คุณหมอสาวบำบัดสวาท 3p 4p 5p (18+)

เธอเริ่มใช้มือเรียวชโลมสบู่ลงบนเรือนร่างอวบอัดนวดเฟ้นปทุมถันคู่โตจนมันกระเพื่อมไหว พลางสะบัดผมยาวถึงก้นที่เปียกชุ่มอย่างเย้ายวนจนหยดน้ำกระเซ็นไปทั่วสะโพกงอนงาม

แพรวพิลาสส่งเสียงร้องฮัมเพลงเบาๆ ราวกับไม่รู้ว่ามีสายตาเสือหิวสามคู่ที่จ้องมองมาอย่างหิวกระหาย

"อืมมม...น้ำคืนนี้มันช่างเย็นดีจัง..."

เธอจงใจแอ่นหลังจนอกตั้งชูชันเลื่อนมือลงไปถูสบู่เน้นย้ำที่ร่องสวาทที่บวมเป่งปลายนิ้วกรีดกรายผ่านเม็ดเสียวจนเธอเผลอครางฮือออกมาเบา ๆ

พายุสวาทกลางลำน้ำเริ่มโหมกระหน่ำเมื่อแผนการล่อตะเข้ของหมอสาวได้ผลชะงัดแพรวพิลาสผู้สง่างามในคราบหมออาสาของสถานีอนามัยบัดนี้กลายเป็นเพียงแม่สาวชาวบ้านที่รุ่มร้อนไปด้วยแรงตัณหา

หญิงสาวจงใจยืนเด่นตระหง่านบนบันไดท่าน้ำชั้นสุดท้ายที่จมน้ำไปครึ่งหนึ่งสองมือเรียวชโลมสบู่ออกเป็นฟองขาวฟูฟ่อง ก่อนจะลูบไล้ผ่านทรวงอกมหึมาที่อวบอัดบีบเค้นจนเนื้อนุ่มล้นง่ามนิ้ว ยั่วสายตาเสือหิวที่อยู่บนเรือฝั่งตรงข้าม

จากนั้นเธอก็หมุนตัวโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียดและสะโพกที่งอนงามขาวโพลน กลมกลึงหันไปทางเรือของสามหนุ่ม ก่อนจะแสร้งทำเป็นกระโดดลงไปว่ายน้ำเล่นในลำคลองทิ้งตัวลงสู่ผิวน้ำจนเกิดคลื่นกระเพื่อมไหว

เปิดโอกาสให้ร่างเปลือยเปล่าได้สัมผัสกับสายน้ำและสายตาของชายฉกรรจ์อย่างเต็มที่

ทางด้านสามพี่น้องตระกูลบุญที่จ้องอยู่ก่อนแล้วต่างก็หันไปมองหน้ากันอยู่รู้ดีว่าควรจะเล่นละครอย่างไรต่อไปให้ได้แอ้มหมอสาวที่แก้ผ้าเล่นน้ำอยู่ในสายน้ำเบื้องหน้า

พวกมันจึงทำเป็นเล่นบทพาซื่อพากันกระโดดลงน้ำเสียงดัง ตู้ม! พลางว่ายกระจายกำลังเข้าโอบล้อมหมอสาวไว้ราวกับวงล้อมดักปลา

"เฮ้ย!ปลาตัวใหญ่มาทางมึงแล้วไอ้ทิ้ง จับให้ได้นะเว้ย!"

ไอ้บุญนำตะโกนเสียงก้อง

ในความมืดสลัวใต้ผิวน้ำมือหนาสากของไอ้บุญทิ้งมุดลอดผ่านสายน้ำเข้าไปตะปบหมับเข้าที่เต้าอวบโตหัวนมงอนชี้ฟ้าของหมอแพรวเต็มๆ ทั้งสองฝ่ามือ

บุญทิ้งใช้สองมือหยาบบี้เม็ดจุกสีชมพูพลางขยำขยี้เต้าเนื้อสองข้างอย่างมันมือจนหมอสาวถึงกับสะดุ้งสุดตัวแสร้งร้องอุทานวี้ดว้ายแสดงอาการตกใจกลัว แต่แท้ที่จริงแล้วมีแต่ความรัญจวนที่เข้าจู่โจมเธออย่างจัง

"พี่บุญนำ!พี่บุญนำ! นี่มันไม่ใช่ปลาตัวใหญ่นะพี่

แต่ฉันเจอนางพรายมาเล่นน้ำในคืนเดือนมืดว่ะพี่!ตัวขาวจั๊วะ นุ่มนิ่มไปทั้งตัวเลย!"

