ในเวลานี้ไม่มีใครยอมใครเลย แต่ละคนพากันเคี้ยวหมุบหมับกันตลอดเวลา ไม่มีใครบอกว่าอิ่ม ไม่มีใครบอกว่าเหนื่อย มีแต่รอยยิ้มเต็มใบหน้า และการยิบหยื่นอาหารต่างๆมากมายส่งให้กันและกันอย่างมีความสุข
“อ๊ะ……พี่สาวมือนี้ว่างแล้ว ถือเนื้อหมูป่ากลายพันธุ์ย่างไว้กินต่อนะ”กระดุมน้อย
“หง่ำ….หงึก….หงึก…ขอบใจจ้ะน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า
ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และพวกพี่ชายเองก็ยังคงนั่งอยู่ด้วยกันหลังจากที่ถึงรอบพวกท่านได้พักผ่อนกันด้วยนั่นเอง
“สองมือน้อยๆนี่ไม่เคยว่างจริงๆ เลยนะคะ”แม่
“ใช่ๆ แต่พอว่าง ไม่พี่สาวก็น้องสาวก็ยื่นของกินให้ถือเลยจะให้ว่างได้อย่างไรกัน”ป้าสะใภ้
“ถ้าฝากถือได้ก็คงฝากถือแล้วล่ะนะ เพราะแค่สองคนสี่มือไม่พอถือของโปรดหรอก ดีที่ยังมีพวกพี่ชายขยันป้อนของกินใส่ปากให้อีกด้วย”ยาย
“จริงค่ะแม่”ป้าสะใภ้ แม่
“อิ…อิ…อิ….”ยาย แม่ ป้าสะใภ้
เมื่อกินอาหารเสร็จแล้ว ก็ต่อด้วยผลไม้กลายพันธุ์กันเลย บอกได้เลยว่าตั้งแต่เข้ามาพื้นที่เขต 1 กันก็กิน…กิน…กิน….กันไม่หยุดปากเลย เดินมาก็เจอทั้งอาหารคาว ผลไม้ ขนม เตรียมพร้อมวางไว้บนโต๊ะส่วนกลางให้ทุกๆคนสามารถกินได้
พวกเด็กๆ
“พวกเราจากวันนี้ไปก็คงไม่ต้องเดินทางหาที่พักกันอีกต่อไปแล้ว มีบ้านแล้ว”
“ใช่ๆ พวกเราไม่ต้องลำบากกันอีกแล้วล่ะ ในที่สุดก็มีที่พักถาวรกันแล้ว ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปขอแค่มีบ้านก็พอแล้ว”
“ใช่ๆ แค่มีบ้านที่กันแดด กันลม กันฝนได้แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ”
“ในบ้านสบายมากเลย มีเฟอร์นิเจอร์ด้วยนะ”
“ใช่ๆชอบมากบ้านของพวกเราก็ดูอบอุ่นมาก คืนนี้จะต้องนอนสบายมากๆแน่ๆเลยล่ะ”
“มีระเบียงบ้านนั่งเล่นด้วยนะ”
“ทางบ้านของเรามีคนในครอบครัวสิบกว่าคน ถึงแม้ว่าจะไม่มีห้องกันเองเหมือนเมื่อก่อนนี้ก็ไม่เป็นไรล่ะ แค่นี้ก็ดีใจมากแล้วที่มีบ้านอยู่กันนอนเบียดๆกันก็ไม่เป็นไรเลย”
“ตั้งแต่วันสิ้นโลกมาถึง ก็ไม่กล้านอนคนเดียวอีกเลย”
“เหมือนกันเลย ไม่อยากอยู่คนเดียวไม่ว่าจะที่ใดก็ตาม”
“จะว่าไปแล้วตอนนี้พวกเราเองก็ได้โอกาสที่จะมีบ้านอยู่ มีอาหารกลายพันธุ์กิน เพื่อเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงขึ้น แต่ไม่รู้ว่าญาติๆที่อยู่ทางด้านเหนือจะเป็นอย่างไรกันบ้างนะ..???? ขนาดพวกเราอยู่ที่นี่ก็ยังลำบากมากเลยกว่าจะมาเจอพื้นที่เขต 1 แบบนี้”
“ทางด้านเหนือ ได้ยินว่ามีหิมะตกอากาศหนาวตลอดปีนี่หน่า…????”
“ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง คงจะลำบากยิ่งกว่าพวกเราอีก บ้านช่องที่เคยอยู่มีเครื่องทำความร้อนเปิดให้ความอบอุ่น แต่ตอนนี้ล่ะคงจะไม่มีนอกจากก่อไฟนอนกัน”
พวกเด็กๆจาก 10 เขต ที่ต่างคนต่างก็มีญาติพี่น้องจากพื้นที่มณฑลอื่นๆ ต่างก็นึกถึงและพูดถึงสภาพแวดล้อม สภาพอากาศกันอย่างรู้สึกเป็นห่วงกัน เพราะในเวลานี้พวกเขาสุขสบายขึ้นแล้ว เลยทำให้นึกถึงคนอื่นๆที่อยู่ห่างไกลกัน
เมื่อเจ้ากระดุมน้อยได้ยินแบบนี้ ก็หันมาคุยกับพวกพี่ๆของตัวเองบ้าง เพื่อสอบถามรายละเอียดพื้นที่อื่นๆด้วยความสนอกสนใจเป็นอย่างมาก
“พี่ชายช่วยบอกกระดุมเกี่ยวกับประเทศของพวกเราหน่อย ว่าแต่ละพื้นที่แต่ละมณฑลมีสภาพอากาศแบบไหนกันบ้าง ก่อนที่จะเจอลูกอุกกาบาดตกลงมาน่ะค่ะ….?????”กระดุมน้อย
“ได้สิน้องกระดุมน้อย”พวกพี่ชาย
“เริ่มจากพื้นที่ไหนดีนะ….?????”พี่ฉือเยาไต้
“พื้นที่ทางเหนือล่ะพี่ชาย…?????”กระดุมน้อย
“ทางเหนือ…????”พวกพี่ชาย
“พื้นที่ทางด้านเหนือน่ะ ตลอดทั้งปีอากาศหนาวเย็นและหิมะตก ไม่มีอากาศร้อนเลยน้องกระดุมน้อย”พี่ใหญ่ทีซวี่
“ใช่ๆ…หงึก….หงึก….”พวกพี่ชายคนอื่นๆ
“ส่วนมากก็จะอาศัยซื้ออาหารจากพื้นที่มณฑลอื่นอีกด้วย ถึงแม้ว่าจะมีนโยบายจากทางรัฐบาลช่วยเหลือในการเพาะปลูกพืชที่ทนทานความหนาวเย็นได้ แต่ผลผลิตก็ไม่เพียงพ่อต่อประชากรที่อาศัยอยู่ที่นั่นอยู่ดี แต่อาศัยว่าเป็นเมืองท่องเที่ยวสำหรับคนที่อยู่ในเขตร้อนอย่างไปพักผ่อนเจออากาศเย็นๆน่ะน้องสาว”พี่ฉือเยาไต้
“โอ้…….หงึก…หงึก….”กระดุมน้อย
“ถ้าพูดถึงตอนนี้แล้วพวกเขาก็น่าสงสารที่สุดเหมือนกันล่ะ อาหารการกินจะพอไหมนะ…???? ถ้าบ้านที่อยู่อาศัยพังลงก็คงแย่แน่ๆที่จะต้องทนอยู่กับอากาศหนาวเย็นแบบนั้นน่ะ ถึงแม้จะเติบโตมาในมณฑลที่อากาศเย็นก็เถอะ”พี่ฉือเป้ยซิน
“นั่นน่ะสิ เฮ้อออ……….”พวกพี่ชาย
“ก็หวังว่าทางด้านเหนือสุดขอให้มีผู้ปลุกพลังธาตุไฟเยอะๆละกัน อย่างน้อยๆ จุดกองไฟ หรือคบเพลิงเพื่อให้ความอบอุ่นกับคนทางด้านเหนือได้ก็ยังดีนะ”พี่รองโต่วเผิง
“ใช่ๆ”พวกพี่ชาย
“หรือไม่ก็ขอให้กลุ่มผู้ปลุกพลังธาตุที่รวมตัวกันไปให้ความช่วยเหลือก็ขอให้ไปถึงพวกเขาเร็วๆละกัน”พี่สามว่ายเท่า
“ใช่ๆ”พวกพี่ชาย
“อึมมมม……..แล้วจะให้คนทางด้านเหนือรอนานๆทำไมกันล่ะพี่ชาย พวกเราก็ไปช่วยพวกเขาเองก็สิ้นเรื่องนี่หน่า”กระดุมน้อย
“ก็นั่นน่ะสิ พวกเราไปช่วยพวกเขาเองดีกว่า….”พี่ใหญ่ทีซวี่
“ห๊ะ……???!!!!”พวกพี่ชาย
“เมื่อตะกี้น้องกระดุมน้อยบอกว่าจะไปช่วยคนทางด้านเหนือใช่ไหม…???!!!!”พี่รองโต่วเผิง
“ใช่แล้วพี่ชาย”กระดุมน้อย
“ไปเลยน้องกระดุมน้อย…!!!”พวกพี่ชาย
“พวกพี่ไปด้วยได้ไหม……????!!!”พี่สี่หยี่อี
“จะไปด้วยก็ได้ไม่มีปัญหานะพี่ชาย แต่ว่าบอกพวกผู้ใหญ่ก่อนละกัน เพราะพวกท่าจะต้องมีคนติดตามกระดุมไปด้วย ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ได้ออกไปกันหรอก”กระดุมน้อย
