ลานด้านล่างเวทีประลอง
เหล่าอาจารย์จากสามคณะที่รวมตัวกันต่างเผยสีหน้าฉงนเมื่อเห็นคณบดีหลินเฟิงปรากฏตัว
คณบดีนั้นประจำการอยู่ที่มหาวิทยาลัยปกติแล้วจะไม่ปรากฏตัวให้เห็นหากไม่มีเรื่องสำคัญ
เหตุใดตอนนี้ถึงได้โผล่ออกมากะทันหัน?
หรือว่า...เขาก็เห็นพรสวรรค์ของหวังเฉิน และอยากรับหวังเฉินเป็นศิษย์ด้วยเช่นกัน?
เมื่อคิดไปถึงความเป็นไปได้นั้นหัวใจของอาจารย์ทั้งสามคณะก็พลันรู้สึกขุ่นเคืองเล็กน้อย
ผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปดลงมาแย่งคนเองแบบนี้ใครจะไปต้านทานไหวกัน?
“แย่แล้ว!”
“ท่านคณบดีเป็นถึงผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปด หากท่านเอ่ยปากเกรงว่าหวังเฉินคงไม่เลือกทางอื่นเป็นแน่”
“ตอนนี้ทำได้แค่หวังว่าท่านคณบดีจะอนุญาตให้หวังเฉินฝึกฝนในคณะประจัญยุทธ์ของเรา”
อาจารย์จ้าวคร่ำครวญอยู่ในใจสีหน้าดูราวกับหญิงสาวที่กำลังถูกเอาเปรียบ
แต่…
“เด็กน้อย นายปรารถนาจะรับฉันเป็นอาจารย์หรือไม่?”
คำพูดของหลินเฟิงหลังจากนั้นกลับเป็นดั่งระเบิดลูกใหญ่ที่ทำให้เขาและอาจารย์อีกสองคณะรอบข้างถึงกับตะลึงงันไปตามๆกัน
เป็นศิษย์อาจารย์?
ผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปดจะรับศิษย์ด้วยตัวเอง?
ไม่ใช่แค่เป็นนักศึกษาแต่เป็นความสัมพันธ์แบบศิษย์อาจารย์ที่ใกล้ชิดกว่า?
แค่คำว่า'ศิษย์' กับ 'นักศึกษา' ถึงแม้จะต่างกันเพียงสองคำ แต่ความหมายนั้นกลับห่างกันราวฟ้ากับเหว
ในพริบตาเดียวหลังจากที่อาจารย์จ้าวและทุกคนตะลึงงันพวกเขาก็หันไปมองหวังเฉินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา
หวังเฉินผู้นี้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในชั่วพริบตาจริงๆ!
ตอนนี้ขอเแค่เขาพยักหน้าเขาก็จะผูกพันกับผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปดจะเป็นเกียรติยศที่โด่งดังในหลงกั๋ว อนาคตคงไม่มีใครกล้าขวางทางเขา
ขณะที่ทุกคนตกตะลึงหวังเฉินเองก็รู้สึกประหลาดใจสุดขีดไม่ต่างกัน
ผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปดจะรับฉันเป็นศิษย์?
นี่ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังฝันไป
‘ฉันเนื้อหอมขนาดนี้เลยเหรอ?’
แม้ว่าจิตใจของเขาจะแข็งแกร่งดุจหินผาแต่ในขณะนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย
ผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปด!
ในหลงกั๋วบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้ ถือเป็นยอดฝีมือระดับสูงแม้แต่ในสมรภูมิสวรรค์ที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือ ก็ยังนับว่ามีอำนาจและอิทธิพลอย่างมาก
“เป็นอะไรไป? ไม่ยินดีหรือ?”
อีกฝั่งคณบดีหลินเฟิงมองหวังเฉินที่ยืนตะลึงเล็กน้อย พร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า
“ดูเหมือนว่าผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์อย่างนายจะดูถูกผู้ฝึกสัตว์อสูรธรรมดาอย่างฉันเสียแล้ว”
“ไม่เลยครับ...”
เมื่อได้ยินดังนั้นหวังเฉินก็รีบโบกมือปฏิเสธ
ล้อเล่นน่า!
