[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

เฉินห่าวเห็นสีหน้าสงสัยของมังกรเขาจึงเกริ่นเล็กน้อยนำทางมันไปยังคำตอบที่เขาต้องการ

มังกรรู้ตัวแล้วว่าเจ้าของร้านทราบเรื่องที่เป่าเป้ยใช้เครื่องออกกำลังกายมันจึงส่งยิ้มให้ เพียงแต่ว่ายิ้มนั้นเป็นยิ้มแห้งๆ

“ แกไปเรียนสีหน้านี้มาจากใคร เอาล่ะในเมื่อรู้แล้วว่าฉันพูดถึงเรื่องอะไร ไหนลองบอกเหตุผลที่ฉันจะไม่ทรมานแกมาหน่อยซิ ”

“ นายท่าน ข้าจำได้ว่าวันแรกที่ท่านจับข้า ท่านสั่งให้ข้าดูแลคุณหนูให้ดีแล้วก็ทำทุกอย่างตามที่คุณหนูบอก ”

“ แกก็เลยปิดเรื่องที่ลูกสาวฉันเล่นดัมเบลงั้นเหรอ ”

มังกรยิ้มให้กว้างกว่าเดิม รอยยิ้มของมันกลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวังเพราะคุณหนูกำชับมันห้ามไม่ให้บอกเรื่องนี้กับป๊ะป๋า

“ เออคือว่า ข้าเห็นว่า. ”

“ เห็นว่าอะไร ”

“ คุณหนูมีความสุข ไม่ได้เจ็บปวดเหมือนกับข้าที่ถูกบังคับให้เล่นด้วย ข้าก็เลยไม่บอกนายท่าน ”

“ นี่แกก็เล่นกับลูกสาวฉันไปด้วยเหรอ ”

“ ใช่ คุณหนูให้ข้าเล่นเป็นเพื่อน แต่ดัมเบลกลับระเบิดแขนข้าจนเจ็บปวด ต่างจากคุณหนูที่หัวเราะมีความสุข ”

“ ไหนลองบอกเหตุผลสักข้อให้ฉันฟังหน่อย บอกฉันทีว่าแกจะรอดจากลูกเตะฉันไปได้ยังไง ”

“ นายท่าน คุณหนูห้ามไม่ให้ข้าบอกนายท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ ”

“ หนอยแหนะ แกโยนความผิดให้เด็กเรอะ ลูกฉันพึ่งสองขวบไม่น่าจะคิดได้มากเท่านี้ ”

“ แต่นายท่าน คุณหนูห้ามไม่ให้ข้าบอกท่านจริงๆนะ ท่านลองนึกดูสิที่ผ่านมาคุณหนูทำอะไรไปบ้าง เรื่องสมมติที่เกิดขึ้นล้วนแล้วอยู่เหนือสิ่งที่เด็กสองขวบทำได้ทั้งนั้น ”

“ นี่แกจะบอกว่าลูกสาวฉันมีความคิดความอ่านดีกว่าเด็กคนอื่นๆเหรอ  อืม….คิดๆดูแล้วมันก็เกินที่เด็กสองขวบจะทำได้จริงๆแหละ แต่มันอาจจะเป็นพฤติกรรมเลียนแบบการ์ตูนที่แกให้ดู”

“ นายท่าน การ์ตูนส่วนใหญ่ที่ข้าให้คุณหนูดูเป็นการ์ตูนสำหรับเด็ก พวกมันพัฒนาสมองทั้งหมด ไม่มีการวางแผนอะไรเลยนะ ”

“ อืม…. มันก็จริง ”

“ คุณหนูต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ หลังจากดูแล้วก็นำมาปรับใช้ได้เอง คุณหนูเป็นยอดคน ” มังกรได้ทีรีบชมคุณหนู มันรู้ว่าคุณพ่อมือใหม่บ้ายอ

“ เอาล่ะเอาล่ะ ครั้งนี้ฉันจะให้อภัยก็แล้วกันเพราะลูกสาวฉันห้ามไม่ให้พูด แต่ครั้งต่อไปแกต้องบอกฉันด้วยเข้าใจไหม ”

