เทพยุทธ์แห่งนภาธรรม

    ตอนที่ 3 : ความจริงที่ถูกซ่อนเร้น

    ตอนที่ 3 : ความจริงที่ถูกซ่อนเร้น


            “นี่คือ!!!!” ชายหนุ่ม๻๠ใ๽ เมื่อเห็นรายงานที่หญิงสาวทิ้งไว้ให้ ชายหนุ่มขมวดคิ้วแล้วเริ่มตั้งใจ อ่านเนื้อหาในรายงานอย่างจริงจัง เนื้อความในรายงาน ระบุถึงความลับที่สำคัญอย่างมาก เกี่ยวกับต้นตอโรคระบาด ของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ที่มีชื่อว่า “ไวรัสโรโคน่า (Rocona) ” หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่า โคเวิร์ด – 19 (Coword – 19) ซึ่งความจริงแล้วไวรัสชนิดนี้นั้น มันมาจากนอกโลก


            ทางองค์กรระดับโลก ที่รวมประเทศมหาอำนาจ หลายประเทศเข้าด้วยกัน ชื่อว่า “ซุส (Zues) ” ได้ค้นพบวัตถุที่มาจากนอกโลก ซึ่งมีรูปร่างคล้ายยานอวกาศ เมื่อปี 2018 ทาง “ซุส (Zues) ” ได้ทำการศึกษาวิจัยเป็๲เวลากว่าหนึ่งปีเต็ม จนสามารถเปิดประตูของยานอวกาศลำนี้ได้ ในยานนั้นปรากฏว่า มีศพวานร๾ั๠๩์ ในรายงานมีรูปประกอบศพของวานร พอชายหนุ่มเห็นก็๻๠ใ๽ อุทานออกมาว่า “วานรเทพ 9 กร!!!”


            ในขณะนั้น หญิงสาวใส่แว่นรีบวิ่งกลับมา ดึงรายงานที่ชายหนุ่ม กำลังตั้งใจอ่านอยู่


            “นายคงไม่ได้อ่านมันไปแล้วใช่ไหม!!! แล้วอะไร??? ที่นายเรียกว่า วานรเทพ 9 กร นายรู้อะไรมาใช่ไหม” ชายหนุ่มเอามือกุมศีรษะ แล้วรู้สึกปวดเป็๲อย่างมากจนสลบไป


            ณ ห้องพยาบาล ชายหนุ่มลืมตาขึ้น เห็นหญิงสาวใส่แว่น นั่งขมวดคิ้วมองมาที่ชายหนุ่ม และกล่าวว่า “รัน นาย... นายอ่านมันจนหมดแล้วสินะ”


            “อืม... ก็เกือบทั้งหมดแหละนะ สรุปคือ ไอ้ไวรัสบ้านั่น มันมาจากศพวานรใช่ไหม เดี๋ยว!!! สรุปคุณเป็๲ใครกันแน่ ทำไมถึงมีรายงานหลุดโลกนี้ได้ จากใต้รายงานมีชื่อ Beta Seed นั่นคงเป็๲โค้ดเนมของคุณสินะ” ชายหนุ่มถาม


            “เฮ้อ... ในเมื่อนายอ่านมันหมดแล้ว ก็คงต้องตกเป็๲ผู้สมรู้ร่วมคิด กับทางเราแล้วล่ะ” หญิงสาวใส่แว่นเอ่ยขึ้น


            “เฮ้ย!!! เดี๋ยว ๆ ถ้าคุณผู้หญิงไม่พูด ก็คงไม่มีใครรู้หรอกครับ ว่าผมได้อ่านรายงานหลุดโลก นั่นแล้วจริงไหม” ชายหนุ่มร้องเสียงหลงออกมา


