เทพกระบี่เงาสังหาร

ร่างกายของอู่เทียนสั่นใหวแรงกดดันและปราณเซียนที่ระเบิดออกมาทำให้อู่เทียนสัมผัสได้ถึงพลังปราณชนิดเดียวกับป้ายหยกของอู่หมิงเพียงแต่ปราณเซียนที่ระเบิดออกมาจากต้นท้อต้นนี้รุนแรงกว่าหลายเท่า"เกิดอะไรขึ้น" ผู้คนเริ่มตื่นตระหนกด้วยความหวาดกลัว"เอาละองค์ชายเจ็ดในเมื่อเจ้ากล้ากล่าวว่าเซียนเป็นแค่สวะเมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลราชวงศ์ของเจ้างั้นเจ้าก็ช่วยทนแรงกดดันของเซียนให้ข้าดูเป็นขวัญตาหน่อยสิ"อู่หมิงกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชามีเพียงอู่หมิงคนเดียวในตอนนี้ที่ไม่ได้ถูกแรงกดดันแม้คนอื่นๆจะได้รับแรงกดดันเพียงเล็กน้อยแต่มันก็มากพอทำให้พวกเขาล้มลงไปที่พื้นส่วนองค์ชายเจ็ดไม่ต้องพูดถึงในตอนนี้องค์ชายเจ็ดกรีดร้องอย่างทรมานออกมาแม้แต่หวงซวงและหวงเฟิงเองก็เช่นกัน"นี่มันเกิดอะไรขึ้น" อู่เทียนกล่าว"ภายในต้นท้อลูกนี้มีเจตจำนงของบรรพบุรุษของตระกูลอู่ทิ้งเอาไว้และบรรพบุรุษท่านนั้นก็เป็นเซียนที่แข็งแกร่งอยู่ในทวีปศูนย์กลาง" อู่หมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม"อะไรนะบรรพบุรุษของตระกูลเราเป็นเซียนงั้นหรือนี่เป็นไปได้อย่างไร" อู่เทียนกล่าวด้วยความไม่อยากเชื่อ"รายละเอียดข้าจะบอกอีกทีแต่ในตอนนี้พวกเรามาดูอะไรสนุกๆกันเถอะ" อู่หมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม"ท่านผู้ยิ่งใหญ่อย่าฆ่าข้าเลยข้าขออภัยข้าไม่ได้ตั้งใจจะลบหลู่ท่าน" องค์ชายเจ็ดกล่าวออกมาด้วยความรำบากโลหิตไหลออกมาจากดวงตา หูและจมูกขององค์ชายเจ็ดอย่างต่อเนื่อง"อ๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"ในตอนนั้นเองชายวัยกลางคนทั้งสองที่เป็นคนขององค์ชายเจ็ดก็ไม่สามารถทนแรงกดดันใหวร่างกายจึงแหลกเหลวส่วนพวกหวงซวงและหวงเฟิงนั้นมีสมบัติคุ้มกายอยู่จึงทำให้ยังสามารถทนได้แต่ก็ไม่สามารถทนได้อีกได้นานและในตอนนั้นเองก็มีเสียงที่ทรงพลังปรากฎขึ้น"ขอให้ท่านเซียนโปรดระงับโทสะด้วย" สิ้นเสียงก็ปรากฎชายชราสวมชุดสีทองลวดลายมังกรชายชราปรากฎข้างๆองค์ชายเจ็ดและช่วยองค์ชายเจ็ดรับแรงกดดันแต่ต่อให้ชายชรามาช่วยก็แทบจะไม่ได้ทำให้แรงกดดันขององค์ชายเจ็ดลดลงเลยกลับกันชายชราเองก็แทบไม่สามารถทนแรงกดดันใหว"ท่านเซียนโปรดระงับโทสะพวกเราตระกูลราชวงศ์ยินดีชดใช้ความผิดที่ลูกหลานของข้าทำทุกอย่าง" ชายชรากล่าวพร้อมกับคุกเข่าลงเหตุการณ์ทำให้คนที่ดูอยู่แทบจะทรุกลงกับพื้นชายชราที่ปรากฎไม่ใช่ว่าเป็นองค์ราชันไม่ใช่รึเขาปรากฎตัวออกมาพร้อมกับคุกเข่าลงต่อหน้าต้นท้อนี่มันทำให้ชายหนุ่มและหญิงสาวหลายๆคนต่างสั่นสะท้านแต่สำหรับเฟิงอวิ้นนั้นสามารถรับรู้ได้เลยว่าองค์ราชันของตระกูลราชวงศ์นั้นกำลังหวาดกลัวอยู่ต่อหน้าเซียนราชันก็เป็นแค่มดแมลงที่สามารถถูกบดขยี้ได้ทุกเมื่อนี่คือคำสอนที่เฟิงอวิ้นถูกสอนมา"จงจำคำกล่าวของเจ้าไว้ แล้วอย่าได้ริอาจข่มเหงลูกหลานของข้าอีก" เสียงที่เย็นชากล่าวขึ้น เสียงนั้นเต็มไปด้วยพลังที่สามารถสังหารผู้คนในที่นี้ได้"แน่นอนข้าจะส่งมอบโอรถล้ำค่าสมุนไพรล้ำค่ารวมถึงทรัพยากรบ่มเพาะต่างๆให้กับตระกูลอู่เพื่อเป็นการชดใช้" องค์ราชันกล่าวด้วยความหวาดกลัว"วูป!!!!!!!!!!!"