ทารกน้อยเคนอส วิลฟอร์ด ในวัย 6 เดือนกำลังคลานไปหาแม่ของเขา แล้วเปล่งเสียงพูดเรียกแม่ของเค้า พลางชี้ไปทางหนังสือเล่มหนา แม้เสียงจะไม่สมบูรณ์มากนักแต่ก็ฟังออกเป็คำ แต่นี้มันบ้าไปแล้ว!!! เด็ก 6 เดือนกำลังพูดไหนจะคลานอีก (o_O!!)
เื่ราวเริ่มต้นเมื่อ 4 เดือนที่แล้ว ในวัยเพียง 2 เดือนทารกเคนอสเริ่มคลานได้ ร่างกายของเขาเติบโตเร็วกว่าเด็กวัยเดียวกันเล็กน้อย สามารถตอบสนองการเรียกและรู้เื่ต่างๆได้ ถัดมาอีกเดือนก็เริ่มเปล่งเสียงและก็พูดได้ มารดาของเขาใในความเร็วในการเติบโตของเ้าตัวน้อยไม่น้อยเลย เ้าตัวน้อยยังมีงานอดิเรก อย่างหนึ่ั้แ่เด็กนั้นคือการฟังเื่เล่า แม่ของเขามักจะเล่าเื่ให้ฟังใน่่ก่อนนอน แต่ผ่านไปนานวันเพียงก่อนนอนก็ไม่เพียงพอ ทารกน้อยยิ่งเรียกร้องมากขึ้นทุกที วันวันหนึ่งเขาฟังนิทานมากกว่า 5 เื่เลยทีเดียว
“เข้าใจแล้วจ๊ะ แม่จะอ่านให้ฟังนะวันนี้เอาเป็ มหากาพย์อีรีอุส เหลืออีกครึ่งเล่มแล้วหละสิ อย่างนี้คงต้องให้ซิซิเลียไป หาซื้อที่ตลาดเพิ่มอีกสักหลายๆเล่มแล้วสิ” หญิงสาวบ่นขึ้นเล็กน้อย เคนอสฟังนิทานหลายเื่มาก และถ้าเป็เื่ที่เขาได้ฟังไปเกินสองรอบแล้วเขาก็จะร้องขอว่าเอาเื่ใหม่ แถมยังจดจำทุกเล่มได้เป็อย่างดีแม้หญิงสาวจะลองเอาเื่ที่นานไปแล้วเคยเล่ามาเล่าใหม่เด็กน้อยก็จดจำได้ จนวันหนึ่งพ่อของเขาท่านลอร์ดวิลฟอร์ด อยากลองเล่นอะไรแปลกโดยการเอามหากาพย์นารยณะ ที่เขาได้มาจากพ่อค้าคนหนึ่งที่เดินทางมาจากทิศตะวันออกไกลของมหาทวีปยูเรน มาเล่าให้เด็กน้อยฟัง เนื้อหาภายในเรียกได้ว่าซับซ้อนแล้วก็เข้าใจยากมากเลยหละ แต่เด็กน้อยกลับสนใจมากกว่าตอนที่เขาฟังตำนานพื้นถิ่น หรือพวกนิทานอีสปเสียอีก เลดี้วิลฟอร์ดดุท่านลอร์ดยกใหญ่ว่าเอาอะไรมาสอนให้ลูกเนี้ย! มันซับซ้อนเกินไปไม่สมกับ่อายุจะให้ลูกโตไปกลายเป็พวกเ้าเล่ห์หรือไง แต่จนแล้วจนรอด เหมือนคุณลูกผู้น่ารักจะอยากโตไปเป็จิ้งจอกเ้าเล่ห์มากกว่าอัศวินผู้กล้าหาญร้องเรียกจะฟังแต่ มหากาพย์ ที่แม้แต่คนเล่ายังรู้สึกว่าเข้าใจยาก
…..
ถัดขึ้นไปไม่ไกลจากเขตปกครองของไวส์เคาต์ อาเทอร์ วิลฟอร์ด
...
