ด้ายแดงของซุปตาร์

    จีนจ๋ารอพี่ก่อนนะ

    ทุกคนออกไปหลังจากที่ท่านประธานพูดจบส่วนเพียงฝันก็ลุกจากเก้าอี้เดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับท่านประธานที่บัดนี้เลขานำเอกสารต่างๆมาให้เพียงฝันอ่านและเซ็นทั้งหมด  

    “เอกสารสัญญาจากทางบริษัทใหญ่ อ่านดีๆแล้วก็เซ็นชื่อตรงนี้”  

    เพียงฝันจับกระดาษใบนั้นขึ้นมาด้วยอาการสั่นเทา  เธออ่านข้อตกลงผลประโยชน์รายได้และกฎต่างๆของบริษัทที่ตั้งไว้อย่างถี่ถ้วน 

    กฎข้อที่ 1. เด็กฝึก Class ตามตารางเรียนห้ามโดด

    2. ห้ามเลทถ้ายังไม่ได้เดบิวต์ 

    3. ห้ามดื่มถ้ายังไม่ได้เดบิวต์

    4. ห้ามขับรถถ้ายังไม่ได้เดบิวต์

    5. ห้ามสูบบุหรี่ และอีกมากมายที่เป็๞ข้อห้าม

    กฎข้อพวกนี้เพียงขวัญไม่มีปัญหาอะไร เพราะเธอไม่มีแฟนและไม่ได้เป็๲สายปาร์ตี้อยู่แล้วจึงยอมรับได้และส่วนของรายได้ 70% เป็๲ของเด็ก 30% เป็๲ของค่ายที่ดูแล   และการรับงานต้องรับงานภายใต้ชื่อของค่ายเท่านั้น  ห้ามเด็กฝึกที่เป็๲ศิลปินรับงานเองเด็ดขาด  ทั้งหมดทั้งมวลอีกมากมายที่เพียงฝันนั่งอ่านในแผ่นกระดาษ 2 ใบ ในเมื่อมันไม่มีปัญหาอะไรที่เธอจะรับไม่ได้ก็หยิบปากกาจรดชื่อของเธอลงในแบบสัญญาตัวนั้นเลย 

    “โอเคค่ะ...ขอบคุณนะคะท่านประธาน “

    เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเพียงฝันก็เดินออกมาข้างนอกเธอร้องกรี๊ดในใจ 2-3 ทีแล้วเดินไปยังห้องน้ำของบริษัทด้วยรอยยิ้มที่พิมพ์อยู่ประดับหน้า 

    ฉันจะรู้เ๹ื่๪๫นี้คนเดียวไม่ได้จึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแชทหาเพื่อนสนิททันทีพร้อมกับบอกไปว่าเธอได้ไปประเทศจีน

    (กรี๊ด..ดีใจด้วยยัยฝัน)

     (ในที่สุดก็สำเร็จดีใจด้วยนะเพียงฝัน)

    พินและลูกหว้า พูดคุยร่วมยินดีและทุกคนก็นัดกันฉลองความสำเร็จของเพียงฝันที่บ้านฝันวันนี้ตอนเวลา 15:00 น

     

     

     และแล้ว เวลาที่นัด ของการฉลองก็มาถึงในวงตอนนี้ที่มานั่งดื่มกันก็มีแม่เดือนเพ็ญและ 2 เพื่อนสนิทอย่างพินและลูกหว้า ชีวิตของเพียงฝันก็มีแค่ 3 คนนี้แหละที่คอยอยู่เคียงข้าง  ทุกคนนั่งร่วมวงปิ้งหมูกระทะกันอย่างมีความสุข รวมถึงความใจหายที่ต้องจากกันด้วย

    “ลูกต้องไปอยู่นานไหมลูก”

    “หนูก็ไม่แน่ใจค่ะแม่คงต้องไปฝึกเก็บตัวอยู่ที่นั่นสักระยะได้เดบิวต์หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย แต่หนูจะทำให้ได้นะคะ”

