"แต่ก็นับเป็นโอกาสของข้า เช่นนั้น ข้าจักมอบโอกาสแก่เจ้าเข้าไปที่ในถ้ำชั้นใน เจ้าจะเห็นคัมภีร์ศัสตระวิญญา หากเจ้าสามารถเรียนรู้ได้ เจ้าจะมีอาวุธประจำตัวที่เหนือสวรรค์ เหนือดินแดนทีเดียว แต่นั่นก็แล้วแต่ตัวเจ้า" หญิงชราชี้เข้าไปในถ้ำที่มีแท่นคัมภีร์วางอยู่ด้านบน
ลี้เฟยเดินเข้าไปหยิบคัมภีร์ศัสตระวิญญาขึ้นมาแล้วเริ่มอ่านดู ...
คัมภีร์ศัสตระวิญญา เป็นวิชาที่ว่าด้วยการใช้พลังวิญญาณในการสร้างศัสตราวุธขึ้นมา หากแต่ผู้ฝึกฝน จำเป็นต้องเข้าถึงพลังจิตระดับสูงที่เรียกกันว่า ฌาณ หากเข้าถึงระดับนี้ จะสามารถฝึกฝนให้รวมพลังปราณจิตวิญญาณ พลังธาตุหลักได้แก่ ดิน น้ำ ลม ไฟ สร้างเป็นอาวุธที่ใช้รุกหรือรับ การสร้างเกราะป้องกันได้มากมาย แม้จะสร้างอาวุธได้มากมาย ความยากของวิชานี้คือการสร้างเกราะติดตัว ซึ่งจะเป็นอาวุธประจำตัว เมื่อยามใช้จะปรากฏขึ้นมา หากไม่ใช้ก็จะหายไปด้วยจิตวิญญาณที่สื่อสารระหว่างผู้ใช้และตัวศัสตราวุธ
อาวุธนี้ ไม่ได้สร้างจากการตีเกราะเคาะกระบี่โดยทั่วไป หากต้องใช้พลังฌาณในการควบคุมการสร้างเอง โดยเฉพาะหากมีของวิเศษที่สามารถหล่อหลอมได้กับจิตวิญญาณ จะมีพลังมหาศาล
ลี้เฟยมีประสบกาณ์การเข้าฌาณตั้งแต่อายุยังน้อย สมัยที่ปู่และพ่อตระกูลลี้ฝึกฝนให้ลี้เฟยมีจิตตั้งมั่นในการปรุงโอสถ ทำให้ทุกวันต้องเข้าฌาณอยู่เสมอ จนกระทั่งจิตนิ่งเป็นเวลานานตั้งแต่อายุแปดปี จากนั้นลี้เฟยก็เติบโตขึ้นมาพร้อมกับความกล้าแข็งทางจิตวิญญาณการเข้าฌาณในเวลาอันรวดเร็ว ดังนั้น ในการฝึกฝนวิชาจากคัมภีร์ศัสตระวิญญา ย่อมไม่เป็นปัญหาอันใด
ลี้เฟยกำหนดจิตมั่นเข้าฌาณและเริ่มฝึกวิชาตามคัมภีร์ตามลำดับ เคล็ดวิชาลอยเลื่อนผ่านจากคัมภีร์เข้าสู่จุดอุณาโลม การเรียนรู้เป็นไปอย่างรวดเร็ว เริ่มจากสร้างอาวุธตามจิต ก็จะคล้ายกับการสร้างอาวุธตามคัมภีร์กระแสมังกรฟ้าที่แปรพลังเป็นหอก กระบี่ และพลังกายา และยังมีคัมภีร์ปราณกระบี่ตะวัน หากแต่วิชาเหล่านั้น เน้นการดึงพลังปราณในร่างและจุดจักระมาสร้าง หากแต่วิชานี้จะเน้นการสร้างพลังจากจิตวิญญาณเป็นหลัก จากนั้นเมื่อได้ฐานพลังจากจิตวิญญาณแล้ว ให้ดึงพลังปราณจิตวิญญาณ รวมถึงพลังธาตุหลักได้แก่ ดิน น้ำ ลม ไฟ ผสานเป็นหนึ่งเดียว
ลี้เฟยใช้เวลาหลายวันในการฝึก ในที่สุดก็สร้างเกราะพลังวิญญาขึ้นมาได้ทุกส่วนที่ต้องการในร่างกาย แต่ลี้เฟยเน้นการฝึกสร้างในส่วนที่จะนำไปใช้กับวิชาอัคนีอัคคี คือสร้างส่วนหน้าอก ข้อมือ ข้อเท้า เอว และเข่า โดยลี้เฟยสร้างในรูปแบบที่ต้องการพร้อมสลักจิตวิญญาณมังกรลงไปยังเกราะที่สร้าง สามารถเรียกขึ้นมาหรือเก็บได้ดั่งใจนึก