ณ เมืองหลวงแห่งราชอาณาจักรโคมาเรีย
ตลาดใหญ่กลางเมืองราวกับจะแตกเมื่อร้านค้าร้านหนึ่งเปิดทำการเป็วันแรก หลังคาเรนมาถึงเมืองนี้เธอใช้เวลา 4 เดือนแรกไปกับการช่วยงานที่โรงแรม เดินตลาด สำรวจเมือง และเข้าห้องสมุด โดยยังไม่เริ่มทำอะไรเลย
แต่แล้ววันหนึ่ง เธอก็เริ่มลงมือ เธอใช้เวลาเธอเริ่มซื้อของต่างๆเข้ามาที่โรงแรมและเริ่มลองทำขนมที่เรียกว่าเค้กแน่นอนสิ่งนั้นไม่ง่ายเลยจากวัตถุดิบที่แตกต่างจากโลกเดิมแม้แต่อัจฉริยะอย่างเธอก็ต้องใช้เวลาตั้ง 2 อาทิตย์กว่าจะคิดหาสูตรขึ้นมาได้ เวทย์ไฟและเวทย์ลมถูกใช้เพื่อนำมาทดแทนเตาอบและอุปกรณ์ต่างๆ นี้คือผลลัพธ์หนึ่งจากเวลา 4 เดือนที่เสียไป จากนั้นเธอก็จ้างคนนำมันไปแจกที่ตลาด ใช่เธอแจกมัน เธอทำอย่างนี้อยู่ตลอดหนึ่งสัปดาห์ก่อนจะหยุดลง จากนั้น 3 วันก็มีชายร่างอ้วนคนหนึ่งเดินมาหาเธอ เขาเสนอจะขอสูตรทำมันต่อจากเธอคิดว่าเธอจะยอมงั้นหรอ แน่นอนว่าไม่!! วิญญานยอดนักธุรกิจเข้าสิงเธออีกครา
เธอเสนอการเป็หุ้นส่วนให้กับเขาโดยให้เขาจัดหาวัตถุดิบคนงาน และร้านให้แห่งหนึ่งในทำเลใกล้เขตอยู่อาศัยของเหล่าชนชั้นสูง แลกกับหุ้น 2 ส่วนและเธอให้สัญญาว่าในสามเดือนหลังเปิดร้านเธอจะคืนเงินต้นให้หมด หลังจากเจรจาอยู่นานในที่สุดทั้งสองก็เซ็นต์สัญญาเริ่มต้นธุรกิจกัน
ชายร่างอ้วนก้าวเดินออกจากโรงเแรมเก่า ก่อนออกไปเขาพูดออกมาคำหนึ่งฉันจะลองเดิมพันกับเธอดู บานประตูปิดลงเสียงดังก่อนจะตามมาด้วยความเงียบ หญิงสาวยิ้มขึ้นที่มุมปาก
และวันนี้คือวันเปิดร้านการตกแต่งของร้านนับว่าหรูหราสมกับอยู่ในเขตชนชั้นสูง แต่ไม่เพียงแค่นั้นร้านมีพื้นที่นั่งเล่น มุมอ่านหนังสือ ศิลปะการออกแบบก็เรียกได้ว่าล้ำยุคไม่น้อย แถมยังมีเครื่องดื่มแปลกใหม่มากมายที่สามารถไปด้วยดีกับเค้ก ตัวเค้กเองก็มีหลายรสชาติ แถมยังมีบริการห่อกลับไปกิน ก่อนหน้านี้ยังมีการจัดปาร์ตี้เชิญเหล่าคุณผู้มีเงินจำนวนมากมาจัดปาร์ตี้เลี้ยงฟรีๆ ในวันก่อนเปิดตัวร้าน
“ยินดีต้อนรับสู่ร้านราโรสต์ค่ะ” เสียงใสของเด็กสาวดังขึ้นอย่างสดใส แน่นอนนี้เป็เพียงจุดเริ่มต้นของเธอ หลังจากนี้ราโรสต์จะกลายเป็แบรนด์ขนมที่ดังไปทั่วโลก แต่นั้นก็ยังเป็เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของธุรกิจในเครือของตระกูลลอยด์
.
.
.
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ก็ครบหนึ่งปีแล้วหลังจากเด็กน้อยเคนอสได้ลืมตาดูโลก ทารกน้อยตอนนี้ร่างกายใหญ่โตราวกับเด็ก 2-3 ขวบแล้ว นอกจากนี้เขายังเดินได้แล้ว!! แม้เขาจะไม่ได้เกิดมาเดินได้เจ็ดก้าวแต่การที่เดินได้ในปีแรกแถมค่อนข้างจะคล่องแคล่วอีกด้วยนี้ก็ผิดปกติไม่น้อยเด็กน้อยเริ่มหยิบตำรามากมายในห้องสมุดของพ่อเขามาอ่านแน่นอนหนังสือพวกนี้หลายเล่มท่าไวส์เคาต์เองยังไม่เคยอ่านเลยด้วยซ้ำ แต่เด็กน้ขี้สงสัยที่เริ่มอ่านหนังสือได้เมื่อ 4 เดือนก่อนก็เริ่มอ่านมันอย่างสนุกสนาน และแล้วเขาก็เปิดเจอหนังสือเล่มหนึ่ง ‘เวทย์มนต์พื้นฐานเขียนโดยไรร่า เรน่อน’ เด็กน้อยเปิดอ่านหนังสือเล่มนั้นอย่างใคร่รู้
เวทย์มนต์คือองค์ประกอบพื้นฐานของโลกใบนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างประกอบด้วยเวทย์มนต์ โดยพื้นฐานแล้วมนุษย์มีธาตุทุกธาตุอยู่ในตัว คนทุกคนสามารถใช้เวทย์มนต์ได้ ทุกสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นมาพร้อมมานาในร่าง อย่างไรก็ตามทุกคนเกิดมาพร้อมกับมานาปริมาณที่ไม่เท่ากัน วิธีในการเพิ่มมานามีอยู่ด้วยกันสองวิธี คือกินสารอาหารที่มีประโยชน์หรือก็คือพวกสัตว์เวทย์มนต์ แล้วก็ฝึกฝนการใช้มานาบ่อยจะทำให้ใช้ มานาได้มากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งถ้าใช้มานาจนหมดร่างกายก็จะพัฒนาความจุมานาอย่างรวดเร็ว…. องค์ประกอบสำคัญในการร่ายเวทย์แต่ละบท….. ระดับขั้นของเวทย์มนต์….. เวทย์พื้นฐานที่สามารถฝึกได้ด้วยตนเอง…..
ร่างเล็กอ่านอย่างตั้งใจ รู้ตัวอีกทีก็แสงอาทิตย์ยามบ่ายก็ลาลับขอบฟ้า
นี้คือวันที่เป็จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของมนุษยชาติ
261
