หวานใจนายเพลย์บอย

    พี่ชอบเอล

    ผมคว้ามือเธอเอาไว้ เอาจริงอาการผมดีขึ้นมากๆ เพราะเธอ เธอคอยเช็ดตัวให้ผมคอยป้อนข้าวป้อนยาให้ผม

    “แค่กๆ พี่ยังรู้สึกไม่สบายตัวอยู่เลย” 

    “ก็ได้ค่ะ” เธอวางกระเป๋าลงทันที

    “เป็๞ไงบ้าง” ผมหันไปถามเธอ

    “คะ? ก็สบายดีค่ะ”

    “อ่อ.....” 

    “ถึงเวลาทานยาแล้วค่ะ” เธอลุกขึ้นไปหยิบยาให้ผม

    “ถ้าไม่มีเอลไม่รู้พี่จะเป็๞ยังไง????ขอบคุณมากนะ” ไม่มีผู้หญิงคนไหนดูแลผมแบบนี้มาก่อน

    “พี่จัสไม่ต้องพูดแล้วค่ะ แล้วเจนิสกลับวันไหนเหรอค่ะ” 

    “พี่ไม่รู้ แค่กๆ” 

    “เดียวเอลมานะคะ” 

    “จะไปไหน” 

    “ซื้อยาแก้ไอค่ะ พี่ยังไอหนักอยู่เลย จะเอาอะไรเพิ่มไหมค่ะ” แสนดีจริงๆ

    “ไม่แล้ว แค่กๆ ขอบคุณมากนะ” 

    “????” เอลหันมายิ้มก่อนจะเดินออกไป

    10 นาทีผ่านไป 

    “ทำไมยังไม่มาอีกนะ” 

    15นาทีผ่านไป

    “หรือจะเกิดอะไรขึ้นกับเอล????” รออีกสักนิดก็ยังดี

    30 นาทีผ่านไป

    “55555หนูก็เคยดูเหมือนกันค่ะ” เอ๊ะเสียงเอลหนิ

    “พี่ว่าวันหลังเราค่อยไปดูด้วยกันเนอะไปหลายๆ คนสนุกดี????” นั้นไอ่ครามหนิ

    “????”

    “อ้าวไอ่เพื่อนตายหรือยัง?” เข้ามาก็ปากดีเลยนะ

    “เหอะ????”

    “หน้ามึงเป็๞ไรว่ะ” มันหันมาถามผม 

    “ป่าวววว” 

    “เออ...พี่ครามทานข้าวยังค่ะ” 

    “ยังเลย” 

    “อย่างนั้นทานพร้อมหนูไหม” 

    “ไม่!!!!”

    “ดีเลยยยย เป็๞อะไรของมึงเนี่ยยไอ่เพื่อน????”

    โต๊ะอาหาร

    “ทำไมของพี่มีแค่โจ๊กหล่ะ” ผมมองอาหารของผมกับของไอ่ครามมันแตกต่างกันมาก

    “ก็พี่จัสไม่สบายอยู่หนิค่ะ” 

    “แต่พี่หายแล้วนะ ดูนี้สิ ตัวไม่ร้อนแล้วแถมไม่ไอด้วย แค่กๆ” พูดไม่ทันขาดคำ

    “ถ้าหายก็ดีค่ะ เอลจะได้กลับห้อง” 

    “เดียวพี่ไปส่ง” ไอ่ครามพูดขึ้นมา

    “ไม่!!! ยะยังไม่หายเลย แค่กๆ ดูสิตัวยังร้อนอยู่เลยยย”

    “555555” หัวเราะอะไรไอ่เพื่อนบ้า

    ทำไมทั้ง2ดูสนิทสนมกันเป็๲พิเศษเอลดูหัวเราะง่ายมากกว่าอยู่กับผมอีก เหอะให้ตายเถอะไอ่มารผจญจริงๆ ไอ่คราม

    “พี่ไปก่อนนะ ฝากดูแลมันด้วยหล่ะ” 

    “ค่ะ????” ออกไปได้ก็ดีจะได้ไม่เป็๲ก้างของผมกับเอล

    “????”

    “เอออ....” 

    “พี่จัสควรนอนได้แล้ว มันดึกแล้วนะคะ” 

    “หึ.....☹️”

    “เป็๞อะไรป่าวค่ะ?”

    “ป่าววววววว.....แค่สงสัย????”

    “สงสัยว่าอะไรค่ะ” 

    “สงสัยว่าทำไมกับไอ่ครามเอลถึงพูดดีด้วยพูดเล่นด้วยแต่พอกับพี่ชอบดุ????”

    “ก็พี่ครามเขานิสัยดีหนิค่ะ” 

    “อ้าวแล้วพี่หล่ะ พี่นิสัยไม่ดีเหรออ” 

    “นิดนึงค่ะ เอ้ย ไม่ใช่ค่ะ” 

    “เหอะโดนว่าซ่ะแล้วววว????”

    “เอลไม่อยากสนิทกับพี่มากกว่านี้ค่ะ” 

    “ทำไม ทำไมสนิทกับพี่ไม่ได้” 

    “เอลไม่อยากให้ใครเขาเข้าใจผิดค่ะ อีกอย่างพี่จัสคงลำบากใจมากแน่ๆ” 

    “ไม่เลย พี่ไม่ลำบากใจเลยอีกอย่างพี่อยากสนิทกับเอลมากๆ” 

    “????”

    “พี่พูดจริงๆ นะ พี่อาจจะเคยเ๽้าชู้แต่ตอนนี้พี่ไม่มีใครแล้วทั้งนั้นจริงๆ” 

    “????”

    เอล

    นี้พี่เขากำลังหมายถึงอะไร ทำไมถึงพูดจาแปลกๆ แบบนี้ เหมือนกำลังโดนจีบยังไงไม่รู้

    “เออ....เอลเริ่มง่วงแล้วค่ะ” 

    “เดียวเอลเข้าไปนอนในห้องพี่นะเดียวพี่นอนโซฟาเอง” 

    “ไม่ได้สิค่ะ พี่จัสเข้าไปนอนในห้องเลยค่ะแต่เปิดประตูไว้ด้วยนะคะห้ามล๊อค” เธอลากผมเข้าไปในห้องนอนของผมส่วนเธอ

    “เอล เอล” 

    “คะ....” เสียงเธอค่อยๆ เบาลง สงสัยกำลังจะหลับ

    “หลับแล้วเหรอ....” สงสัยจะหลับอยู่

    “พี่มีเ๱ื่๵๹จะบอก” เธอคงไม่ได้ยินนะหรอกนะ

    “พี่ชอบเอลนะ.....”