“ ข้าเข้าใจแล้ว ”

มังกรน้อยรีบวิ่งขึ้นชั้นสามก่อนจะไปนอนข้างๆคุณหนูเพราะกลัวถูกเจ้าของร้านเตะ

เฉินห่าวเห็นว่ามังกรไปอยู่กับเป่าเป้ยแล้วเขาจึงติดต่อกลุ่มของอ้ายเสินเพื่อสอบถามสถานการณ์ตอนนี้ว่าเป็นยังไง เขาอยากรู้ว่าหลังจากที่มังกรจากไป แนวรบเป็นยังไงแล้วบ้าง

“ เถ้าแก่ มอนสเตอร์ไม่รู้มันมาจากไหนเพิ่มจำนวนขึ้นอีกแล้ว แต่ดีกว่าคืนก่อนมากเลยล่ะ ฮันเตอร์มีโอกาสพักเยอะขึ้น ”

“ เลเวลร้อยเคลื่อนไหวไหม ”

“ เถ้าแก่ ดูเหมือนว่ามันจะไม่เคลื่อนไหวนะ แนวรบข้างหลังยังไม่ขยับเลย ดูท่าคืนนี้อาณาเขตการทำลายคงไปไหนไม่ไกลมาก ”

เฉินห่าวกำชับให้กลุ่มของอ้ายเสินโปรโมทร้านให้ดีที่สุด สติกเกอร์ด้านหลังอย่าให้มีอะไรไปปิดทับได้ จากนั้นเขาจึงเปิดโทรศัพท์เพื่อดูข่าวว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือไม่  อย่างน้อยๆเขาอยากจะเห็นนักข่าวพูดถึงกลุ่มของเขาในช่วงกลางวันที่ผ่านมา  เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าลงมือจัดการมอนสเตอร์ไปกี่พันตัว การสังหารมากมายขนาดนี้จะต้องถูกพูดถึงแน่นอน

“ โฮ๊ะโฮ๊ะ ไปได้สวยเหมือนที่คิดไว้สินะ ถ้าเช้านี้ลงมืออีกมีหวังดังเป็นพลุระเบิด ”

เฉินห่าวเข้าไปในกลุ่มของเขต X มีฮันเตอร์แชร์ข้อมูลจากแนวหน้าลงกลุ่มเพื่อรายงาน ปรากฎว่าร้านของเขามีการพูดถึงอย่างกว้างขวาง  สิ่งที่ทำให้เขาพอใจคือเด็กนักเรียนที่เข้าใช้งานล้วนแล้วมายืนยันจนทำให้คนที่คิดว่าเขาหลอกขายอุปกรณ์ออกกำลังกายเริ่มเชื่อแล้วว่ามันเป็นจริง

“ ต่อให้จะเป็นตระกูลเกาก็หยุดความดังของร้านฉันไม่ได้แล้ว ฮ่าๆๆ ”

เฉินห่าวยิ้มหวาน หากสงครามจบต่อไปคงเป็นการโปรโมทของนักเรียน ม.6 ที่น่าจะเข้าสู่มหาวิทยาลัย ตอนนี้การสอบคงจะจบลงไปแล้ว น่าจะได้มหาวิทยาลัยดังหลายคน

[  แจ้งเตือน โฮสต์อย่าลืมออกกำลังกายนะคะ ]

“ รู้แล้วน่าระบบ ”

เฉินห่าวทิ้งตัวลงงีบบนโซฟา เขาไม่จำเป็นต้องออกไปวิ่งเพราะระยะห่างจากบ้านเขาไปสนามรบไกลพอสมควร เขาจึงจะใช้โอกาสนี้ทำภารกิจประจำวันที่ต้องวิ่งวันละ 20 กิโลเมตรไปด้วย

---------------------------------------------------------------

“ คุณผู้ชายครับ มีรายงานจากเขต X พบการเคลื่อนไหวของชายที่ชื่อเฉินห่าวครับ ”