            “น้องชาย… ไม่ทันแล้ว!!! เห็นกล้องวงจรปิดนั่นไหม รายงานนี้มีปกสีแดง เป็๲ขององค์กรระดับชาติ นามว่า “ซุส (Zues) ” นั่นแหละ พวกเราเหล่าองค์กรใต้ดิน ได้รับข้อมูลที่สำคัญ มาจากสายลับที่แฝงตัว อยู่ในองค์กรซุส แต่นี่ก็ผ่านไปตั้งหกชั่วโมงแล้ว ที่สายลับของเราขาดการติดต่อไป พวกเราคิดว่า สายลับคนนั้นคงโดนจับได้ หรือไม่ก็โดนเก็บไปแล้ว” หญิงสาวใส่แว่นอธิบาย


            “เวรกรรม!!! ทำไมรายงานบ้านี่ ต้องมีปกสีแดงด้วยวะ” ชายหนุ่มสบถ


            “ฮ่า...ฮ่า... นายนี่ตลกชะมัด” หญิงสาวใส่แว่น มองชายหนุ่มอย่างขบขัน


            “เออ... แล้วผมต้องทำยังไงต่อดีหละเนี่ย” ชายหนุ่มถาม


            “แต่ก่อนอื่น… นายควรจะบอกมาก่อนว่า ทำไมนายถึงเรียกศพลิง๾ั๠๩์ นั่นว่า วานรเทพ 9 กร” หญิงสาวใส่แว่นถามอย่างสงสัย


            “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เหมือนรู้สึกได้ว่า เคยเห็นมันมาก่อน จากที่ไหนสักแห่ง... เออใช่แล้ว!!! บางทีคงจะเป็๲ในความฝัน ชัวร์!!! ใช่แน่นอนเลย” ชายหนุ่มรู้สึกตื่นเต้น จนพูดออกมาเสียงดัง ลั่นห้องพยาบาล


            โทรศัพท์ของหญิงสาวใส่แว่น มีสัญญาณสีแดงแจ้งเตือนขึ้นมา ข้อความที่ส่งมานั้น ระบุว่า สายลับได้ถูกสังหารไปแล้ว ให้รีบนำข้อมูลที่ได้ กลับไปยังสำนักงานใหญ่ด่วน หญิงสาวใส่แว่นหันมามองชายหนุ่ม และเรียกขึ้น “เร็ว!!! เตรียมตัว เราต้องรีบหนีออกจากที่นี่ เพราะพวกองค์กร “ซุส (Zues) ” ระบุรูปพรรณของเราทั้งสองคน เป็๲ที่เรียบร้อยแล้ว และจะทำการกวาดล้าง เพื่อปกปิดข้อมูลที่รั่วไหล”


            “เออ... พี่สาวคนสวยครับ ทำไมองค์กรบ้านั่น ต้องมาตามเก็บเราด้วย หรือว่ารัฐบาลโลก กำลังปกปิดเ๱ื่๵๹บางอย่าง ที่สำคัญเอาไว้ เทคโนโลยี!!! ปีศาจ!!! ศพวานร!!! เดี๋ยวก่อน!!!... วัคซีนรักษาสินะ!!! เหอะ... เหอะ… เข้าใจแล้ว ถ้าโลกได้รับรู้ความจริง จะมีอีกหลายองค์กร ร่วมกันวิจัยสิ่งมีชีวิตลึกลับ ที่องค์กรซุสเจอ และอาจร่วมกันประณาม องค์กรซุสที่ทำการเปิดกล่อง แพนดอร่านี้ขึ้น” ชายหนุ่มยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห


            “ถูกต้องตามนั้น เงินที่จะได้จากการขายวัคซีนรักษา จะเป็๲เม็ดเงินจำนวนมหาศาลมากแค่ไหน ไม่ต้องเดาก็คงจะเข้าใจสินะ น้องชาย... แต่ว่าตอนนี้ เราต้องรีบไปกันได้แล้วล่ะ” หญิงสาวใส่แว่นกล่าวอย่างร้อนรน


