ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่26 ด้ายแดงขาดสะบั้น

     ระดับความรู้สึกดีของคุณของกับซูเหยียนลดลง 40ระดับความรู้สึกดีปัจจุบัน 0 ด้ายแดงขาดลงแล้ว

     ไม่ใช่ด้ายแดงของเซี่ยเขอเข่ออย่างนั้นเหรอ

     เย่จื่อเฉินแอบผิดหวังอยู่ในใจขึ้นมาเสียอย่างนั้นสาวโลลิต้าตัวน้อยคนนี้เย้ายวนสายตามากเลยนะโดยเฉพาะรูปลักษณ์ที่แปลกตานั่นก็กำลังเป็นที่นิยมมากด้วย

     เดี๋ยวนะ

     นี่ไม่ใช่ประเด็นหลัก

     ด้ายแดงของซูเหยียนขาดแล้ว

     เปิดไอคอนหีบสมบัติในโทรศัพท์อย่างลนลาน จริงๆ ด้วยในหีบสมบัติเหลือแค่ด้ายแดงของเซียวอี้เหม่ยเส้นเดียว

     ด้ายแดงของซูเหยียนหายไปแล้ว

     เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมอยู่ดีๆระดับความรู้สึกดีของซูเหยียนที่มีต่อเขาถึงลดเหลือศูนย์

     หรือว่าเมื่อครู่นี้เธอจะเห็นเซี่ยเขอเข่อ...

     เย่จื่อเฉินมองไปรอบๆ เพื่อต้องการหาร่างของซูเหยียน และทันใดนั้นถนนฝั่งตรงข้ามกับสถานีตำรวจ

     ซูเหยียนโบกรถแท็กซี่คันหนึ่งก้าวขึ้นรถไป

      "ซูเหยียน!"

     เย่จื่อเฉินตะโกน แต่ประตูรถแท็กซี่ปิดลงแล้ว ก่อนจะขับออกไป

      "ซูซูมาเหรอ?" เซี่ยเขอเข่อที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรกะพริบตาปริบๆมองไปรอบๆ "ไม่มีนี่ ทำไมฉันไม่เห็นซูซูนายหลอนแล้วหรือไง"

      "ฉัน...เมื่อกี้ซูเหยียนเห็นเธอจูบฉันแล้วระดับความรู้สึกดีของเขาที่มีต่อฉันเหลือศูนย์แล้ว"

      "ระดับความรู้สึกดีเหลือศูนย์?" เซี่ยเขอเข่อทำหน้ามึนงงเย่จื่อเฉินยีผมตัวเอง ไม่รู้ว่าควรจะเปิดปากพูดยังไง

     เขาไม่สามารถบอกเธอได้ว่าฉันมีด้ายแดงของผู้เฒ่าจันทราอยู่จึงรู้ความรู้สึกของซูเหยียน

      "ช่างเถอะ กลับมหาลัยได้แล้ว"

      "อื้ม"

     เมื่อกลับมาถึงหอ รูมเมทก็ยังคงต่อสู้อยู่บนเลนแรกของเกมลีกออฟเลเจ็นดส์พึ่งเข้าห้องมาได้ รูมเมทก็รีบชวนเขาเล่นเกมทันที แต่กลับโดนเขาปฏิเสธไป

     เล่นเกมบ้าบออะไรเล่า

     เทพธิดาไปจากฉันแล้วเนี่ย

      กดเปิดห้องแชทของผู้เฒ่าจันทรา เย่จื่อเฉินส่งสติกเกอร์หน้าตาโมโหไปเป็นแถวยาว

      "เกิดอะไรขึ้นสหายเซียน?"

     "ด้ายแดงของข้ากับซูเหยียนขาดแล้ว ท่านผู้เฒ่าจันทราท่านสามารถเชื่อมเราสองคนเข้าด้วยกันได้ไหม?"

     "ข้าขอไปตรวจสอบดูก่อนสักครู่"

     ไม่นาน ผู้เฒ่าจันทราก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง

      "ด้ายแดงขาดแล้วจริงๆแต่ด้ายแดงนี้ข้าก็ทำได้เพียงแค่เชื่อมมันไว้ด้วยกันเท่านั้นถ้าขาดไปแล้วแสดงว่าไม่มีวาสนาต่อกัน แตงไทยเบี้ยวไม่หวาน ข้าไม่สามารถ…"

      "พอๆ เข้าใจแล้ว"

      เย่จื่อเฉินหงุดหงิดจะตายอยู่แล้วแต่ผู้เฒ่าจันทรากลับส่งข้อความหนึ่งมาอีก

      "สมบัติชิ้นนั้นที่สหายเซียนส่งมาให้ข้ามันหมดแล้ว ไม่ทราบว่า..."

