ณ ห้องทำงานของผู้นำองค์กร SCP
"คุณผู้กล้าครับ.....คุณหนะทำไมถึง คิดที่จะช่วยมนุษย์ละครับ"
ผู้นำองค์กร SCP ถามขึ้นในพลางมองทางผู้กล้าที่ยืนพิงกำแพงอยู่เงียบ เงียบ
"ข้าช่วยเพราะมันเป็นหน้าที่ ของผู้แบกรับชื่อของผู้กล้ายังไงละ"
ผู้กล้าตอบมาด้วยเสียงเรียบนิ่งเหมือนกับไม่มีความรู้สึกอะไรด้วยเลย
"งั้นถ้าไม่มีหน้าที่นี้อยู่ละครับ เอาตรง ตรง นะครับตอนนี้พวกเราค้นเกาะของคุณไปแล้วเป็นส่วนใหญ่ ด้วยโดรนครับ พวกเราค้นพบ ซากปรักหักพัง ถึง 7 จุดด้วยกัน แต่ละจุดล้วนเคยเป็นเมืองที่ดูยิ่งใหญ่มาก่อนแน่นอน พวกเราอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเมืองพวกนั้นครับ"
ผู้นำองค์กร SCP พูดด้วยน้ำเสียงที่ต่างไปจากทุกทีเขาพูด้วยน้ำเสียงที่ต้องการความจริงอย่างมาก
"...."
ผู้กล้าไม่ตอบ
"ไม่อยากเล่างั้นหรอครับ งั้นผมขอถามคำถามง่ายๆสักหนึ่งคำถามนะครับ คุณเป็นคนทำลาย เมือง ทั้ง 7 นั้นใช่หรือไม่ ครับ"
ผู้นำองค์กร SCP ถามด้วยท่าทีที่เริ่มหวาดระแวงขึ้นทุกที
"...."
ผู้กล้ายังคงไม่ตอบกลับ
"ช่วยตอบคำถามด้วยครับ คุณเป็นคนทำลาย เมือง ทั้ง 7 นั้นใช่หรือไม่ ครับ.."
ผู้นำองค์กร SCP พูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และคำตอบของผู้กล้าก็ทำผู้นำองค์กร SCP ถึงกับเปลี่ยนสีหน้าไปทันที
.
.
.
.
.
.
.
.
.
///_--------ตอ-ด้วย-เจ้าหน้าที่พิเศษ เคน ตอบด้วย
อยู่ อยู่ก็มีเสียงดังขึ้นจากเครื่องมือสื่อสารของเคนที่อยู่ในสภาพ พังจนไม่น่าเชื่อว่าจะใช้งานได้ ทำให้เปอร์เซียที่กำลังดูแลเคนอยู่ ตกใจ แต่เธอไม่ได้แปลกใจอะไรมากเพราะเคนเคยบอกเธอแล้ว ว่าเขามาจากองค์กรใหญ่ จึงไม่น่าแปลกถ้าทางองค์กรที่เคนสังกัดอยู่จะติตต่อมาเพราะ เจ้าหน้าที่พิเศษหายไปถึงสามวันโดยไม่ติดต่อรายงานสถานะการเลยในตอนที่สถานะการแย่แบบนี้ เปอร์เซียคิดได้จึงยื่นมือไปหยิบเครื่องมือสื่อสารอันนั้นขึ้นมาแล้วตอบกลับไป
"สวัสดีค่ะ ฉัน...."