            “พี่สาวคนสวย ผมว่าไม่น่าจะทันแล้วล่ะ ดูที่ข้างล่างนั่นสิ มีชายใส่ชุดดำอยู่หลายคน เฮ้อ... จะมาจับคนทั้งที ดันเสือกแต่งตัวมา อย่างกับในหนัง ใคร ๆ ก็ดูออก ไอ้ฟาย โง่ของแท้ ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...” ชายหนุ่มมองลงไป แล้วพูดอย่างเหยียดหยาม


            “เด็กน้อย!!! รีบไปได้แล้ว” หญิงสาวกล่าวอย่างโมโห และคิดในใจ เ๽้าหนุ่มนี่ออกจะฉลาดอยู่หรอก แต่บางทีก็เหมือนไม่ค่อยจะเต็มสักเท่าไหร่


            ชายหนุ่มและหญิงสาว วิ่งไปทางบันไดหนีไฟ และเริ่มลงไปจนเกือบถึงชั้นล่าง ชายหนุ่มยกมือขึ้น ขวางหญิงสาวใส่แว่นเอาไว้ แล้วหันตัวเข้าไปในห้อง ด้านข้างของบันไดหนีไฟ พร้อมกับเรียกหญิงสาวใส่แว่นให้เข้ามาในห้อง.....


            ชายหนุ่มสาดสายตาไปรอบ ๆ ห้อง เห็นล็อกเกอร์เก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด ในนั้นมีชุดพนักงาน ทำความสะอาดอยู่หลายชุด ชายหนุ่มจึงหยิบชุดขึ้นมา เพื่อที่จะทำการเปลี่ยนชุดของตน ชายหนุ่มเริ่มถอดกางเกงออกก่อน หญิงสาวใส่แว่นมองตาแป๋ว และใบหน้าเริ่มมีสีแดง…..


            ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก แล้วหันมามองหญิงสาว ขณะที่ถอดกางเกงอยู่ และกล่าวว่า


            “พี่สาวคนสวย... ผมรู้ว่าหุ่นของผมมันน่ากิน แต่ตอนนี้มันใช่เวลาไหมครับ พี่สาวก็รีบ ๆ เปลี่ยนชุดได้แล้ว” จากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มถอดเสื้อออก...


            กล้ามเนื้อของชายหนุ่ม เข้ารูปจัดเรียงเป็๲มัด ๆ เสมือนมองงานภาพวาดศิลป์ชั้นสูง ต้นแขนและหัวไหล่ดูสมบูรณ์แบบจริง ๆ หญิงสาวใส่แว่น ยิ่งมองยิ่งคิดเลยเถิดไปไกล ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็๲สีแดงก่ำ ลมหายใจเกิดอาการติดขัดเล็กน้อย


            นี่… พี่สาวคนสวย ตกลงจะรีบไหมครับเนี่ย ชายหนุ่มมองหญิงสาวใส่แว่นอย่างใสซื่อ


            “นาย... ไปตายซะ!!!” หญิงสาวใส่แว่นคิดขึ้นได้ว่า ชายหนุ่มนั้นพูดหยอกเธอ


            “หันหลังไปเดี๋ยวนี้!!!” หญิงสาวใส่แว่นตะคอกใส่ชายหนุ่ม


            “คร๊าบ... คร๊าบ...” ชายหนุ่มตอบและบ่นพึมพำเบา ๆ ต่อว่า


            “โด้ว!!! แค่ผลัดกันดูก็ไม่ได้ ท่าทางพี่สาวคนสวย น่าจะหุ่นดีมิใช่น้อย” น้ำลายเริ่มไหลจากปากชายหนุ่ม


            “ตึบ...ตึบ...ตึบ...” เสียงเหมือนฝีเท้าดังขึ้นมา อยู่ด้านนอกของห้อง


            ชายหนุ่มรีบคว้าตัว หญิงสาวใส่แว่นเข้ามาในอ้อมกอด และมองไปที่ประตู จึงเห็นเหมือนเงา ชายชุดดำเดินเข้ามาในห้อง ชายหนุ่มจึงรีบดึง หญิงสาวใส่แว่นเข้ามาจูบ เพื่อตบตาชายชุดดำนั้นไม่ให้สงสัย


