ลิขิตฟ้าให้ข้าเป็นจอมเวท

        การบุกทะลวงของทหารม้าเกราะเหล็กสร้างความเสียหายจำนวนมากกับเหล่าทหารราบเกราะเบาพวกเขาไม่สามารถต้านทานทหารม้าเกราะเหล็กของทางเมืองเซียนหยางได้เลยเพราะแต่ละคนล้วนมีความสามารถเฉพาะตัวที่สูงเป็นอย่างมาก

        จำนวนกำลังพลที่น้อยกว่าแต่ถูกจัดการอย่างเป็นระบบสามารถบ่งบอกได้ถึงความเชียวชาญทางด้านพิชัยยุทธ์ของเฟยหลงได้เป็นอย่างดีเฟยหลงสามารถทำให้กองกำลังทหารของเมืองเซียนหยางสามารถสังหารทหารของอาณาจักรเมฆาตะวันตกได้เป็นจำนวนมากโดยที่เกิดการสูญเสียที่น้อยที่สุดกับทหารเมืองเซียนหยาง

        “เตรียมตัวป้องกันกำแพงเมือง”องค์ชายใหญ่ตะโกนสั่งการในขณะที่ดูคลื่นทหารของซือเหวินเริ่มปีนบันไดขึ้นมา

        “สังหารพวกมันให้สิ้น”ผู้ที่ขึ้นมาบนกำแพงเป็นคนแรกเป็นผู้ฝึกยุทธ์ของอาณาจักรเมฆาตะวันตกตะโกนด้วยเสียงอันดังก่อนที่มันจะถูกผู้ฝึกยุทธ์สังหารภายในเสี้ยววินาทีที่มันขึ้นมาถึงผู้ฝึกยุทธ์ที่กระจายอยู่ตลอดแนวกำแพงกว่าสามพันเมตรมีจำนวนมากกว่าหนึ่งพันคนเพียงแค่ผู้ฝึกยุทธ์ของอาณาจักรเมฆาตะวันตกก้าวขึ้นมาได้พวกเขาก็ต้องปะทะกับผู้ฝึกยุทธ์ของเมืองเซียนหยางในทันที

        ทหารม้าเกราะเหล็กเมื่อสังหารศัตรูที่อยู่โดยรอบเสร็จสิ้นพวกเขากลับเข้าเมืองไปได้อย่างง่ายดายกองหนุนของอาณาจักรเมฆาตะวันตกที่ส่งเสริมเข้ามายังไม่ทันที่จะเข้าโจมตีทหารม้าเกราะเหล็กของเมืองเซียนหยางได้ก็ต้องถูกเครื่องยิงหินและห่าฝนธนูขัดขวางเอาไว้ไม่สามารถเข้ามาใกล้ในระยะห้าร้อยเมตรได้เลย

        เมื่อทหารม้าเกราะเหล็กและพลหอกกลับเข้าเมืองไปซือเหวินมองดูภาพของทหารของพวกเขาถูกสังหารไปมากกว่าหนึ่งแสนคนไปแล้วทั้งที่สงครามพึ่งเริ่มไปได้ไม่ถึงสองชั่วโมงเสียด้วยซ้ำไปความเครียดแค้นที่สุมอยู่เต็มอก ทำให้ซือเหวินแทบเป็นบ้าเขาไม่ทราบจำนวนทหารทั้งหมดของเมืองเซียนหยางว่ามีจำนวนเท่าไหร่กันแน่  แต่เท่าที่ดูในตอนนี้ทหารของเมืองเซียนหยางที่ถูกสังหารไปมีจำนวนไม่กี่ร้อยคนเท่านั้นสร้างความเจ็บแค้นเป็นเท่าทวีแก่ซือเหวินเป็นอย่างมาก

        เขามองขึ้นไปยังบนกำแพงเมืองที่ตอนนี้เฟยหลงองค์ชายใหญ่และองค์หญิงเล็กต่างพากันวุ่นวายสั่งการกับทหารด้วยความรวดเร็วแตกต่างจากกองทัพของเขาที่จะสั่งการแต่ละครั้งต้องใช้เวลามากอยู่พอสมควรทหารทุกคนจึงจะสามารถปฏิบัติตามได้

        “ท่านจอมเวทพวกท่านช่วยจัดการกับพลธนูพวกนั้นได้หรือไม่?”

