[จบ]Psychokinesis พลังจิตเหนือเทพยุทธ์

“หัวหน้า หัวหน้า เราไม่ไหวแล้ว~!”

ท่าทางเหนื่อยอ่อนแสดงออกมาจากผู้ใช้จิตวิญญาณที่เหลือชีวิตราวสามพันคน ตลอดหลายวันที่พวกเขาพยายามต่อสู้กับอสรพิษสามเศียร พวกเขาใช้ทุกอย่างที่ซื้อมาไปจนหมด ค่ายกล ยันต์ อาวุธลับ ทุกๆอย่างล้วนหมดแม้กระทั่งยาฟื้นฟูของพวกเขาก็เหลือไม่ถึง 1 ใน 10 แต่อสรพิษสามเศียรกลับยังมีแรงเหลือ แม้มันจะมีหัวอยู่เพียงแค่ 1 ในตอนนี้ พวกเขากลับไม่มีความสามารถในการฆ่ามัน

“ถอย ถอยก่อน ชีวิตสำคัญกว่า ถอย~!”

กลุ่มของนักพรตบึงน้ำเย็นเปิดใช้งานกระบี่บินออกไปจากพื้นที่ต่อสู้ พวกเขาไม่คิดจะครอบครองกล้วยไม้วิญญาณเจ็ดกลีบแล้วเพราะเกิดการสูญเสียมากเกินไป คนที่พามามากมายกลับเหลือน้อยกว่าครึ่ง หากสู้ต่อไปจะเหลือเพียงแค่หลักสิบเท่านั้น

“ถอย ถอยเร็วเข้า~!”

เหล่าคนที่ต่อสู้เมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มของนักพรตบึงน้ำเย็นถอนตัวออกไป พวกเขาก็เริ่มถอนกำลังออกมาเช่นกัน การต่อสู้ตลอดหลายวันที่ผ่านมาพวกเขาต้องใช้คนทั้งหมดเพื่อตัดหัวของงูยักษ์ไปถึง 2 หัว แต่ตอนนี้กลุ่มของนักพรตกลับกำลังถอยหนีทำให้ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาลดน้อยลง จึงจำเป็นต้องถอนกำลังรักษาชีวิต

ทางฝั่งหลวงจีนที่รับรู้ได้ถึงอันตรายที่เพิ่มมากขึ้นพวกเขาก็กระโดดขึ้นเหยียบลูกประคำบินจากไป จนสุดท้ายเหลือเพียงแค่กลุ่มที่ยังคงอยากได้กล้วยไม้วิญญาณอยู่ 5 กลุ่มเท่านั้น

“ข้าผู้นำกลุ่มราชสีห์ ข้าขอประกาศตรงนี้ว่าหากใครก็ตามที่ช่วยข้าจัดการกับงูยักษ์ตัวนี้ ข้าจะแบ่งเงินให้พวกเจ้าทุกๆคน”

กล้วยไม้วิญญาณในมือของผู้นำกลุ่มราชสีห์ชูขึ้นไปบนท้องฟ้า จากการส่งให้กันไปมาระหว่างกลุ่ม มันกลับได้รับเป็นคนสุดท้ายหลังจากลุ่มทั้ง 5 เดินทางจากไป ภายใต้เสียงร้องตะโกนของผู้นำกลุ่มราชสีห์เขี้ยวเหล็ก กลุ่มอีก 4 ต่างพยักหน้าเพราะข้อเสนอนี้รวมพวกมันด้วยเช่นกัน

หากการต่อสู้จบลงพวกมันไม่มีพลัง การยอมรับข้อเสนอนี้ยังถือว่าพวกมันยังคงได้ปรโยชน์ แต่หากการต่อสู้จบลงพวกมันเหลือพลังเหลือเยอะก็เป็นอีกเรื่อง

“มันกำลังทำอะไร ทำไมถึงหยุดเคลื่อนไหว”

ระหว่างคนทั้ง 5 กลุ่มที่เหลืออยู่เพียงพันกว่ามองจ้องไปยังอสรพิษเพลิงสามเศียร พวกเขาต่างสงสัยในท่าทางของมัน ตลอดหลายวันที่ผ่านมา มันต่อสู้อย่างหนักแทบไม่ได้พักเลยสักนิด ตอนนี้มันกลับหยุดเคลื่อนไหว ไม่สนใจกล้วยไม้ในมือผู้นำกลุ่มราชสีห์เลยสักนิด สร้างความสงสัยให้พวกเขาไม่น้อย 

ผู้นำกลุ่มราชสีห์รู้ตัวว่าได้โอกาสดีที่จะหนีจึงหันหลังแล้วเรียกใช้กำลังเตรียมจะพุ่งหนีไป คนอื่นๆที่เห็นท่าทางของผู้นำกลุ่มราชสีห์จึงพยายามวิ่งไปทางเดียวกันเพื่อไม่ให้กล้วยไม้วิญญาณหายไป ทันใดนั้นพวกเขาก็เริ่มพบเข้ากับความเคลื่อนไหวของงูยักษ์ จนเท้าที่กำลังจะออกวิ่งหยุดลงไป

แกร๊ก!

