พรึบ....เฉินจิ้นเป่ยะเิพลังออกมาปัดตัวซุนเหวินเยี่ยนออก จากนั้นเขาก็พูดขึ้น“หากข้าไม่ได้มาหาฟางฉิงเสวี่ย ข้ากลัวว่าข้าคงฆ่าเ้าไปแล้ว...และหากเ้ายังอยากมีชีวิตรอดเ้าก็ภาวนาให้หลินอี้ทำให้สำเร็จ”
“ใช่สิ ! ” ซุนเหวินเยี่ยนลนลานและรีบพูดขึ้นมา “ได้บัณฑิตหลินไม่ใช่บัณฑิตทั่วไป เขาต้องทำสำเร็จแน่ ! ”
ตอนนี้เขาคาดหวังอย่างมากว่าหลินอี้จะหาตัวโจรและเอาอาคมลัทธิเต๋ากลับมาได้
สีหน้าของเฉินจิ้นเป่ยดูดีขึ้นมาทันตา
น่าโล่งอก !
หัวหน้าเขตซุนคนนี้ไม่ได้โง่เง่าจนเกินเยียวยา
....
“หากฉากเมื่อสักครู่คือตอนที่อาคมลัทธิเต๋าถูกขโมยไป งั้นข้าคิดว่า...ข้ารู้แล้วว่าเขาเป็ใคร! ” หลินอี้ถอนหายใจออกมา
ตอนแรกเขาอยากจะใช้ทักษะการตรวจสอบของเขาในการหาคนร้ายแต่ไม่คิดเลยว่า...เขากลับได้เห็นฉากตอนเกิดเหตุขึ้นต่อหน้าต่อตาตัวเอง
นี่เท่ากับว่าเขามีกล้องวงจรปิดติดไว้ที่นี่
ชัดแล้วว่ามีคนส่งคนร้ายมา....
“หลังจากนี้ข้าจะไปสอบถามอาจารย์เฉิน ข้าไม่อาจจะมองโลกนี้เหมือนกับโลกก่อนได้ยังไงซะมันก็มีมารร้ายอยู่ด้วย ! ” หลินอี้พูดจบก็เดินออกมาจากศาลาเจิ้นโมถาง
“ออกมาเร็วเกินไป ? เขาคงกลับมามือเปล่า...ข้าจบสิ้นแล้ว! ” ซุนเหวินเยี่ยนใจสั่น
สีหน้าเขาบิดเบี้ยวเพราะความกลัว
เฉินจิ้นเป่ยถามขึ้นมาด้วยความกังวล “ตรวจสอบเป็เช่นใดบ้าง ?เ้าได้เบาะแสอะไรรึไม่ ? ”
หลินอี้พยักหน้าและพูดขึ้น “ข้าคิดว่าข้ารู้แล้วว่าคนขโมยอาคมลัทธิเต๋าเป็ใคร ! ”
“เ้าไม่รู้ก็ไม่เป็ไร...หือ ? ” เฉินจิ้นเป่ยคิดว่าหลินอี้จะบอกว่าไม่รู้ แต่เมื่อเขาได้สติกลับมาเขาก็ต้องเบิกตากว้าง
เขามองหลินอี้ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อและพูดขึ้นมา “เ้า...รู้แล้วรึ ? ”
“เฮ้อ.... ” ซุนเหวินเยี่ยนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเขาไม่เคยรู้สึกสบายใจแบบนี้มาก่อน
เขาเอาแต่พึมพำออกมา
“ เจอแล้ว เจอตัวแล้ว ! ”
หลินอี้มองไปที่ซุนเหวินเยี่ยน
ต้องรู้ก่อนว่า...ไม่นานมานี้อีกฝ่ายยังคิดกันเขาจากการสอบสวนอยู่เลย
หลินอี้มองไปที่เฉินจิ้นเป่ยและพูดขึ้นมา “ น่าจะปิดคดีได้แล้ว ! ”
“ดี ! ” เฉินจิ้นเป่ยอารมณ์ดีขึ้นมาเขายกมือขึ้นลูบเคราและยิ้มออกมา “สมกับเป็ความภาคภูมิใจของสำนักศึกษาการตัดสินราวกับเทพเซียน ! ”
“ .... ” หลินอี้เงียบไป
เขาเป็คนของสำนักศึกษาั้แ่เมื่อไหร่กัน ?
อาจารย์ท่านนี้หน้าด้านจริงๆ
จากนั้นหลินอี้ก็พูดขึ้นมา “เรียกคนทั้งหมดในศาลาว่าการมา คนร้ายต้องเป็หนึ่งในนั้นแน่ ! ”
แต่เดิมเฉินจิ้นเป่ยอยากจะสั่งซุนเหวินเยี่ยน แต่เขาไม่คิดเลยว่าซุนเหวินเยี่ยนจะฉลาดขึ้นมาซุนเหวินเยี่ยนกลับตอบขึ้นมาก่อน
“ได้ ข้าจะรีบจัดการให้ ! ”
เขาหันกลับและเดินออกจากศาลาเจิ้นโมถางไป เขาได้เรียกรวมคนในศาลาว่าการทั้งหมดให้มารวมตัวกัน....