        “ไม่มีปัญหาขอเพียงองค์ชายสั่งการ พวกเราพร้อมที่จะทำตามคำสั่งขององค์ชายทุกประการ”

        “เช่นนั้นต้องรบกวนพวกท่านช่วยกำจัดพลธนูเหล่านั้นให้ข้าด้วยอีกอย่างพวกท่านต้องระมัดระวังตัวเอาไว้ด้วยเพราะทางฝ่ายนั้นก็มีนักเวทเช่นเดียวกันไม่รู้ว่าพวกมันไปเชิญมาจากที่ไหน”

        การต่อสู้บนกำแพงเมืองนั้นกลายเป็นฉากโศกนาฏกรรมสำหรับฝ่ายของซือเหวินอีกครั้งเมื่อกองทัพของซือเหวินสามารถปีนขึ้นไปด้านบนได้พวกเขาต้องพบกับเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ของเมืองเซียนหยางที่มีจำนวนมากกว่าหนึ่งพันคนและยังมีพลหน้าไม้ที่คอยยิงใส่พวกเขาเวลาปีนขึ้นไปอีกแม้จะมีโล่ป้องกันแต่เมื่อขึ้นไปได้ พวกเขาก็จะถูกเหล่าจอมยุทธ์ที่รออยู่ด้านบนสังหารอีกทั้งยังมีทหารเกราะหนักที่ใช้โล่คอยป้องกันไม่ให้พวกเขาสามารถเดินหน้าไปโจมตีเหล่าพลหน้าไม้ได้อีกด้วย

        เฟยหลงได้สั่งให้พลธนูไม่ต้องสนใจการรบบนกำแพงเพราะพวกเขามีทหารเกราะหนักคอยใช้โล่ป้องกันเอาไว้ และยังมีพลหอกที่อยู่ด้านหลังทหารเกราะหนักพวกนั้นอีกหากศัตรูบุกเข้ามาก็จะถูกหอกแทงก่อนที่จะถึงโล่ของทหารเกาะหนักด้วยซ้ำไป

        ซือเหวินโกรธเกรี้ยวอย่างมากเขาจ้องไปยังสนามรบ พร้อมกับสั่งการให้แม่ทัพใหญ่โจมตีต่อไป

        “ท่านแม่ทัพให้กองหนุนจำนวนสองแสนห้าหมื่นนายทั้งทหารราบ ทหารเกราะหนักพลธนูและ ทหารม้าบุกเข้าไปพวกเราจะยึดเมืองนี้ให้ได้ก่อนตะวันจะตกดินส่วนพลธนูฝ่ายโน้นให้นักเวททั้งห้าคนจัดการ”

        “ขอรับองค์ชาย”

        สายตาของซือเหวินจ้องไปยังนักเวททั้งห้าคนที่อยู่ในระดับจักรพรรดิมนตราที่ตอนนี้กระจายตัวออกไปเกือบจะถึงตำแหน่งที่พวกเขาสามารถร่ายเวทโจมตีได้แล้วครานี้ซือเหวินซ่อนนักเวทให้ไปกับกองทหารเกราะเบาเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของนักเวทฝ่ายตรงข้าม

        แม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรเมฆาตะวันตกจ้องไปยังทางประตูเมืองที่หลังจากที่ทหารม้าและพลหอกกลับเข้าไปภายในเมืองพวกเขายังเปิดประตูทิ้งเอาไว้ไม่ได้ปิดประตูเมืองแม้แต่อย่างใดแม้ภายในใจของพวกเขาจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่พวกเขาก็ยังคงไม่กล้าที่จะเสี่ยงทำอะไรในตอนนี้พวกเขารอให้นักเวททั้งหมดร่ายเวทโจมตีพลธนูที่อยู่บนกำแพงเสียก่อน

        “ทหารเกราะหนักและพลหอกเตรียมตัวให้พร้อมหลังจากที่นักเวทโจมตีพลธนูบนกำแพงได้สำเร็จพวกเราจะบุกเข้าไปภายในเมืองเซียนหยางพวกเราจะต้องยึดเมืองนี้ให้ได้ภายในวันนี้”

