ตอนที่9สร้างยารักษาโรคร้าย
“ทุกคนระวังที่มีแต่ผู้ที่ติดโรคร้าย”จูเหลียนมาถึงยังพื้นที่ส่วนกลางของอาณาเขตของอาณาจักรลิโอเนียของมันจูเหลียนได้ตรวจสอบพื้นที่ขอผู้คนภายในหมู่บ้านส่วนกลางของอาณาเขตมันรีบเตือนทุกคนทันทีเมื่อเห็นค่าสถานะที่ขึ้นข้อความว่าติดโรคร้าย
“โรคกายเสื่อมโรคติดตามทางการััโรเมอร์สร้างอาณาเขตปกป้องรอบตัวของพวกเราเอาไว้”จูเหลียนเริ่มครุ่นคิดเกี่ยวกับโรคที่ทุกคนได้เป็มันออกคำสั่งกับโรเมอร์ทันทีโรเมอร์ได้สร้างพื้นที่เวทออกมาเพื่อปกป้องทุกคนรอบตัวกลุ่มราวสิบเมตรไม่ให้ใครเข้ามาััพวกมันได้เลยแม้แต่น้อย
“ผมจะต้องหาวิธีรักษาพวกเขา”จูเหลียนพูดเมื่อเห็นสภาพของผู้คนทั้งเด็กผู้หญิงและคนแก่ทุกคนมีผิวสีแดงที่เต็มไปด้วยเกล็ดประหลาดสีขาวมันกำหมัดแน่นหลังจากนั้นก็ขี่ม้าผ่านหมู่บ้านออกไปเพื่อม้ายังหมู่บ้านส่วนกลางของอาณาเขตที่มีสิบหมู่บ้านมันมาถึงยังหมู่บ้านที่มีสมุนไพรเยอะที่สุด
“คำนับองศ์ชาย”ผู้นำหมู่บ้านเดินเข้ามาหาและคุกเข่าลงต่อหน้าของจูเหลียนมันไม่ได้สนใจและรีบพยุงผู้นำหมู่บ้านขึ้นหลังจากนั้นก็เริ่มปรึกษาเกี่ยวการขอสมุนไพรและหนังสือเกี่ยวกับการแพทย์ภายในหมู่บานนี้ที่มีหมอและแพทย์จำนวนมากที่สุดในอาณาจักร
“ได้แน่นอนขอรับ”ผู้นำหมู่บ้านตอบรับคำขอของจูเหลียนทุกคนมุ่งหน้ามาถึงยังพื้นที่ของห้องขนาดใหญ่ที่ด้านในเต็มไปด้วยหมอและแพทย์มากมายที่กำลังศึกษาเกี่ยวกับการปรุงยาต่างๆมากมายจูเหลียนเข้ามาถึงยังพื้นที่ที่มีหนังสือจำนวนมากมันใช้พลังปราณเรียงหนังสือเป็สี่เหลี่ยมที่พื้นและเปิดที่ละหน้ามันอ่านหนังสือหลายร้อยเล่มๆพร้อมกัน
“ไม่นานเชื่อ”ทุกคนต่างจ้องมองมาที่การกระทำของจูเหลียนทุกคนต่างไม่เชื่อสายตาสิ่งที่จูเหลียนทำมันน่าเหลือเชื่อมากมีเพียงแค่โรเมอร์ที่เคยเห็นมาแล้วก่อนหน้านี้แต่ถึงจะเป็เช่นนั้นโรเมอร์เองก็ยังตื่นเต้นที่ได้เห็นจูเหลียนทำเช่นนี้
“คุณได้รับสกิลปรุงยา”
“คุณได้รับสกิลสร้างยาพิษ”
“คุณได้รับสกิลแยกแยะตัวยาและสมุนไพรทุกรูปแบบ”
“คุณได้รับสกิลสร้างเครื่องปรุงยา”
“คุณได้รับสกิลจำนวนมากกว่าสิบสกิลในครั้งเดียวทำการสร้างหมวดหมู่สกิล แยกสร้างรูปแบบปรุงยาทั้งหมดใน โฟร์เดอร์ นักปรุงยา”