นี่คือผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปดเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่หากได้พึ่งพิงก็จะสามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตได้ในทันที!
ยิ่งไปกว่านั้นคณบดีเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปด ซึ่งตรงสายกับเขาโดยตรง
อาจารย์ที่เหมาะสมเช่นนี้มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะปฏิเสธ!
“ท่านอาจารย์ โปรดรับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะครับ”
หวังเฉินปรับตัวตามสถานการณ์ทำตามฉากที่เคยเห็นในโทรทัศน์ และโค้งกายคำรับหลินเฟิงอย่างนอบน้อม
“ดี”
หลินเฟิงเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างยินดีเอื้อมมือไปประคองหวังเฉินขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่าการได้รับศิษย์ที่มีพรสวรรค์เช่นนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
“พรุ่งนี้มาที่ห้องสำนักงานของฉันเลยนะ ฉันจะวางแผนการฝึกให้นายด้วยตัวเอง”
หลินเฟิงตบไหล่หวังเฉินแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า
ขณะพูดเขาก็หันไปมองซือถูอวี้ที่อยู่ข้างๆ “แม่หนูเธอทำสัญญากับหมาป่าจันทราเงินของฉัน ถือว่ามีวาสนากับฉันพรุ่งนี้มากับไอ้หนูนี่ด้วยนะ”
สิ้นเสียงของเขา
อาจารย์หลายคนรอบข้างที่มองซือถูอวี้ก็เผยแววตาอิจฉาอีกครั้ง
แม้ว่าซือถูอวี้จะไม่ได้เป็นศิษย์โดยตรงของคณบดีแต่ถึงแม้จะเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดา ก็ถือได้ว่าก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้ว
ส่วนอีกฝั่งซือถูอวี้ถึงกับตกตะลึงไปเลยทีเดียว
เธอ...ได้เป็นนักศึกษาของท่านคณบดีแล้วงั้นหรือ?
ใบหน้าของเธอบ่งบอกถึงความไม่เชื่ออย่างเต็มเปี่ยม
“...ขอบคุณค่ะอาจารย์!”
หวังเฉินต้องเตะเธอเบาๆเธอถึงจะรู้สึกตัว
“ดีๆ พรุ่งนี้พวกเธอสองคนอย่าลืมมารายงานตัวกับฉันนะ”
คณบดีหลินเฟิงพยักหน้ากำชับหวังเฉินเล็กน้อยแล้วหันหลังเตรียมจากไป
แต่ในเวลานั้นอาจารย์จ้าวจากคณะประจัญยุทธ์ก็รวบรวมความกล้าก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
“ท่านคณบดีครับ ท่านคิดว่าหวังเฉินควรจะเข้าคณะไหนครับ?”
อาจารย์จ้าวถามด้วยความคาดหวัง
เมื่อได้ยินดังนั้นก่อนที่หลินเฟิงจะเอ่ยปาก อาจารย์จากอีกสองคณะก็เดินเข้ามาใกล้เช่นกัน
“ให้เขาไปอยู่คณะกำลังสนับสนุนเถอะ ปีนี้พวกเธอสองคณะก็โดดเด่นมากพอแล้วถึงเวลาให้คณะกำลังสนับสนุนได้แสดงฝีมือบ้าง”
หลินเฟิงมองทุกคนที่รายล้อมเข้ามาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มกึ่งเย้ยหยัน
หา?
ไปอยู่คณะกำลังสนับสนุน?
อาจารย์จ้าวและคนอื่นๆได้ยินดังนั้นก็คร่ำครวญอยู่ในใจ
หวังเฉินมีพรสวรรค์เหนือล้ำตอนนี้ยังได้รับการสั่งสอนจากผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นแปดด้วยตัวเองหากเขาเข้าร่วมคณะกำลังสนับสนุนละก็ อนาคตสามปีที่อยู่ในมหาวิทยาลัยคณะกำลังสนับสนุนก็จะไม่ยอมก้มหัวให้คณะประจัญยุทธ์และคณะเวทศาสตร์เลยกระนั้นหรือ?
