" ในฐานะศิษย์ของเจ้าสำนักชิงหลง ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังท่านอาจารย์ ! " ฟางหยวนกล่าวพร้อมถ้อยคำแน่วแน่ ก่อนที่จะออกไปจากมิติของถ้ำเซียนที่เขาและ อาจารย์ของตน ได้ปิดด่านฝึกอยู่ด้วยกันมากกว่า2ปีเศษ
บัดนี้เขาได้ออกมาสู่โลกภายนอกแล้ว แสงแดดของดวงตะวันในยามเช้าและสายลมที่พัดผ่านั้น ได้กระทบสู่ใบหน้าอันคมคายของฟางหยวน " นานแค่ไหนกันแล้วนะที่ข้า ไม่ได้พบกับแสงแดดในยามเช้า "
" แต่ว่าการที่ข้านั้นได้หายตัวไป หลังจากจบการประลองเลื่อนขั้นศิษย์ภายในถึง2ปี โดยไม่มีใครทราบเลย มันคงจะทำให้ ทุกคนสงสัยอย่างแน่นอน และส่วนใหญ่คงจะลืมตัวตนของข้าไปหมดแล้ว ดังนั้นข้าจะทำให้การกลับมาครั้งนี้มาอย่างยิ่งใหญ่ เหมือนดั่งคำพูดของ ท่านอาจารย์ เอง " ฟางหยวนกล่าวพร้อมใบหน้าที่มีรอยยิ้มเล็กน้อย
" ใช่แล้วละ ก่อนอื่นเลย ข้าต้องไปหาเซี่ยวชิง เธอไม่ได้เห็นหรือรู้เรื่องอะไรของข้าเลย มากกว่า2ปี ตอนนี้เธอจะเป็นยังไงแล้วมั้งนะ " ฟางหยวนไม่รอช้า กลับเข้าสู่สำนักทันที
" หลังจากที่ฟางหยวน ได้ก้าวเข้าสู่สำนักชิงหลงอีกครั้ง เขาไปเดินผ่านที่ต่างๆ รวมถึง สถานที่สำหรับศิษย์สายนอกตอนนี้เขากำลังจะเดินผ่านมันแล้วไปสู่ เขตของศิษย์สายใน ซึ่งตอนนี้ฟางหยวนได้สวมอาภรณ์สีเขียวเข้ม ของศิษย์สายใน และเขายังได้สกัดจุดของตนเอง เพื่อปลอมแปลงตบะให้อยู่ระดับต่ำเพียงแค่ค้นหาลมปราณขั้น3เองเท่านั้น เพราะตอนนี้ฟางหยวนไม่ต้องการ เป็นที่สนใจในตอนนี้ เขาเพียงต้องการไปหาเซี่ยวชิงก่อน แล้วค่อยเริ่มแผนการต่อไป "
และในตอนนี้เองระหว่างทางที่เขากำลังเดินผ่าน เขตหอสมุดนั้น ก็ได้มีกลุ่มศิษย์สายนอกจำนวนหนึ่งประมาณ7-8คน 1กลุ่มได้เดินมาหาฟางหยวน ที่กำลังเดินผ่านอยู่นั้น
" เห้ย พวกแกดูนั่นสิศิษย์สายในที่มีตบะขั้น3เองวะ กระจอกแบบนี้ทำไมมาเป็นศิษย์สายในได้นะ " หนึ่งในกลุ่มนั้นได้เอ๋ยปากดังลั่นออกมา ทำให้ ศิษย์สายนอกส่วนใหญ่ได้ให้ความสนใจแล้วมามุงดูพวกฟางหยวน กับกลุ่มเล็กๆพวกนี้
ศิษย์สายนอกพวกคนถึงกับถอนหายใจแล้วและได้พูดถึง ฟาวหยวน " น่าสงสารศิษย์สายในคนนั้นนะ ดันไปทำให้ เจ้าหม่าเหลียงไม่ถูกใจเสียได้ " หนึ่งในกลุ่มคนที่มามุงดูเหตุการณ์ได้กล่าวขึ้น " นั่นสินะ แต่ว่ามันก็น่าคิดจริงๆนั่นแหละ เป็นศิษย์สายในได้ ด้วยตบะแค่นี้ มันก็อดที่จะ พูดไม่ได้หรอก แต่ดูจากใบหน้ากับลักษณะแล้วต้องเป็น พวกมีเงินหรือตระกูลสนับสนุนแน่นอน "
" แต่ว่านะ ถึงจะมีตระกูลสนับสนุนก็ตาม ก็ไม่อยู่ในสายตาไอ้เจ้า หม่าเหลียงอยู่ดี เนื่องจากมันเป็นหลานของผู้อาวุโสคนหนึ่ง ทำให้มันกําเริบเสิบสาน หยิ่งผยองอย่างมาก นับว่าเป็นคราวซวยของชายคนนั้นทันที "
