เทพสงครามหวนคืน [จบ]

    ตอนที่ 180 ค่ายโจรหมาป่า

    ตอนที่ 180  ค่ายโจรหมาป่า ณ ค่ายโจรกลุ่มหมาป่า ค่ายโจรกลุ่มหมาป่านั้นเรียกได้ว่าเป็นค่ายโจรที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ รอบเมืองจิน และค่ายโจรแห่งนี้เองไม่ได้มีเพียงขนาดที่ใหญ่เท่านั้นแต่ยังมีผู้คนที่มีพลังระดับสูงรวมตัวกันอีกอยู่มากมาย มากจนขนาดเมืองจินยังไม่อยากมีปัญหาเพราะไม่อยากเสียกำลังพลอย่างไร้เหตุผลถึงจะรู้ว่าค่ายโจรหมาป่าทำเรื่องเสียหายให้กับเมืองจินมากเท่าไหร่ก็ตาม แต่เมืองจินก็ยังปล่อยเอาไว้เพราะกลุ่มโจรนี้ให้ประโยชน์มากกว่าผลเสียทางด้านของการรักษาอาณาเขตตอนนี้หยางเฉินก็เดินทางมาถึงค่ายโจรหมาป่าแล้ว และในตอนนี้เขาก็ยังไม่บุกเข้าไปยังคงแอบซ่อนพลังและลอยตัวอยู่เหนือค่ายเพื่อสำรวจความแข็งแกร่งอยู่ ‘จำนวนไม่น้อยกว่า 500 คน แถมยังมีระดับพลังขั้นดวงดาวระดับสูงอยู่ประมาณอีกสองจุด ไม่คิดเลยว่าค่ายโจรกระจอกแบบนี้จะมีคนพลังระดับนี้ได้’ จำนวนที่หยางเฉินสัมผัสได้นับว่าเป็นจำนวนมากกว่าปกติพอสมควรที่ค่ายโจรเล็กๆ จะมีคนเยอะขนาดนี้แต่ทว่าต่อให้พวกนี้มีจำนวนเยอะก็ตามแต่ตัวหยางเฉินเวลานี้ก็มีพลังอยู่ระดับตำนาน ถึงแม้ว่าการต่อสู้กับระดับดวงดาวขั้นสูงพร้อมกันมันอาจจะเกิดปัญหากับคนพลังระดับตำนาน แต่สำหรับหยางเฉินมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับการปอกกล้วยเข้าปาก เพราะในชาติก่อนต่อสู้คนพลังเท่ากับ 1 ต่อ 10 เขาก็เคยทำมาแล้ว“งั้นก็มาเริ่มกวาดล้างเลยดีกว่า”หยางเฉินแสยะยิ้มเบาๆ จากนั้นก็เริ่มใช้วิชาดาบศักดิ์สิทธิ์สีทองตามจำนวนคนที่อยู่ด้านล่างแล้วล็อกเป้าหมายเรียงคนเพื่อทำให้เรื่องทั้งหมดจบลงในครั้งเดียวทางด้านกลางค่ายกลุ่มโจรหมาป่าตอนนี้ภายในค่ายกำลังจัดงานอย่างสนุกสนามและกลางค่ายก็มีหัวหน้ากลุ่มโจรหมาป่าเป็นชายตัวใหญ่ถอดเสื้อ ด้านหลังมีหนังหมาป่าหหุ้มอยู่เหมือนผ้าคลุมและมีดาบขนาดใหญ่วางเอาไว้ข้างตัว นั่งดื่มเหล้ากับพวกลูกน้องอยู่ ชายคนนี้มีชื่อว่า กุนฮา“ท่านกุนฮาแบบนี้พวกเราก็สบายแล้วสินะครับ”“ใช่แล้วครับ หลังจากที่นิกายโลหิตทองคำดึงเราเข้าพวกพวกเราก็ไม่ต้องกลัวใครอีกแล้ว พวกเมืองจินมันใช้สมองส่วนไหนคิดก็ไม่รู้ที่ไปเป็นศัตรูกับนิกายใหญ่แบบนั้น”“ถูกต้องเลย ฮาฮาฮา”พวกลูกน้องของกุนฮาต่างกำลังพูดด้วยรอยยิ้มไปทางกุนฮาที่กำลังดื่มเหล้าอยู่ ทางกุนฮาเมื่อได้ยินก็หัวเราะลั่น“ฮาฮาฮา …มันแน่นอนอยู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าพวกมันจะโง่ฆ่าตัวตายกันแบบนี้ อีกอย่างข้าได้ยินมานานแล้วว่าลูกสาวของเจ้าเมืองเป็นคนที่สวยมาก ก่อนที่จะส่งตัวให้นิกายโลหิตทองคำข้าละอยากเล่นสนุกกับเธอจริงๆ ฮาฮาฮา”เมื่อได้ยินกุนฮาพูดออกมาทุกคนในงานเลี้ยงต่างก็ยิ้มให้ด้วยสีหน้าชอบใจ แต่ทว่า พวกที่ยิ้มให้กุนฮาตอนนี้ต่างกำลังคิดแบบหนักใจกับสิ่งที่กุนฮาได้กล่าวออกมาเมื่อครู่ เกี่ยวกับฮูเหวี่ยงที่เป็นลูกสาวของเจ้าเมือง‘บ้าไปแล้วหรือไง นั่นมันคนที่นิกายโลหิตทองคำต้องการตัวไม่ใช่เหรอ ถ้าทำอะไรกับนางแบบนั้นนิกายโลหิตทองคำก็เล่นมาที่พวกเราแทนนะสิ’‘นิสัยบ้าผู้หญิงเอาอีกแล้ว’‘ไม่ได้เราจะยอมให้กุนฮามันทำอะไรแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด’พวกคนในกลุ่มโจรหมาป่าต่างคิดแบบเดียวกัน ว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องหยุดสิ่งที่กุนฮาจะทำกับฮูเหวี่ยงที่นิกายโลหิตทองคำต้องการตัว แต่ทว่า กลับไม่มีใครกล้ากล่าวความคิดกับกุนฮาถึงสิ่งที่ตนคิดสักคนเพราะทุกคนรู้ดีว่าถ้าเจออะไรไม่ชอบใจ หรือขัดความคิดตัวเองกุนฮาก็จะใช้กำลังในการพูดคุยทันที เพราะรู้แก่ใจแบบนี้ทุกคนจึงเงียบเอาไว้และยิ้มให้กุนฮาแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้นงานเลี้ยงของกลุ่มโจรหมาป่ายังดำเนินไปต่อเนื้อง จนเวลาผ่านไปไม่ได้นานหนึ่งในกลุ่มโจรหมาป่าที่สนุกกับงานเลี้ยงก็เงยหน้ามองขึ้นฟ้าแล้วชี้ขึ้นไปแบบสงสัย“นั่นมันอะไร???”เสียงของชายที่พูดแบบสงสัยไม่ค่อยดังมากทำให้คนที่ได้ยินมีเพียงคนรอบตัวไม่กี่คนเท่านั้น คนอื่นที่ได้ยินก็เดินมาเกราะไหล่คนที่พูดเมื่อครู่“อะไร อะไร เมาจนเห็นภาพหลอนแล้วหรือไง”“ข้าไม่ได้หลอน แต่มันแปลกจริงๆ”ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกันแบบสงสัยกุนฮาก็สังเกตเห็นทั้งสองกำลังมองไปบนฟ้ากันอยู่ เห็นแบบนั้นเขาก็เงยมองขึ้นไปด้วย ‘สองคนนั้นมันมองอะไรกัน?’ กุนฮารีบมองตามทั้งสองคนที่คุยกันอยู่ทันทีจากนั้นก็พบกับแสงสีทองเต็มท้องฟ้า เหมือนกับว่าเป็นช่วงเวลากลางคืนที่เห็นดวงดาวส่องแสง แต่ตอนนี้ที่แปลกคือมันยังเป็นช่วงเวลาเย็นที่มีแสงแดดอ่อนๆ สองลงมาอยู่ ไม่มีทางที่จะมีดวงดาวปรากฏออกมาตอนนี้ได้‘นั่นมันคนเหรอ???’ กุนฮาตกใจกับภาพที่เห็นเพราะเมื่อลองมองดีๆ ด้วยพลังระดับดวงดาวขั้นสูงของตนทำให้เห็นคนกำลังลอยอยู่ท่ามกลางสิ่งที่เหมือนกับดวงดาวด้านบน ‘คนไปอยู่อะไรบนนั้น อย่าบอกนะว่าเป็นคนของนิกายโลหิตมาออกคำสั่ง’กุนฮายังคงคิดว่าคนที่เขาเห็นนั้นเป็นคนของนิกายโลหิตทองคำ เพราะตามที่ได้ติดต่อเอาไว้ทางนิกายโลหิตทองคำจะส่งคนเอาข้อความมาส่งมาพวกกลุ่มโจรหมาป่าต้องทำอะไรบ้างในการกวาดล้างเมืองจิน เขาจึงรู้สึกไม่ตกใจอะไรมากนักแล้วหยิบแก้วเหล้ายกต่อแบบสบายใจแต่ในระหว่างที่กุนฮาคิดว่าคนที่อยู่บนหัวของตนตอนนี้เป็นของนิกายโลหิตทองคำ แสงสีทองบนฟ้าจำนวนมากก็พุ่งลงมาด้านล่างแบบพร้อมกัน“นะ… นั้นมันวิชาดาบทองคำ!!!” กุนฮาเข้าใจแล้วว่าตอนนี้สิ่งที่ตนเข้าใจมันเป็นเรื่องที่ผิด เขาเลยอุทานเสียงดังพร้อมทำสีหน้าตกใจกับดาบสีทองที่พุ่งลงมา จากนั้นเขาก็หันไปทางเหล่าลูกน้องที่กำลังกินเหล้าอย่างสนุกสนามกันอยู่ด้วยสีหน้าตกใจแบบสุดขีด “หลบเร็ว!!!!!”