     สแกน

     กดส่ง

      ผู้เฒ่าจันทราได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว

     "เอาไปสูบ แล้วเลิกกวนข้า"

     เมื่อผู้เฒ่าจันทราไปแล้ว เย่จื่อเฉินก็นั่งนิ่งไม่ขยับ

     กว่าจะเชื่อมด้ายแดงกับซูเหยียนได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแต่แล้วมันกลับขาดสะบั้นลงอย่างไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ

     เทพธิดาได้จากเขาไปแล้ว

     ตอนนี้ใจของเย่จื่อเฉินมันพังทลายไปหมดแล้ว

     ในเวลาเดียวกัน ที่หอพักของซูเหยียน

     เซี่ยเขอเข่อวิ่งกระโดดโลดเต้นเข้ามาในห้องและเห็นซูเหยียนนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา

      "ซูซู ทำอะไรอยู่?"

     "กลับมาแล้วเหรอเขอเข่อ" ในตอนที่ซูเหยียนเห็นเซี่ยเขอเข่อดวงตาก็วาววับขึ้นมา

      "ใช่แล้ว เมื่อกี้รออาเสี่ยอยู่ที่โรงพัก เหนื่อยแทบตายเลย"

     เซี่ยเขอเข่อเตะรองเท้าไปข้างเตียงอย่างเคยชินแล้วล้มตัวลงบนเตียงนอนกลิ้งไปมาเล็กน้อยแล้วพูด

     "เมื่อกี้อาเสี่ยบอกฉันว่าเห็นเธอที่โรงพักเมื่อกี้เธอไปโรงพักมาเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นเธอเลย"

      "ไม่ได้ไป" ซูเหยียนส่ายหน้า

     "ฉันว่าแล้วเชียว อาเสี่ยต้องหลอนไปเองแน่ๆ" เซี่ยเขอเข่อพลิกตัวบิดขี้เกียจ แล้วเดินไปนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ "ต้องสู้ต่อแล้ว เหลืออีกตั้งหลายด่านที่ยังเล่นไม่จบ"

      "เขอเข่อ" และทันใดนั้นซูเหยียนก็เปิดปากพูดขึ้นอีกครั้ง แต่กลับลังเลไม่ยอมพูดต่อ

      เซี่ยเขอเข่อเลิกคิ้วมองเธอด้วยความสงสัย ซูเหยียนจึงกัดริมฝีปากแล้วพูด "เธอคิดว่าเย่จื่อเฉินเขาเป็นคนยังไง?"

     "อืม" เซี่ยเขอเข่อกะพริบตาปริบๆแล้วทันใดนั้นก็ยิ้มออกมา "ดีมากเลยอยู่กับเขาแล้วรู้สึกปลอดภัย"

      "งั้นเหรอ"

     เมื่อได้ยินคำตอบของเซี่ยเขอเข่อ ใบหน้าของซูเหยียนก็ซีดขาวไปทันทีมุมปากฝืนยิ้มออกมา

     จะอธิบายให้ซูเหยียนฟังดีไหมนะ

     เปิดแชทของซูเหยียนขึ้นมา เย่จื่อเฉินลังเลอยู่นานแต่กลับไม่ได้ส่งไปแม้แต่คำเดียว

     หงุดหงิดโว้ย!

      เย่จื่อเฉินบีบคลึงขมับ นอนขมวดคิ้วมุ่นอยู่บนเตียงหลังจากที่เถียงกับตัวเองอยู่นับครั้งไม่ถ้วน เขาก็เลือกที่จะออกจากแชทไป

     อธิบายไปแล้วจะทำอะไรได้ อธิบายไปก็เท่ากับว่าปิดบังกลบเกลื่อน

     สมุดรายชื่อปรากฏข้อความสีแดงขึ้นมาหนึ่งข้อความ

     เย่จื่อเฉินกดเปิดดู เพื่อนใหม่...

      สุนัขพุดเดิ้ลขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน

      หมาตัวนี้จะมาเพิ่มเพื่อนฉันทำไม!

      ไม่สนใจต่อคำขอเป็นเพื่อนสุนัขตัวนี้แต่โทรศัพท์ของเย่จื่อเฉินกลับสั่นขึ้นมา

      ยี่หนึงจินกุนขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน

     นี่มันอะไรเนี่ย!

      กดรับ

     เพิ่งจะกดรับไป ในวีแชทของเย่จื่อเฉินก็มีข้อความปรากฏขึ้นมาทันที

      ยี่หนึงจินกุน : เจ้านี่ช่างอวดดีนักนะทิ้งให้ข้าแห้งเหี่ยวอยู่ตั้งนาน

     สมองมีปัญหาหรือไง

     เพิ่งจะขอก็รับเลย จะมาแห้งเหี่ยวอะไร

     เมื่อมองดูระดับความสนิท

     0

     เย็นชา

     และทันใดนั้น ยี่หนึงจินกุนก็ส่งข้อความมาอีก

      "ได้ เมินข้าใช่ไหม เชื่อไหมว่าข้าพาหมาพุดเดิ้ลไปพังบ้านเจ้าได้เชียวนะ"

     ...