ชายสวมชุดสูทสีขาวมองดูห่านภายในหนองน้ำ เช้านี้เขาคิดว่าจะจิบชาสบายๆกลับได้ยินชื่อของชายที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้า

“ มันทำอะไร ”

“ เขาเข้าสู่สนามรบระหว่างรอยแยกเขต X และเขต Y ครับ ตอนนี้เขากำลังเป็นที่พูดถึงในเขตเขต X ”

“ ฉันย้ำแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้มันมีตัวตนอยู่ในโลกออนไลน์อีก ”

“ ครั้งนี้เหตุการณ์มันต่างกันออกไปจากทุกทีครับ ตัวตนของเขาถูกเปิดเผยจากมือที่สามจำนวนมาก ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะฝีมือของเขา ”

“ แล้วมันไปทำยังไงให้คนพูดถึง ”

เอกสารแผ่นหนึ่งส่งให้คุณผู้ชาย มันไม่ชอบใช้แท็บเล็ตเพราะรู้สึกเสียสายตาจึงกำชับให้พ่อบ้านพิมพ์เอกสารมาให้แทน

เมื่อเห็นว่าเฉินห่าวเปลี่ยนไปเปิดร้านฟิตเนสแล้วยังเป็นกระแสในหมู่นักเรียนโรงเรียนสายลม บนใบหน้าก็เริ่มปรากฎรอยย่นกลางหน้าผากในทันที

“ ใครยื่นมือเข้าช่วยเหลือมัน ”

อุปกรณ์ที่เพิ่มค่าสถานะให้ได้ 0.1 หน่วยภายในเวลาเพียงแค่ 1 ชั่วโมงไม่เคยถูกพูดถึงมาก่อน หมายความว่าเฉินห่าวจะต้องมีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง การจะมีอุปกรณ์ที่เพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่ง 0.1 หน่วยได้นั้นจะต้องมีนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะยืนเคียงข้าง

“ ผมได้ตรวจสอบแล้วครับ ไม่พบข้อมูลการซื้อขายอุปกรณ์ภายในร้านของเขาเลย ”

“ ไปหามาว่ามันซื้อจากที่ไหน ฉันไม่ต้องการให้มันซื้อสิ่งนี้ได้อีก แล้วก็ ไปทำยังไงก็ได้ให้ตัวตนของมันจางลง เป็นไปได้ก็ปิดข่าวของมันจากสำนักอื่นๆซะ  อีกไม่ถึงเดือนจะมีข่าวดี ฉันไม่อยากให้ว่าที่คู่หมั้นของฉันเห็นข่าวนี้ อ๋อ ”

พ่อบ้านเงียบเสียงรอฟัง

“ ถ้ามีโอกาสลบมันให้หายไปซะ วิธีนี้น่าจะดีกว่าไล่ปิดข่าว ”

“ ทราบแล้วครับ ”

พ่อบ้านรีบเดินออกจากศาลาริมน้ำไปอย่างรวดเร็วเพื่อปกปิดข่าว ต่อให้สำนักข่าวจะเรียกพื้นที่ต่อสู้ระหว่างเขต X และเขต Y ว่าสงคราม มันกลับเป็นพื้นที่เล็กๆเมื่อเทียบกับประเทศแห่งนี้ การปิดข่าวจึงไม่ใช่เรื่องยากแต่อย่างใด

---------------------------------------------------------------

“ เป่าเป้ยจ๋า วันนี้กับข้าวป๊ะป๋าหมดอีกแล้ว ป๊ะป๋าขอออกไปซื้อก่อนนะ ”

“ หมดแย้วเหยอ ”

“ ใช่ หมดแล้ว ป๊ะป๋ากินข้าวหมดบ๋อแบ๋เลย ตอนนี้หิวมากๆด้วย ”

“ เยินทางลีลีนะ ” 