“จะทำยังไงดีล่ะ…????!!!”พวกพี่ชาย
“ตอนนี้ตา พ่อ ลุง ทั้งสามคนก็กำลังยุ่งๆกับการพาไปสำรวจพื้นที่รอบๆเขต 1 นะ!!!”พี่ใหญ่ทีซวี่
“ก็นั่นน่ะสิ”พวกพี่ชาย
“ส่วนทางด้านยาย แม่ ป้าสะใภ้เองก็กำลังยุ่งกับการจัดการพวกเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ มาทำแปรรูป แต่ละคนก็มีงานยุ่งล้นมือกันหมดเลยนะ พวกท่านจะมีเวลาไปกับน้องกระดุมน้อยได้เหรอ…????!!!”พี่สามว่ายเท่า
“ทำยังไงดีล่ะ…????!!!!”พวกพี่ชาย
“พี่ชายต่อให้ตาขา พ่อขา ลุงขา ยายขา แม่ขา ป้าสะใภ้ขา จะยุ่งแค่ไหนพวกท่านเองก็ต้องไปกับกระดุมน้อยได้อย่างแน่นอนเชื่อเถอะ
เพราะอย่าลืมนะคะว่ายิ่งพวกเราปล่อยผ่านไปนานเท่าไหร่คนที่รอความช่วยเหลืออยู่ก็จะยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ และยิ่งสภาพอากาศทางด้านเหนือหนาวเย็นหิมะตกตลอดทั้งปีแบบนั้นด้วย พวกเขายิ่งใช้ชีวิตลำบากกว่าพวกเราหลายเท่าตัวนัก
เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ก็คงจะมีกันอยู่ไม่กี่ตัวแน่ๆ และเด็กๆตัวเล็กๆแบบกระดุม พี่สาว และเล็กกว่ากระดุมพวกเขาจะอยู่ยังไงกับอากาศเย็นๆแบบนั้น ถ้าเจอพายุหิมะ หรือลมแรงๆเข้าก็แย่แน่ๆล่ะค่ะ
ตอนนี้กระดุมเองก็จัดการเรื่องที่อยู่อาศัยสำหรับครอบครัว และทุกๆคนจาก 10 เขตเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องกังวลหรือห่วงอีกต่อไป ทีนี้ก็จะมีเวลามากขึ้นกับการไปสำรวจบริเวณด้านนอก เพื่อดูว่ากระดุมจะสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้มากแค่ไหน
เพราะฉะนั้นพวกเราเองก็คงจะรอช้าไม่ได้ คงจะต้องพากันออกเดินทางตอนนี้เลย ในมิติของกระดุมเองก็มีข้าวของเครื่องใช้ อาหารมากพอแล้วด้วย”กระดุมน้อย
“จริงอย่างที่น้องกระดุมน้อยพูดนะคะพี่ชาย พวกเขาคงจะรอต่อไปนานกว่านี้ไม่ได้หรอก น่าสงสารพวกเขาจัง ขนาดพวกเราเองก่อนหน้านี้ก็ลำบากมากจริงๆ แล้วพวกเขาทางโน้นจะขนาดไหนกันนะ…..????”พี่สาวโส่วผ้า
“นั่นน่ะสิ…..!!!!”พวกพี่ชาย
“พวกเราต้องรีบไปบอกตาขา พ่อขา ลุงขา ยายขา แม่ขา ป้าสะใภ้ขาเดี๋ยวนี้เลย กระดุมจะออกไปช่วยพวกเขาโดยเร็วที่สุด นับแต่วันนี้เป็นต้นไปในทุกๆวัน ไม่ว่าจะช่วงเวลาไหนก็ตามกระดุมจะออกไปสำรวจดูว่ามีใครกำลังเดือดร้อน และต้องการความช่วยเหลือเบื้องต้นบ้าง”กระดุมน้อย
“งั้นพวกเราแยกไปแจ้งข่าวกันนะ ส่วนน้องสามน้องสี่อยู่ที่นี่แหละกับน้องสาว”พี่ฉือเยาไต้
“ได้ครับผม”พี่สามว่ายเท่า พี่สี่หยี่อี
พวกพี่ชายทั้งสี่คน แยกย้ายกันไปสองกลุ่มเพื่อแจ้งข่าวด่วนให้ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ร้บรู้ว่าน้องกระดุมน้อยได้วางแผนที่จะออกไปสำรวจพื้นที่ด้านนอก เพื่อช่วยเหลือผู้คนกันแล้ว และตอนนี้ที่กระดุมน้อยวางแผนจะไปก็คือพื้นที่เขตทางด้านเหนือนั่นเอง….!!!