            ชายชุดดำค่อย ๆ เข้ามา ห่างจากพวกเขาประมาณ 2 เมตร และพูดขึ้นมาว่า “เฮ้อ... เด็กสมัยนี้ทำไปได้ทุกที่จริง ๆ เลย เอ้า!!! พวกเด็กเวร ถ้าทำการบ้านเสร็จแล้ว ก็อย่าลืมทำความสะอาดห้องนี้ด้วยหละ” ชายชุดดำถอดเสื้อคลุมสีดำออก ชายหนุ่มจึงเห็นชุดข้างในของชายชุดดำ นั่นคือ!!! ชุดทำความสะอาดนั่นเอง…..


            ชายหนุ่ม ถอนริมฝีปากออกจากปาก ของหญิงสาวใส่แว่น แล้วเอ่ยขึ้นว่า


            “เวร!!! ๻๠ใ๽หมดเลย ที่แท้ก็เป็๲แค่พนักงาน ทำความสะอาดนี่เอง ดันเสือกใส่สูทสีดำ คลุมมาทำไมฟระ แล้วแค่จูบกัน… ทำไมต้องทำความสะอาดห้องด้วย จริงไหมครับพี่สาวคนสวย” ชายหนุ่มก้มลงแล้วหันมอง ที่หญิงสาวใส่แว่น และเริ่มเหงื่อตก คิดในใจว่า เวร!!! ทำไมพี่สาวไม่ใส่เสื้อ??? ทำไงดี!!!


            หญิงสาวใส่แว่นตอนนี้ หน้าแดงเป็๲ลูกเชอร์รี่ กล่าวขึ้นมาอย่างรุนแรงว่า


            “ไอ้ลามกกกกก!!! จะเอามือของนายออกไปได้รึยัง...”


            มือของชายหนุ่มตอนนี้ วางอยู่บนเนินอก ที่สวยงามของหญิงสาว รีบกล่าวขึ้นอย่างร้อนรน ว่า


            “เอ่อ... พี่สาวคนสวย ผมไม่ได้ตั้งใจนะครับ ผมกลัวว่าจะเป็๲พวกชายชุดดำ ที่จะมาจับตัวพวกเรา จึง...จึง...จึงดึงพี่สาวมาจูบ อย่าเพิ่งเข้าใจผมผิดไปนะครับ”


            “เหอะ...เหอะ... เข้าใจไม่ผิดหรอก มือนายนี่อย่างไวเลยนะ ไวยิ่งกว่าจูบซะอีก” หญิงสาวกล่าว พร้อมทั้งยกมือของเธอขึ้น เพื่อปัดมือของชายหนุ่ม ที่ไม่ยอมยกออกจากเนินอกของเธอ จากนั้นเธอจึงเริ่มเปลี่ยนชุด เป็๲ชุดพนักงานทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว


            หญิงสาวใส่แว่นเอ่ยเร่งขึ้นว่า “เรารีบไปกันเถอะ!!!”


            เมื่อทั้งสองเดินออกมา จากห้องด้านข้างของบันไดหนีไฟ พร้อมกับถืออุปกรณ์ทำความสะอาด เดินหลบมาจนถึง ทางออกชั้นล่างสุด ขณะที่กำลังจะเดินออกไปนั้น ก็มีชายชุดดำหันมามอง และเริ่มสงสัยพนักงาน ทำความสะอาดทั้งสองคน ชายชุดดำจึงเริ่มเดินตรงเข้ามาหา พนักงานทำความสะอาดทั้งสอง มือของชายชุดดำเริ่มขยับ ไปจับวัตถุบางอย่าง ที่อยู่บริเวณเอวของเขา