“ จ้า ป๊ะป๋าจะรีบไปรีบกลับ ” เฉินห่าวเข้าไปหอมแก้มลูกสาวที่กำลังโบกมือลาแล้วเข้าไปเล่นกับมังกรน้อยที่ลงมานั่งเล่นเป็นเพื่อน มันแค่พลังหมดจึงไม่จำเป็นต้องนอนพัก

หลังจากออกมาหน้าร้าน เฉินห่าวไม่รอช้าวิ่งเต็มฝีเท้าไปยังพื้นที่สงครามในทันที เขาจำเป็นต้องวิ่งให้ครบ 20 กิโลเมตรก่อนค่อยใช้วรยุทธ์ แม้จะช้าไปบ้างแต่การชักช้าของเขาไม่น่าจะทำให้สงครามเปลี่ยนแปลงมากนัก

แทแดม แทแด แทแดม แทแทแดม!

เด็กสาวตัวน้อยฮันเพลงเบาๆแล้วเข้าไปพิงผนัง หลังจากคุณพ่อไปซื้อของน้องหมาก็บุกเข้ามาในพื้นที่บ้านเธอจึงต้องจัดการก่อนจะฉี่ใส่ประตู

เด็กสาวแนบหลังชิดไปกับผนังค่อยๆก้าวเท้าช้าๆเข้าหาประตู เธอจะไปจ๊ะเอ๋มันเหมือนเมื่อวาน

มังกรน้อยใช้หลังแนบชิดติดกับผนังบ้านเดินตามไม่ห่าง ก่อนที่ทั้ง

สองจะโผล่หน้าไปหาน้องหมาจนตกใจวิ่งเตลิดหนีไป

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ”

เสียงหัวเราะเล็กๆส่งออกมาจากเด็กสาวตัวน้อย หลังจากเล่นเสร็จแล้วเธอจึงกลับไปที่โซฟา แม้ค่าสถานะจะสูงมากก็ตาม เธอกลับยังเดินได้ไม่มั่นคงพอจะค่อยๆก้าวเท้าเดินเตาะแตะไปช้าพลางดูดขวดนมไปด้วย แต่แล้วจู่ๆเธอก็พบว่าตนเองยืนอยู่บนโซฟาทั้งๆที่เมื่อครู่อยู่เกือบจะติดประตู่

“ เอ๋! ”

มังกรทำสีหน้าตกใจ เมื่อครู่คุณหนูของมันวาร์ปอย่างแน่นอน ท่าทางที่แสดงออกมายิ่งทำให้มันมั่นใจมากยิ่งขึ้นว่าคุณหนูไม่รู้เรื่อง ซึ่งน่าจะเผลอใช้สกิลออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ บินเหยอ ”  มังกรส่ายหน้า มันไม่ได้พาคุณหนูบินไปที่โซฟา ตัวของมันยืนอยู่ห่างคุณหนูมากจึงทำไม่ได้

“ เอ๋ เกิดไยขึ้นนะ ”

เด็กสาวตัวน้อยเอียงคอพลางเท้าคางด้วยความสงสัย เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงคิดจะลองเดินกลับมาใหม่ แต่เมื่อเพ่งไปยังประตูเพื่อจะเริ่มต้น ร่างของเธอก็ได้ปรากฎตัวที่ประตูโดยที่ยังไม่ได้ก้าวเดิน

“เอ๊ะ ”

เสียงร้องตกใจดังขึ้นเบาๆ เด็กสาวเริ่มรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองจึงหันมองไปที่โซฟาแล้วเพ่งก่อนที่เธอจะไปโผล่บนโซฟา เมื่อเห็นว่าเธอหายตัวได้จึงมองไปที่จักรยานปั่นตัวหนึ่งแล้วเพ่ง ร่างของเธอก็โผล่ไปนั่งบนจักรยาน

ฮ่าฮ่าฮ่า

มังกรเหงื่อตก คุณหนูของมันได้สกิลที่ไม่สมควรจะอยู่ในเด็ก ทันทีที่รู้วิธีใช้ ร่างของคุณหนูในตอนนี้หายตัวผลุบโผล่เป็นว่าเล่นจนมันต้องรีบกระจายพลังออกไปรอบๆเพื่อดูว่าคุณหนูจะโผล่ไปที่ไหนอีก