“เอาละเตรียมสมุนไพรแบบนี้จำนวนเท่านี้ให้ผมผมจะจัดการปรุงยาแก้โรคกายเสื่อมสำหรับคนสี่ร้อยคน”เวลาผ่านไปราวสิบนาทีจูเหลียนก็หลับตาลงมันไม่ได้สนใจเกี่ยวกับหน้าจอที่เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่องเลยและทำความเข้าใจกับตัวยามากมายภายในหัวของมันอย่างช้าๆมันลืมตาขึ้นและเขียนสิ่งที้าเข้าไปภายในกระดาษและมอบให้กับผู้นำหมู่บ้าน
“พวกคุณทุกคนผมขอความร่วมมือหน่อยนะมันคือการช่วยชีวิตของผู้คนหลายร้อยคน”จูเหลียนหันไปกลุ่มของหมอและแพทย์มากมายทุกคนคุกเข่าลงต่อหน้าของจูเหลียนพวกมันเห็นสิ่งที่จูเหลียนได้ทำมันคือการทำเพื่อผู้คนเช่นมัน
“พวกเราจะติดตามท่านองศ์ชายสาม”ทุกคนะโเสียงดังจูเหลียนพยักหน้าตอบและเริ่มให้ทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะเตรียมปรุงยาจูเหลียนได้เริ่มอธิบายสิ่งต่างๆเกี่ยวกับการปรุงยาให้กับหมอและแพทย์กว่าห้าร้อยชีวิต
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวิธีการปรุงยาแบบนี้ยารูปแบบทาเฉพาะส่วนที่จะดูดกลืนเกล็ดที่เสื่อมสภาพและสร้างผิวใหม่ขึ้นและยาแบบเม็ดที่จะทำให้อวัยวะภายในฟื้นฟูจากการสูญเสียระบบปกป้องตัวเองของร่างกายและสร้างขึ้นมาขึ้นมาใหม่”ทุกคนต่างใเมื่อจูเหลียนได้อธิบายทุกอย่างจนเสร็จในตอนนี้ความเคารพของพวกมันที่มีต่อจูเหลียนมันมากมายนัก
“สมุนไพรและวัตถุดิบทุกอย่างมาแล้วขอรับ”ไม่นานกลุ่มของผู้นำหมู่บ้านก็ปรากฏตัวเข้ามาแต่ไม่ใช่แค่นั้นยังผู้นำหมู่บ้านที่มาส่งของต่างๆที่จูเหลียนได้ขอเอาไว้อีกห้าคนพวกมันคือผู้นำห้าในห้าหมู่บ้านส่วนกลางที่เหลือ
“แยกเป็สามทีมทิมหนึ่งนายคุมจัดการสร้างยาเม็ด ทีมที่สองสร้างเครื่องป้อนนายคุมทีมที่สามสร้างยาทาเฉพาะนายคุม ส่วนแยกย้าย”จูเหลียนออกคำสั่งทันทีทุกคนชายสามคนที่มีความสามารถมากที่สุดทุกคนตั้งเป็ผู้คุมทีมทุกคนต่างแยกย้ายออกไปจัดการส่วนของตัวเองโดยที่มีจูเหลียนค่อยยื่นคลุม
“นายท่านข้าได้ไปตรวจสอบมาแล้วมีอีกหมู่บ้านที่ติดโรคกายเสื่อมเช่นกันขอรับมีราวสองพันคน”กาจินปรากฏตัวออกมาต่อหน้าของทุกคนและเริ่มรายงานสิ่งที่จูเหลียนให้มันทำจูเหลียนได้มอบคำสั่งให้มันไปตรวจสอบหมู่บ้านทั้งสิบดูว่ายังมีหมู่บ้านไหนติดโรคอีกไหม
“ยาสำหรับคนสิงพันสี่ร้อยคนผม้าคนเพิ่มหมู่บ้านพวกคุณ้าที่จะช่วยเหลือราชวงศ์และประชาชนที่เดือดร้อนหรือไม่”จูเหลียนพึมพำก่อนที่จะหันไปถามผู้นำหมู่บ้านทั้งห้าพวกมันทั้งห้าจ้องมองมาที่จูเหลียน
