ทุกคนออกไปหลังจากที่ท่านประธานพูดจบส่วนเพียงฝันก็ลุกจากเก้าอี้เดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับท่านประธานที่บัดนี้เลขานำเอกสารต่างๆมาให้เพียงฝันอ่านและเซ็นทั้งหมด
“เอกสารสัญญาจากทางบริษัทใหญ่ อ่านดีๆแล้วก็เซ็นชื่อตรงนี้”
เพียงฝันจับกระดาษใบนั้นขึ้นมาด้วยอาการสั่นเทา เธออ่านข้อตกลงผลประโยชน์รายได้และกฎต่างๆของบริษัทที่ตั้งไว้อย่างถี่ถ้วน
กฎข้อที่ 1. เด็กฝึก Class ตามตารางเรียนห้ามโดด
2. ห้ามเลทถ้ายังไม่ได้เดบิวต์
3. ห้ามดื่มถ้ายังไม่ได้เดบิวต์
4. ห้ามขับรถถ้ายังไม่ได้เดบิวต์
5. ห้ามสูบบุหรี่ และอีกมากมายที่เป็ข้อห้าม
กฎข้อพวกนี้เพียงขวัญไม่มีปัญหาอะไร เพราะเธอไม่มีแฟนและไม่ได้เป็สายปาร์ตี้อยู่แล้วจึงยอมรับได้และส่วนของรายได้ 70% เป็ของเด็ก 30% เป็ของค่ายที่ดูแล และการรับงานต้องรับงานภายใต้ชื่อของค่ายเท่านั้น ห้ามเด็กฝึกที่เป็ศิลปินรับงานเองเด็ดขาด ทั้งหมดทั้งมวลอีกมากมายที่เพียงฝันนั่งอ่านในแผ่นกระดาษ 2 ใบ ในเมื่อมันไม่มีปัญหาอะไรที่เธอจะรับไม่ได้ก็หยิบปากกาจรดชื่อของเธอลงในแบบสัญญาตัวนั้นเลย
“โอเคค่ะ...ขอบคุณนะคะท่านประธาน “
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเพียงฝันก็เดินออกมาข้างนอกเธอร้องกรี๊ดในใจ 2-3 ทีแล้วเดินไปยังห้องน้ำของบริษัทด้วยรอยยิ้มที่พิมพ์อยู่ประดับหน้า
ฉันจะรู้เื่นี้คนเดียวไม่ได้จึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแชทหาเพื่อนสนิททันทีพร้อมกับบอกไปว่าเธอได้ไปประเทศจีน
(กรี๊ด..ดีใจด้วยยัยฝัน)
(ในที่สุดก็สำเร็จดีใจด้วยนะเพียงฝัน)
พินและลูกหว้า พูดคุยร่วมยินดีและทุกคนก็นัดกันฉลองความสำเร็จของเพียงฝันที่บ้านฝันวันนี้ตอนเวลา 15:00 น
และแล้ว เวลาที่นัด ของการฉลองก็มาถึงในวงตอนนี้ที่มานั่งดื่มกันก็มีแม่เดือนเพ็ญและ 2 เพื่อนสนิทอย่างพินและลูกหว้า ชีวิตของเพียงฝันก็มีแค่ 3 คนนี้แหละที่คอยอยู่เคียงข้าง ทุกคนนั่งร่วมวงปิ้งหมูกระทะกันอย่างมีความสุข รวมถึงความใจหายที่ต้องจากกันด้วย
“ลูกต้องไปอยู่นานไหมลูก”
“หนูก็ไม่แน่ใจค่ะแม่คงต้องไปฝึกเก็บตัวอยู่ที่นั่นสักระยะได้เดบิวต์หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย แต่หนูจะทำให้ได้นะคะ”
“ถ้าอย่างนั้นจะไปทำไมละลูกหนูไม่ฝึกอยู่ที่นี่ล่ะ”
“แม่ก็รู้จุดประสงค์ที่หนูไปที่นู่นเพราะอะไรและถ้าหนูเป็เด็กฝึกที่นู่นโอกาสที่จะได้เดบิวต์มันเยอะกว่าที่นี่ค่ะ”
“ใช่ค่ะน้าเดือน น้าเดือนไม่ต้องห่วงถ้าคิดถึงฝันเดี๋ยวหว้า พาขึ้นเครื่องบินไปหา”
“ใช่ค่ะ น้าเดือนไม่ต้องเป็ห่วงหรอก ยัยนี่เก่งทุกเื่เอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์อยู่แล้ว”
“พูดมากกินซะ”
เพียงฝันตักหมูสามชั้นสไลด์ยัดปากเพลงพิน เพื่อให้หยุดพูด
“เออ...นี่ลูกหว้าเป็ไงบ้างร้านอาหารที่ขอคุณพ่อ”
“คุณพ่ออนุมัติแล้วจ้า”
“ดีจังยินดีด้วยนะ”
“ฉันก็ยินดีด้วย จะว่าไปแล้วทุกคนก็ประสบความสำเร็จหมดเลยเนาะ เพียงฝันได้ไปเป็เด็กฝึกที่ประเทศจีน ลูกหว้าได้เปิดร้านอาหารสมใจ ส่วนฉันก็ได้เล่นละครแล้ว”
“จริงอะ แกได้เล่นละครแล้วหรอ”
“จริงหรอพินอย่าหลอกหว้านะ”