ไอ้บุญทิ้งร้องบอกบุญนำผู้เป็นพี่ชายอีกทั้งไม่ยอมปล่อยมือจากการขยำเต้าเนื้อที่เด้งสู้มือหนักหน่วง

ไอ้บุญนำแกล้งหัวเราะร่วนพร้อมกับตะโกนตอบกลับแบบทีเล่นทีจริง

"ไอ้บุญทิ้ง!มึงเมาจนเพี้ยนไปแล้วหรือไงวะ ถ้าหน้าอย่างมึงเจอนางพรายจริง ๆ มึงก็รีบจับนางพรายทำเมียกันซะเลยสิวะ!จะรอให้นางพรายหนีพวกเราไปทำไม!"

พอสิ้นเสียงคำสั่งของพี่ใหญ่ไอ้บุญปลูกที่ว่ายมาดักข้างหลังก็โผเข้ากอดรัดเอวคอดกิ่วของหมอแพรวไว้แน่นแผ่นหลังเนียนนุ่มปะทะเข้ากับแผงอกกำยำที่แข็งแกร่ง

หมอแพรวที่บัดนี้ถูกรุมล้อมด้วยชายฉกรรจ์สามคนกลางลำน้ำถึงกับลมหายใจติดขัดเธอสัมผัสได้ถึงดุ้นเนื้อแข็งโด่ร้อนระอุของพวกมัน ที่กำลังเบียดเสียดแนบชิดผิวเนื้อกายสาวอยู่ใต้ผิวน้ำในคลองน้ำใสแห่งนั้น...

"ปล่อยนะ...พวกนายจะทำอะไร... ว้าย!"

สาวสวยร้องเสียงหลงเมื่อมือของไอ้บุญทิ้งและไอ้บุญปลูกเริ่มรุกรานหนักขึ้นทั้งขยำ ทั้งล้วงลึกเข้าไปในร่องสวาทกลางสายน้ำที่เย็นเฉียบ แต่กลับทำให้เธอร้อนรุ่มจนแทบจะรอให้พวกมันรุมจ้วงแทงไม่ไหว!

“อุ้มนางพรายน้ำไปตรงบันไดท่าน้ำตรงนู้นดีกว่าเดี๋ยวข้าจะแบ่งให้พวกเอ็งได้เชยชมร่วมกัน ดูซิว่ารูนางพรายจะฟิตคับเหมือนรูสาว ๆบ้านเรามั้ย”

เมื่อได้รับไฟเขียวจากคำพูดของพี่ใหญ่ไอ้บุญทิ้ง กับ ไอ้บุญปลูก ก็ร่วมด้วยช่วยกันอุ้มร่างเปลือยเปล่าของหมอแพรวขึ้นมาวางร่างเปลือยระหงขาวจั๊วะลงบนบันไดขั้นล่างสุดของท่าน้ำ

มีเพียงบริเวณต้นขาลงไปเท่านั้นที่อยู่ในน้ำแต่ส่วนบนยังคงเปิดเปลือยอ้าซ่าท้าแสงจันทร์ ช่างเย้ายวนใจเกินกว่าที่ชายใดจะทนไหว

เมื่อหมอแพรวถูกสามพี่น้องตระกูลบุญรุมล้อมไว้ในระยะประชิด

ไอ้บุญทิ้งปรี่เข้ามาบีบตะโบมเต้าเนื้อใหญ่โตล้นปลิ้นออกมานอกฝ่ามือหยาบหนาของมัน

“พี่บุญนำพี่บุญปลูก ดูนางพรายนี่สิ นมใหญ่ชิบหายเลยฉันขอลองดูดนมมันดูก่อนนะว่าจะเหมือนนมผู้หญิงธรรมดาหรือเปล่า จ๊วบ”

“ว้าย! อย่านะ ฉัน... ฉันไม่ใช่พรายน้ำที่ไหนทั้งนั้นแหละพวกนายสามคนปล่อยฉันไปเถอะ"

หมอสาวร้องห้ามพร้อมกับพยายามเบี่ยงตัวหนีสัมผัสอันหยาบโลนแต่แววตาหยาดเยิ้มของเธอกลับสวนทางกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง

"ไม่ใช่นางพรายแล้วจะเป็นนางฟ้าที่ไหนล่ะจ๊ะคนสวย? ผิวขาวผ่องเป็นยองใยมาเปลือยกายเล่นน้ำอยู่กลางลำคลองขนาดนี้พวกข้าไม่เชื่อหรอก!"