        “เฮ!!!!”เสียงโห่ร้องดังกึกก้องไปทั่วสนามรบอีกครั้ง เรียกความสนใจจากทหารเมืองเซียนหยาง

        เฟยหลงได้รับการเตือนจากเสี่ยวเทียนในทันทีเมื่อนักเวทเริ่มร่ายเวทโจมตีเขาจึงได้ร่ายเวทป้องกันในทันทีครั้งนี้เฟยหลงร่ายเวทป้องกันเฉพาะตัวกำแพงที่ทอดยาวออกไปสามพันเมตรมันปกคลุมป้องกันแรงกระแทกจากเวทมนต์ได้เป็นอย่างดีเพราะบริเวณที่ร่ายเวทนั้นมีพื้นที่น้อยกว่าที่ต้องร่ายเวทครอบคลุมทั้งเมืองดังเช่นการรบครั้งก่อนกำแพงเมืองทั้งสี่ด้านถูกม่านพลังเวทปกป้องในทันที

        ทันใดนั้นลูกบอลเพลิงขนาดใหญ่ก็เริ่มเข้าโจมตีรอบๆ กำแพงเมืองทั้งสี่ด้านภายในระยะเวลาที่ไล่เลี่ยกันส่งผลให้ทหารที่อยู่บนกำแพงเมืองต่างพากันหวาดกลัว พวกเขาก้มตัวลงพร้อมที่จะรับแรงกระแทกจากลูกบอลเพลิงขนาดยักษ์ในทันที

        “บุกเข้าไป” แม่ทัพใหญ่อาณาจักรเมฆาตะวันตกสั่งการทหารเกราะหนักและพลหอกในทันทีไพรพลเกระหนักยกโล่ที่มีขนาดใหญ่ขึ้นโล่ของพวกเขานั้นครอบคลุมตั้งแต่เท้าไปจนถึงศีรษะ มีช่องให้มองลอดผ่าน ยิ่งกว่านั้นพวกมันยังเดินหน้กกระดานเป็นแถวต่อเนื่องสลับกันแถวหนึ่งป้องกันด้านหน้าซ้ายขวายกขึ้นมาบังด้านข้างที่เหลือยกโล่ขึ้นเหนือศีรษะทำให้ดูแล้วปลอดภัยเป็นอย่างยิ่งลูกธนูไม่สามารถยิงใส่พวกเขาได้อย่างแน่นอน

        ซือเหวินคิดค้นวิธีการนี้เข้าใช้เวลาคิดเกือบสามวันวันนี้เมื่อเห็นเหล่าทหารนำกลยุทธ์ที่เขาคิดมาใช้ในการรบจริงทำให้เขารู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมากกองทัพค่อย ๆ เคลื่อนพลเข้าใกล้ประตูเมืองทั้งสี่ด้านทีละนิด ทีละนิดนักเวทยังคงร่ายเวทโจมตีอย่างต่อเนื่อง

        เพียงไม่นานกองทัพของซือเหวินเริ่มเดินผ่านประตูเมืองเข้าไปภายในได้

        “เตรียมพร้อม”แม่ทัพใหญ่ที่อยู่ภายในเมืองเริ่มสั่งการในทันทีเหล่าทหารที่ยืนอยู่ถอยออกมาอยู่ด้านหลังจากนั้นอาวุธชนิดใหม่ได้ถูกเคลื่อนย้ายมาด้านหน้าในทันที ทหารช่างติดตั้งพวกมันให้มั่นคงจากนั้นทหารที่ได้รับการฝึกฝนจึงได้เข้าประจำที่ในทันที

        หลังจากที่ทหารประจำที่เสร็จสิ้นพวกเขาใส่ใบมีดเข้าไปใบมีดรูปโค้งคล้ายพระจันทร์เสียวถูกติดตั้งเข้าไปใบมีแต่ละใบมีความกว้างกว่าสี่เมตร

        แกร๊ก...!!  แกร๊ก...!!