“จริงสิ จะหลอกทุกคนทำไม ฉันพึ่งได้รับบทมาวันนี้นี่เอง”
“โอ้ยนี่ฉันจะได้มีเพื่อที่เป็ซุปเปอร์สตาร์ของเมืองไทยแล้วก็ประเทศจีนเลยหรอเนี้ย”
“อย่าเวอร์ลูกหว้า ฉันกับเพียงฝันยังไม่ได้ถึงคั้นนั้น”
“ก็พูดไว้ก่อนไง ยังไงพวกแกก็เป็ซุปเปอร์สตาร์อยู่แล้วเชื่อฉัน”
“สาธุขอให้เป็อย่างที่แกพูดลูกหว้า”
“เออฉันก็สาธุด้วยอีกคน”
“ดีๆ งั้นทานกันเยอะๆลูก เดี๋ยวแม่ไปเอาหมูมาเพิ่มให้”
“ขอบคุณค่ะแม่”
“จ๊ะ”
แม่เดือนเพ็ญเดินออกไป พินเลยแซวเพียงฝันเื่ของหนึ่ง เธอบอกให้เพียงฝันหาแฟนที่นั้นสักคน จะได้มีคนดูแลเมื่ออยู่ไกลบ้าน
“จะบ้าหรอ ฉันไม่ชอบคนจีนยะ”
“แล้วฉันกับลูกหว้าจะคอยดู”
“เชิญ”
“หมูมาแล้วลูก ทานกันเยอะๆนะ”
“ขอบคุณค่ะแม่”
“แม่มาทานเลยค่ะ ไม่ต้องบริการพวกเราหรอกถ้าพวกหนูอยากได้อะไรเดี๋ยวบอกฝันก็ได้ค่ะ”
“ไม่เป็ไรหรอกลูก”
“เฮ้ยหนูอยากให้แม่หนูมาคอยดูแลหนูแบบนี้จัง”
“อย่าพูดงั้นดิพิน แม่เธอเขาก็ทำงานหาเงินดูแลเธออยู่ไง”
“มันไม่เหมือนกันนิ”
“ลูกหว้าว่าเรามาทานกันดีกว่า นี่ๆชิ้นนี้สุกแล้ว”
ลูกหว้าคีบอาหารให้ทุกคน เธอที่เป็คนอ่านหวานที่สุดในกลุ่มพยายามเปลี่ยนเื่คุยอย่างชาญฉลาด เธอเป็คนที่ไม่ชอบบรรยากาศเศร้าๆเท่าไหร่
“ฝัน แล้วมีกำหนดไปวันไหน”
“หน้าจะประมานต้นเดือนหน้า ฉันต้องเรียนภาษาจีนก่อน”
“ยังไงก็สู้ๆ”
และแล้ววงหมูกระทะก็สลาย แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน ฝันก็ช่วยแม่เก็บจานกวาดบ้านตรงที่เลี้ยงฉลองกันอย่างกระตือรือร้น ส่วนเพลงพินและลูกหว้าก็บ้านใครบ้านมัน แต่ท้ายสุด เมื่อทั้งสองถึงบ้านและฝันทำงานช่วยแม่เสร็จก็มาคุยแชทกันอีกครั้งอยู่ดี และหัวข้อการสนทนาในครั้งนี้ ไม่พ้นคุณหนูเพลงพินที่ส่งรูปผู้ชายหล่อดังของประเทศจีนลงในกลุ่ม และเชียร์ให้ฝันนั้นหาสามีดังๆที่ประเทศจีนนั้นให้ได้
‘เอาตรงๆนะ แกไปเป็คุณนายเงินหยวนดีกว่าเป็ภรรยาเงินบาทดีกว่านะฉันว่า’
'ใช่ลูกหว้าก็เห็นด้วย คนไทยที่มาจีบฝันมีแต่เ้าชู้และนิสัยไม่ดี ลองดูคนจีนดูมั้ยเพื่อจะเจอคนดี'
'โอ้ย!!! คุณหนูทั้งหลายขา ข้าพเ้าไปทำงานจ๊ะไม่ได้ไปหาผัว หยุดๆๆแล้วมาโฟกัสเื่งานเพื่อนค่ะ'
‘แหะๆๆ หว้าขอโทษก็พินอะเริ่มก่อน’
'หว้าเพื่อนทรยศ'
‘แหะๆๆๆ ’
‘พอๆฝันจะนอนละ ฝันดีนะทุกคน’
‘อ่าวอย่าพึ่งหนีสิ ฝันมาคุยกันก่อน’
‘เงียบ….หว้าว่าฝันนอนแล้วแหละไม่ตอบเลย’
‘ชิ คอยดูนะจะโทรไปปลุกแต่เช้าเลย’
‘งั้นหว้านอนแล้วนะพิน ฝันดีนะ’
‘เค ฝันดีเหมือนกัน’
เสียงไลน์ที่ดังเงียบลงแล้ว คงแยกย้ายกันแล้ว ฝันจึงเข้าไปอ่านข้อความ และเลื่อนดูรูปภาพของผู้ชายและโปร์ไฟล์ของแต่ละคน ทุกคนที่พินส่งมาถือว่าหน้าตาดีหมด แถมที่ส่งมาเป็ระดับซุปตาร์ดังทั้งนั้น พินเอ้ยพินส่งมายังกะฉันเป็อั้มพัชราภา ที่ใครเห็นแล้วจะต้องชอบ
แอะ!!ผู้ชายคนนี้คุ้นๆ อ่อเหมือนพ่อเขาพึ่งเสียแล้วได้เงินมรดกหมื่นล้านนิ เป็ข่าวดังที่ไทยใหญ่โต แถมยังเป็ผู้ชายที่ติดท๊อปความหล่อของระดับประเทศอีกแต่ลายละเอียดเื่ความรวยไม่ได้หน้าสนใจที่เขาเป็คนชอบความท้าทาย เป็นักแข่งแถวหน้ามาทุกสนามและยังเป็เ้าพ่อแห่งวงการแฟชั่นอีก หานเฟยิ หึๆหน้าสนใจดีนิ