ธีโอดอร์เดินทางไปโรงเรียนอย่างมีความสุข เขาใน่เช้าได้ทำการแบ่งเบาภาระให้กับเอวิน่าไปได้หน่อยหนึ่ง เขามั่นใจว่าหากเขาพยายามต่อไป เขาอาจจะทำให้เอวิน่ามีความสุขมากๆได้ก็ได้
ธีโอดอร์ในระหว่างทางไปโรงเรียน เขานึกถึงว่าอะไรที่จะทำให้เอวิน่ามีความสุข เธอมักจะบอกเสมอว่าเขาคือความสุขของเธอ แต่เขาสงสัย ว่าเขาจะเป็ความสุขของเธอได้ยังไง
ธีโอดอร์เลิกที่จะคิดเื่นี้ก่อน เขามาถึงยังโรงเรียนแล้ว วันนี้เขาจะทำให้เต็มที่
“ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ความรู้ทั้งหมดของปีนี้อยู่ในหัวของเราหมดแล้ว”
ใช่แล้วไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ยกเว้นแต่
“หนังสือ เดียวๆ เราใช้พวกมันไปแล้ว เราไม่มีหนังสือเรียน…”
ไม่มีหนังสือเรียนแบบนี้มีหวังโดนทำโทษแน่ๆ พอถูกทำโทษก็จะถูกหักคะแนน พอถูกหักคะแนนเกรดของเขาก็จะออกมาไม่ดี เขาพยายามหาทางแก้แต่มันไม่ทันแล้ว
โปรเฟสเซอร์มาถึงยังห้องเรียนแล้ว คาบเช้าที่เรียนนี้คือวิชาคณิตศาสตร์ โปรเฟสเซอร์ผู้สอนวิชาคณิตศาสตร์ค่อนข้างเป็คนที่จู้จี่ หากเขาเห็นว่าธีโอดอร์ไม่เอาหนังสือขึ้นมาละก็ มีปัญหาแน่ๆ
โปรเฟสเซอร์มาถึงก็เข้าการสอนในทันที คาบเรียนนี้โปรเฟสเซอร์สอนมาถึงเื่แคลคูลัสแล้ว ซึ่งบอกตามตรงเป็วิชาที่ธีโอดอร์เกลียดมากๆ แต่ทว่าวันนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว
“โว้ว นั่นมัน ง่ายมากๆ”
แค่เห็นสูตรต่างๆเขาก็สามารถเห็นผลลัพธ์ได้ทันที เขาที่เป็นักเรียนที่ไม่เอาไหนมาก่อน คนที่เห็นคณิตศาสตร์เป็ศัตรูของมนุษย์ชาติ ในตอนนี้กลับสามารถพิชิตมันลงได้แล้ว
“แจ๋ว”
อาจะเป็เพราะว่าเขานั้นสนใจอะไรที่อยู่บนกระดานเป็พิเศษ โปรเพสเซอร์รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะพยักหน้า ดูเหมือนเด็กที่ไม่เอาไหน จะเริ่มตั้งใจเรียนแล้ว เขาเห็นว่าธีโอดอร์ไม่มีหนังสือเรียน เขาคิ้วขมวดเข้าด้วยกันก่อนที่จะพูดขึ้น
“ธีโอดอร์ หนังสือของเธอไปไหน”
ธีโอดอร์หน้าซีด ก่อนที่จะยิ้มจางๆให้กับโปรเฟสเซอร์ ธีโอดอร์ได้แต่โทษตัวเองที่ไม่ระวังตัว
“อืม คือแบบว่าโปรเฟสเซอร์ ผมลืมเอาหนังสือมาจากที่บ้านครับ”
โปรเฟสเซอร์ได้แต่ถอนหายใจออกมา เห็นว่าธีโอดอร์ตั้งใจเรียนเป็พิเศษวันนี้ เขาจะหยวนๆให้ แต่มีข้อแม้
“ครูจะไม่หักคะแนนเธอที่เธอไม่ได้เอาหนังสือเรียนมา หากเธอแก้โจทย์ข้อนี้ได้”
นักเรียนในห้องเรียนได้ยินว่าโปรเฟสเซอร์้าจะให้คนที่เรียนอ่อนที่สุดในห้องแก้โจทย์ที่ยากสุดๆบนกระดาน พวกเขาได้แต่แอบซุบซิบกัน ไม่มีใครเชื่อว่าธีโอดอร์จะสามารถตอบคำถามยากๆนี้ได้