“พวกเราทั้งห้าพร้อมมอบชีวิตให้กับท่านองศ์ชายสาม”ทั้งห้าประสานมือคุกเข่าและพูดคำที่เต็มไปด้วยความจิตใจจูเหลียนเมื่อได้แววตาของมันเปลี่ยนไปมันจ้องมองมาที่ห้าและเดินเข้ามาพยุงที่ละคนขึ้นด้วยรอยยิ้มทั้งห้ารีบมุ่งหน้าออกไปเพื่อกลับไปภายในหมู่บ้านรวบรวมสิ่งที่จูเหลียน้ามาให้ครบ
“หกหมู่บ้านเพื่อช่วยเหลือสองหมู่บ้านและอีกสองหมู่บ้านละ”จูเหลียนคิดภายในหัวของมันระหว่างที่กำลังตรวจดูสิ่งที่ทุกคนกำลังทำมันได้ทำการสร้างตัวอย่างให้ทุกคนได้ดูแต่แน่นนอทุกคนไม่ได้มีความสามารถแบบมันในการเรียนรู้สิ่งต่างๆได้ในพริบตา
ไม่นานกำลังคนจำนวนมากก็มาถึงพร้อมผู้คนกว่าสามพันชีวิตเพื่อที่จะมาช่วยเหลือและกลุ่มหมอจากหมู่บ้านต่างๆอีกสองร้อยคนในตอนนี้ทุกคนต่างช่วยเหลือกันอย่างแข็งขันจูเหลียนคุมการทำงานของทุกคนและแนะนำคนที่กำลังทำผิด
“นายท่าน”เสียงดังขึ้นจูเหลียนมองไปตามเสียงปรากฏกองทัพของทหารจากเมื่อหลวงและผู้นำจากสองหมู่บ้านที่มันถามหาในตอนแรกได้มาถึงแล้วหนึ่งพันคนคือทหารและอีกหนึ่งสี่ร้อยคนคือหมอภายในพระราชวังอีกหนึ่งพันคือช่างในด้านต่างๆมากมาย จำนวนมากมายได้เข้ามาร่วมภายในหมู่บ้านเดียว
“ในเมื่อเรามีจำนวนคนมากมายแบบนี้แล้วผมจะแยกหน้าที่ให้”จูเหลียนขึ้นไปบนบนเก้าอี้และเริ่มอธิบายทุกคนพยักหน้าตอบช่างแยกไปสร้างเครื่องป้อนยาและเครื่องช่วยทาผิวหมอทั้งหมดกลับมาสร้างยาแบบเม็ดเพราะมันยากกว่ายาแบบทาจูเหลียนทหารและชายบ้านมาช่วยสร้างยาแบบทาที่สร้างงานกว่าแต่ใช้กำลังมากกว่า
“อัก....”เวลาผ่านไปกว่าสิบชั่วโมงจูเหลียนไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อยจนถึงเวลาค่ำล้มเดินผ่านเก้าอี้ตัวหนึ่งและจับไว้เพราะมันเกือบที่จะล้มลงไปค่าสถานะของมันไม่ได้มากและตอนนี้มันไม่ได้ใส่ชุดเซ็ตสไนตี้ที่กำลังซ่อมแซมด้วยทำให้มันเหนื่อยล้ากว่าคนทั่วไปมากจักรพรรดิทั้งห้าของมันเดินเข้ามาเพื่อพาจูเหลียนไปพัก
“ผมจะพักได้ยังไงในเมื่อทุกคนยังไม่ได้พัก”จูเหลียนพูดน้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นประชาชนมากมายที่ได้ยินต่างยิ้มในตอนนี้ทุกคนต่างนับถือในตัวตนของมันอย่างมากจูเหลียนลุกขึ้นจากพื้นมันหอบหายใจอย่างทรมาน