" พวกเจ้าพอได้แล้ว ข้าว่าเราจะไปสนใจพวกขยะที่ใช้เส้นสายแบบนั้นไปทำไม ยังไงมันก็ต้องโดนไล่ออกอยู่ดี เนื่องจากผิดกฎสำนัก อยู่แล้วละ ฮ่าๆ " ชายคนหนึ่งในกลุ่มนั้น ที่มีลักษณะสูง ผิวขาว ถือพัดไว้อยู่ มีหน้าตาที่พอใช้ได้ แล้วยังมีตบะค้นหาลมปราณขั้น4 ได้กล่าวขึ้นมา
ฟางหยวนก็ได้ยินดังนั้นก็อดที่จะยิ้มขึ้นมาไม่ได้ " ไม่ว่าที่ไหน ก็มีแบบนี้หมดสินะ โลกแห่งเซียนมันเป็นเช่นนี้แหละ เฮ้อ " ฟางหยวนถอนหายใจพร้อม เดินออกไปจากกลุ่มคนที่แสนจะอ่อนแอพวกนี้ ดูเหมือนว่าพวกมันคงจะจำหรือ ไม่รู้จักฟางหยวน อย่างแน่นอน
กลุ่มของหม่าเหลียงรวมทั้งตัวมันเอง เห็นท่าทีของฟางหยวนที่ถอนหายใจแล้ว พยายามเดินหนีออกจากบริเวณนี้ โดยไม่สนใจตนเองนั้นทำให้ มันมีโทสะขึ้นมาอย่างมาก " ไอ้ขยะอย่างแก บังอาจมาดูถูกข้าสินะ สงสัยต้องให้มันรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการสูญเสียแล้วสินะ " หม่าเหลียงกล่าวขึ้นพร้อมน้ำเสียงที่เดือดดาล พร้อมสั่งให้เหล่าลูกน้องของตน ที่มีตบะขั้น1-3 จำนวน6-7ไป ล้อมตัวฟางหยวนไว้
ฟางหยวนเห็นดังนั้นก็ไม่ได้สนใจหรือมีท่าทีใดๆ เขายังคงนิ่งเงียบและก็เดินจากไปแบบไม่ได้สนใจอะไรนั่นทำให้ โทสะของหม่าเหลียงปะทุขึ้นทันที " แกไอ้สารเลว แกตาย! " หม่าเหลียงสั่งให้ลูกน้องของตนเองจัดการกับฟางหยวนในทันที
ลูกน้องต่างๆของหม่าเหลียงที่มี6-7 คน ได้ระเบิดตบะขั้น1-3ออกมา แล้วได้พุ่งไปเพื่อจะจัดการกับฟางหยวน ฟางหยวนยังมีสีหน้าเช่นเดิมก่อนที่จะลืมตาขึ้นมาลองมองไปที่ลูกน้องทั้ง7ของหม่าเหลียงอย่างไร้อารมณ์ เขาได้ปล่อยพลังตบะขั้น7ออกมาทางแรงกดดันจาก
การจ้องมองนั่นทำให้ ลูกน้องทั้งหมดของหม่าเหลียงนั้นทรุดกับไปกับพื้นแล้วสั่นกลัว อย่างมาก หม่าเหลียงเห็นดังนั้นจึงตกใจอย่างมาก แม้แต่ตัวเขาออกก็สั่นกลัวเช่นกัน ทำให้หม่าเหลียงนั้นเข้าใจแล้วว่าฟางหยวน ไม่ใช่คนที่ควรจะไปยุ่งด้วยมันจึง ถอยห่างแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว
ฟางหยวนเองนั้นก็ไม่ได้สนใจต่อสิ่งรอบข้าง เขาได้มุ่งหน้าไปสู่ สวนดอกไม้เพื่อตามหาเซี่ยวชิง พอเขาไปถึงนั้น เขากลับได้ยินเสียงร้องไห้ ดังมาจากด้านใน นั้นทำให้เขา สงสัยว่านั้นคือเสียงใครกันแน่ ก่อนที่ฟางหยวนจะเข้าไปดูเพื่อตรวจสอบ
เขากลับได้ยินเสียงของชายชรากล่าวกับ เด็กหญิงคนหนึ่ง นั่นก็คือ เซี่ยวชิงและปู่ของเธอนั่นเอง " หลานรัก อย่าห่วงไปเลย เจ้าหนุ่มน้อยนั่น หายตัวไปมากกว่า2ปีแล้ว เดียวมันก็กลับมาเองเร็วๆวัน เองแหละ เจ้าก็ออกไปข้างนอกมั้งได้แล้ว อย่ามานั่งร้องไห้เสียใจอยู่แต่ในห้องนี้เลย มันทำให้ข้า และ พ่อของเจ้าลำบากใจนะ "
