ตอนที่ 2 ปฐมนิเทศนักศึกษา
กรี๊ง กรี๊ง กรี๊ง กรี๊ง
เสียงนาฬิกาปลุกในเช้าวันต่อมาดังขึ้น ทำให้เทียร์ที่หลับสนิทรู้สึกรำคาญจึงต้องลุกขึ้นมาปิดอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากที่เทียร์กดปิดนาฬิกาปลุกแล้ว จึงลุกไปทำธุระส่วนตัวประมาณ 20 นาทีก่อนจะออกมาแต่งตัวและเตรียมตัวไปเรียนทันที
คลิก แกร๊ก แอ๊ด
“หวังว่าจะไม่มีคนเห็นนะ” เทียร์พูดออกมาเบา ๆ เนื่องจากเทียร์ไขเปิดประตูออกมาจากมิติ ถ้าหากมีคนมาเห็นจะเป็เื่ใหญ่ เทียร์จึงต้องมาเช้า ๆ เพื่อไม่ให้คนอื่นจับได้นั่นเอง
“เฮ้อ!!! ดีนะที่ยังไม่มีคนมา ไม่งั้นตายแน่ ๆ” เมื่อเทียร์เดินออกมาจากประตูมิติแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะไม่มีคนมาเห็นขณะตนออกมาจากมิติ และที่ ๆ เทียร์เปิดออกมานั้นเป็โรงอาหารแห่งหนึ่งในมหาวิทยาลัย และขณะนี้ยังเช้ามาก ๆ เทียร์จึงเดินออกจากโรงอาหารที่ยังไม่เปิดเดินไปหน้ามหาวิทยาลัยเพื่อไปเข้าเซเว่นที่ตั้งอยู่หน้ามหาลัยเพื่อซื้ออาหารเช้ากินก่อนจะเดินมารอยังที่ ๆ ทางมหาลัยนัดให้มาทำกิจกรรมปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ และเมื่อได้เวลาลงทะเบียนเพื่อเข้าร่วมกิจกรรม เทียร์จึงเดินเข้าไปเซ็นชื่อในใบเซ็นชื่อ และขึ้นไปบนอาคารเรียนรวมและอเนกประสงค์และนั่งรอเวลาเริ่มกิจกรรม ซึ่งกิจกรรมปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ของมหาลัยนี้จะจัดขึ้นเป็เวลา 2 วัน วันแรกเป็การทำพิธีบายศรีสู่ขวัญ ผูกข้อมือ เพื่อต้อนรับน้องใหม่ที่จะเข้ามาสู่มหาลัยนี้ และ่บ่ายก็เป็การแนะนำคณะแต่ละคณะว่าเป็แบบใดบ้าง
ส่วนวันที่ 2 ่เช้าเป็การพูดคุยกันระหว่างพี่ ๆ องค์การนักศึกษาและนักศึกษาใหม่ส่วน่บ่ายจะเป็การทำกิจกรรมรับน้อง ซึ่งมีทั้งหมด 6 ฐานซึ่งจะมีฐานขององค์การนักศึกษาและฐานของคณะต่าง ๆ ทั้งคณะครุศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม คณะวิทยาการจัดการ และคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การทำกิจกรรมก็เวียนไปจนครบทุกฐานและเมื่อทำกิจกรรมรับน้องครบทุกฐานแล้วรุ่นพี่จึงปล่อยน้องกลับไปพักผ่อน ซึ่งนอกจากจะมีการรับน้องของมหาลัยแล้ว ยังมีการรับน้องของคณะที่เทียร์จะต้องเข้าร่วมอีก ซึ่งคณะที่เทียร์เข้าเรียนนั้นคือ คณะครุศาสตร์ซึ่งเป็คณะที่มีการรับน้องทั้งสิ้น 3 วัน วันแรกเป็การแนะนำคณะครุศาสตร์ และพูดคุยกับอาจารย์ในสาขา วันที่ 2 เป็การละลายพฤติกรรมระหว่างเพื่อนร่วมคณะ เนื่องจากมีการแบ่งกลุ่มต่างสาขาเพื่อให้ออกความคิดในเื่ต่าง ๆ และในวันที่ 3 วันสุดท้ายเป็การทำกิจกรรมเข้าฐานเหมือนกับรับน้องมหาลัยแต่การเข้าฐานจะเปื้อนมากกว่าเพราะมีฐานที่ใช้ทั้งน้ำและโคลน จึงทำให้เสื้อที่เทียร์ใส่มาเปื้อนไปหมด และหลังจากที่เทียร์ทำกิจกรรมรับน้องของมหาลัยรุ่นพี่ในสาขาก็ได้นัดรุ่นของเทียร์ให้ไปทำกิจกรรมรับน้องในวันต่อไปอีก ซึ่งทำให้เทียร์คิดว่าการสมัครเข้าหอในของมหาลัยจะสะดวกกว่าการที่เทียร์จะต้องมามัวพะวงกับการที่จะถูกคนจับได้ และหลังจากที่เทียร์ทำกิจกรรมของสาขาเสร็จแล้ว เทียร์จึงไปสมัครเข้าหอในของมหาลัยพร้อมขนของเข้าในวันต่อมาทันที
.