“ไม่ต้องห่วงขอรับอกชายสามพวกเรารับรู้ว่าร่างกายของท่านไม่ค่อยแข็งแกร่งพวกเราจะพยายามให้เต็มที่ท่านไปพักก่อนเถอะถ้าท่านเป็อันใดไปตอนนี้คนที่จะแยกคือผู้คนที่กำลังป่วยนะขอรับ”ผู้นำหมู่บ้านของหมอได้เริ่มพูดผู้คนมากมายต่างก็เริ่มโฮร้องจูเหลียนยิ้มและพยักหน้าตอบมันล้มลงไปทันที
“ไม่ต้องห่วงเพียงแค่หลับไปเท่านั้น”ทุกคนต่างแตกตื่นผู้นำหมู่บ้านหมอเองก็เป็หนึ่งในหมอชั้นาุโที่เก่งที่สุดในหมู่บ้านมันเดินเข้ามาตรวจชีพจรของจูเหลียนมันอธิบายให้ทั้งห้าได้ฟังทุกคนต่างโล่งอกทั้งห้าพาจูเหลียนไปพักผ่อนที่บ้านพักของผู้นำหมู่บ้าน
“เจอเบาะแสเกี่ยวกับคนที่เอาโรคกายเสื่อมมาปล่อยไหม”จูเหลียนเมื่อล้มลงไปเตียงมันก็ถามขึ้นดวงตาทั้งสองลืมขึ้นทั้งห้าพยักหน้าตอบพวกมันได้นำหลักฐานสองชิ้นวางลงที่โต๊ะด้านหน้าของจูเหลียน
“ขวดเก็บพิษใช้ในการเก็บพิษ”
(สามารถที่จะระบุพิษได้จากความรู้เกี่ยวกับพิษที่มี)
“พิษผิวเสื่อมตัวสร้างโรคกายเสื่อม”
“มีดสั้นไม่สามารถระบุที่มาได้”
“ขวดนี้คือขวดที่ใส่พิษผิวเสื่อมเอาไว้จริงๆด้วยมีดนี้ผมไม่รู้จัก”จูเหลียนอธิบายหลังจากที่ใช้สกิลหนึ่งในสกิลของหมวดปรุงยาสกิลชื่อว่า ตรวจสอบองศ์ประกอบวัตถุทำให้มันแยกย้ายสิ่งต่างๆได้จากวัตถุนั้นๆ
“มีดนี้ข้าเคยเห็นมันคือหนึ่งในกลุ่มนักฆ่าที่มีนามว่ามานาเบียร์ เป็กลุ่มโจรที่ใหญ่มากถ้าจำไม่ผิดมันคือกลุ่มที่พี่ชายของคานอสผู้นำกลุ่มโจรคานอส”แอเรียกเริ่มพูดในสิง่าที่เธอรู้เกี่ยวกับมีดพริบตานั้นเสียงก็ดังขึ้นมันคือเสียงของกระดูกที่ดังออกมาจากมือทั้งสองข้างของจูเหลียนสีหน้าของจูเหลียนเปลี่ยนไปเป็โกรธแค้น
“มานาเบียร์สินะ”จูเหลียนพึมพำมันเปลี่ยนมาเป็นั่งสมาธิแทนในหนังสือที่มันอ่านจำนวนมากมีหนังสือเล่มหนึ่งที่เขียนเกี่ยวกับวิธีการสกัดจุดที่จะใช้ด้วยการปลดปล่อยพลังปราณผ่านเส้นชีพจรภายในร่างกายได้รวดเร็วขึ้น
ร่างกายของมนุษย์ทั่วไปเมื่อกับตู้ที่ถูกโซ่และมีแม่กุญแจล็อคเอาไว้จำนวนมากสิ่งที่จะทำให้มันปลดปล่อยพลังปราณได้อย่างแท้จริงมันจะต้องปลดปล่อยล็อคทั้งหมดออกเมื่อทั้งห้าคนออกจากห้องจูเหลียนก็ได้เวลาที่จะเริ่มการสกัดจุด
“การสกัดจุดจะสามารถปลดปล่อยพลังได้สิบสามครั้ง”จูเหลียนคิดมันรวบรวมพลังปราณเข้าไปที่มือและแทงเข้าไปที่จุดหนึ่งภายในร่างกายของมันพริบตาต่อมาพลังจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้าไปภายในและส่งออกมามากกว่าเดิมหลายสิบเท่า
