ผู้ร่วงหล่น

โมเอยะเห็นภาพดังนี้จึงหัวเราะอย่างร่าเริงก่อนจะกล่าวอะไรออกมาอีกอย่างหนึ่ง

"ออกเดินทางไปฆ่าเจ้าโจรชั่วนั้นกันนนนนนนนนนนนนนนนน"

"เย้ๆ ๆ"

เหล่าโจรกระแทกอาวุธตนกับพื้นหินจนเกิดเสียงดังไปทั่วบาร์เหล้า โมเอยะให้จี้โมปลุกเจ้าอ้วนขึ้นมา

"นายน้อย ได้โปรดปลุกเจ้าอ้วนให้ตื่นขึ้นมาและนำทางเราออกไปฆ่าเจ้าโจรชั่วนั้น"

จี้โมพยักหน้าให้กับโมเอยะพร้อมปลุกเจ้าอ้วนให้ตื่นขึ้นมา

"เจ้าอ้วน เจ้าอ้วนตื่นขึ้นมาเร็วขึ้น"

..........

ภายในท้องฟ้าที่มืดมิด แผ่นดินเต็มไปด้วยซากศพจำนวนมหาศาล พลังธรรมชาติปั่นป่วน เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ร้องไห้ เผ่าพันธุ์ทั้งหลายกรีดร้องออกมาอย่างทรมาน

เจ้าอ้วนกำลังจ้องมองสิ่งตรงหน้าอย่างหวาดกลัวราวกับถึงวันสิ้นโลก ท่ามกลางซากศพมีชายชุดสีดำสวมหน้ากากคนหนึ่งกำลังยื่นอยู่ราวกับเทพมารและตรงหน้าของชายคนนั้น

เต็มไปด้วยกองทัพหลายเผ่าพันธุ์จำนวนมากกำลังกุร้องคำรามจนน่าหวาดกลัวพร้อมวิ่งเข้าหาชายคนนั้นราวกับมดกำลังวิ่งหาอาหารอันโปรด

ชายชุดดำเห็นภาพตรงหน้าจึงหัวเราะขึ้นอย่างชั่วร้ายพร้อมกำหมัดต่อยไปตรงหน้า

ปัง ปัง

หมัดของชายคนนั้นราวกับพังสลายโลกได้ทั้งใบเสียงดังสายฟ้าฟาด กองทัพตรงหน้าชายคนนั้นตัวแตกกระจายกลายเป็นไอเลือด บางคนที่แข็งแกร่งหน่อยหลงเหลือแค่แขน ขาหรือหัวเท่านั้นกลิ่นเลือดกระจายจนเจ้าอ้วนได้กลิ่น

ดวงตาของซากศพคนที่ตายมองชายสวมชุดสีดำอย่างโกรธแค้น โศกเศร้า สิ้นหวังและไม่ยอมแพ้

บางคนที่หลงเหลือด้านหลังกองทัพยังมีชีวิตรอดจากหมัดของชายสวมชุดสีดำ แต่คนที่รอดไม่มีการยอมแพ้ แม้ว่าสายตาของมันจะหวาดกลัวแต่ไม่มีใครยอมแพ้

วิ่งเข้าหาชายคนนั้นอย่างบ้าคลั่ง ชายสวมชุดสีดำเห็นดังนั้นจึงหัวเราะขึ้น

ตูม ตูม ตูม

ชายคนนั้นไม่ได้ขยับร่างกายแต่ทหารที่หลงเหลือตัวแตกกระจายกลายเป็นไอเลือด

ภาพที่เห็นตรงนี้ทำให้เจ้าอ้วนหวาดกลัวมาก ๆจนกอดร่างกายของตนเองอย่างสิ้นหวัง ระหว่างที่เจ้าอ้วนกำลังหวาดกลัวมันได้ยินเสียงว่า

"เจ้าจะเลือกอะไร"

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

............

