ตอนที่สี่สิบเอ็ด The Heart Break Kid
ผมที่เศร้าใจจนร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว
เช็ดน้ำตาตนเองเล็กน้อย
Purifying
ชำระล้าง
รูปร่างของ The Lover รูปหัวใจและคิวปิดปรากฏอยู่ข้างหลังผม
ผมใช้มันด้วยความรู้สึกคล่องแคล่วเป็นมากกว่าสัญชาตญาณเพราะมันคือวิญญาณของผมนั่นเอง
เพื่อชำระล้างอารมณ์ที่อ่อนไหวและคราบน้ำตาออกไป
และการเพิ่มค่าพลังสติปัญยาจากากรเล่นแร่แปรธาตุและเพิ่มค่าสถานะไม่หยุดยั้ง
ผมคิดว่าตอนนี้ตนเองมีความสามารถเหนือกว่าตนเองตอนเป้นคนธรรมดาลิบลับ
แน่นอนยังไม่สามารถสู้กับตัวละครมีชื่อของเรื่องนี้ได้
แต่มันก็แค่เริ่มต้นเท่านั้น
ผมไม่คิดจะทำอะไรให้คนโกรธจนตัวละครมีชื่อมาหาเรื่องอยู่แล้ว
ผมคิดว่าตนเองทำตัวเป็นสุภาพบุรุษที่ออกมาข้างนอกโดยไม่หาเรื่องใครแบบพระเอกปราณยุทธ
“ขอบคุณครับคุณโคยูกิแค่คำปลอบใจของคุณก็ทำให้ผมดีขึ้นมากแล้วครับ เพลงของคุณนั้นสามารถสื่อถึงจิตใจของผู้คนได้จริงๆมาพยายามไปด้วยกันนะครับ”
ผมยื่นมือไปข้างหน้าหลังจากผละจากหน้าอกของเธอแล้ว
แบบไม่ทำท่าเขินอายแบบแนวเลิฟคอมมีดี้ที่ทำให้อีกฝ่ายเขินและทำร้ายผมจนเกิดความขัดแย้งขึ้น
อันเดอร์เทกเกอร์สอนผมมาว่า
เราอาจะไม่ชอบใคร แค่เราสามารถ
Shakehand and do business
จับมือกัน และทำธุรกิจร่วมกันได้
โคยูกิชะงักเล็กน้อยก่อนที่จะยื่นมือที่มีถุงมือสีขาวราวกับหหิมะประดับด้วยเพชรมาทางผม
“ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ”
“ขอบคุณครับผม”
ผมคิดว่าผมทำตัวดีไม่ทำให้อันเดอร์เทกเกอร์ผิดหวัง