ในพริบตาทุกคนก็ได้มารวมตัวกัน
เฉินจิ้นเป่ยลูบเคราและยิ้มออกมา “ท่านซุนไม่ได้โง่เขลาจริง ๆ ”
หลินอี้ “ต่อหน้าอาจารย์เฉินแล้ว เพื่อจะเอาตัวรอดเขาย่อมไม่กล้าทำตัวโง่เขลาหรอกหากอาจารย์เฉินไม่อยู่ด้วยแล้ว งั้นคงยากจะบอกได้ว่าเื่จะเป็เช่นใด... ”
เฉินจิ้นเป่ยนิ่งอยู่สักพักก่อนจะพยักหน้าและยิ้มออกมา “เพื่อเอาตัวรอดรึ ?ความหมายของคำนี้มันวิเศษจริง ๆ ! ”
...
ที่ห้องโถงหลักของศาลาว่าการ
ภายใต้คำสั่งของซุนเหวินเยี่ยน ในห้องโถงนั้นก็มีคนมารวมตัวกันมากกว่า 200 คน
พวกเขาพากันกระซิบกระซาบกัน เพราะไม่รู้ว่าหัวหน้าเขตเรียกพวกเขามาทำไม
หลินอี้และเฉินจิ้นเป่ยคอยดูอยู่ข้าง ๆ
ซุนเหวินเยี่ยนได้ะโออกมา “ ต่อไปข้าจะเริ่มขานชื่อ คนที่ไม่มาจะถูกจับกุม ! ”
ทุกคนพากันฮือฮาออกมา
พวกเขาเดาว่าคงมีเื่ใหญ่เกิดขึ้นเป็แน่
ไม่งั้นซุนเหวินเยี่ยนคงไม่แสดงท่าทีแบบนี้เพื่อเอาตัวรอด
ตราบใดที่หลินอี้ทวงคืนอาคมลัทธิเต๋ากลับมาได้ แม้เขาต้องถูกโบย แต่อย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตรอด
แต่หากเขาไม่ทำเช่นนี้....งั้นผลลัพธ์สุดท้ายก็มีแต่ความตายที่รออยู่ !
ซุนเหวินเยี่ยนเริ่มขานชื่อพร้อมกับคนที่ถูกขานชื่อได้ก้าวออกมาเพื่อรายงานตัว
“จางเชิงฉาย ! ”ซุนเหวินเยี่ยนขานชื่อจางเชิงฉาย แต่ไม่มีใครตอบรับ
เ้าหน้าที่คนหนึ่งได้พูดขึ้น “ใต้เท้า ท่านจางถูกขังอยู่ในห้องขังอาการาเ็เขานั้นหนักหนา....”
“บังอาจ ข้าไม่สนใจข้ออ้างใด ๆ หากเขาไม่ตายก็เอาตัวเขาออกมา ! ”ซุนเหวินเยี่ยนตะคอกออกมา
ทุกคนต่างก็อึ้ง
เ้าหน้าที่นายหนึ่งรีบกลับไปที่ห้องขังทันที
ไม่นานหลังจากนั้น
“โอ๊ย ! ” จางเชิงฉายที่ถูกจับกุมถูกเ้าหน้าที่ประคองมายังห้องโถงเขาร้องออกมาไม่หยุด
ยังไงซะเขาก็ยังขาหักอยู่
นอกจากนี้แล้วเขายังโดนโบยไปกว่า 30 ที
เ้าหน้าที่ที่ประคองจางเชิงฉายปล่อยมือ ก่อนที่จางเชิงฉายจะทรุดลงกับพื้นและพูดขึ้นมา
“ใต้เท้า ข้าไม่ได้รับความเป็ธรรม ”
เขาร้องไห้ออกมา
เ้าหน้าที่ศาลาทำใจไม่ได้ที่เห็นหัวหน้าพวกเขาตกอยู่ในสภาพนี้
ชายชรากลับต้องมาร้องไห้เช่นนี้
“ไม่เป็ธรรมรึ ? เ้าหลอกข้าแล้วยังมีหน้ามาบอกว่าข้าไม่เป็ธรรมอีกรึ ? ”ซุนเหวินเยี่ยนไม่มีที่ให้ระบายความโกรธ
พอดีว่าจางเชิงฉายคนนี้คือคนที่เสนอให้หลินอี้รับผิดในเื่นี้
พอดีเลย
อนาคตที่สดใสของเขาต้องพังทลายเพราะชายคนนี้
โดยเฉพาะ....เขาไม่รู้เลยว่าเขาจะเป็ยังไงหากถูกลงโทษ
“ใต้เท้า ! ” จางเชิงฉายมองไปที่ซุนเหวินเยี่ยนด้วยสีหน้าตะลึง
ต่อมาซุนเหวินเยี่ยนก็เดินไปหาหลินอี้และพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าละอายใจ “บัณฑิตหลินข้าเรียกทุกคนมาที่นี่ตามที่ท่านบอกแล้ว...ท่านอยากให้ข้าทำอะไรต่อ ? ”
หือ ?
ทุกคนต่างก็อึ้งเมื่อเห็นท่าทีของหัวหน้าเขตที่มีต่อหลินอี้ เมื่อไม่กี่วันก่อนเขายังเป็นักโทษอยู่เลย
น่าขนลุก !
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน ?