รถสปอร์ตหรูสีแดงคันงามขับเข้ามาจอดหน้าตึกคณะวิทยาศาสตร์เสียงเครื่องยนต์ของมันดังก้องในอากาศขณะที่เบลล์และมีนากำลังเดินออกมาจากตึกด้วยท่าทางร่าเริง
"เบลล์ วันนี้ไปเร่าร้อนเอารถสปอร์ตมารับพวกเราครั้งแรกฉันละตื่นเต้นจัง หล่อไม่พอยังรวยอีกต่างหาก" มีนาพูดขณะเดินเคียงข้างเบลล์ ดวงตาของเธอไม่สามารถหลบตาจากรถหรูได้
"รวยแล้วไงอ่ะ เราก็มีรถไม่เห็นต้องไปนั่งเลยอีกอย่างคนที่ชอบเขามีแต่น้ำตาจะเช็ดหัวเข่าละซิไม่ว่า" เบลล์ตอบยิ้มๆ มองไปยังผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนสูงใหญ่ ใส่แว่นตาสีดำและพิงรถสปอร์ตคันหรูของเขา มือข้างหนึ่งไขว้ขา กอดอก ราวกับรอคอยอะไรบางอย่าง
"ขึ้นรถเถอะ ฉันนัดเพื่อนอีกคนไว้ที่ร้านแล้ว" ไปร์ทพูดขึ้น เมื่อเห็นทั้งสองเดินมาถึง
"แต่ฉันเอารถมา เดี๋ยวฉันกับมีนาขับกันไปเอง นายไม่ต้องรอหรอก" เบลล์ตอบกลับ
"อย่าเื่มากได้ไหม เดี๋ยวนี่ทำไมถึงนั่งรถฉันไม่ได้ กลัวเสนียดก้นหรือไง อย่าชักช้าฉันรีบเสียเวลา" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนที่จะดึงแขนของเบลล์ไปที่ประตูรถ
"โอ้ย! เบาเบาหน่อยซิเจ็บนะ อย่างนี้เขาเรียกว่าชวนเหรอ เขาเรียกว่าข่มขู่แล้วนะ" เบลล์ร้องออกมาพร้อมจับแขนตัวเองที่ถูกดึงแรงๆ
"ก็เธอชักช้านะ อ้อยอิ่งอยู่ได้ นางเอกมิวสิคหรือไง" เขาตอบกลับทันที ก่อนจะเริ่มขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว
"พวกเธอนี่ทะเลาะกันตลอดเลยนะ เอ่อ" มีนาพูดขึ้นขณะนั่งเบาะหลัง มองทั้งสองที่บรรยากาศตึงเครียดอยู่แล้ว
ร้านอาหารญี่ปุ่น..
ร้านอาหารญี่ปุ่นที่มีบรรยากาศอบอุ่นและเรียบง่าย ตกแต่งด้วยไม้และกระจกใสที่มองเห็นวิวด้านนอกได้อย่างชัดเจน ภายในร้านกลิ่นหอมของอาหารทะเลสดลอยมาเบาๆ ขณะที่โต๊ะที่นั่งถูกจัดเรียงให้เป็สัดส่วนสวยงาม แสงไฟอ่อนๆ ทำให้ที่นี่ดูผ่อนคลายและเหมาะสำหรับการพูดคุย
"เฮ้ไปร์ท! ทางนี้" เสียงของบอลดังขึ้น ขณะที่เขาโบกมือเรียกจากโต๊ะริมฝั่งหน้าต่าง ซึ่งมีทิวทัศน์ของเมืองยามค่ำคืนเป็ฉากหลัง
ไปร์ทมองไปยังทิศทางที่บอลโบกมือเรียก แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะ พร้อมกับแนะนำเพื่อนของเขา
"มีนา เบลล์ นี้ เพื่อนของฉัน ส่วนเบลล์เรารู้จักกันั้แ่เด็ก ส่วนนี้บอลเพื่อนฉัน ที่เป็นักกีฬาในทีมของฉัน ..." เขาพูดแนะนำให้ทั้งสองฝั่งรู้จัก
"สวัสดีครับ" บอลทักทายยิ้มให้
"สวัสดีค่ะ" สองสาวตอบรับและยิ้มทำความรู้จัก
"พวกเธอจะดื่มโซจูไหม" ไปร์ทถามพร้อมยกแก้วขึ้น
"น้องโซจู 6 ขวด" เขาสั่งอย่างมั่นใจ
"มันเยอะนะไปร์ท 6 ขวดเมากันพอดี" เบลล์พูดขึ้น
"เยอะที่ไหน หรือจะดื่มออนเดอะล็อกดีละ" ไปร์ทยิ้มเ้าเล่ห์
เบลล์ทำท่าใที่เขาพูดถึงเื่เมื่อคืน "รู้ได้ไงว่าเราดื่มหรือเมื่อคืน" เธอก้มลงคีบข้าวใส่ปากอย่างรวดเร็วทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้
"กินช้าๆ ก็ได้ เดี๋ยวก็สำลักหรอก" มีนาหันไปพูดเบาๆ ขณะที่เห็นเบลล์ตักอาหารใส่ปากด้วยความรีบร้อน
ไปร์ทกระตุกยิ้มมุมปาก ขณะมองเบลล์ที่กินข้าวอย่างรวดเร็ว "นี่เบลล์ เธอจะรีบไปขึ้นเครื่องหรือไง? กินช้าๆ ก็ได้ ทำเหมือนกลัวใครจะแย่งเอาอย่างนั้นละ มาฉันจะ รินโซจูให้" เขาหยิบแก้วของเบลล์มา รินโซจูให้ทันที ท่าทางของเขายังคงร่าเริงและขี้เล่นเหมือนเดิม
หลังจากที่ทุกคนทานอาหารเสร็จแล้ว เบลล์ที่ดื่มโซจูเข้าไปไม่น้อยก็เริ่มรู้สึกเมามากขึ้น เดินออกจากร้านโดยที่บางทีก็เซเล็กน้อย ทำให้มีนาต้องรีบเดินเข้ามาประคองเธอไว้
"เออ... มีนาครับ แล้วบ้านอยู่แถวไหนครับ" บอลหันไปถามขณะที่เดินตามพวกเธอไป
"อยู่แถวดอนเมืองค่ะ" มีนาตอบ
"งั้นดีเลย เอางี้ไหม ให้ผมไปส่งบ้าน ผมก็ไปทางนั้นเหมือนกัน" บอลเสนอ ขณะที่มีนาและเบลล์กำลังจะขึ้นรถไปร์ท
"จะดีหรือคะ เกรงใจ อีกอย่างเบลล์ก็ดูเหมือนจะเมาแล้วด้วย" มีนาแย้งขี้น
"ไม่เป็ไร เดี๋ยวฉันไปส่งเบลล์เอง เพราะบ้านฉันไปทางเดียวกันกับเบลล์ ส่วนมีนาไปกับเพื่อนเราก็ได้ ไม่ต้องห่วงหรอก อีกอย่างฉันจะได้ไม่ต้องเวียนไปไกลอีก" ไปร์ทพูดด้วยความมั่นใจ
"เออ แต่ฉันมีธุระ เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเองก็ได้ ไม่เป็ไรหรอก งั้นพวกเธอไปเถอะ" เบลล์รีบปฏิเสธเพราะไม่อยากไปกับเขา
"เธอจะไปทำธุระที่ไหน เธอเมาแล้วนะ เบลล์ อย่าหาข้ออ้างหน่อยเลย ไปเร็ว" ไปร์ทพูดจบ เขาก็คว้ามือของเบลล์ขึ้นรถทันที
"ปล่อย ฉันบอกว่ากลับเองได้" เบลล์พยายามดึงมือที่ถูกจับไว้ออก แต่ก็ยังไม่อาจต้านทานแรงของไปร์ทได้