'จะพูดยังไงดีละเนี่ย' (_ _"
เปอร์เซียไม่รู้ว่าควรตอบกลับไปยังไงดีเพราะเธอลืมคิดไปว่าเคนอาจไม่ได้รายงานเรื่องเธอกับทางต้นสังกัดก็ได้ แต่ในระหว่างที่เธอลังเลอยู่นั้น
///_--------เธอคื- แมวสา- ที่เคนพูดถึง-ินะ รายงานสถา-ะกา-มา
เสียงจากเครื่องมือสื่อสารทำให้ความคิดทั้งหลายที่ผุดขึ้นมาในหัวหมดไปหลังจากเธอตั่งสติได้เธอก็เริ่มเล่าเหตุการทั้งหมด ตั้งแต่พวกเธอออกไปจนถึงหลังจากที่ล้มอสุราได้ แล้วเรื่องที่ตอนนี้เคนยังไม่ตื่น และเรื่องที่อาวุธส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดของเคนถูกทำลายไปแล้ว
"เมื่อไหร่.....กองทัพหลักจะมาถึงสักทีค่ะ"
เปอร์เซียพูดขึ้นด้วยเสียงที่ฟังดูสิ้นหวังลงกว่าทุกครั้งมาก เพราะถ้าถึงวันที่มิติวิวัฒนาการจนพวกมอนสามารถออกมาจากมิติได้เมื่อไหร่...เมื่อนั้นเวลาจแห่งความโหดร้ายจะมาถึงอย่างแท้จริง เมืองที่พวกเปอร์เซียอยู่พ่อแม่เธออยู่ เพื่อน เปอร์เซียอยู่จะไม่เหลืออะไรไว้ให้อีกและเธอกับเคนคงไม่มีทางที่จะหยุดมันได้อย่างแน่นอน พวกเธอแค่สู้กลับมนุษย์ถ้ำแบบเรียกได้ว่า หนึ่งต่อหนึ่งยังยาก แล้วจะไปหวังอะไรกับการล้มทั้งกองทัพ ที่เธอถามออกไปเธอถามออกไปด้วยความหวังสุดท้ายที่เหลือยู่
///_--------กองทั-หลั- จะไปถึ-ในอี- หนึ่ง อาทิตย์
ประโยคนี้ทำให้เปอร์เซียสิ้นหวังทันที แต่ประโยคต่อมากลับทำให้เธอมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งนึง
///_--------เราจะข-ความช่ว-เหลือจาก ผู้กล้าแท- เขาน่าจะไปถึงในเวลาไม่นา-
ประโยคนี้ทำให้เปอร์เซีย มีความหวังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ใช่แล้วเธอเคยได้ยินชื่อของ ผู้กล้ามาก่อนแล้วจากเคน เคนบอกว่าแค่ผู้กล้าเพียงคนเดียวก็จัดการกับกองทัพมอน ได้แล้วโดยที่ไม่มีแผลสักแผลเดียว ถึงเธอจะไม่เคยเชื่อ แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกให้เธอถ้าเธอไม่เชื่อ ในตัวผู้กล้า ตอนนี้จิตใจเธออาจแหลกสลายไปเลยก็เป็นได้
.
.
.
.
.
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
"มีอะไร"
"ว่าไงนะ!!"
ปึง!!!!
ผู้นำองค์กร SCP วางโทรศัพเสียงดัง
"เจน เข้ามานี้เดี๋ยวนี้!!!"
ผู้นำองค์กร SCP รีบเรียกเลขาสาวของเขาอย่างด่วนที่สุดจนทำให้เจนต้องรีบร้อนวิ่งเข้ามาหาเขา
"มะ...มีอะไรหรอค่ะ"
เจนพูดขึ้นด้วยความร้อนรน
"เหตุฉุกเฉินไปแจ้งผู้กล้าให้เร็วที่สุดว่า มีหนึ่งเมืองที่กำลังจะ ถูกลบออกจากแผนที่ในวันนี้ถ้าเขาไม่รีบไป!!"
ผู้นำองค์กร SCP พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมากแตกต่างจากตอนปกติจนเธอไม่กล้าที่จะถามอะไร
"ค่ะ ได้เลยค่ะ"
หลังจากพูดจบเจนก็วิ่งออกจากห้องไปทันที
___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
โบนัส
A :ให้โทรศัพไว้แล้วทำไมไม่โทรหาวะ
B: ไม่รู้สงสัยลืมเบอร์
ผู้นำองค์กร SCP : พึ่งทะเลาะกันมาจะไปโทรหาตรงๆได้ไง
(โบนัสของตอนนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องเลยนะครับ)