ตลอดสิบห้ารายการที่ผ่านมา แม้จะมีวัตถุดิบหายากมากมาย ทว่ากลับไม่มีสักชิ้นที่ตรงกับสิ่งที่เขาต้องการสำหรับวิวัฒนาการของ จิ้งจอกจันทร์ทมิฬ
แม้จะทำใจไว้แล้วว่าโอกาสนี้อาจไม่พบของสำคัญ แต่เมื่อความหวังค่อย ๆ ลดลง ความรู้สึกผิดก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขา
“ขอโทษนะ…จิ้งจอกน้อย เจ้าคงต้องรอต่อไปอีกหน่อย”
ซูเหม่ยหลานเหลือบมองชายหนุ่มข้างตัว ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจนัก
“เจ้าหาของให้สัตว์อสูรของเจ้าสินะ? ข้าสังเกตว่าเจ้ามองของทุกชิ้นที่เกี่ยวกับสัตว์อสูรทั้งนั้น…”
หลี่หยางพยักหน้าช้า ๆ แต่ยังไม่เอ่ยคำใด
งานประมูลยังคงดำเนินต่อไป เสียงผู้คนเสนอราคาสลับกับเสียงตะโกนจากห้องรับรองชั้นหนึ่งและชั้นสองดังเป็นระยะ
เสียงประกาศของผู้ดำเนินงานดังขึ้น เรียกความสนใจของทุกคนกลับมาสู่เวที
“รายการลำดับที่สิบหก — แก่นน้ำแข็งวิญญาณผลึก! ของหายากจากอสูรประเภทสัตว์วิญญาณน้ำแข็ง ชนชั้นจอมอสูร!”
ทันทีที่กล่าวจบ พลังเย็นเยียบแผ่กระจายทั่วห้องประมูล แม้จะถูกผนึกไว้ในกล่องหยกหนาหลายชั้น แต่พลังนั้นก็ยังสามารถสัมผัสได้ชัดเจน
หลี่หยางเบิกตากว้างเล็กน้อย ก่อนจะหันไปทางซูเหม่ยหลาน
“ของชิ้นนี้…น่าจะใช้ได้สำหรับเจ้ามากทีเดียว” เขากล่าวเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยความจริงจัง
ซูเหม่ยหลานนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะเพ่งมองกล่องบนเวที ใบหน้างดงามฉายแววตื่นเต้นไม่ปิดบัง
“ระดับพลังสูงขนาดนี้… นี่อาจช่วยให้ข้าเลื่อนระดับสัตว์อสูรได้จริง…”
เสียงประมูลเงียบไปชั่วขณะเมื่อซูเหม่ยหลานประกาศราคาออกมาอย่างเฉียบขาด
“60 หินปราณระดับสูง”
เสียงใสของนางดังชัดผ่านกระจกโปร่งแสงของห้องรับรองชั้นสอง ทำให้ผู้คนทั้งโถงประมูลเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน ดวงตาหลายคู่เต็มไปด้วยความแปลกใจและสงสัย
“ห้องชั้นสอง… ใครกันแน่?”
ผู้ดำเนินประมูลยืนยันเสียงดัง
“60 หินปราณระดับสูงจากห้องรับรองชั้นสอง! ใครจะเพิ่มอีก?”