"อย่าดื้อได้ไหม! ฉันไม่ปล่อยให้เธอกลับคนเดียวหรอกนะ ไปเร็ว" เขาพูดเสียงเข้ม ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วดันเบลล์เข้าไปในรถ ทันทีที่เบลล์นั่งลง เขาก็เดินไปขึ้นฝั่งคนขับ
มีนาเดินไปที่กระจกหน้ารถ ฝั่งคนขับแล้วเคาะเบาๆ ไปร์ทจึงเปิดกระจก
"มีอะไรหรือมีนา"
"นี่โทรศัพท์ของเบลล์นะ ตะกี้ลืมบอกว่าเบลล์ทิ้งไว้ในร้าน เมาแล้วเป็แบบนี้ทุกที ทิ้งหมดทุกอย่าง" มีนาพูดพร้อมยื่นโทรศัพท์ให้ไปร์ท
ไปร์ทรับโทรศัพท์จากมีนาแล้วหันไปมองเบลล์ที่นั่งสะลึมสะลืออยู่ในที่นั่งข้างๆ
"งั้นฉันไปแล้วนะ" เขาพูดสั้นๆ ก่อนจะปิดกระจกรถและหันไปมองเบลล์ กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย
"ลืมทุกอย่างจริงหรือเบลล์" ไปร์ทหันไปถามเบลล์ ขณะที่เธอลืมตาขึ้นมองเขา ก่อนที่จะหลบตาเขาทันทีและหันไปอีกทางอย่างรวดเร็วเมื่อเริ่มรู้สึกตัว
"ฉันจะไปส่งเธอให้ถึงห้องเลยนะเบลล์" เสียงของเขากระซิบข้างหูเบลล์ น้ำเสียงนั้นแฝงความเซ็กซี่ที่ทำให้เบลล์สะดุ้ง หันกลับไปมองเขาทันที
"ตายจริง ลืมไปเลย ทำไงดี" เบลล์คิดในใจ ขณะที่หันหน้าหนีไปอีกครั้ง เธอเริ่มคิดหาทางออก "แม่ก็ไม่อยู่ ไปต่างจังหวัดด้วยไม่ได้ ต้องไม่ให้ไปส่งในบ้านฉันให้เขาส่งแค่ที่หน้าปากซอยดีกว่า"
"เอ่อ ไปร์ท นาย ส่งฉันที่หน้าปากซอยละกัน เดี๋ยวฉันเดินไปเองได้ ฉันโทรคุยกับแม่แล้ว แม่มารออยู่หน้ารั้วบ้านแล้วนะ" เบลล์พูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามฟังดูมั่นใจ
"ทำไมอะ ปกติฉันก็ไปบ้านเธอบ่อยอยู่แล้ว อีกอย่างั้แ่เข้ามหาวิทยาลัย ฉันไม่ได้เจอแม่เธอนานแล้วนะ ฉันอยากไปไหว้ท่านสักหน่อย" ไปร์ทตอบ ขณะที่เขาขับรถเข้าซอยบ้านเบลล์อย่างช้าๆ
"เฮ้ยยย! ตะ...บ้านนี้ ดื้อรั้นจริงๆ ทำไงดีวะ" เบลล์คิดในใจ ขณะที่เธอนั่งนิ่ง เงียบไป รู้สึกกังวลที่ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์นี้ได้
ไปร์ทจอดรถหน้าปากทางเข้าบ้านเบลล์ทันที ก่อนจะเดินลงจากรถไปเคาะกระจกรถฝั่งที่เธอนั่ง
ก๊อก ก๊อกๆๆๆ
เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ไปร์ทจะพูดเสียงหนักแน่น "นี่! ลงมาได้แล้ว ถึงหน้าประตูบ้านแล้ว แม่เธอละ?"