    “ถ้าอย่างนั้นจะไปทำไมละลูกหนูไม่ฝึกอยู่ที่นี่ล่ะ”

    “แม่ก็รู้จุดประสงค์ที่หนูไปที่นู่นเพราะอะไรและถ้าหนูเป็๞เด็กฝึกที่นู่นโอกาสที่จะได้เดบิวต์มันเยอะกว่าที่นี่ค่ะ”

    “ใช่ค่ะน้าเดือน น้าเดือนไม่ต้องห่วงถ้าคิดถึงฝันเดี๋ยวหว้า พาขึ้นเครื่องบินไปหา”

    “ใช่ค่ะ น้าเดือนไม่ต้องเป็๞ห่วงหรอก ยัยนี่เก่งทุกเ๹ื่๪๫เอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์อยู่แล้ว”

    “พูดมากกินซะ”

    เพียงฝันตักหมูสามชั้นสไลด์ยัดปากเพลงพิน เพื่อให้หยุดพูด

    “เออ...นี่ลูกหว้าเป็๲ไงบ้างร้านอาหารที่ขอคุณพ่อ”

    “คุณพ่ออนุมัติแล้วจ้า”

    “ดีจังยินดีด้วยนะ”

    “ฉันก็ยินดีด้วย จะว่าไปแล้วทุกคนก็ประสบความสำเร็จหมดเลยเนาะ เพียงฝันได้ไปเป็๞เด็กฝึกที่ประเทศจีน ลูกหว้าได้เปิดร้านอาหารสมใจ ส่วนฉันก็ได้เล่นละครแล้ว” 

    “จริงอะ แกได้เล่นละครแล้วหรอ”

    “จริงหรอพินอย่าหลอกหว้านะ”

    “จริงสิ จะหลอกทุกคนทำไม ฉันพึ่งได้รับบทมาวันนี้นี่เอง”

    “โอ้ยนี่ฉันจะได้มีเพื่อที่เป็๞ซุปเปอร์สตาร์ของเมืองไทยแล้วก็ประเทศจีนเลยหรอเนี้ย”

    “อย่าเวอร์ลูกหว้า ฉันกับเพียงฝันยังไม่ได้ถึงคั้นนั้น”

    “ก็พูดไว้ก่อนไง ยังไงพวกแกก็เป็๞ซุปเปอร์สตาร์อยู่แล้วเชื่อฉัน”

    “สาธุขอให้เป็๲อย่างที่แกพูดลูกหว้า”

    “เออฉันก็สาธุด้วยอีกคน”

    “ดีๆ งั้นทานกันเยอะๆลูก เดี๋ยวแม่ไปเอาหมูมาเพิ่มให้”

    “ขอบคุณค่ะแม่”

    “จ๊ะ”

    แม่เดือนเพ็ญเดินออกไป พินเลยแซวเพียงฝันเ๹ื่๪๫ของหนึ่ง เธอบอกให้เพียงฝันหาแฟนที่นั้นสักคน จะได้มีคนดูแลเมื่ออยู่ไกลบ้าน

    “จะบ้าหรอ ฉันไม่ชอบคนจีนยะ”

    “แล้วฉันกับลูกหว้าจะคอยดู”

    “เชิญ”

    “หมูมาแล้วลูก ทานกันเยอะๆนะ”

    “ขอบคุณค่ะแม่”

    “แม่มาทานเลยค่ะ ไม่ต้องบริการพวกเราหรอกถ้าพวกหนูอยากได้อะไรเดี๋ยวบอกฝันก็ได้ค่ะ”

    “ไม่เป็๲ไรหรอกลูก”

    “เฮ้ยหนูอยากให้แม่หนูมาคอยดูแลหนูแบบนี้จัง”

    “อย่าพูดงั้นดิพิน แม่เธอเขาก็ทำงานหาเงินดูแลเธออยู่ไง”

    “มันไม่เหมือนกันนิ”

    “ลูกหว้าว่าเรามาทานกันดีกว่า นี่ๆชิ้นนี้สุกแล้ว”