" ท่านปู่ ข้าอยากรู้เหลือเกินว่า เขาหายตัวไปไหน จะเป็นอันตรายอะไรหรือไม่ เขาหายไปมากกว่า2ปีแล้ว ข้าทุกข์ใจเหลือเกิน " เซี่ยวชิงกล่าวด้วยเสียงสะอื้น ปู่ของเซี่ยวชิงได้ยินเช่นนั้นก็เข้าปลอบหลานของตนเอง
" อย่างห่วงไปเลย ในไม่ช้าเดียวมันก็กลับมาเอง " ปู่ของเซี่ยวชิงสบถ อยู่ในใจ " ไอ้ลูกเต่าแซ่ฟาง นั้น กล้าดียังไงหายตัวไป ทำให้ หลานสาวข้าเป็นห่วงขนาดนี้ ถ้ามันกลับมา โดนดีแน่นอน "
ฟางหยวนได้ยินดังนี้ ก็รู้สึกผิดต่อเซี่ยวชิงอย่างมาก " ตัวข้าที่หายไปนานมาก คงจะทำให้เจ้าห่วงสินะ แต่ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ข้ากลับมาหาเจ้าแล้ว " ฟางหยวน รอ ปู่กับหลานคู่นี้คุยกันเสร็จ เขาค่อยเข้าไปหาเซี่ยวชิง ทางหน้าต่าง
เซี่ยวชิงที่นอนอยู่ ได้ยินเสียงหน้าต่างได้เปิดออกจึงรู้สึกตกใจ ก่อนที่จะตั้งท่าและโคจรลมปราณ ตะโกนถามออกไป " นั่นใคร น่ะ? " ก่อนที่จะได้พูดมากไปกว่านี้ ตัวเธอกลับมองไม่เห็นเนื่องจากมีอะไรบางอย่างมาบังดวงตาทั้งสองข้างไว้
" ทายสิ ใครกัน" ฟางหยวนกล่าวออกมาพร้อมเสียงขี้เล่น เซี่ยวชิงได้ยินดังนี้ กลับตกใจอย่างมาก " ท่าน.... เหตุใดถึงหายไปนานเช่นนี้ รู้หรือไม่ว่าข้าเป็นห่วงท่าน แค่ไหน " เซี่ยวชิงกล่าวพร้อมน้ำตาที่ร่วงโรยออกมา
" ข้าขอโทษจากใจจริงของข้า .... ข้ามีเหตุจำเป็น ต้องขอให้เจ้ายกโทษให้ข้าแล้วล่ะ " เซี่ยวชิงได้ยินดังนั้น ก็ชื่นใจขึ้นอย่างมาก " ท่านกลับมา ก็ดีแล้วละ แต่เดียว...นี่มัน ท่านไปยังขั้น7แล้วงั้นรึ " เซี่ยวชิงกล่าวพร้อมน้ำเสียงที่ตกใจ
" อืม...แต่ว่ามันคงยังไม่ดีพอหรอกนะ " ฟางหยวนกล่าวพร้อมถอนหายใจออกมา " แต่ว่าท่านรู้หรือไม่ ว่า หลังจากที่ท่านชนะการประลอง แล้วเป็นอันดับ1ของ งานนั้น ผู้คนส่วนใหญ่คิดว่า ท่านคงตายไม่ก็หายสาบสูญไปเสียแล้วล่ะ ตอนนี้แทบจะไม่มีใครจำตัวตนของท่านได้เลย ยกเว้นคนที่เคยประลองกับท่าน "
ฟางหยวนได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้แปลกใจอะไรมาก ระยะ2ปีนั้นอาจจะไม่มากในโลกฝึกตน แต่ว่ามันก็ทำให้อะไรบางอย่างเปลี่ยนไปเช่นกัน " ตอนนี้ท่านมีอะไรที่ต้องการทำ หรือไม่ เพราะตอนนี้ เหล่าคนที่เคยประมือกับท่านมาก่อนนั้น ได้เลื่อนขั้นสู่ค้นหาลมปราณขั้น8ถึง9 กันหมดแล้ว มีเพียงท่านเท่านั้นยังอยู่เพียงขั้น7 พวกนั้นเองก็เข้าใกล้การเป็นศิษย์สืบทอดแล้ว "
เซี่ยวชิงกล่าวพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล ในจิตใจ " เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก ข้ามีแผนการเอาไว้เสียแล้วล่ะ ข้าจะทำให้การกลับมาครั้งนี้สั่นสะเทือนไปทั้งสำนักอีกครั้งหนึ่ง!! " ฟางหยวนกล่าวออกมาพร้อมกำหมัดแน่น
" ท่านอาจารย์ ข้าจะทำให้ท่านภูมิใจในตัวข้าอย่างแน่นอน !!! "
1.13M
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)