เบลล์ลุกลนมองไปที่เขา ยกยิ้มเล็กน้อยอย่างเป็กังวล ขณะที่เขามองเธอด้วยสายตาเ้าเล่ห์ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้และเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดนิรภัยของเธอ แล้วดึงข้อมือเธอออกจากรถทันที
"ทำไมไม่อยากลงจากรถฉันรึ?" เขากระซิบข้างหูเบลล์ "ในรถฉันนะ ฉันอาจทำอะไรให้เธอเร่าร้อนได้นะ"
เบลล์สะดุ้งถอยออกไปและรีบพูดขึ้น "ถอยออกไปเลยไม่ต้องมาชิดขนาดนั้นก็ได้ ฉันก็จะลงแล้วนี่ไง!" เธอผลักเขาออกไปอย่างรวดเร็วแล้วลุกออกจากรถทันที
"หมับ!" ไปร์ทคว้ามือเธอไว้ทันควัน และดันตัวเธอติดกับประตูรถ "ไหนล่ะแม่เธอ? ไม่อยู่บ้านรึไง? เธอนี่หัดเป็คนเ้าเล่ห์ั้แ่เมื่อไรหึ?"
เบลล์ลนลานพูดตะกุกตะกัก "ฉะ ฉัน..."
"โกหกฉันซินะว่าแม่เธออยู่บ้าน ถ้าท่านอยู่ป่านนี้คงเดินออกมารับเธอแล้วละ ยิ่งรู้ว่าฉันมาท่านก็ยิ่งดีใจ เธอก็รู้" เขายิ้มเ้าเล่ห์ ก่อนจะดึงเธอเข้าไปในบ้านทันที จนเธอตั้งตัวไม่ทัน
"ปล่อยมือฉันก่อนซิ ฉันจะเปิดประตูเข้าบ้าน!" เบลล์ร้องเสียงดัง แต่เขาก็ไม่ปล่อยมือเธอ พอเขาปล่อยมือ เธอรีบเปิดประตูบ้านเข้าไปในบ้าน
เขานั่งลงบนโซฟาในท่าชิลๆ ขณะที่เบลล์เดินไปเปิดตู้เย็น ก่อนจะหันไปมองเขาเล็กน้อย
"ฉันไม่น่าพนันจับฉลากกินโซจูเลย ตะ... บ้านี่ก็อยู่ในบ้านด้วย" เธอพูดเบาๆ ขณะรินน้ำไปให้เขา
แต่ทันใดนั้น ไปร์ทก็หมับ! คว้าเอวเธอและดึงเธอให้หันมา เธอแทบไม่ทันตั้งตัว ขณะที่ร่างของเธอติดกับลำตัวของเขาและถูกดันให้ติดกับตู้เย็น
"นายจะทำอะไรนะ ปล่อยนะ!" เบลล์สะดุ้งใ ขณะถือแก้วน้ำที่มีน้ำอยู่หกเกือบหมด
"เธอมาเอาน้ำให้ฉันแค่นี้ทำไมช้าจัง ฉันทนรอหิวไม่ไหวแล้วไง หึ" น้ำเสียงกระซิบแหบพร่าส่งสายตาโลมเลีย มองไปยังร่างระหงของเธอทันทีทำให้รับรู้ได้ถึงสองอกตูมที่ซ้อนอยู่ภายใต้ชุดนักศึกษาที่รัดเปี๊ยะติดกระดุมเหมือนจะปริออกมาเสียให้ได้ขณะเบียดชนไปยังกล้ามเนื้ออกของเขาอย่างจัง
“เดียวนี่แต่งชุดนักศึกษาแบบนี้แล้วเหรอ? อยากยั่วฉันรึ เบลล์?” เสียงของเขากระซิบข้างหูของเธอ คำพูดที่แฝงด้วยความเย้ายวนทำให้เธอสะดุ้งไปทั้งตัว เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่เต็มไปด้วยความ้าที่ไม่อาจปฏิเสธได้