พวกเขาคิดว่าโปรเฟสเซอร์จะต้องแกล้งธีโอดอร์แน่ๆ พวกเขาได้แต่หัวเราะให้กับความโชคร้ายของเขา
ธีโอดอร์มักจะถูกเพื่อนในห้องแกล้งเป็ประจำ เพราะเขาดูอ่อนแอ ธีโอดอร์ชอบใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ วันนี้กล้ามเนื้อที่เขาได้มาจากการดื่มยาที่เขาปรุงขึ้นเลยไม่มีให้เห็นมากนัก
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเขาจบสิ้นแล้ว และจะต้องแสดงใบหน้าที่สิ้นหวังออกมา ทุกคนมองไปที่เขาในตอนนี้ พวกเขาแปลกใจ นอกจากพวกเขาจะไม่เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังแล้ว มันยังเต็มไปด้วยความมั่นใจและสดใส
“เ้านี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ”
“ใช่เสียสติไปแล้วแน่ๆ”
ทุกคนต่างไม่คิดว่าธีโอดอร์จะทำได้ พวกเขาจะรอดูใบหน้านั้นของธีโอดอร์แตกลง ธีโอดอร์ไม่สนใจว่าใครจะคิดยังไงกับเขา ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว จะไม่มีใครรังแกเขาได้อีก หากมีใครคิดจะรังแกเขาละก็ เขาเตรียมไม้จิ้มฟันมาเต็มเลย เขาจะทำให้พวกที่รังแกเขาพรุนไปด้วยไม้จิ้มฟัน แค่คิดก็รู้สึกสะใจแล้ว
ธีโอดอร์เป็คนที่นุ่มนวล แต่ไม่ได้หมายความว่าหากเขาถูกรังแกเขาจะไม่สู้กลับ เขาทุกครั้งที่โดนรังแกก็สู้กลับทุกครั้ง แต่มันสู้ไม่ไหว จะให้ทำยังไง
“ไม่อีกแล้ว เราจะต้องเปลี่ยนตัวเอง เราจะทำให้เอวิน่ามีความสุข”
ธีโอดอร์เดินไปที่ไวท์บอร์ดด้วยความมั่นใจ ก่อนที่จะเริ่มเขียนสมการต่างๆและหาคำตอบ โปรเฟสเซอร์ที่ตอนแรกมองธีโอดอร์ด้วยสายตาที่นิ่งๆ เขาเองก็ไม่คิดว่าธีโอดอร์จะทำได้เหมือนกัน แต่หากเขาเห็นความพัฒนาของธีโอดอร์แม้แต่นิดเดียว เขาจะไม่เอาเื่หนังสือ
เขาที่คิดว่าธีโอดอร์นั้นไม่น่าจะทำโจทย์ข้อนี้ได้ เมื่อเขามองที่ๆธีโอดอร์เขียน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป สมการที่ธีโอดอร์ใช้ คือสมการที่เขายังไม่ได้สอน เขาพยักหน้าด้วยความดีใจ ธีโอดอร์คงจะพยายามอย่างมาก และเรียนล่วงหน้าไปแล้วแน่ๆ
ธีโอดอร์สามารถทำโจทย์ได้ถูกต้อง เขานั้นไม่ได้ตอบอะไรที่มันพิเศษ แต่แค่นี้มันก็พอแล้วที่จะทำให้คนในห้องตะลึง ธีโอดอร์ทำโจทย์คณิตศาตาร์ที่ยากมากๆได้
“เก่งมากธีโอดอร์”
โปรเฟสเซอร์ยิ้มให้กับธีโอดอร์ก่อนที่จะเขียนอะไรบางอย่างลงไปในกระดาษ เขานอกจากจะไม่หักคะแนนธีโอดอร์แล้ว เขายังให้คะแนนกับธีโอดอร์เพิ่มอีก