“มันกำลังทำอะไร”

เสียงของเนื้อหนังฉีกขาดดังมาจากทางฝั่งของอสรพิษเพลิงสามเศียรก่อนที่ร่างของมันจะล้มตัวลงไปนอนบนพื้นดิน สร้างความดีใจให้ทุกๆคนเมื่อรู้ว่างูยักษ์ตกตายลงไปแล้ว เดิมทีพวกเขาคิดเพียงแค่จะเก็บกล้วยไม้วิญญาณเจ็ดกลีบไปขาย ตอนนี้พวกเขากลับโชคดีได้ร่างของอสรพิษเพลิงสามเศียรระดับ 7 กลับไปด้วย แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้หัวเราะ ขนทั่วร่างของพวกเขากลับลุกชันเมื่อสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวบางอย่างจากศพของงูยักษ์ 

พวกเขาจึงพากันเตรียมตัวพร้อมอีกครั้งหลังจากเห็นร่างของงูที่ล้มตัวลงไปกำลังขยับช้าๆจนหนังของมันค่อยๆฉีกขาด ทุกคนที่มองไปยังศพของงูยักษ์ต่างสงสัยว่าสิ่งใดอยู่ในร่างของมันที่กำลังขยับไปมา

ตึง~!

หัวที่นอนลงไปแนบพื้นชูขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งท่ามกลางสีหน้าแตกตื่นของคนมากมาย งูยักษ์ที่คิดว่าตายกลับยังมีชีวิตอยู่

“ทุกคน โจมตี โจมตีเร็วเข้า ตอนนี้มันบาดเจ็บ โจมตี!”

ผู้นำกลุ่มราชสีห์สั่งให้ทุกคนโจมตีอสรพิษเพลิงสามเศียร ในขณะที่ทุกคนโจมตีออกไปแล้วรอให้การโจมตีมากมายพุ่งเข้าชนร่างของงูยักษ์กำลังชูคอตั้งตรงไม่สนใจสิ่งอื่นใดนี้เอง ดวงตาของทุกคนกลับเบิกกว้างเมื่อหัวที่กำลังชูคอตั้งตรงปริแตกพร้อมกับมีเศษหนังร่วงตงลงไปบนพื้นเผยให้เห็นสิ่งหนึ่งที่อยู่ข้างในผิวหนังที่ลอกออกมา มันเป็นหัวของงูยักษ์ที่เคยขาด ตอนนี้มันกลับมาเป็นปกติแล้วยังมีถึง 4 หัว ไม่เพียงเท่านั้นหัวทั้ง 4 ยังรวบรวมพลังวิญญาณเข้าไปด้วย จนพวกเขาหวาดกลัวไปตามๆกัน 

“มันกลายเป็นระดับ 8 แล้ว หลบเร็ว~!!!”

วิ๊ง  บรึ้ม~!

ลำแสงสีแดงเต็มไปด้วยความร้อนสูงพุ่งไปรอบๆเผาไหม้ทุกอย่างจนกลายเป็นเถ้าถ่าน กลุ่มคนจำนวนมากที่กำลังตั้งท่าเตรียมโจมตีต่างถูกลำแสงเผาทำลายจนตายไม่แม้จะได้กรีดร้อง

กร๊าซ~!

พลังงานมหาศาลเทียบเท่าระดับราชันระเบิดออกมาจากร่างของงูยักษ์ 4 หัว สร้างความกลัวให้คนที่เหลือรอดไปตามๆกัน พวกเขาที่คิดว่าตัวเองชนะแล้วหนึ่งครั้ง กลับรู้สึกกลัวจนตัวสั่นไม่มีแม้กระทั่งแรงจะวิ่งหนีไป 

อย่างไรก็ตามงูยักษ์ทั้ง 4 หัวกลับไม่ยอมปล่อยให้ใครหนีไปได้ มันจำการโจมตีของคนเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี จึงรวบรวมพลังเข้าไปในปากทั้ง 4 มองไปยังระดับราชาที่ยังเหลือรอด  ผู้นำกลุ่มราชสีห์และกลุ่มอื่นๆที่อยู่รอบๆต่างสั่นกลัวกับพลังที่พุ่งตรงเข้าหาพวกมัน

บรึ้ม~!!!

“หนี หนีเร็วเข้า เราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแล้ว~!”