“ยั่วอะไรของนาย ปล่อยนะ! นายไม่ควรทำแบบนี้เราเป็เพื่อนกันนะ!” เบลล์พยายามดันตัวเขาออกไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่มือของไปร์ท กลับยิ่งดึงเอวของเธอแน่นขึ้น เขาไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ
“แน่ใจนะ ที่เธอบอกแค่เพื่อน? ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรกับฉัน เธอชอบฉันั้แ่ตอนเรียนมัธยมแล้วนะ จำไม่ได้รึจูบแรกไง เธอสัญญาอะไรกับฉันเอาไว้...ลืมมันไปแล้วรึ? ฉันจะมาทวงคำสัญญานั้นคืนไงละ” เขาพูดพร้อมกับยิ้มอย่างผู้ชนะ ใบหน้าของเขาใกล้จนเกือบจะัักับแก้มของเธอ
เบลล์สะดุ้งอย่างรุนแรง ร่างกายของเธอสั่นไปทั้งตัว ความทรงจำที่เคยเ็ปกลับมาพร้อมกับคำพูดของเขา เธอไม่เคยคิดว่าจะมีวันหนึ่งที่เขาจะจำได้
“สัญญาอะไร ฉันไม่รู้! ไม่เคยสัญญาและจำไม่ได้ด้วย! ปล่อยนะ!” เธอหายใจหอบ รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังบีบตัวเข้ามา
“จำไม่ได้งั้นหรือ? ว้า! เสียใจจัง... งั้นฉันจะทบทวนความจำให้เธอ จะได้จำฉันได้ไม่ลืม เบลล์” ไปร์ทหัวเราะเบาๆ ก่อนที่เขาจะหยิบแก้วน้ำในมือของเบลล์ไปวางบนโต๊ะข้างๆ โดยไม่ให้เธอมีโอกาสขัดขืน จากนั้นเขาก็ยกขวดน้ำของเธอขึ้นดื่มอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะเทน้ำเย็นลงบนเสื้อของเบลล์โดยไม่ทันตั้งตัวที่มีเสื้อปกคลุมอยู่ เบลล์ สะดุดเพราะน้ำเย็นจัด ทำให้มองเห็นบราสีขาวลูกไม่บางๆ สุด sexy หอบหุ้มเนินอกไว้แค่ครึ่งเต้าที่เบียดเสียดกันดันขึ้นมา
"อ่าาา sexy จัง ฉันอยากดื่มน้ำบนตัวเธอจังเบลล์ เรามาทำรักกันเถอะ ทบทวนความทรงจำของเราไง" สายตาของเขาจับจ้องไปยังเรือนร่างของหญิงสาวอย่างโลมเลีย ราวกับว่าเธอเป็เพียงสิ่งของที่เขา้า จิตใจเขาเต็มไปด้วยความกระหายที่ไม่อาจควบคุมได้ ทุกท่าทางของเธอดึงดูดความสนใจของเขาไปหมด
เขาโน้มศีรษะลงไปช้าๆ และจูบซอกคอของเธออย่างอ้อยอิ่ง ปากของเขาััผิวเนียนนุ่มอย่างเบามือ แต่ในความเบานั้นกลับเต็มไปด้วยความอยากลึกๆ ที่ไม่อาจปกปิด เขาเริ่มแทะเล็มไปยังติ่งหูของเธอโดยไม่เร่งรีบ แต่ละจูบที่เขาให้เป็การย้ำเตือนถึงการครอบงำที่เขา้ามีต่อเธอ เธอสะท้านไปทั้งตัวเมื่อรู้สึกถึงัันั้น เสียงลมหายใจของเธอเริ่มหอบขึ้น ท่ามกลางความรู้สึกสับสนที่ก่อตัวขึ้นในใจ