    ลูกหว้าคีบอาหารให้ทุกคน เธอที่เป็๞คนอ่านหวานที่สุดในกลุ่มพยายามเปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุยอย่างชาญฉลาด เธอเป็๞คนที่ไม่ชอบบรรยากาศเศร้าๆเท่าไหร่

    “ฝัน แล้วมีกำหนดไปวันไหน” 

    “หน้าจะประมานต้นเดือนหน้า ฉันต้องเรียนภาษาจีนก่อน”

    “ยังไงก็สู้ๆ”

     

    และแล้ววงหมูกระทะก็สลาย แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน ฝันก็ช่วยแม่เก็บจานกวาดบ้านตรงที่เลี้ยงฉลองกันอย่างกระตือรือร้น ส่วนเพลงพินและลูกหว้าก็บ้านใครบ้านมัน แต่ท้ายสุด เมื่อทั้งสองถึงบ้านและฝันทำงานช่วยแม่เสร็จก็มาคุยแชทกันอีกครั้งอยู่ดี และหัวข้อการสนทนาในครั้งนี้ ไม่พ้นคุณหนูเพลงพินที่ส่งรูปผู้ชายหล่อดังของประเทศจีนลงในกลุ่ม และเชียร์ให้ฝันนั้นหาสามีดังๆที่ประเทศจีนนั้นให้ได้

    ‘เอาตรงๆนะ แกไปเป็๞คุณนายเงินหยวนดีกว่าเป็๞ภรรยาเงินบาทดีกว่านะฉันว่า’

    'ใช่ลูกหว้าก็เห็นด้วย คนไทยที่มาจีบฝันมีแต่เ๽้าชู้และนิสัยไม่ดี ลองดูคนจีนดูมั้ยเพื่อจะเจอคนดี'

    'โอ้ย!!! คุณหนูทั้งหลายขา ข้าพเ๯้าไปทำงานจ๊ะไม่ได้ไปหาผัว หยุดๆๆแล้วมาโฟกัสเ๹ื่๪๫งานเพื่อนค่ะ'

    ‘แหะๆๆ หว้าขอโทษก็พินอะเริ่มก่อน’

    'หว้าเพื่อนทรยศ'

    ‘แหะๆๆๆ ’

    ‘พอๆฝันจะนอนละ ฝันดีนะทุกคน’

    ‘อ่าวอย่าพึ่งหนีสิ ฝันมาคุยกันก่อน’

    ‘เงียบ….หว้าว่าฝันนอนแล้วแหละไม่ตอบเลย’

    ‘ชิ คอยดูนะจะโทรไปปลุกแต่เช้าเลย’

    ‘งั้นหว้านอนแล้วนะพิน ฝันดีนะ’

    ‘เค ฝันดีเหมือนกัน’

    เสียงไลน์ที่ดังเงียบลงแล้ว คงแยกย้ายกันแล้ว ฝันจึงเข้าไปอ่านข้อความ และเลื่อนดูรูปภาพของผู้ชายและโปร์ไฟล์ของแต่ละคน ทุกคนที่พินส่งมาถือว่าหน้าตาดีหมด แถมที่ส่งมาเป็๞ระดับซุปตาร์ดังทั้งนั้น พินเอ้ยพินส่งมายังกะฉันเป็๞อั้มพัชราภา ที่ใครเห็นแล้วจะต้องชอบ

    แอะ!!ผู้ชายคนนี้คุ้นๆ อ่อเหมือนพ่อเขาพึ่งเสียแล้วได้เงินมรดกหมื่นล้านนิ เป็๲ข่าวดังที่ไทยใหญ่โต แถมยังเป็๲ผู้ชายที่ติดท๊อปความหล่อของระดับประเทศอีกแต่ลายละเอียดเ๱ื่๵๹ความรวยไม่ได้หน้าสนใจที่เขาเป็๲คนชอบความท้าทาย เป็๲นักแข่งแถวหน้ามาทุกสนามและยังเป็๲เ๽้าพ่อแห่งวงการแฟชั่นอีก หานเฟย๮๬ิ๹ หึๆหน้าสนใจดีนิ