หากแต่สิ่งสำคัญที่ในคัมภีร์กล่าวไว้ คือ การรวมธาตุที่มีความยืดหยุ่น ลี้เฟยนึกขึ้นมาได้ดังนั้นจึงมุ่งไปที่ทะเลสาบอีกครั้ง เพื่อหาหินหนืดดำ เหมือนกับที่พบในมิติของหญิงชรา ลี้เฟยใช้เวลาไม่นานก็พบก่อนหินหนืดขนาดใหญ่ จึงใช้เจตจำนงการเคลื่อนย้ายดึงหินหนืดเหล่านั้นมาไว้ที่ตัวและมุ่งกลับไปยังถ้ำในท่ามกลางสายตาของหญิงชราที่มองตามด้วยความแปลกใจ
อักขระคัมภีร์ในหัวลี้เฟยวิ่งวนตามกระแสฌาณจากนั้นส่งออกไปยังหินหนืดที่ลี้เฟยจับยึดไว้ไม่ให้เคลื่อนไปมา จากนั้นจึงใช้เจตจำนงอีกครั้งดึงผ่านเข้ามาที่จุดจักระมังกรในร่างและประสานกับจิตวิญญาณที่กล้าแข็ง เสียง วี๊ด ... วี๊ด ... ดังลั่นไปทั่วพร้อมการสั่นหนีของหินหนืดเพื่อต่อต้านการดูดของลี้เฟย
ลี้เฟยจึงเพิ่มเจตจำนงและดึงเข้าไปในร่าง พร้อมกับส่งเข้าไปที่จุดจักระมังกร แต่ในเวลาเดียวกันก็ถูกจุดจักระกิเลนดูดเข้าไปเช่นกัน ใช้เวลาร่วม 3 ชั่วยาม การดูดซับหินหนืดก็สิ้นสุด จากนั้นส่งออกไปเป็นเกราะและอาวุธที่ทำสำเร็จก่อนหน้านี้
"ตอนนี้ข้าทำเกราะสำเร็จแล้ว ข้าทำได้แล้ว" เมื่อคิดเช่นนั้น ลี้เฟยตัดสินใจใช้เวลาในการออกไปนำหินหนืดจำนวนมากกลับเข้ามาสร้างเป็นอาวุธใช้เวลากระทั่งผ่านไปอีกสิบวันจึงแล้วเสร็จ ได้หินหนืดที่มีจิตวิญญาณเป็นอาวุธซึ่งแปรรูปเป็นหอกหรือกระบี่ได้ด้วยการผสมผสานกับวิชากระแสมังกรฟ้า และสร้างกระบองยาวขึ้นมาด้วยตามคัมภีร์ หากแต่กระบองยาวนี้ สามารถแยกเป็นกระบองสั้นได้เมื่อต้องการ
ในตอนนี้ ข้ามีอาวุธแล้ว ความกล้าแข็งของอาวุธต้องผสมผสานกับธาตุทั้งห้า ในยามนี้ธาตุดิน ธาตุทอง ธาตุไม้ ธาตุน้ำ ธาตุไฟล้วนประสานลงตัว พลังธาตุไม่ข่มกันด้วยวิธีในคัมภีร์ ในกาลหน้า ข้าเพียงแต่ซึมซับแหล่งพลังเข้าไปหล่อเลี้ยงให้เข้มแข็งยิ่งขึ้นเท่านั้น
คัมภีร์นี้ลี้เฟยได้เรียนรู้วิชาการใช้อาวุธตามคัมภีร์หลายวิชา โดยเฉพาะวิชากระบองซึ่งเป็นวิชาใหม่ ซึ่งลี้เฟยไม่เคยสนใจมาก่อน ทว่า วิชาพลองนี้สามารถยืดหดได้ดั่งใจนึก พลังมหาศาล ตามสภาวะจิตวิญญาณของผู้ใช้ และการยอมรับของศัสตราวุธ ในยามนี้หินหนืดถูกหลอมรวมกับจิตวิญญาณและพลังปราณของลี้เฟยและให้การยอมรับเป็นเจ้านายโดยสมบูรณ์แล้ว ลวดลายบนศัสตราวุธทั้งหมดจะเข้มและชัดเจนตามวันเวลาและพลัง ยามนี้ลวดลายมังกรปรากฏบนศัสตราวุธทั้งหมดพร้อมพลังวิญญาณ กระบองตัวมังกรก็มีการขยับเคลื่อนไหวตลอดเวลาเหมือนมีชีวิต
"ท่านยาย ... ข้าพร้อมแล้ว เรากลับออกไปสู่โลกภายนอกก่อน ท่านพร้อมหรือไม่" ลี้เฟยเดินยิ้มออกมาถามท่านยายที่เดินอยู่นอกถ้ำ
"เจ้าสำเร็จแล้วรึ ... ดูจากสีหน้าและรอยยิ้ม เจ้าทำสำเร็จแล้ว อื่ม เจ้าได้รับวาสนาที่ดีนัก เจ้าใช้เวลาไปเกือบสามสิบวันทีเดียว เอาละข้าพร้อมแล้ว" ท่านยายกล่าวพร้อมเดินออกไปที่ริมฝั่งพร้อมลี้เฟยและว่ายออกไปกลางทะเลและดำน้ำหายออกไป