"อย่าไบร์ท ฉะฉัน ไม่ใช้แบบนี้นะ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันขอร้อง" เธอพยายามขัดขืนอ้อนวอนเขาแต่เขาไม่สนใจในคำขอของเธอแม้แต่น้อยและไม่ยอมปล่อยให้เธอได้ขัดขืน เขาดูดที่ซอกคอของเธอจนแดงเป็จ้ำ ใช้ลิ้นตวัดเลียไปบริเวณติ๋งหูของเธออีกครั้งก่อนที่จะประกบริมฝีปากอันร้อนผ่าวลงไปปิดปากของเธอไว้เพื่อไม่ให้เธอพูดออกมาได้อีกทันทีลมหายใจอุ่นๆของเขาััปลายลิ้นร้อนสอดแซรกเข้าไปในโพรงช่องปากของเธออย่างรวดเร็วเสียงดูดลิ้นอย่างหนักหน่วงจนเธอเผลอขยับลิ้นตัวเองเกี่ยวแรกกับลิ้นของเขาอย่างไม่ตั้งใจบวกกับอาการเมาที่เร่าร้อนมันจึงส่งผลไปยังอารมณ์ทางเพศของเขาและเธอที่กำลังปะทุออกมา
"อ่าาา" เธอครางเสียงสั่นออกมาเบาๆเมื่อเขาถอดริมฝีปากออกจากปากเธอพร้อมน้ำลาย
"ฉันจะประทับตราไว้บนตัวเธอว่าเป็ของฉัน รู้ไหมเบลล์" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูของเธอเอื่อยออกมาอยากกระหายและกลัดมันในอารมณ์ยิ่งนัก
เขาโน้มตัวเข้าไปหาประกบจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งใช่ลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงช่องปากของเธอไล่ไปตามขอบรอบลิ้นของเธอเคล้าคลึงวนไปมาัักับลิ้นของเธอบดขยี้อย่างรุนแรงและเร่าร้อนเธอก็รับอย่างไม่ขัดขืนเขาเช่นกันเขาคบริมฝีปากเธอล่างของเธอเบาๆ เธอเผยออ้าปากออกเล็กน้อยเพื่อรับรสจูบของเขาปลุกอารมณ์กระสันเซ็กส์ในตัวเธอได้เป็อย่างดี
มือยาวของเขาคอยๆปลดกระดุมเสื้อเธอออกที่ละเม็ดแล้วดันบราลูกไม้บางๆ ขึ้นไว้บนเหนือเนินอกสองข้างที่มีเต้าตูมตั้งเด่นชูชี้ยั่วยวนฝ่ามือของเขายิ่งนักเขาใช่มืออันใหญ่ยาวบีบเคล้นบดขยี้คลึงเคล้าคลึงดึงตรงบริเวณหัวนมสีชมพูขนาดใหญ่ของเธอจนเธอร้องครางออกมาด้วยความเสียวอย่างกระสันใคร่รัก ความรู้สึกไหวสะท้านไปทั้งตัว เขาใช้ลิ้นััเลียวนเป็วงกลมและดูดเม้นบริเวณหัวนมที่ชูชันของเธอเบาๆจนเธอเปล่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
"อ่าา.หืมม์ อย่า ไปร์ท สะ เสียว" น้ำเสียงครางเหมือนจะห้ามคนตรงหน้าแต่กลับเย้ายวนจนเกินบรรยาย ด้วยความรู้สึกเสียวบวกกับอารมณ์ที่มึนเมาของฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่แล้วมันยิ่งทำให้เธอมีความ้ามากขึ้น ทำให้สร้างความรู้สึกเสียวที่ไปกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของเธอได้เป็อย่างดี
อ่าาา อื้อออ อย่าา "
"เธอเสียวมากสินะเบลล์ ฉันจะเลียตรงนั้นของเธอให้เสียวยิ่งขึ้นไปอีกเบลล์" เขากระซิบแผวเบาที่หูเธอ และกัดติงหูเธอเล็กน้อยแสดงสีหน้าเย้ายวนอย่างเซ็กซี่