คุณชายตระกูลซ่งที่นั่งอยู่ชั้นล่างแค่นเสียงเย็น ดวงตาเป็นประกายแข็งกร้าวทันที เขาเหลือบไปมองคนของเขาก่อนจะยกป้ายขึ้น
“65”
ซูเหม่ยหลานนั่งนิ่ง ริมฝีปากเม้มบาง เธอกล่าวเบา ๆ กับหลี่หยางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“คนตระกูลซ่ง ขี้อวดนัก…เจ้าช่วยดูให้ข้าด้วย ว่ามันคุ้มไหม”
หลี่หยางมองผลึกบนแท่นประมูลอีกครั้งก่อนพยักหน้า
“แก่นน้ำแข็งวิญญาณผลึกของแท้ คุณภาพสูงมาก หากเจ้าต้องการผลึกธาตุน้ำแข็งเพื่อพัฒนาสัตว์อสูรของเจ้า มันเหมาะที่สุดแล้ว”
ซูเหม่ยหลานพยักหน้า ก่อนจะยกมือขึ้น
“75”
เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้น คนเริ่มจับตาว่า “ห้องรับรองชั้นสอง” นี้เป็นใครกันแน่ จึงกล้าใส่ราคาต่ออย่างไม่ลังเล
คุณชายตระกูลซ่งขมวดคิ้ว ใส่ราคาอีก
“80”
ซูเหม่ยหลานไม่มีท่าทีหวั่นไหว
“90”
การแข่งขันเริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ ราคาขึ้นไปทีละสิบทีละยี่สิบอย่างรวดเร็ว จนกระทั่ง…
“150!” คุณชายตระกูลซ่งกล่าวเสียงดังด้วยความหงุดหงิด
ผู้คนเริ่มคิดว่าคงถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่ทันใดนั้น…
ซูเหม่ยหลานลุกขึ้นเล็กน้อย กล่าวเสียงเรียบแต่หนักแน่น
“300 หินปราณระดับสูง”
เสียงในโรงประมูลถึงกับเงียบสนิทในพริบตา…
ซูเหม่ยหลานนั่งลงช้า ๆ หลังประกาศราคาสูงลิ่ว ใบหน้าของนางยังคงงดงามเย็นชา ทว่าในแววตานั้นกลับแฝงความหงุดหงิดอย่างชัดเจน เส้นคิ้วเรียวงามขมวดเล็กน้อย ขณะที่สายตาของนางกวาดมองลงไปยังห้องประมูลด้านล่าง
“กล้าดียังไง… มารังแกข้า มาแย่งในสิ่งที่ข้าปรารถนา?”
นางพึมพำเบา ๆ สีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม
หลี่หยางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ลอบมองนางด้วยความรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นผู้หญิงโกรธ ทว่าความโกรธของซูเหม่ยหลานนั้น กลับให้ความรู้สึกเหมือนพายุหิมะที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวของทะเลน้ำแข็ง… สงบนิ่งแต่พร้อมปะทุอย่างรุนแรง
หลี่หยางกระแอมเบา ๆ
“ดูท่าคุณชายตระกูลซ่งจะไปแตะจุดอารมณ์ของเจ้าจนได้”
ซูเหม่ยหลานปรายตามองเขา
“ข้าไม่ชอบให้ใครมาขวางสิ่งที่ข้าต้องการ ยิ่งโดยไม่มีคุณสมบัติเพียงพอด้วยแล้ว…”
แววตานางเต็มไปด้วยความเฉียบคม และในจังหวะนั้นเอง เสียงค้อนประมูลก็ดังขึ้น
ปัง!
“ผลึกน้ำแข็งวิญญาณตกเป็นของผู้ประมูลจากห้องรับรองชั้นสอง! 300 หินปราณระดับสูง!”
เสียงฮือฮากลับมาดังอีกครั้ง ทั่วทั้งโถงประมูลเต็มไปด้วยคำถามว่า หญิงสาวปริศนาในห้องรับรองผู้นี้เป็นใครกันแน่ ถึงได้ทุ่มราคามหาศาลโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
คุณชายตระกูลซ่งสีหน้าบูดบึ้ง ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ มือที่กำกำไลหยกแน่นจนขึ้นข้อขาว เขาหันไปสั่งเบา ๆ กับชายวัยกลางคนข้างตัวซึ่งเป็นองครักษ์ระดับสูงของตระกูลเสียงต่ำว่า
“สืบให้ข้า… ว่าคนในห้องรับรองชั้นสองคือใครกันแน่”
“ขอรับ นายน้อย” องครักษ์รับคำ พลางหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
คุณชายซ่งหันกลับมานั่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยอย่างน่ากลัว
“กล้าดีที่ขัดใจข้า… ข้าจะให้เจ้ารู้ว่า ของที่ซ่งจิ่นเหวินต้องการ ไม่มีใครแย่งไปได้!”
เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ ราวกับสงบลง ทว่าภายในกลับกรุ่นไปด้วยเจตนาฆ่าแรงกล้า…
แผนของเขาเริ่มก่อตัวในใจ — เมื่อการประมูลจบลง เขาจะส่งมือสังหารไปดักที่ทางออกด้านหลังของโถงประมูล
“ชาย-หญิงคู่นั่นต้องตาย
หลี่หยางเห็นสายตาอาฆาตของคุณชายตระกูลซ่งผ่านม่านกั้นห้อง แม้จะเพียงเสี้ยววินาที แต่ด้วยประสบการณ์ เขารับรู้ได้ทันทีว่า…กลิ่นอายอันตรายกำลังพุ่งมาทางเขาและซูเหม่ยหลาน
เขาหันไปมองหญิงสาวข้างตัวที่ยังจ้องเวทีด้วยความไม่พอใจ เพราะถูกแข่งราคาหลายครั้งติดต่อกัน
“เจ้า…เราควรกลับกันได้แล้ว งานประมูลวันนี้คงไม่มีของที่ข้าต้องการแล้ว”
ซูเหม่ยหลานหันมาด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
“แต่ยังไม่จบเลยนะ อีกอย่าง…ยังมีของอีกหลายชิ้น ข้าอยากดู…”
หลี่หยางขัดขึ้นเบา ๆ แต่เด็ดขาด
“มีคนเริ่มจับตามองเราแล้ว ข้าไม่แน่ใจว่าพวกมันจะลงมือเร็วแค่ไหน แต่การอยู่ต่อไม่ใช่ทางเลือกที่ดี”
ซูเหม่ยหลานชะงัก สีหน้าของหลี่หยางจริงจังยิ่งกว่าทุกครั้งที่นางเคยเห็น นางจึงพยักหน้าเบา ๆ
“เข้าใจแล้ว ข้าจะพาเจ้าออกทางประตูรับรองด้านหลัง”
ขณะที่ทั้งสองลุกขึ้นยืนและกำลังจะเดินออกจากห้องรับรอง เสียงของผู้ดำเนินการประมูลดังขึ้นก้องทั่วทั้งโถง:
“ลำดับถัดไป! ของหายากที่แทบไม่เคยปรากฏในตลาด — ผลึกจันทรามืดมิด วัตถุดิบระดับลึกลับซึ่งว่ากันว่าเป็นผลึกพลังที่หลอมรวมจากแสงจันทร์ในคืนไร้แสงและเงามืดอันบริสุทธิ์ของโลก ผู้ที่ใช้พลังเงา หรือสัตว์อสูรประเภทจันทร์มืด จะได้รับคุณสมบัติเพิ่มขึ้นมหาศาล…”
หลี่หยางหยุดเท้าทันที แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่
“ของสำหรับวิวัฒนาการของจิ้งจอกจันทร์ทมิฬ…!”
เขากำหมัดแน่น ดวงตาเปล่งประกาย
ซูเหม่ยหลานที่สังเกตสีหน้าเขาก็หยุดเดินเช่นกัน
“มีอะไรหรือ?”