ผู้คนมากมายวิ่งแตกกระเจิงออกไปคนละทิศทาง  งูยักษ์ที่ฆ่าระดับราชาไปทั้งหมดแล้วนั้นมันก็มองจ้องไปยังร่างของผู้คนมากมายที่กำลังวิ่งหนี พลางอ้าปากกว้างรวบรวมพลังอีกทันที ก่อนจะใช้หัวทั้ง 4 กวาดไปรอบๆเผาทำลายทุกๆอย่างรวมไปถึงผู้คน

กร๊าซ~!

“ล็อกเป้า”

เสียงพูดดังขึ้นเบาๆจากตงฟางที่ทำการใช้พลังจิตล็อกเป้าไปยังหนึ่งในหัวของงูยักษ์ เขาที่นั่งจับตามองการต่อสู้มา 5 วันเต็มก็เริ่มขยับเคลื่อนไหวอีกครั้งเพื่อฆ่ามัน ตอนนี้เป็นโอกาสดีของเขาแล้วที่จะจัดการงูยักษ์แล้วเก็บร่างและกล้วยไม้วิญญาณอีกต้นกลับไปด้วย

“สาม สอง หนึ่ง”  ฟลุบ~!

เสียงแท่งเหล็กขนาดเท่าแขนพุ่งออกไปจากกระบอกโลหะบนไหล่ของตงฟางไปด้วยความรวดเร็ว หลังจากเขาสร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้ารอบๆกระบอกโลหะเพื่อส่งแท่งเหล็กออกไป ทันใดนั้นเขาก็นำแท่งเหล็กออกมาอีกแท่งบรรจุลงไปในกระบอกโลหะโจมตีซ้ำเข้าไปอีกครั้งเพื่อให้สิ่งที่กำลังพ่นเปลวเพลิงทำลายทุกอย่าง ไม่มีเวลาในการสวนกลับการโจมตี 

กร๊าซ~!!!

“ชะ  ช่วยด้วย~!”

เสียงคำรามและเสียงร้องของผู้คนที่กำลังจะตายร้องสลับกันไปมา ชายคนหนึ่งที่กำลังจะถูกปากขนาดใหญ่กลืนไปทั้งร่างทำได้เพียงเบิกตา มองปากที่พุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว ทันใดนั้นเองปากที่กำลังจะกัดร่างของมันกลับถูกบางอย่างพุ่งชนจนมีเลือดมหาศาลหล่นลงมาอาบร่างของมัน  

เมื่อหัวแรกถูกโจมตีจนเกิดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ไปนี้เองนั้น หัวที่สองของมันก็ถูกวัตถุบางอย่างพุ่งเข้าเสียบจนมีเลือดสาดกระจายไปทั่ว ยังไม่ทันที่งูยักษ์จะได้รู้ตัวว่าการโจมตีพุ่งมาจากทิศทางไหน หัวอีก 2 ที่เหลืออยู่ต่างถูกแท่งโลหะแทงทะลวงเข้าไปจนร่างของมันร่วงลงไปนอนกองบนพื้นดิน ทุกคนที่คิดว่าตัวเองรอดแล้วต่างรีบวิ่งหนี หลังจากรู้ว่ามีใครบางคนเข้ามาจัดการกับงูยักษ์

ตู้ม~!

เสียงวัตถุพุ่งแทงเข้าไปกลางร่างของงูยักษ์ดังขึ้นเป็นช่วงๆ แม้มันจะร่วงลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายบนพื้นดิน เจ้าของวัตถุที่ยิงมาจากระยะไกลกลับไม่ยอมให้มันได้ลุกขึ้นมาตั้งหลัก ทำการยิงแท่งโลหะจากระยะ 7 กิโลเมตรเข้าใส่ร่างของงูยักษ์อย่างรัวและเร็ว จนมันทำได้เพียงพยายามเลื้อยหาตำแหน่งหลบซ่อน กระทั่งแท่งโลหะยิงออกไปครบ 10 แท่งการโจมตีจากระยะไกลก็หยุดลงพร้อมกับงูยักษ์ใช้ร่างอันบาดเจ็บของมันลุกขึ้นมาตั้งหลักมองไปยังคนที่โจมตีมันจากระยะไกล 

กร๊าซ~!