แรงกดดันที่ปล่อยออกมาหายไปในพริบตาทำให้องค์ชายเจ็ดรอดตายแต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสซึ่งหวงซวงและหวงเฟิงเองก็ไม่ได้ต่างกันทั้งสองนอนจมกองเลือดอยู่ไม่นานก็มีชายชราปรากฎและเข้ามาช่วยทั้งสองก่อนไปชายชรามองไปยังอู่หมิงด้วยสายตาซับซ้อนก่อนจะจากไปพร้อมกับองค์ราชันของตระกูลราชวงศ์"ไม่น่าเชื่อว่าตระกูลอู่จะมีเซียนคอยคุ้มครองอยู่" เฟิงอวิ้นกล่าวด้วยความหวาดกลัวก่อนจะรีบหลบหนีไปอย่างเงียบๆเพราะเฟิงอวิ้นพึ่งเกิดความขัดแย้งกับอู่หมิงเขาจึงไม่กล้าอยู่ที่นี่นานนักต่อมาคนอื่นๆก็เริ่มจากไปอู่เทียนพาอู่หมิงและอู่เซียงกลับไปยังตระกูลอู่ทั้งสามตรงไปยังพื้นที่ลับของบรรพบุรุษตระกูลอู่ทันทีส่วนอู่เวิ่นที่ตื่นขึ้นมาเห็นทุกอย่างแต่แกล้งหมดสตินั้นได้ถูกพาตัวกลับตระกูลโดยลูกน้องของตนแต่เมื่อกลับไปถึงตระกูลก็ได้ถูกผู้อาวุโสคุมกฎของตระกูลสั่งขังกลุ่มของอู่เวิ่นเป็นเวลา 10 ปี ซึ่งเป็นการลงโทษที่รุนแรงอย่างมากจนทำให้อู่เหิงบ้าแทบครั่งและออกปากจะไปคุยกับอู่เทียนแต่พวกอู่เทียนไม่มีเวลาว่างไปสนใจพวกอู่เหิงเพราะตอนนี้อู่เทียนและบรรพบุรุษกำลังรอฟังเรื่องราวทั้งหมดจากอู่หมิงอยู่"เรื่องราวมันเป็นมายังไงกันแน่" อู่เทียนกล่าว"ก่อนอื่นเลยในบันถึงของตระกูลในอดีตมีคนที่เคยประสบกับเหตุการณ์แบบเดียวกับท่านแม่ของข้าหรือไม่" อู่หมิงกล่าว"หมายถึงได้หนีออกจากตระกูลงั้นหรือ" อู่เทียนกล่าว"ใช่แล้วยังตกหลุมรักชายหนุ่มจากตระกูลหวงด้วย" อู่หมิงกล่าว"ดูเหมือนจะมีอยู่นะ เมื่อหลายร้อยปีก่อนมีหญิงสาวที่ชื่ออู่หานชิง อยู่ นางได้ขัดกฎตระกูลไปตกหลุมรักกับชายหนุ่มจากตระกูลหวงแต่ด้วยกว่าจะรู้เรื่องของทั้งสองทั้งสองก็มีพลังระดับราชันไปแล้วทำให้ทั้งสองเลือกจะออกจากตระกูลแล้วจากทวีปแห่งนี้ไปหรือว่า!!!!!!!!!!!!!" บรรพบุรุษที่กำลังกล่าวต้องตื่นตระหนก"ใช่แล้วเป็นนางถึงในตอนนี้ชายหนุ่มตระกูลหวงจะตายไปแล้วก็เถอะแต่นางในตอนนี้ทรงพลังอย่างมากและนางอาศัยอยู่ในทวีปศูนย์กลางฉายาที่นางถูกเรียกขานคือเซียนกระบี่ไร้รัก และต้นท้อที่พวกท่านรู้จักดีนั้นก็เป็นต้นท้อที่นางปลูกขึ้นและข้างในต้นท้อก็มีเจตจำนงที่นางเหลือไว้" อู่หมิงกล่าว"ไม่น่าเชื่อว่าคนแซ่อู่ของพวกเราจะกลานเป็นเซียนได้" อู่เทียนกล่าวด้วยความตกตะลึง"แล้วทำไมนางถึงได้ฉายาว่าเซียนกระบี่ไร้รัก" อู่เซียงกล่าวถาม"เฮ้อ เรื่องนั้นเป็นเพราะนางได้ถูกทรยศจากคนรักของนาง" อู่หมิงกล่าว"ข้าว่าแล้วคนแซ่หวงไม่มีใครดีสักค............."อู่เทียนที่กำลังกล่าวด้วยความโกรธก็ต้องหยุดชะงักเพราะบิดาของอู่หมิงก็เป็นคนแซ่หวงแถมเพื่อปกป้องอู่เหม่ยและอู่หมิงถึงกับยอมใช้ชีวิตของตนแลก"มีเพียงบิดาของเจ้าเท่านั้นที่คู่ควรแก่การเป็นคนดี" อู่เซียงกล่าว"ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงความรู้สึกของข้าเพราะตัวข้าในตอนนี้ไม่ได้มีสิ่งใดผูกพันธ์กับตระกูลหวงอีกแล้วเพราะสิ่งที่เหลือก็มีเพียงความแค้นเท่านั้น" อู่หมิงกล่าวอู่เทียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเพราะไม่ว่าอย่างไรชายชราที่ปรากฎและใช่พวกหวงเฟิงออกไปก็คือปู่แท้ๆของอู่หมิงซึ่งอู่เทียนหวังว่าอู่หมิงจะละทิ้งความแค้นลงอย่างน้อยก็ไม่อยากให้สังหารคนที่เป็นปู่ของตน-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การชดใช้ที่หนักหนา

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การชดใช้ที่หนักหนา

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้