หลี่หยางกัดฟันแน่น
“ของที่ข้ารออยู่…มันมาแล้ว แต่ตอนนี้เราไม่ปลอดภัย ถ้าประมูล…จะดึงความสนใจยิ่งกว่าเดิม”
เสียงผู้ดำเนินการยังดังขึ้น
“ราคาเริ่มต้นที่ 60 หินปราณระดับสูง… เพิ่มทีละไม่ต่ำกว่า 10 หินปราณ”
หลี่หยางหันไปมองซูเหม่ยหลาน
“หากเราอยู่ต่อ เราจะเป็นเป้าหมายแน่นอน เจ้าออกไปก่อนได้เลย เราไม่เกี่ยวข้องกันเจ้าไม่ต้องมาเสี่ยงกับข้า”
เขาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนกัดฟันแน่น
“…แต่ข้าจะไม่ถอย ของนี้…จำเป็นต่ออนาคตของข้าและจิ้งจอก”
เขาก้าวกลับไปยังที่นั่ง พลางหลับตาลง ตั้งสติให้มั่น ก่อนเอ่ยคำเบา ๆ
“หลี่หยาง ใส่ราคา…70 หินปราณระดับสูง”
เมื่อคุณชายตระกูลซ่งหันมาเห็นหลี่หยางยังอยู่ในห้องรับรอง สีหน้าของเขาแสดงความเย้ยหยันทันที รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้า
“เจ้ากล้าอยู่ต่องั้นหรือ… ข้าจะไม่ให้เจ้าได้ของสักชิ้นแน่!”
เขาตะโกนขึ้นจากห้องด้านล่าง
“ข้าใส่ราคา… 80 หินปราณระดับสูง!”
เสียงของเขาดังไปทั่วโถง ทุกสายตาหันมามองยังต้นเสียง
หลี่หยางหรี่ตา สีหน้าเย็นลง
“เจ้านั่นอีกแล้ว…”
เขาเหลือบตามองซูเหม่ยหลานซึ่งมีสีหน้าไม่พอใจเช่นกัน
หลี่หยางตอบกลับทันที
“ราคา…90 หินปราณระดับสูง!”
ครั้งนี้ สูงสุดของข้าแล้ว ข้ามีเงินไม่พอ
เสียงประมูลดังขึ้นรับ
“90 หินปราณระดับสูงจากห้องรับรองชั้นสอง! มีใครให้มากกว่านี้หรือไม่?”
คุณชายซ่ง อมยิ้ม ข้าจะเล่นกับเจ้าเอง
“150!”
หลี่หยางถอดใจ ชวนซูเหม่ยหลาน ออกไป
เสียงฮือฮาเริ่มดังทั่วทั้งห้อง ผู้เข้าประมูลหลายคนเริ่มจับตามองการประมูลที่ร้อนแรงนี้
หลี่หยางเม้มริมฝีปากแน่น เขามองไปยังเวทีเบื้องหน้าที่วาง “ผลึกจันทรามืดมิด” — วัตถุดิบสำคัญที่สุดสำหรับการวิวัฒนาการของจิ้งจอกจันทร์ทมิฬ แต่ในกระเป๋าของเขาไม่มีหินปราณระดับสูงเหลือแม้แต่ก้อนเดียว
“ช่างเถอะ… ข้าคงได้แค่นี้”
เขาหันไปหาซูเหม่ยหลาน
“ไปกันเถอะ ข้าไม่มีเงินจะสู้ราคาอีกแล้ว”
แต่ก่อนที่เขาจะก้าวเท้าออกจากห้องรับรอง นางกลับยกมือขึ้นทันทีโดยไม่ลังเล
**“ข้าขอเสนอ… 300 หินปราณระดับสูง!”
เสียงของนางดังกังวานใสชัดเจนจนห้องโถงทั้งโรงประมูลเงียบกริบ ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาตามมาอีกระลอก
“สามร้อย!? เด็กสาวนั่นบ้าไปแล้วหรือ!”
“คนจากห้องชั้นสองนั่นอีกแล้ว…”
“นี่มันเป็นการประมูลระหว่างพวกตระกูลใหญ่ชัดๆ!”
หลี่หยางเบิกตากว้าง
“ซูเหม่ยหลาน เจ้าทำอะไรลงไป!”
นางหันมามองเขาด้วยรอยยิ้มเจือจาง
“ก็แค่ตอบแทนคนที่เคยช่วยข้าไว้… เจ้าอยากได้มันไม่ใช่หรือ?”
เสียงผู้ดำเนินการประมูลดังขึ้น
“300 หินปราณระดับสูงจากห้องรับรองชั้นสองครั้งที่หนึ่ง… ครั้งที่สอง