เสียงร้องคำรามเต็มไปด้วยความโกรธพุ่งตรงมาถึงระยะที่ตงฟางตั้งหลักซุ่มโจมตี เขากลับไม่ได้เกรงกลัวเสียงคำรามของมันเลยสักนิด เขาทำเพียงยืนมองงูยักษ์ 4 หัวพยายามรวมรวบลำแสงภายในปากเตรียมจะยิงมายังเขา

“สิบ”

ตงฟางเริ่มนับถอยหลัง การใช้ชีวิตกับอาจารย์ซิ่วตลอด 2 เดือนเขาได้เรียนรู้วิธีการสร้างอาวุธทุกอย่างที่อาจารย์ซิ่วทำได้ หนำซ้ำเขายังได้รู้อีกว่าการโจมตีเพียง 1 ครั้งมีโอกาสสูงที่อีกฝ่ายจะไม่ตาย จึงได้ซ่อนอาวุธลับเข้าไปในแท่งโลหะที่ยิงออกไปอีกด้วย 

ทันทีที่เขานับเลขจนเหลือ 0 ใบหน้าของตงฟางก็แสดงออกมาถึงความสนุก เมื่อเขาเห็นลำแสงทั้ง 4 พุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างสะเปะสะปะ ไม่มีลำแสงไหนเล็งมายังเขาเลยสักนิด หลังจากแท่งโลหะทั้ง 10 ของเขาเปิดกลไกลับส่งเข็มพิษจำนวนมากออกมาทิ่มแทงร่างของงูยักษ์ที่มันฝังตัวเข้าไป กระทั่งเสียงร้องของงูยักษ์เงียบหายตงฟางก็รีบบินไปดูมัน ก่อนจะมีใครแย่งของของเขา

การลอบโจมตีของตงฟางในครั้งนี้ เขาคิดว่าตัวเองโชคดีมาก เนื่องจากสัตว์อสูรที่เขาหวังจะฆ่ามันปิดท้ายดันพัฒนาตัวเองจนกลายเป็นระดับ 8 ที่มีพลังเทียบเท่าระดับราชันวิญญาณ เหนือขึ้นไปกว่าระดับราชาวิญญาณ

ตงฟางที่บินมาถึงเขาก็เห็นคนจำนวนมากที่เต็มไปด้วยความโลภพยายามวิ่งเข้าหาร่างงูยักษ์และกล้วยไม้วิญญาณที่หล่นไปไม่ไกล เขาจึงใช้พลังจิตควบคุมเข็มทั้งหมดที่หล่นอยู่ใกล้ๆงูยักษ์โถมเข้าใส่ร่างของทุกๆคนจนไม่เหลือสิ่งมีชีวิตใดเข้ามาแย่งของของเขาได้

“นี่มัน โชคดีของเราจริงๆ”

ใบหน้าของตงฟางเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม หลังจากเขามองเห็นลูกแก้วสีแดงเพลิงลอยอยู่บนหัวของงูยักษ์ สิ่งนี้เขาเคยเห็นมาแล้วหนึ่งครั้ง มันถูกเรียกว่ากระดูกวิญญาณของสัตว์อสูร หากเขาทำสัญญาเป็นเจ้าของมัน กระดูกวิญญาณชิ้นนี้จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขาทันที

“แม้จะไม่ใช่อาวุธ แต่ก็น่าช่วยได้เยอะ”

ตงฟางหยิบปลอกแขนสีแดงเพลิงเข้าไปในแหวนเก็บของ จากนั้นเขาก็ใช้ยันต์สลักลงไปบนวงแหวนสัตว์อสูรตัวนี้ แม้เขาจะทำสัญญาไม่ได้เพราะวิญญาณยุทธ์เสียหาย เขากลับคิดว่าหากนำมันไปให้พี่ซิงเยียนที่ใช้เปลวไฟ จะต้องช่วยเสริมพลังของเธอขึ้นมาแน่นอน จึงเก็บวงแหวนเอาไว้ด้วยยันต์ จากนั้นเขาก็เก็บร่างของมันไปใช้ประโยชน์กับตัวเอง 

กระทั่งตงฟางเก็บทุกๆอย่างที่เขายิงโจมตีทั้งหมด เขาจึงเปิดใช้งานพลังจิตบินกลับไปยังหมู่บ้านไป๋ เตรียมตัวเดินทางกลับสถาบัน

ตอนนี้คนที่หมู่บ้านไป๋คงจะค่อยๆหายจากโรคกันแล้ว หากศิษย์หลักทั้ง 8 ยอมทำตามที่เขาบอก

“ไม่สิ ตอนนี้เรายังกลับไม่ได้”

ตงฟางหยุดตัวกระทันหันกลางอากาศ เมื่อนึกไปถึงหมู่บ้านไป๋มันไม่ใช่สถานที่ปลอดภัยสำหรับเขา หากเขาใช้กล้วยไม้วิญญาณเจ็ดกลีบเข้าไป ตัวของเขาจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงแน่นอน หากการเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นผลร้าย เขาจะต้องถูกรุมฆ่า ตงฟางจึงมองหาภูเขาใกล้ๆแล้วบินไปสร้างสถานที่กบดานเพื่อใช้งานเลือดของงูยักษ์และกล้วยไม้วิญญาณเจ็บกลีบ  หากมีอันตรายเกิดขึ้นการที่เขาเพิ่มพลังก่อนจึงเป็นสิ่งที่ดี