“ ออกไปเล่นกาน ”

เป่าเป้ยชวนมังกรไปข้างนอก เธออยากจะลองผลุบโผล่อีกครั้ง ทว่ามังกรกลับส่ายหน้าพร้อมแสดงท่าทางหวาดกลัวข้างนอก เป่าเป้ยจึงเท้าคางก่อนจะถอนหายใจเมื่อรู้ว่าป๊ะป๋าอาจจะโกรธเอาได้ถ้าเธอแอบออกไป

“ มาวิ่งไล่จาบกันนะมังกรน้อย ”

มังกรถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก อย่างน้อยคุณหนูเลือกที่จะเล่นภายในตึก ทันทีที่มันพยักหน้าร่างของคุณหนูก็โผล่ไปที่บันไดมันจึงรีบตามไปจับ ทว่าร่างๆนั้นกลับโผล่ที่หน้าประตูจนมันต้องรีบตามไปอีกครั้ง

เป่าเป้ยเห็นมังกรรีบไล่ตามพยายามเปลี่ยนตำแหน่งไปเรื่อยๆพร้อมกับหัวเราะเยาะท่าทางของมังกร

“ มาจับเย็ว ”

“ ทางยี้ทางยี้ ”

มังกรเริ่มเหงื่อตกหลังจากสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ มนุษย์ส่วนใหญ่ต้องใช้มานาในการใช้สกิล คุณหนูของมันน่าจะมานาหมดไปแล้วเพราะเคลื่อนย้ายไม่ต่ำกว่าร้อยครั้ง

ท่าทางที่เธอแสดงออกมานั้นกลับปกติเป็นอย่างมากราวกับว่ามานาไม่มีวันหมดสิ้น หากเป็นแบบนี้ต่อไปคนที่แย่จะเป็นมัน

ม๊าวม๊าว

“ เหยื่อยแย้วเหยอ มามะจาป้อนข้าวให้ ”

มังกรแกล้งเหนื่อย มันรู้ว่าตัวเองตามคุณหนูไม่ได้แน่นอน อย่างน้อยการนั่งให้ป้อนข้าวดีกว่าไล่ตามจนเหนื่อยหอบ

---------------------------------------------------------------

“ เข้ามาลึกเหมือนกันนะเนี่ย ”

เฉินห่าวจำได้ว่าเมื่อวานตรงที่เขายืนมีตึกตั้งอยู่ เช้านี้ตึกกลับหายไป มันถูกแทนที่ด้วยฝูงมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่เข้ามาทำลายเมือง รอบๆเต็มไปด้วยฮันเตอร์ที่กำลังสู้ด้วยท่าทางเหน็ดเหนื่อย ถึงอย่างนั้นพวกเขากลับพยายามประคับประคองตัวเองให้อยู่รอดต่อไปเพราะราชาเหลือเพียงตัวเดียวเท่านั้น

เฉินห่าวเห็นว่าได้เวลาลงมืออีกแล้วเขาจึงนำผ้าขึ้นมาโพกหัว แล้วนำธงขึ้นมาสะพายหลัง เขานั่งทำเมื่อคืนเพื่อใช้มันโปรโมทฟิตเนสของตนเอง

“ อยู่ไหนนะ….คงจะเป็นตรงนั้น ”

เฉินห่าวมองหากลุ่มของอ้ายเสินก่อนจะกระโจนเข้าไปรวมกลุ่ม สภาพชุดเกราะของแต่ละคนพังยับเยิน ถึงอย่างนั้นร่างกายยังอยู่ปกติ เขาจึงใช้สกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดช่วยเหลือแล้วพาออกไล่ล่ามอนสเตอร์อีกครั้ง วันนี้จำเป็นต้องทำให้ป่าเถื่อนและโหดร้ายยิ่งกว่าเมื่อวาน เพราะเขาจะทำให้สงครามมันจบลงในวันนี้