     เจ้าบ้านี่เป็นผู้หญิงปากร้ายไร้เหตุผลหรือไง!

      มานึกๆ ดูแล้ว แต่ก่อนเวลามีเรื่องทะเลาะกันในกลุ่มก็เหมือนว่าจะเป็นยี่หนึงจินกุนที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนทั้งนั้น

      ถ้าเป็นเมื่อก่อน เย่จื่อเฉินคงกลัวหัวหดแน่นอน

     แต่ตอนนี้เทพธิดาเพิ่งจากเขาไป อารมณ์เขาไม่ดีถึงขั้นมากที่สุด

      "เจ้ามีธุระอะไร?"

     "เหอะ ไม่เมินแล้วเหรอ?"

     "มีอะไรก็ว่ามา อย่ามัวแต่พล่าม ข้ายุ่งมากไม่มีเวลามาสนใจเด็กน้อยอย่าเจ้าหรอกนะ"

      "เจ้าช่างอวดดีนักนะ บอกไอดีเซียนมา คอยดูเถอะข้าจะจัดการเจ้าให้ฉี่ราดเลย"

     "ประสาท"

     พรึบ

     เย่จื่อเฉินลบเขาไปแล้ว

     ติ๊ง!

      ยี่หนึงจินกุนขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน

     ใครสนนายกัน

     เย่จื่อเฉินกลอกตา

      มีคน@คุณ

     ยังไม่ถึงหนึ่งนาที เย่จื่อเฉินก็เห็นว่ายี่หนึงจินกุนไปแอดเขาในแชทกลุ่มแล้ว

     ประสาท!

      ขนทุกเส้นของเย่จื่อเฉินลุกพรึบขึ้นทันที

     เจ้าบ้านี่ แค่ความเห็นไม่ตรงกันก็หาเรื่องกันเลยเหรอ

      เปิดวีแชทกลุ่ม

      ยี่หนึงจินกุน : @ไม่มีชื่อ เจ้าหนูเจ้ากล้าลบข้าอย่างนั้นเหรอ อย่ามาเมินข้านะ บอกไอดีเซียนมา

      เทพสายฟ้า : ยี่หนิงจินกุนเริ่มทำการคุกคามอีกแล้ว

      เจ้าแม่สายฟ้า : มามุง

      นางฟ้าลูกท้อ : ไอหยาเดี๋ยวข้าต้องไปดูสวนแล้ว ไม่มีเวลาอ่าน เสียดายจัง

      กระต่ายอี้ทู่ [1]: ขายหัวไชเท้า แรดิช หัวไชเท้าหัวใหญ่ๆ จ้า

     กลุ่มเซียนออกมากันหมด ทุกคนต่างออกมามุงดูการทะเลาะกัน

      ยี่หนึงจินกุน : @ไม่มีชื่อเมื่อครู่เจ้าเพิ่งอวดดีไปไม่ใช่เหรอ มาสิ เมินข้าเหรอ จะหดหัวอยู่ทำไม? บอกไอดีเซียนมา อย่ามาเมิน!

      ยี่หนึงจินกุน : @ไม่มีชื่อ

      ยี่หนึงจินกุน : @ไม่มีชื่อ

      จากนั้นหน้าจอก็เต็มไปด้วยข้อความที่ยี่หนึงจินกุนแอดมาหาเย่จื่อเฉิน

     ได้

     ยี่หนึงจินกุนกำลังหาเรื่องกันอยู่สินะ

     เขามีชื่อเสียงในโลกของเซียนมานานแม้แต่พระผู้เป็นเจ้ากับราชาวานรเขาก็สู้เสมอกันมาแล้วด้านการต่อสู้เขาไม่เป็นสองรองใคร

     แต่ว่า...

      ถ้าจะบอกว่าหาเรื่อง...

     เย่จื่อเฉินมีประสบการณ์การอบรมสั่งสอนจากบ้านเกิดมาตั้งยี่สิบปี แค่อ่านข้อความพวกนี้ก็รู้แล้วว่ายังเด็กอยู่คิดว่าจะทำให้กลัวนายได้หรือไง?

      ถ้าจะแกล้งกัน สู้มาเจอกันสักตั้งดีกว่า

___________________________________________________

[1] กระต่ายอี้ทู่ เทพตนหนึ่งตามความเชื่อของคนจีน เป็นกระต่ายหยกที่เทพธิดาฉางเอ๋อร์เลี้ยงเอาไว้บนดวงจันทร์โดยมีหน้าที่ตำยาอยู่บนดวงจันทร์ เพื่อเอาลงมารักษาโรคภัยให้กับชาวบ้าน