เมื่อนึกถึงสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตอาจารย์จ้าวจากคณะประจัญยุทธ์และอาจารย์สาวสวยจากคณะเวทศาสตร์ก็อดไม่ได้ที่จะพยายามต่อสู้เพื่อแย่งชิงเขา
แต่ก่อนที่พวกเขาจะเอ่ยปากอาจารย์จากคณะกำลังสนับสนุนหลายคนก็ผลักพวกเขาไปด้านหลังทันที
“ขอบคุณท่านคณบดีมากครับ!”
ทุกคนกล่าวพร้อมกันด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มราวกับดอกไม้บาน
ครั้งนี้พวกเขาได้รับโชคลาภก้อนโตจริงๆ!
“เอาล่ะ เรื่องของหวังเฉินที่จะเข้าคณะกำลังสนับสนุนพวกเธอก็จัดการตามขั้นตอนต่อไปเถอะ”
หลินเฟิงพยักหน้าแล้วก้าวเท้าหายไปจากลานกว้างในพริบตา
หลังจากเขาจากไปอาจารย์หลายคนจากคณะกำลังสนับสนุนก็หันไปมองคู่แข่งรอบข้างอย่างภาคภูมิใจแล้วพากันต้อนหวังเฉินและซือถูอวี้จากไป
...
“คณะกำลังสนับสนุนนี่อลังการงานสร้างจริงๆ!”
เมื่อยืนอยู่หน้าคฤหาสน์หรูหราหวังเฉินอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
ก่อนมามหาวิทยาลัยเหยียนหลงเขาเคยได้ยินมาว่าคณะกำลังสนับสนุนเป็นคณะที่มีฐานะทางการเงินแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสามคณะย่อยแต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะอลังการงานสร้างถึงขนาดนี้
พวกเขาจัดเตรียมคฤหาสน์เดี่ยวเป็นหอพักให้เขาในย่านที่ดินแพงระยับ
คฤหาสน์หลังนี้สูงถึงหกชั้นมีพื้นที่กว่าหนึ่งพันตารางเมตร ด้านหน้ามีสวน ด้านหลังมีน้ำพุดูราวกับพระราชวังขนาดย่อมเลยทีเดียว
“น่าอิจฉาชะมัด!”
ขณะที่หวังเฉินกำลังอุทานเสียงที่เจือไปด้วยความอิจฉาก็ดังขึ้นจากด้านข้าง
ซือถูอวี้ยืนอยู่หน้าประตูหอพักของเธอใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา
ในฐานะนักศึกษาอันดับสองบนกระดานจัดอันดับนักศึกษาใหม่หอพักของซือถูอวี้ก็อยู่ติดกับหวังเฉิน เป็นอาคารเดี่ยวสองชั้น
เมื่อเทียบกับนักศึกษาใหม่คนอื่นๆสวัสดิการนี้ย่อมถือว่าหรูหราอย่างยิ่ง แต่...
เมื่อเทียบกับคฤหาสน์หลังใหญ่ของหวังเฉินแล้วตึกเล็กๆ ของเธอก็ดูเล็กจ้อยลงไปถนัดตา
“แหะๆ!”
“อยากมาเยี่ยมชมคฤหาสน์ใหญ่ของฉันไหม?”
เห็นซือถูอวี้มีสีหน้าอิจฉาหวังเฉินอดไม่ได้ที่จะแกล้งเธอ
“เชอะ!”
“ไม่เอาหรอก!”
ซือถูอวี้ได้ยินดังนั้นก็เบะปากพร้อมทั้งส่งเสียงไม่พอใจ
แต่เท้าของเธอก็ไม่ช้ารีบวิ่งมาข้างหวังเฉินในพริบตา
คฤหาสน์หลังนี้ดูหรูหรากว่าบ้านเธอเสียอีก!
หวังเฉินเหลือบตามองซือถูอวี้ที่พูดอย่างหนึ่งแต่ทำอีกอย่างหนึ่ง
“วันนี้ฉันจะพาเธอไปเปิดหูเปิดตาหน่อย”
ขณะพูดเขาก็เอามือวางบนเครื่องสแกนประตูคฤหาสน์
วินาทีต่อมาเสียงแจ้งเตือนของเครื่องจักรก็ดังขึ้น
“ยืนยันสำเร็จ!”
“ยินดีต้อนรับกลับบ้าน คุณหวังเฉิน!”