มือหนาเลื่อนมืออันใหญ่ยาวเรียว ลงมาที่กระโปรงสั้นของเธอถกขึ้นไป้าเผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋วบางที่มองเห็นส่วนล่างที่ปกคลุมด้วยพงหญ้าที่ห่อหุ้มโหนกนูนสูงอันอวบอั๋นเอาไว้เด่นชัดขณะที่ตอนนี้เริ่มจะชุ่มไปด้วยน้ำหวานแซะไหลออกมา
"อ๊าเธอซ่อนมันทุกอย่างจริงๆเลยนะเบลล์มใหญ่นูนดีจัง ฉันอยากเลียไอศกรีมเธอแล้วสิ กางเกงในของเธอก็แซะหมดแล้วรู้ไหม" เสียงกระเส่าแหบพร่าของเขาหื่นกระหายสุดๆเมื่อเขาใช้มือล่วงลงไปัักับน้องสาวของเธอถูไถเบาๆจนเต็มฝ่ามือก่อนที่จะใช้ นิ้วชี้กดคลึงลงไปยังติ่งนูนถูกวนขยี้ไปมาอย่างระรัว จนเธอสะดุ้งสั่นสะท้านทันที
"เสียวไหม ถ้าถูกเลียเธอจะเสียวกว่านี่อีกนะ เบลล์"
"อ่าา~อื้ออ~ มะ~ ซี้ดดด~ อ๊าาาา อื้อออ ~ไปร์ทไม่นะตรงนั้น~ อ่าา ไปร์ท ~อย่า~มันเสียวว~" เธอร้อนระอุบริเวณจุดสวาทความรู้สึกมันหนักถ่วงๆมากขึ้นจนเผลออ้าขาออกให้เขาััอย่างไม่ตั้งใจ
"บอกฉันว่าอย่า แต่อาขาให้ฉันัันะรึ " เขาอุ้มยกเธอไปนั่งบนโต๊ะทานข้าวทันทีขณะจับขาเธออ้าออกแล้วใช้นิ้วชี้เกี่ยวขอบกางเกงในลูกไม้ไว้ด้านข้าง ทำให้มองเห็นกลีบบัวสีแดงสดบานนูนออกมาจากพงหญ้าที่ขึ้นดกดำพร้อมน้ำหวานที่ไหลเปียกชื้น
"สวยมาก ฉันอยากจะเลียหนักๆจังเบลล์"เขาขยับตัวก้มลงไปใช้ลิ้นยาวลากกดเข้าไปในกลีบบัวของเธอก่อนที่จะตวัดกดสอดลิ้นเลียเข้าไปแล้วกระดกลิ้นขึ้นวนไปมาระหว่างกลีบบัวของเธอทันทีอย่างระรัว
" อื้ออ มะ ซี้ดดด อ๊าาาา เลียลึก กะเกินไปแล้ว อ๊าา" คนถูกเลียสะดุ้งร้องออกมาด้วยความเสียว เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและสั่นจนแทบจับใจความไม่ได้ ขณะที่เขาก็วนไปมาที่เม็ดบัวของเธฮอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะครอบทั้งปากดูดเสียงดังจ๊วบๆ อย่างช่ำชอง
"อ่าา อ่าาไปร์ท ฉันจะไม่ไหวแล้ว อื้ออ เสียวว และ คันสุดๆ อ่าา " เธอหายใจระรัว ระรัว ตอบสนองความใคร่เขาเช่นกันโดยการ กระดกยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย ขณะที่เขาก็คุกเข่าอยู่ระหว่างขาของเธอ เข่าติดอยู่กับพื้น มือเขาจับน่องขาเรียวของเธอไว้ให้สูงขึ้น เธอจับศีรษะเขาไว้ข้างหนึ่งมืออีกข้างก็จับอกของตัวเองคลึงเคล้าบิดสะโพกไปมาอย่างกระเส่าในอารมณ์
5K