เมื่อพวกพี่ชายทั้ง 4 คนแยกย้ายไปบอกแผนที่เจ้ากระดุมน้อยอยากจะทำอะไรต่อไป เพียงไม่นานพวกพี่ชายก็พาทั้ง ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้มาครบกันเลย
“กระดุมน้อยไปลูก….!!!”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้
“เอ่อ…..ค่ะ!!!”กระดุมน้อย
พวกเราเดินหลบมุมปลอดคน และกระดุมน้อยก็จัดการใช้เครื่องบินเปิดประทุนของตัวเองเป็นยานพาหนะ เพื่อเดินทางไปยังทางด้านทิศเหนือของประเทศซีเลย
“ทำไม ตาขา ยายขา พ่อขา แม่ขา ลุงขา ป้าสะใภ้ขา ถึงได้มากันหมดทุกๆคนได้ล่ะคะ…????”พี่สาวโส่วผ้า
“ไม่ยากเลยลูก แค่เป็นช่วงเวลาพักผ่อน 1 ชั่วโมงน่ะค่ะ”แม่
“โอ้….. ตาขา ยายขา พ่อขา แม่ขา ลุงขา ป้าสะใภ้ขา ฉลาดที่สุดเลยค่ะ ใช้ช่วยเวลาพักผ่อนแว๊บออกมาเที่ยกับกระดุมได้”กระดุมน้อย
“ถึงจะเพียงแค่ 1 ชั่วโมงแต่พ่อเชื่อในตัวลูกสาวของพ่อว่าเพียงแค่นี้พวกเราก็สามารถทำอะไรได้เยอะแล้วลูก”พ่อ
“ใช่ๆ….”ตายาย แม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ๆ
“แน่นอนค่ะ ทุกๆคนพร้อมนะคะพวกเราจะเร่งสปีดอย่างรวดเร็วไปทางด้านทิศเหนือกันให้ถึงไม่เกิน 10 นาทีค่ะ”กระดุมน้อย
“ห๊าาาาาาาาา 10 นาที….????!!!!”ตายาย แม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ๆ
“ฟี้วววววววว………….”
“เหวออ……..ไอ้หยา……..!!!!
ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ๆ พากันเกาะของที่นั่งเก้าอี้บนเครื่องบินเปิดประทุนที่ก่อตัวจากธาตุลมกันแน่นเลยทีเดียว นี่ถ้ามันเป็นลมสมชื่ก็คงจะช่วยอะไรพวกท่านไม่ได้เลย เพราะจับลมไม่ได้อย่างไรล่ะ…..!!! ดีที่ว่าเป็นลมที่เกิดจากการใช้พลังธาตุลมของกระดุมน้อย ที่ก่อตัวเป็นรูปลักษณ์จับต้องได้เหมือนสิ่งๆนั้นจริงๆ ไม่อย่างนั้นแล้วในทุกๆครั้งที่เดินทางด้วยเจ้าก้อนลม ก็คงได้ร่วง ได้หล่นกันจากท้องฟ้ากันอยู่บ่อยๆล่ะ….!!!!!
“เอี๊ยดดดด…………..”
“วี้ววววววววว……………”
“กึก…..กึก……..”
“ถึงแล้วค่ะพื้นที่เขตทางด้านเหนือสุด…”กระดุมน้อย
“นะนะแน่นอนเลยว่าถึงแล้วน้องกระดุมน้อย….บรึ๋ยส์!!!”พี่สามว่ายเท่า
“พะพี่สะสะสี่ พูดแทบไม่ออกเลยมันหนาวมว๊ากกกก…..!!!”พี่สี่หยี่อี
“โอ้……ขอโทษทีค่ะ ตาขา ยายขา แม่ขา พ่อขา ลุงขา ป้าสะใภ้ขา พี่ชาย กระดุมลืมให้ทุกๆคนเปลี่ยนชุดกันหนาวก่อนมาที่พื้นที่เขตด้านเหนือกัน”กระดุมน้อย
“.....................”ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ พวกพี่ชาย
*****************
กระดุมน้อยได้เริ่มวางแผนให้การช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันแล้ว โดยครั้งนี้ไม่ใช่คนจาก 10 เขต อำเภอกังเป่า แต่จะเป็นคนที่อาศัยอยู่ในประเทศซีด้วยกันนั่นเอง โดยเลือกพื้นที่เขตทางด้านทิศเหนือก่อนเลย……….
481K