“เยี่ยม”จูเหลียนเต็มไปด้วยความยินดีมันเหลืออีกสิบสองครั้งจูเหลียนเริ่มแทงนิ้วเข้าใส่ร่างกายในส่วนอื่นๆเวลาผ่านไปไม่นานร่างกายของจูเหลียนก็ปลดปล่อยพลังทั้งสิบสามจุดที่จูเหลียนปลดปล่อยพลังจากทั้งสิบสามจุด
“คุณได้รับฉายา ผู้ปลดปล่อยพลังแห่งเซียน ได้รับค่าสถานะทุกอย่าง +50”
“คุณได้รับสกิล ร่างกายของเซียนทำให้สามารถดูดซับพลังปราณได้จากทุกๆที่โดยไม่จำเป็ที่จะต้องนั่งสมาธิเพื่อดูดซับ”
“สกิลควบคุมลมปราณ ได้รับการเลื่อนระดับเป็ขั้นสูง”
“คุณได้รับสกิลปราณแปรผันฟ้า สามารถที่จะควบคุมสภาพอากาศได้เรียกลมเรียกฝนได้ดั่งใจขึ้นอยู่กับสภาพระดับจิตใจ”
“อัพโชคอีกดีกว่า”จูเหลียนตรวจสอบหน้าต่างที่เด้งขึ้นมาไม่หยุดและมันก็พบว่าค่าโชคของมันยังไม่เท่ากับไซเรนเลยมันมันเลยอัพเพิ่มไปอีก
“LV 19 จูเหลียนอารูคัส อายุ14ฉายา ผู้ปลดปล่อยพลังแห่งเซียน
สถานะองศ์ชายลำดับที่3 อาชีพ ผู้ดูแลฟาร์มอสูร
พลังโจมตี72พลังป้อง 70
พลังเวท0 ความเร็ว 65
โชค 65จิตใจ (100%)
แต้มคงเหลือ0
สกิลติดตัวจดจำสมบูรณ์ รับรู้ถึงโชคร้าย ควบคุมลมปราณ ปราณควบคุมวัตถุ เสริมพลังกาย เป่าหู ชักจูง บังคับ ร่างกายเซียนปราณแปรผันฟ้า
หมวดปรุงยา”
“เท่านี้ก็มากกว่าทุกคนที่รู้จักมาแล้ว”จูเหลียนหัวเราะเล็กน้อยในลืมตาขึ้นมันไม่จำเป็ที่จะต้องดูดซับพลังปราณแล้วมันเลยกินยาเพิ่มพลังปราณเข้าไปอีกหนึ่งเม็ดร่างกายของมันดูดซับได้ด้วยตัวเองจริงๆ
พลังปราณในต่อแรกมีสีขาวหลังจากที่สกิลควบคุมลมปราณเข้าสู่ขั้นกลางมันเปลี่ยนไปเป็สีฟ้าและเมื่อเข้าสู่ขั้นสูงมันเปลี่ยนไปเป็สีเหลือออกทองเล็กน้อยจูเหลียนเริ่มสนใจขึ้นมามันจ้องมองออกไปด้านนอกตอนนี้กลับมาเช้าของอีกวันแล้วมันไม่รู้สึกง่วงเลย
“เคยได้ยินว่าเซียนจะไม่หิวไม่ง่วง จริงหรือเปล่า”จูเหลียนคิดสิ่งต่างๆในหัวก่อนที่จะเดินออกไปด้านนอกทุกคนในตอนนี้หลับเป็ตายเหมือนกับจะไปตื่นขึ้นมาพวกมันทุกคนเหนื่อยล้าอย่างมากจูเหลียนได้สั่งให้คนที่ไม่ได้ช่วยในตอนทำงานอันหนักน่าจัดเตรียมกล่อมเก็บทุกอย่างให้เรียบร้อยในเวลาอันสั้น
“กลุ่มของผมจะไปเองผมคิดว่ามันจะปลอดภัยกว่า”จูเหลียนอธิบายมันและกลุ่มจักรพรรดิทั้งห้าได้ขึ้นม้ารออยู่แล้วหลังจากนั้นทั้งกลุ่มก็มุ่งหน้าออกไปทุกคนไม่สามารถที่จะตามไปด้วยต่อให้้าเพราะพวกมันเหนื่อยมาตลอดทั้งคืนเลย
