Series - คำสาปเสียงเพรียกจากอดีต (The Curse of the Past Calling)
EP1: ปริศนาโรงเรียนหญิงล้วน
อคิราห์ กำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะพับขนาดเล็กในร้านกาแฟหรูใจกลางเมือง เธอสวมชุดเดรสยาวสีเข้มทันสมัย พร้อมด้วยแว่นตาอาคมสี่เหลี่ยมกรอบดำ และที่มือซ้ายมี ถุงมือสีเงิน สวมอยู่อย่างเรียบร้อย
เธอไม่ได้กำลังดูดวงใคร แต่กำลังใช้เครื่องมือดักจับพลังงานเวทในกระเป๋าถือของเธอ เพื่อรอ 'ลูกค้า' รายสำคัญ
“นี่มันเงียบเป็ป่าช้าเลยนะ จ้าวเวท” เ้าสมิงบ่นจากมือซ้ายของอคิราห์ “ฉันต้องมาทนสูดกลิ่นกาแฟเหม็นๆ นี่อีกนานแค่ไหนเนี่ย? หรือว่าแกเปลี่ยนใจจากนักสืบไปเป็แม่หมอทำนายอนาคตจริงๆ แล้ว?”
“หุบปากไป เ้าสมิง! นายไม่ได้อยู่ป่าช้า แต่นายอยู่ในร้านกาแฟที่มีราคากาแฟแพงกว่าอาหารเช้าของฉันทั้งสัปดาห์” อคิราห์กระซิบกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญ “ฉันไม่ได้มาทำนายอนาคต แต่ฉันกำลังรอ สัญญาณ ที่ลูกค้าส่งมา”
“สัญญาณเหรอ? สัญญาณอะไรของแก? สัญญาณิญญาหิวข้าวของฉันหรือไง?”
อคิราห์ถอนหายใจยาว “เปล่า... สัญญาณของ อาคมอัญเชิญ ระดับโบราณ”
ทันใดนั้นเอง...
เครื่องมือดักจับพลังงานในกระเป๋าถือของอคิราห์ก็ สั่น อย่างรุนแรงและเรืองแสงสีฟ้าจางๆ!
“มาแล้ว...” อคิราห์ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเก็บเครื่องมือลงไป
หญิงวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หญิงคนนั้นคือ อาจารย์ใหญ่เรณู จากโรงเรียนหญิงล้วนเซนต์แคทเธอรีนที่มีชื่อเสียงมายาวนานกว่าร้อยปี
“คุณอคิราห์ ใช่ไหมคะ? ฉันได้ข้อมูลของคุณมาจากทาง...”
“มาจากทาง 'สมาคมผู้ใช้เวทมนตร์นอกระบบ' ใช่ไหมคะ” อคิราห์พูดตัดอย่างรู้ทัน “ไม่ต้องเป็ห่วงค่ะ ฉันทำงานอย่างรอบคอบเสมอ ตอนนี้เล่ามาได้เลยว่าโรงเรียนของคุณกำลังเผชิญหน้ากับ สิ่งเร้นลับ แบบไหน”
อาจารย์ใหญ่เรณูมองไปรอบๆ ด้วยความระแวง ก่อนจะโน้มตัวกระซิบอย่างหวาดกลัว
“มันเป็เื่ของ เสียงเพลง ค่ะ... เสียงเพลงบรรเลงเปียโนที่ดังขึ้นใน หอประชุมเก่า ทั้งๆ ที่ไม่มีใครเข้าไปบรรเลง... มันดังขึ้นทุกคืน... และมันมาพร้อมกับ การหายตัวไป ของเด็กนักเรียนชั้น ม.ปลายคนหนึ่งเมื่อสัปดาห์ก่อน!”
“หายตัวไป... หรือหนีตามผู้ชายไปคะ?” อคิราห์ถามอย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่ใช่แน่นอนค่ะ! อคิราห์! เด็กคนนั้นชื่อ แพรวา เป็นักเรียนเรียนดี และ... และเพื่อนของเธอทุกคนให้การตรงกันว่า... แพรวาถูก 'เสียงเพรียก' ลึกลับนำทางไป!”
อาจารย์ใหญ่เล่าต่อว่า หอประชุมเก่าของโรงเรียนถูกปิดตายมานานกว่าห้าสิบปี เนื่องจากเคยเกิดเหตุการณ์ ฆาตกรรม น่าสยดสยองเมื่อหลายสิบปีก่อน โดย ครูสอนดนตรี คนหนึ่งที่ถูกกล่าวหาว่าเป็ฆาตกรได้ปลิดชีพตัวเองในหอประชุมนั้น
“ว้าว! ฆาตกรรมเก่าแก่! อาฆาตแน่นๆ เลย! จ้าวเวท! รับงานนี้เลยนะ!” เ้าสมิงส่งเสียงตื่นเต้น
อคิราห์จิบชาอย่างใจเย็น “คุณ้าให้ฉันสืบสวนหาตัวเด็กที่หายไป... และกำจัด ผีนักเปียโน ใช่ไหมคะ?”
“ใช่ค่ะ! ฉันให้เวลาคุณสามวัน... ถ้าเกินกว่านั้นฉันอาจจะต้องปิดโรงเรียนและแจ้งตำรวจอย่างเป็ทางการ!”
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
321