จี้โมปลุกเจ้าอ้วนอย่างแรงจนทำให้เปลือกตาเจ้าอ้วนขยับเล็กน้อยก่อนเจ้าอ้วนจะตื่นขึ้นมาพร้อมเหงื่อไหลเต็มตัว

หลังเจ้าอ้วนตื่นขึ้นมามันได้ตะโกนขึ้นราวกับกำลังหวาดผวาอะไรบางอย่าง

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก อย่า.....อย่า...เข้ามา ได้โปรด อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"

"เจ้าอ้วนใจเย็น ๆไว้"

เจ้าอ้วนหันซ้ายและขวาอย่างแตกตื่นราวกับพยายามจะมองว่าภาพตรงนี้กับภาพเมื่อสักครู่นี้อะไรเป็นความจริงหรือความฝัน

จนกระทั่งเจ้าอ้วนเห็นจี้โม ดวงตาของเจ้าอ้วนเริ่มมีน้ำตาตกก่อนจะกอดจี้โมทันที

"จี้โม แง.........."

จี้โมตกตะลึงเมื่อเห็นเจ้าอ้วนกอดตนทันทีจนดันเจ้าอ้วนออกไป แน่นอนว่าแรงของเจ้าอ้วนไม่สามารถสู้แรงของจี้โมไม่ไหว

"เจ้าอ้วนใจเย็น ๆพวกเรามาช่วยนายแล้ว"

จี้โมพูดขึ้น ส่วนเจ้าอ้วนมองเห็นเจ้าโจรล้อมรอบตนจึงตกใจและรีบเดินไปหาจี้โมทันที

ดวงตาของโมเอยะส่องประกายจิตสังหารเล็ก ๆก่อนจะหาย แต่วินาทีนั้นมีแค่เจ้าอ้วนคนเดียวเท่านั้นที่สัมผัสได้ก่อนจะใจเย็นลง

"จี้โม รีบหนีไปเร็วพวกเราไม่สามารถสู้กับมันได้"

เจ้าอ้วนพูดสิ่งนี้ขึ้นทำให้ออร่าของจี้โมพุ่งทะยานขึ้นท้องฟ้า จนทำให้โจรทั้งหลายถอยหลังลงแม้แต่โมเอยะ

โมเอยะไม่อยากจะเชื่อว่าตนถอยหลังแค่ออร่าเท่านั้น ทำไมวันนี้จี้โมถึงทรงพลังนั้นไม่ได้สิ่งที่ฉันต้องการฉันทำอะไรสักอย่างหนึ่ง

จี้โมคิดว่าเจ้าอ้วนพูดถึงโจรนั้นว่าพวกเราไม่สามารถต่อสู้กับมันได้จะต้องหลบหนีเหมือนแต่ครั้งก่อน ครั้งก่อนจี้โมยังไม่มีพลังแต่ครั้งนี้ฉันจะต้องฆ่ามันให้ได้

เจ้าอ้วนตกใจกับพลังของจี้โมแต่ไม่ถึงตกใจเท่าโมเอยะ เจ้าอ้วนมันรู้สึกแปลก ๆราวกับคุ้นเคยกับพลังของจี้โมที่ปล่อยออกมา

"เจ้าอ้วนไม่ต้องห่วงคราวนี้ฉันจะฆ่ามันได้แน่นอน"

จี้โมพูดออกมาอย่างแน่วแน่พร้อมจิตสังหารภายในจิตใจปะทุขึ้น

"แต่......"

"ไม่ต้องห่วงคราวนี้เจ้าโจรชั่วได้ฆ่าพี่น้องของเรามันจะต้องตายแน่นอน"

เจ้าอ้วนกำลังพูดอะไรบางอย่างแต่โมเอยะพูดขึ้นมาก่อน ทำให้เจ้าอ้วนต้องกลืนคำพูดลงไปเพราะมันเองก็หวาดกลัวโมเอยะมาก ๆ

โมเอยะมองเจ้าอ้วนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่ภายในจิตใจไม่ได้ยิ้มแย้มด้วย เจ้าอ้วนพยักหน้าแต่ยังหวาดกลัวโมเอยะเพราะมันสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายจากตัวโมเอยะ

ถึงแม้ว่ามันจะไม่รู้เพราะอะไร เจ้าอ้วนพยายามพูดกับจี้โมให้ออกห่างโมเอยะหลายครั้งจนทำให้โมเอยะสัมผัสถึงความต้องการของเจ้าอ้วนได้