บุญนำพี่คนโตคำรามพลางคว้าหมับเข้าที่หัวไหล่เนียนละเอียด ยื้อยุดฉุดกระชากร่างอวบอัดให้ลงไปนอนพาดทับอยู่บนขั้นบันไดไม้ที่แช่อยู่ในน้ำครึ่งหนึ่ง

หมอแพรวพยายามปัดป้องร้องห้ามวี้ดว้ายพอเป็นพิธี

"ว้าย!อย่าทำแบบนี้เลยจ้ะ... อื้อออ... ปล่อยฉันไปเถอะนะ"

แต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดไม่อาจสู้แรงชายฉกรรจ์ที่กำลังเกิดอารมณ์ดิบได้เลยพวกมันจัดแจงให้ร่างเปลือยเปล่าของเธอนอนหงายราบไปกับบันไดที่เปียกลื่นโดยมีน้ำคลองไหลผ่านแผ่นหลังช่วยเพิ่มความเย็นวาบเสียวสยิว

"มึงดูสิไอ้บุญปลูกไอ้บุญทิ้ง... นมนางพรายตนนี้ แม่งใหญ่กว่าลูกมะพร้าวอีกว่ะ!"

ไม่พูดเปล่าบุญนำและบุญปลูกโน้มตัวลงไปรุมดูดจุกนมแข็งเป็นไตคนละข้างอย่างตะกรุมตะกราม

แรงดูดดื่มทำเอาแพรวพิลาสสะดุ้งสุดตัวแอ่นอกรับสัมผัสตะโบมเลียจากปากหยาบช้าทั้งสองอย่างโหยหา แต่ปากหญิงสาวกลับร้องห้ามเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดจนเกินไป

"อ๊าาาาา!หยุดนะ... ปล่อยฉันไปเถอะ อย่าทำแบบนี้เลย ฉันต้องรีบกลับแล้ว! พวกนายอย่ารุมฉันแบบนี้เลย...อูยยยย เสียวใจจะขาดแล้ว"

ในขณะที่ทรวงอกถูกรุมเร้าจากพี่ชายผู้หื่นกระหายทั้งสองคนไอ้บุญทิ้งน้องเล็กก็แทรกตัวเข้าหาระหว่างขาขาวโพลนที่แยกออกกว้างก้มหน้าลงไปใช้ลิ้นหนาลงลิ้นทะลวงแยงร่องที่กำลังขมิบตอดดูดเลยน้ำสวาทเข้าไปลิ้มรสในปากหนาอย่างเมามัน

รสชาติหวานล้ำปนกลิ่นคาวเนื้อสาวกระตุ้นให้มันรัวลิ้นใส่เม็ดสยิวจนแม่สาวโหนกอูมดิ้นพราดๆ อยู่บนไม้บันได

"โอยซี้ดดด! ไม่ไหวแล้ว... ใครก็ได้ช่วยฉันที... อื้ออออ!"

เมื่อเห็นว่าร่องสวาทนางพรายเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นพร้อมที่จะถูกเขมือบแล้วไอ้บุญนำพี่คนโตก็ควักเอาอาวุธยาวใหญ่ของมันออกมาจ่อที่ปากถ้ำ

"เอาล่ะนะ...เดี๋ยวพี่ใหญ่จะเบิกทางให้ก่อน ส่วนพวกมึงก็รอก่อน รอข้าแทงให้หนำใจแล้วพวกมึงค่อยตามมาเรียงคิวต่อทีละคน!"

ปึก!

บุญนำกระแทกท่อนเอ็นยักษ์เข้าสู่ร่องสวาทที่ชุ่มโชกมิดลำโคนในคราวเดียวเสียงครางของหมอแพรวพิลาสดังระงมสอดประสานกับเสียงน้ำที่แตกกระเซ็นตามจังหวะขย่มขยี้อันสะเด็ดสะเด่าบนบันไดท่าน้ำที่เปียกลื่นบัดนี้กลายเป็นพื้นที่รองรับร่างแพรวพิลาสที่เต็มใจเป็นเหยื่อบำเรอกามให้พวกชายหนุ่มดุ้นยาวทั้งสาม!

.

.

ท่ามกลางเสียงน้ำสาดกระเซ็นและเสียงครางกระเส่าที่ดังระงมไปทั่วคุ้งน้ำน้าผัน ชายหาปลา...