“โรเมอร์จัดการทุกอย่างหรือยัง”จูเหลียนถามมันได้สั่งบางสิ่งกับโรเมอร์เอาไว้เมื่อคืนแต่นอนว่าโรเมอร์ใช้เวลาทั้งคืนในการจัดการจนมันแถบจะหลับไปตลอดเวลาแต่นี้ยังไม่ถึงเวลานอนจูเหลียนจึงได้พาตัวมันออกมาด้วย
“ไม่มีศัตรูเอาเลย”จูเหลียนตรวจสอบแผนที่ไม่มีศัตรูอยู่และโรเมอร์สร้างวงแหวนเวทเหนือท้องฟ้าและเชื่อมต่อมันเข้ากับถูกมือของจูเหลียนและภาพมิติที่ปรากฏด้านหลังของมันสี่ร้อยหน้าจอจูเหลียนสะบัดมือใช้พลังปราณควบคุมเม็ดยาที่อยู่ภายในไอเทมบ็อคออกมาและใช้เครื่องป้อนง้างปากของทุกคนออกมามันยัดเม็ดยาเข้าไปในปากของคนสี่ร้อยคนพร้อมกันทุกคนต่างดิ้นไปมาแต่ก็ถูกปราณของจูเหลียนจับเอาไว้
“ต่อไปก็ทาผิวด้วยยาแบบทา”จูเหลียนเรียกขัดยาออกมาและเทใส่ทีละคนทาทีละคนเวลาผ่านไปกว่าห้าชั่วโมงจูเหลียนจึงทายาให้กับคนสี่ร้อยคนได้สำเร็จหลังจากนั้นจูเหลียนก็ให้โรเมอร์กางอาณาเขตเวทป้องกัน
“นายท่านพักก่อนเถอะ”กาจินพยายามที่จะห้ามจูเหลียนที่เตรียมจะเดินทางต่อเหราะหน้าของจูเหลียนเริ่มซีดมันใช้พลังมากเกินไปในการที่ปลดปล่อยพลังปราณออกมาเกิดตลอดเวลาจูเหลียนพยักหน้าตอบมันให้เ้าหลงวิธีไปและมันก็นั่งสมาธิบนหลังผ่านเพื่อฟื้นฟูจิตใจของมันที่ลดลงไปเยอะมาก
“ติดติด ติด”เสียงของบางอย่างดังขึ้นมาภายในกระเป้าของทาเรียเธอเริ่มตรวจสอบดูปรากฏว่ามีการตอดต่อฉุกเฉินมาจากหมู่บ้านจูเหลียนโบกมือให้ทาเรีย แอเรีย และมาเธอนอยมุ่งหน้าออกไปจัดการมันกาจนิและโรเมอร์จะไปจัดการหมู่บ้านที่เหลือต่อเอง
“นี้มัน”จูเหลียนส่งเกตเห็นสีม่วงที่ห่อหุ้มร่างกายของทั้งสามคนที่มันส่งไปมันจึงหยุดม้าและให้กาจินตามไปด้วยกาจินลังเลแต่มันก็ตายไปออร่าสีม่วงทั้งหมดหายไปทันทีจูเหลียนยิ้มมันคิดว่าโชคร้ายทั้งหมดคงจะหายไปแล้ว
“เหลือแค่เราคงต้องจัดการทุกอย่างให้เสร็จ”จูเหลียนกับโรเมอร์มุ่งหน้าต่อไปถึงยังด้านหน้าของหมู่บ้านจูเหลียนโบกมือให้โรเมอร์หยุดจูเหลียนขมวดคิ้วเข้าหากันมันจ้องมองออกไปด้านหน้าปรากฏทั่วทั้งหมู่บ้านถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยออร่าสีม่วงทั้งหมดทั้งผู้คนทั้งบ้านเรือนทุกสิ่งอย่างแม้แต่ท้องฟ้าและอากาศที่อยู่ในบริเวณรอบหมู่บ้าน
486