.
.
.
.
วันนี้เป็วันเปิดเทอมวันแรกและเป็วันที่เทียร์ต้องออกจากหอเช้ามาก ๆ เนื่องจาก ระยะทางจากหอในไปตึกเรียนค่อนข้างไกล เทียร์จึงต้องออกจากหอก่อนเวลาเรียนประมาณครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว ซึ่งวันนี้เป็วันแรกที่จะเรียนจึงต้องปรับพื้นฐานก่อนการเรียน เพราะวิชาภาษาไทยนั้นเทียร์ไม่ค่อยถนัดแต่พออ่านรู้เื่
“เฮ้อ!!!! แค่วันแรกก็รู้สึกเหนื่อยแล้ว แล้วเรียนตั้ง 5 ปีจะไหวมั้ยเนี่ยเรา” เทียร์ที่นั่งบ่นอยู่คนเดียวเพราะที่เรียนวันนี้ค่อนข้างยากสำหรับตัวเอง
“มานั่งบ่นอะไรตรงนี้ล่ะเทียร์ เดี๋ยวจะถึงเวลาที่พี่นัดแล้วนะ” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นข้างหลังเทียร์ทำให้เทียร์หันกลับไปมองก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่งตัวไม่สูงมาก ตัวเล็กกว่าเทียร์นิดหน่อยทักขึ้นมา
“ใกล้ได้เวลาแล้วหรอ ขอบคุณนะที่เตือน เราไปพร้อมกันมั้ยการ์ตูน” เทียร์เอ่ยขึ้นพร้อมเรียกชื่อของผู้หญิงคนนั้นที่ได้อ่านจากป้ายชื่อเมื่อครู่ทันที และหลังจากที่ทั้งสองคุยกันเสร็จก็พากันไปหลังน้ำตกสถานที่นัดหมายของรุ่นพี่ปี 2 ทันที
เมื่อทั้งสองเดินมาถึงที่นัดหมายก็มาช่วยเพื่อนที่กำลังกวาดใบไม้ที่ร่วงลงมาทำให้นั่งไม่สะดวก และเมื่อเก็บกวาดเสร็จแล้วทั้งเทียร์และการ์ตูนก็ขึ้นไปนั่งและเตรียมตัวรอพี่ปี 2 ที่จะมาคุยเื่การรับน้องนั่นเอง
.
.
.
.
.
หลังจากที่คุยกับพี่ปี 2 จบแล้วนั้น รุ่นพี่ได้สั่งให้ปี 1 ทุกคนล่าลายเซ็นในรุ่นตัวเองให้ครบ ซึ่งเป็การทำความรู้จักกับเพื่อนในรุ่นตัวเองไปในตัวด้วยนั่นเองซึ่งหลังจากที่พี่ปี 2 ปล่อยให้รุ่นของเทียร์ไปเรียนในคาบบ่ายแล้วนั้นเทียร์ก็ต้องมาเจอกับวิชาภาษาไทยอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็เนื้อหาที่ยากกว่า่เช้ามาก เพราะวิชานี้เป็การเรียนหลักภาษาที่นักเรียนทุกคนต้องเรียนและกว่าจะเรียนจบเทียร์ก็ต้องเหนื่อยอีกแล้วเนื่องจากตอนเย็นพี่ปี 2 ก็นัดมาเจอกันอีกแล้ว แต่เทียร์และเพื่อนบางส่วนได้รับการยกเว้น เนื่องจากอยู่หอในจึงต้องรีบกลับเพราะมีกิจกรรมของหอในให้ทำต่อ เทียร์จึงรีบกลับหอเพื่อมาเปลี่ยนเสื้อและรอเพื่อนรุ่นเดียวกันในหอเพื่อที่จะยกอุปกรณ์สำหรับการเต้นแอโรบิก เทียร์เต้นแอโรบิกอยู่กับเพื่อนจนถึงประมาณ 5 โมงก็ช่วยเก็บอุปกรณ์และยกกลับหอ และเมื่อมาถึงหอก็ต้องมารับน้องของหอในต่อทันทีไม่ได้พักและกว่าจะได้พักก็เกือบ ๆ เที่ยงคืนไปแล้วนั่นเอง
จบไปแล้วนะคะสำหรับตอนที่ 2 รู้สึกเหมือนเราอธิบายเยอะไปเลย ใครที่อ่านแล้วไม่เข้าใจต้องขอโทษด้วยนะคะเพราะที่เราอธิบายไปมันเป็การรับน้องของมอเรากับสาขาเราเอง อาจไม่เหมือนกับที่อื่น และก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านมาก ๆ เลยนะคะเจอกันใหม่ตอนหน้าค่า