คำรามเพลิงมรณะ (The Roar of Deadly Flames)

    ตอนที่ 32: ยุทธการดักจับมังกร

                            หลังจากที่กองทัพของ อ๋องหลงเฟย ยึดเมืองหน้าด่านของเป่ยหลิงได้สำเร็จ เขาก็ไม่ได้รุกคืบเข้าไปในแผ่นดินของศัตรูในทันที แต่กลับเบนเป้าหมายไปยัง แคว้นต้าลู่ (Dalu) ซึ่งเป็นแคว้นที่มีอำนาจและทรัพยากรที่แข็งแกร่ง และมีชื่อเสียงในเรื่องของกองทัพที่เก่งกาจในการตั้งรับ โดยมี อ๋องซือหมิง (Prince Si Ming) เป็นผู้นำที่ชาญฉลาดและรอบคอบ และมี แม่ทัพจางเฮ่า (Zhang Hao) เป็นยอดขุนพลผู้เกรียงไกรที่ขึ้นชื่อในเรื่องการสร้างป้อมปราการที่แข็งแกร่งจนไม่มีใครสามารถบุกทะลวงได้ การรบครั้งนี้จะเป็นการรบครั้งแรกที่หลงเฟยต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่เตรียมพร้อมและมีฝีมือทัดเทียมกัน

                            ในห้องบัญชาการของเจียงหนาน ซือหม่าคุน กุนซือคู่ใจยืนอยู่ข้างแผนที่ขนาดใหญ่ที่แสดงตำแหน่งของแคว้นต้าลู่ "ท่านอ๋องขอรับ การบุกโจมตีต้าลู่อย่างตรงไปตรงมานั้นเป็นเรื่องยากยิ่งนัก" ซือหม่าคุนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นิ่งและหนักแน่น "แม่ทัพจางเฮ่าได้สร้างป้อมปราการที่แข็งแกร่งจนไม่สามารถโจมตีจากด้านหน้าได้ เราจะต้องใช้กลอุบายเพื่อหลอกล่อให้เขาออกมาจากป้อมปราการ"

    แผนการรบที่หลงเฟยวางไว้ร่วมกับซือหม่าคุนนั้นเรียกว่า "ยุทธการดักจับมังกร" โดยมีเป้าหมายคือการล่อลวงแม่ทัพจางเฮ่าให้ออกมาจากป้อมปราการ และทำลายเขาในสมรภูมิที่หลงเฟยได้เปรียบ

    แผนการรบของซือหม่าคุนมีดังนี้:

    เหลียงกัง และ หลงฮวน จะนำทัพส่วนหนึ่งบุกเข้าโจมตีป้อมปราการของต้าลู่จากทางตอนเหนืออย่างดุดัน เพื่อดึงความสนใจของแม่ทัพจางเฮ่า

    หมิงเหยา จะนำพลธนูและหน่วยสอดแนมไปซุ่มโจมตีหน่วยลาดตระเวนของต้าลู่ เพื่อทำลายการสื่อสารของพวกเขา และตัดเส้นทางการลำเลียงเสบียง

    หลงเฟย จะนำกำลังพลที่เหลือไปซุ่มซ่อนอยู่ใกล้กับเส้นทางการลำเลียงเสบียงของต้าลู่ โดยรอคอยสัญญาณจากซือหม่าคุน

    เมื่อแม่ทัพจางเฮ่าเห็นว่ากองทัพของเขาถูกโจมตีจากหลายทิศทาง เขาจะต้องส่งกำลังเสริมไปช่วยป้อมปราการ 

    เมื่อกำลังเสริมของต้าลู่ออกจากป้อมปราการ หลงฮวนก็จะนำชนเผ่าพยัคฆ์ทมิฬออกมาจากป่า และโจมตีพวกเขาจากด้านหลังจนแตกพ่ายและหนีเข้าเมืองอย่างไม่เป็นขบวน ซึ่งเป็นโอกาสให้หลงเฟยนำกำลังพลที่ซุ่มซ่อนอยู่เข้ายึดประตูเมืองได้อย่างง่ายดาย

                    การรบเป็นไปตามแผนที่วางไว้ทุกประการ เหลียงกังและหลงฮวนนำทัพบุกเข้าโจมตีป้อมปราการของต้าลู่จากทางตอนเหนืออย่างดุดัน ทหารของต้าลู่ต่างตกใจเป็นอย่างมากและส่งกำลังเสริมไปช่วยป้อมปราการ หลงเฟยฉวยโอกาสนี้บุกเข้าโจมตีเมืองหลวงของแคว้นต้าลู่อย่างไม่ทันให้พวกเขาตั้งตัว ทหารของแคว้นต้าลู่ที่เหลืออยู่ไม่กี่คนต่างตกใจและยอมจำนนในไม่ช้า

                    การยึดเมืองหลวงของแคว้นต้าลู่ได้สำเร็จ ทำให้ชื่อเสียงของหลงเฟยและอาณาจักรเจียงหนานแพร่สะพัดไปทั่วแผ่นดิน

    คล้ายกับเรื่องคำรามเพลิงมรณะ (The Roar of Deadly Flames) ที่คุณอ่าน