โมเอยะจึงพยายามแยกเจ้าอ้วนกับจี้โมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การจะเจอจี้โมในแต่ละครั้งนานมาก ๆ

จี้โมเห็นด้วยกับคำพูดของโมเอยะจึงหันไปหาเจ้าอ้วนก่อนพูดขึ้น

"ไม่ต้องห่วงเจ้าอ้วนหัวหน้าของเราก็อยู่ด้วย ไม่มีอะไรที่หัวหน้าทำไม่สำเร็จ"

"ใช่ ๆ"

"ไม่มีเรื่องอะไรที่หัวหน้าไม่สามารถทำไม่ได้ เจ้าอ้วนเจ้าไม่ต้องดูถูกหัวหน้าของพวกเรา"

"ฮ่า ๆ"

โมเอยะหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดชมจากลูกน้อยจำนวนมาก เจ้าอ้วนเห็นดังนั้นจึงไม่สามารถทำอะไรได้จึงตกลงพากลุ่มโจรพวกนี้ไปหาแจ๊คทันที

"ได้ฉันจะพาไปแต่จี้โมนายต้องอยู่ด้านหลังกับฉันเข้าใจไหม"

จี้โมเกาหัวเล็กน้อยแต่ตอบตกลงเพราะเจ้าอ้วนกับมันคือเพื่อนที่ดีที่สุดตั้งแต่จี้โมลืมตาตื่นขึ้นมา

............................

แจ๊คในตอนนี้กำลังจ้องมองโจรทั้ง 3 ดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นดิน จนกระทั่งมีสิ่งหนึ่งเปลี่ยนแปลงขึ้นบนร่างกายของโจรทั้ง 3 เริ่มดำขึ้นมา

ตามเนื้อตัวเหมือนกับมีเนื้องอกปรากฏขึ้นจำนวนมาก

ตูม ตูม ตูม ตูม

เนื้องอกที่ปรากฏตัวขึ้นมาได้ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงเลือดสาดกระจาย โจรทั้ง 3 ส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

แจ๊คกระโดดหลบเลือดที่กำลังมาถึงตัวเขาเพราะรังเกียจแจ๊คได้ยินเหม็นเน่าจากเลือดและเลือดไม่ได้มีสีแดง แต่เป็นสีดำสนิท

สิ่งต่อมาเกือบจะทำให้แจ๊คขนลุกขึ้นมาเพราะว่าตามเนื้องอกที่ปรากฏขึ้นได้กลายเป็นใบหน้าของมนุษย์ สัตว์ ปีศาจต่าง ๆมากมาย

กำลังทำสีหน้าเจ็บปวด โศกเศร้า เสียใจและคำรามออกมาอย่างดุร้าย

โจรคนที่หนึ่งแขนขาและหายไป ลำตัวขยายออกกลายเป็นหนอนและตามร่างกายมีใบหน้าต่าง ๆปรากฏขึ้น

โจรคนที่สองแขนขายืนออกหลายเมตรราวกับปลาหมึกสีดำและมีใบหน้าจำนวนมากปรากฏขึ้นอีกเหมือนกับโจรคนที่หนึ่ง

ส่วนโจรคนที่สามหนักสุดอวัยวะภายนอกถูกทำลายทั้งหมด แขน ขา หัว ถูกอัดเข้ากลายเป็นก้อนเนื้อกลม ๆขนาดใหญ่และล้อมทิศมีใบหน้าปรากฏขึ้น

"ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยย"

"ฉันยังไม่อยากตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

"ฉันขอสาปแช่งแกไอพ่อมด"

"ฉันยอมเป็นทาสแต่ขอร้อง ฉันปล่อยฉันออกไปที อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก"

ใบหน้าต่าง ๆพูดขึ้นมาอย่างโกรธแค้น ขอร้อง สาปแช่งต่าง ๆจนแจ๊คฟังไม่หมด

"หุบปากลงให้หมด"

แจ๊คพูดขึ้นมาเพราะเขาทนไม่ไหว ใบหน้าต่าง ๆได้หยุดพูดลงก่อนใบหน้าทั้งหมดจะหันมาหาแจ๊ค เมื่อใบหน้าทั้งหมดหันมาทางเขาแจ๊ครู้สึกไม่ดีและก็เป็นอย่างที่แจ๊คสัมผัสได้