        เสียงตัวเครื่องเริ่มทำงานใบมีดถูกง้างกางออกเผยให้เห็นใบมีดที่พร้อมจะยิงออกไปเพียงรอคำสั่งจากแม่ทัพใหญ่เท่านั้นเมื่อกองทัพของอาณาจักรเมฆาตะวันตกที่เดินทัพเข้ามาอย่างเป็นระเบียบและมีโล่ป้องกันรอบทิศทางเดินเข้ามาในระยะยิงแม่ทัพใหญ่จึงได้สั่งการในทันที

        “ยิงได้!!!”

        ใบมีดที่ถูกยิงออกไปนั้นรวดเร็วมากมันหมุนวนคล้ายใบพัด ทหารเกราะหนักที่อยู่ด้านหน้าต่างพากันตื่นตะลึงพวกเขามองเห็นใบมีขนาดใหญ่หมุนวนเข้าหาอย่างรวดเร็ว พวกเขาทำได้เพียงแค่กระชับโล่ให้แน่นและหวังว่าโล่ของพวกเขาจะสามารถต้านทานใบมีนั้นได้

        ฟิ้ว!!  ฟิ้ว!!  ฟิ้ว!!  ฟิ้ว!!

        เสียงของใบพัดหมุนวนเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย  ๆ ก่อนที่จะตัดผ่านโล่ที่ทำมาจากโลหะและเหล่าทหารเกราะหนักหลังจากนั้นเหล่าทหารเกราะหนักรู้สึกว่าร่างกายของพวกมันค่อยๆ ล้มลง พวกมันมองดูร่างกายส่วนล่างที่ถูกตัดขาดก่อนที่จะทรุดลงกับพื้น

        เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังสะท้านไปทั่วทั้งสี่ประตูเมืองนองเจิ่งไปด้วยโลหิตของทหารเกราะหนักของอาณาจักรเมฆาตะวันตกไพร่พลที่อยู่ด้านหลังสูญเสียความตั้งใจในการรบไปในทันทีเนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าของพวกเขานั้นเรียกได้ว่าน่าสยดสยองเป็นอย่างมาก โล่เหล็กของพวกมันกลับไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิงเมื่อต้องพบกับอาวุธชนิดนี้โล่ที่สร้างจากไม้ ผิวของมันถูกทำมาจากแผ่นเหล็กบาง ๆที่ตีมาจากโลหะและทองแดงซึ่งทำให้พวกมันแข็งแกร่งและป้องกันอาวุธประเภทธนูและดาบได้เป็นอย่างดี

        ทว่าใบมีดขนาดใหญ่ที่ถูกยิงออกมานั้นมีความรุนแรงมากกว่าธนูและดาบหลายร้อยเท่าใบมีดสามารถตัดผ่านทหารเกราะหนักของอาณาจักรเมฆาตะวันตกจำนวนมากภายในการยิงเพียงครั้งเดียวแต่ยังไม่ทันที่เหล่าทหารของอาณาจักรเมฆาตะวันตกจะทันตั้งตัวใบมีดชุดที่สองก็ถูกยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง

        “นั่นมันอาวุธอะไรกัน เฟยหลงเจ้าให้ทหารช่างประดิษฐ์อาวุธใหม่ขึ้นมาอีกแล้วใช่ไหม”องค์ชายใหญ่เอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อมองไปยังกองซากศพของเหล่าทหารอาณาจักรเมฆาตะวันตกที่ตายตกไปเป็นจำนวนมาก

        “ใช่แล้ว แต่ข้ายังไม่ได้ตั้งชื่อเลยข้าพึ่งวาดแบบร่างเสร็จและสั่งทำไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ไม่คิดว่าทหารช่างพวกนั้นจะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้จริงๆหากท่านคิดชื่อออกก็ช่วยตั้งชื่อให้ด้วยข้าเองไม่ถนัดเรื่องการตั้งชื่อเท่าไหร่นัก”

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้านี่จริง ๆ เลยข้าจะตั้งชื่อว่าเครื่องจักรสังหารก็แล้วกันดูแล้วมันสามารถสังหารทหารเกราะหนักของอาณาจักรเมฆาตะวันตกได้อย่างง่ายดายเจ้าคิดว่ายังไงกับชื่อนี้บ้าง”

        “แล้วแต่องค์ชายเห็นสมควรก็แล้วกัน”