ตอนที่52
เมืองจันทร์บุบผาในตอนนี้เต็มไปด้วยความคึกคัก เนื่องจาก*สุสานนักปรุงยา*จะเปิดอีกครั้ง ทำให้ผู้ที่ต้องการมายัง*สุสานนักปรุงยา*ต้องมาแวะพักที่นี้ ซูเฉินไม่รอช้าก้าวเข้าเมืองทันที เขารีบตรงไปยังร้านขายม้าและฝากม้าเอาไว้จากนั้นเขาก็เริ่มเดินเที่ยวชมเมืองจันทร์บุบผา เมืองจันทร์บุบผาไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่ซูเฉินต้องใช้เวลาเป็นวันก่อนจะชมจนทั่ว เขาพบเห็นสินค้ามากมายที่ตั้งวางขาย บ้างคนก็อ้างว่าสินค้าของตนมาจากภายใน*สุสานนักปรุงยา*บ้างบ้างคนก็อ้างว่าสินค้าของเขาจะช่วยให้รอดเมื่อเข้าไปยัง*สุสานนักปรุงยา* แต่ซูเฉินไม่ได้สนใจนักเพราะของพวกนี้เป็นแค่ของปลอมหลังจากเดินมากว่าครึ่งวันซูเฉินก็มาสะดุดอยู่กับชายชราคนหนึ่งที่กำลังหลับตาทำสมาธิ ด้านหน้าของเขามีหนังสือที่เขียนว่า*บรรยายสุสานนักปรุงยา*กว่า20เล่มตั้งเรียงอยู่ ซูเฉินรู้สึกแปลกใจและลองก้าวข้าไปสอบถาม"ท่านลุง หนังสือนี้ท่านขายรึไม่"ชายชรามิได้ลืมตาหรือแสดงท่าทีใดๆ เขาเพียงตอบสั้นๆว่า"เล่มล่ะ2,000เหรียญทอง"ซูเฉินได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าและจ่าย2,000เหรียญทองทันที และกำลังจะหยิบหนังสือหนึ่งเล่มเสียงชายชราก็มาหยุดเขาไว้ก่อน"อืมเจ้าหนู ในเมื่อเจ้าซื้อหนังสือของข้าแล้ว เจ้าสนใจจะซื้อของอีกชิ้นหรือไม่"ซูเฉินมองชายชราด้วยความงุนงงก่อนจะตอบว่า"ท่านลุง ท่านมีสิ่งใดก็นำออกมาเถิดท่ามันมีประโยชน์ข้าจะซื้อมันไว้"ชายชราได้ยินเช่นนั้นเขาก็ค่อยๆลืมตาและนำแผ่นหินหกเหลี่ยมขนาดฝ่ามืออันหนึ่งออกจากเสื้อและเสนอให้ซูเฉินดู สายตาของซูเฉินเบิกกว้างเมื่อสิ่งของที่อยู่ภายในมือของชายชรา กลางแผ่นหินนั้นสลักคำว่า *ดิน* เอาไว้นี้ทำให้ซูเฉินตกตะลึง"ทะท่านลุง ท่านแน่ใจหรือว่าจะขายสิ่งนี้ให้ข้า"ชายชราเห็นท่าทางตกตะลึงของซูเฉินเขาก็หัวเราะเบาๆแล้วกล่าวว่า"5,000เหรียญทอง จะซื้อหรือไม่""ซื้อ! ข้าจะซื้อมัน!"ซูเฉินไม่รีรอและคว้าเงินจำนวน5,000เหรียญทองออกมาและส่งให้ชายชราทันที เมื่อรับเงินมาชายชราก็ส่งแผ่นหินให้ซูเฉินและกลับมาหลับตาทำสมาธิเช่นเคยซูเฉินโค้งคำนับให้กับชายชราก่อนจะก้าวเดินออกไป และเมื่อซูเฉินจากไป ชายชราก็หายตัวไปพร้อมกับร้านของเขาราวกับสายหมอกตอนนี้ซูเฉินรู้สึกตื่นเต้นมาก สิ่งที่เขาได้รับมาคือกุญแจห้องลับของดินแดนดินใน*สุสานนักปรุงยา*แถมเขาซื้อมาเพียงแค่5,000เหรียญทอง ทราบหรือไม่ว่าุญแจลับของดินแดนน้ำโดยประมูลไปถึง80,000,000เหรียญทองอ่านไม่ผิด80,000,000เหรียญทอง!! แต่ซูเฉินกลับได้กุญแจลับอีกอันมาในราคาแค่5,000เหรียญทอง เกรงว่าผู้ที่ได้กุญแจลับดินแดนน้ำไปทราบเรื่องที่ซูเฉินได้กุญแจลับมาราคา5,000เหรียญทอง เขาคงกระอักเลือกเเละอิจฉาจนตายแน่ๆเวลาตกเย็นซูเฉินก็ได้ไปพักยังโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง เขาได้ทานอาหารอะไรเสร็จเรียบร้อยก่อนเขาจะกลับไปที่ห้อง ตอนนี้ซูเฉินกำลังมองกองศิลาพิภพกว่า50ก้อนด้านหน้าเขา จากนั้นซูเฉินเริ่มบ่มเพราะ*กายาต้านสวรรค์*โดยใช้ศิลาพิภพซูเฉินกำศิลาพิภพไว้ในมือจะก่อนเริ่มบ่มเพราะ ตามที่เขาอ่านมาจากหนังสือของชายชราที่โลกเก่าของเขา ภายในนั้นมีเขียนวิธีบ่มเพาะ*กายาต้านสวรรค์*ขั้นที่1-8ไว้ด้วย ซูเฉินไม่ลังเลและฝึกตามที่เขาได้อ่านมา ศิลาพิภพภายในมือของซูเฉินค่อยๆปล่อยแสงสีเทาหม่นเขาไปยังเขา เมื่อแสงนี้เเทรกซึมเข้ามา ซูเฉินรู้สึกราวกับมดนับล้านกำลังเจาะเข้ามาภายในร่างกายของเขา ซูเฉินกัดฟันและฝืนดูดซับต่อไป แสงสีเทานี้ค่อยๆมาเคลือบยังชั้นผิวหนังของซูเฉินช้าๆไม่นานก่อนแสงสีทาจะหมดลงและศิลาพิภพภายในมือซูเฉินจะแตกสลายเป็นผุยผงซูเฉินดูแขนซ้ายที่เเสงที่เทาได้มาห่อหุ้มบางๆ เขานำมีดธรรมดาออกมาและฟันไปยังผิวส่วนนั้นของเขา ปัง! เพล้ง! มีดธรรมดานั้นปะทะกับแทนเขาก่อนที่จะหักเป็นสองท่อน ส่วนจุดที่เขาฟันลงไปนั้นไม่มีรอยแผลใดๆแม้ว่าเมื่อครู่เขาได้ใช้เพียงมีดธรรมดาๆ แต่แรงที่เขาใช้ออกไปนั้นเป็นแรงระดับปราณจิตขั้นปลาย แต่ยังไม่สามารถทำบาดแผลได้ แสดงให้เห็นถึงความทรงพลังของวิชา*กายาต้านสวรรค์*จริงๆซูเฉินไม่รอช้าและหยิบศิลาพิภพก้อนที่สองมาและเริ่มบ่มเพาะต่อทันที