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

"เนื้อออออออออออ"

"ต้องกินเลือดเนื้อ ดวงวิญญาณทุกอย่างของมันเพื่อลดความเจ็บปวดดดดดดดดดดดดด"

ใบหน้าทั้งหมดดุร้ายขึ้นทันทีก่อนจะกรีดร้องออกมา ตัวที่เหมือนกับหนอนได้กระโดดมาหาแจ๊คทันทีปากจำนวนมากเปิดกว้างจนเห็นฟังแหลมคม

ดวงตาสีม่วงของแจ๊คส่องประกายมือขวาของแจ๊คแบมือกลายเป็นใบมีด ปลายนิ้วทั้ง 5 นิ้วของแจ๊คมีเส้นเชือกสีดำปรากฏขึ้นทั้ง 5 นิ้วก่อนจะฟันไปที่ตัวหนอนทันที

ฉัวะ ฉัวะ

กรีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ตัวหนอนสีดำถูกแจ๊คฟันจนร่างกายขาดครึ่งมันได้ส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาออกมา แต่ยังไม่จบตัวที่เหมือนปลาหมึกได้ขยายแขนและขาของมันออกมาจับแจ๊ค

แขนและขากระจายตัว 4 ทิศทางเพื่อไม่ให้แจ๊คหนีไปไหน ทว่าก่อนที่แขนและขาของมันจะมาถึงตัวแจ๊คได้มีกำแพงไฟปรากฏขึ้น

ปัง ปัง ปัง ปัง ตูม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แขนและขาของตัวปลาหมึกชนกับกำแพงจนเกิดเสียงดังแต่มันไม่สามารถทำลายกำแพงไฟได้และไฟตรงกำแพงก็มีความสูงมากจนเผาไหม้แขนและขามันจนละลาย

ตัวก้อนเนื้อเห็นเพื่อนทั้ง 2 ของมันพ่ายแพ้จนลงมือทันที ใบหน้าทั้งหมดของก้อนเนื้อได้จ้องมองมาหาแจ๊คก่อนจะยิงลำแสงประหลาดจำนวนมากออกมา

แจ๊คเห็นลำแสงจำนวนมากจึงกางมือออกไป ทันทีที่แจ๊คกางมือออกได้มีโล่ขนาดใหญ่สีเขียวและทองปรากฏขึ้นป้องกันลำแสงทั้งหมดทันที

แต่ลำแสงนั้นผ่านโล่ขนาดใหญ่สีเขียวและทองทันทีทำให้แจ๊คขมวดคิ้วก่อนจะกระโดดหลบ

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

แต่มันมีเรื่องน่าแปลกอย่างหนึ่งคือลำแสงกระทบกับพื้นดินแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทำให้แจ๊คสับสน ระหว่างที่แจ๊คกำลังสับสนก้อนเนื้อได้ปล่อยลำแสงออกมาอีกครั้ง

คราวนี้ลำแสงได้โค้งงอและไม่เป็นเส้นตรงเหมือนรอบที่แล้ว ลำแสงจำนวนมากพุ่งตีกันจนวุ่นวายจนไม่สามารถจับทางได้ถูก

แต่สำหรับแจ๊คไม่ใช่ปัญหาอะไรมากนัก กลับกันยิ่งง่ายกว่าเดิมเสียอีกแจ๊คขยับซ้าย ขวาและถอยหลังเพื่อหลบการโจมตีเท่านั้น

เหมือนมองเห็นอนาคตทำให้ลำแสงไม่สามารถโจมตีแจ๊คไม่แม้แต่ลำแสงเดียวทำให้ก้อนเนื้อโกรธมาก

ถึงมันจะโกรธมากแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ แจ๊คหายตัวไปทันทีก้อนเนื้อที่กำลังจะปล่อยลำแสงต่อไปได้หยุดลง

ทันใดนั้นมีเงาหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังก้อนเนื้อ ใบหน้าด้านหลังก้อนเนื้อแตกตื่น แจ๊คปรากฏตัวขึ้นด้านหลังก้อนเนื้อก่อนจะต่อยลงไปสุดแรง

กำปั้น 5 สีของแจ๊คส่องประกายสวยงาม ทว่าก้อนเนื้อไม่ได้รู้สึกสวยงามตามสี

ตูม ตูม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ใบหน้าจำนวนมากบนก้อนเนื้อได้ส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ร่างกายของมันยุบลงตามหมัดของแจ๊ค

ตูม

แจ๊คเตะมันไปอีกรอบหนึ่ง ทำให้ก้อนเนื้อกระเด็นไปชนกันต้นไม้อย่างรุนแรงต้นไม้แตกหักหลายสิบต้น

หลังจากที่แจ๊คจัดการก้อนเนื้อไปได้สำเร็จด้านหลังของเขาได้มีเงาขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้น เงานั้นได้อ้าปากโผล่ให้เห็นฟันอันแหลมคมจำนวนมาก

แจ๊คหมุนตัวทันทีใช้แรงหมุนตัวส่งเสริมพลังขาก่อนเตะไปยังเงาขนาดใหญ่อย่างรุนแรง

ปัง เปรี้ยง เปรี้ยง

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เงาขนาดใหญ่ถูกแจ๊คเตะจนกระเด็นออกไปอย่างรุนแรงทับก้อนเนื้อก่อนหน้านี้ ทำให้ก้อนเนื้อดิ้นทุรนทุรายอย่างมากต้องการให้เงาขนาดใหญ่ออกไป

เงานั้นคือตัวหนอนที่ถูกแจ๊คผ่าครึ่งตั้งแต่แรก แจ๊คเห็นจึงตกใจเล็กน้อยก่อนจะเห็นตัวปลาหมึกกำลังฟื้นฟูร่างกายของมัน

โดยมีเนื้อที่น่ารังเกียจและขยะแขยงกำลังฟื้นฟูแขนและขาที่ถูกแจ๊คละลายไป

แจ๊คขมวดคิ้วก่อนจะสร้างดาบ 5 สีขนาดใหญ่ มาหลายสิบเล่มกลางอากาศ ทันทีที่ดาบหลายสีปรากฏขึ้นตัวประหลาดสีดำทั้งหลายส่งเสียงขู่พร้อมกัน

แต่มันไม่สามารถทำอะไรได้เพราะพวกมันกำลังฟื้นฟูร่างกายกันอยู่ ดาบขนาดใหญ่หลายสีพุ่งเสียบร่างกายของเหล่าตัวประหลาดทันที

ทันทีที่ดาบเสียบลงมา เหล่าตัวประหลาดส่งเสียงกรีดร้องอย่างทรมานก่อนจะมีไฟลุกท่วมตัวร่างกายของเหล่าตัวประหลาดทั้งหมดไหม้เกรียม

พอไฟลุกท่วมตัวดับลงได้มีมวลน้ำจำนวนมากไหลออกจากร่างกายพร้อมกับเลือด ร่างกายของเหล่าตัวประหลาดยังไม่ทันได้ฟื้นฟูก็ได้รับบาดเจ็บอีกรอบหนึ่ง

หลังมวลน้ำผ่านไปได้มีกิ่งไม้จำนวนมากพุ่งทะลวงออกมาร่างกายสร้างความเจ็บปวดให้กับพวกมันอย่างมาก ผ่านไปสักพักหนึ่งร่างกายของมันเริ่มจะเหี่ยวแห้งกลายเป็นดิน

หลังกลายเป็นดินร่างกายส่องแสงสีทองก่อนจะกลายเป็นรูปปั้นทองคำในที่สุด แจ๊คหัวเราะอย่างภูมิใจที่จัดการตัวประหลาดได้

"หู่เสวียนั้นมันตัวอะไร"

หู่เสวียที่อยู่ในมิติชุดแห่งความว่างเปล่าคิดเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมา

"ฉันไม่แน่ใจว่าจะเป็นตัวนั้นหรือไม่"

"ตัวอะไร"

"ตัวสาปแห่งความเกลียดชัง"

หู่เสวียพูดชื่อที่แจ๊คไม่รู้จักอีกแล้ว

.........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................