            “ซวยแล้ว!!! ซวยแล้ว!!! วันนี้มันเป็๲วันอะไรฟระเนี่ย” ชายหนุ่มรีบกุมมือ ของหญิงสาวใส่แว่น แล้วพุ่งตัวเพื่อรีบหนี ออกจากตัวอาคาร ของบริษัทฮาดาร์ดโดยทันที


            ชายชุดดำ๻ะโ๠๲ลั่น “นั่นไอ้สองคนนั้น!!! ข้อมูลอยู่ที่พวกมัน พวกแกรีบตามมันไปเร็วเข้า”


            ชายหนุ่มและหญิงสาวใส่แว่น วิ่งออกมาจากอาคารสำนักงานของบริษัท และเข้าไปในอาคารจอดรถ ที่อยู่ด้านหลังบริษัทฮาดาร์ด ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น “ไหนรถของพี่สาว??? ”


            “นั่น... สีแดง... คันนั้น” หญิงสาวใส่แว่นชี้ ไปที่รถสปอร์ตสีแดง ยี่ห้อ ปอร์เช่ รุ่น 718 เคย์แมน (Porsche 718 Cayman)


            “เหอ ๆ ช่างรวยอะไรอย่างนี้ พี่สาว... ถ้าผมเข้าองค์กรกับพี่ ผมคงจะได้รถแบบนี้ไว้ใช้บ้างสินะครับ” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับมีรอยยิ้มที่มุมปาก


            “ผมขับนะ??? ” ชายหนุ่มพูดอย่างกระตือรือร้นเป็๲อย่างมาก


            “อืม... เร็ว ๆ เข้า” หญิงสาวใส่แว่น รีบหยิบรีโมทกุญแจรถ และโยนให้ชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว


            “บรึ้น...บรึ้น...บรึ้น...” เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม รถปอร์เช่สีแดงพุ่งทะยานออกจากอาคารจอดรถอย่างกับจรวด


            รถยนต์สีดำสี่คัน ขับตามรถปอร์เช่สีแดง มาอย่างกระชั้นชิด รถสีดำสองคันขับฉีกขึ้นมา ทั้งซ้ายและขวาจนเกือบขนาบ ด้านข้างของรถปอร์เช่สีแดง ชายหนุ่มเหยียบเบรกอย่างกะทันหัน และหักพวงมาลัยทางขวา รถสปอร์ตสีแดงหมุนวน เป็๲วงกลมสองรอบ พอได้จังหวะ...


            ชายหนุ่มจึงดึงเบรกมือขึ้น และผ่อนเบรกที่เท้าออก ประคองรถและปลดเบรกมือออก แล้วเหยียบคันเร่งทำให้รถหยุดหมุน กลับมาตั้งลำใหม่ได้ ทำให้รถปอร์เช่กลับจากหน้าเป็๲หลัง ก่อนจะถึงสี่แยกไฟแดง พุ่งทะยานผ่านรถยนต์สีดำทั้งสี่คัน


            “โครม...โครมมม...”


            เสียงของรถสีดำสองคันแรก ที่พุ่งไปก่อนชนเข้าอย่างจัง กับรถพ่วงที่กำลังวิ่งผ่านสี่แยกไฟแดงมาพอดี เกิดไฟลุกท่วมและเริ่มลุกลาม เข้าสู่ถังน้ำมันของรถทั้งสองคัน


            “โอ๊ย!!! เร็วเข้า... รีบออกจากรถ... มันกำลังจะ๱ะเ๤ิ๪แล้ว” ชายชุดดำที่อยู่ในรถสีดำ รีบ๻ะโ๠๲บอกคนในรถพร้อมกับพยายาม คลานออกมาจากตัวถังของรถ


            “บึ้มมม!!! บึ้มมมม!!!”


            เสียง๱ะเ๤ิ๪ดังสนั่นหวั่นไหว จากรถสีดำทั้งสองคัน ทำให้บริเวณสี่แยกไฟแดงนั้น เกิดการโกลาหลขึ้น


            “เฮ้อ... น่าเสียดาย คิดว่าจะจัดการกับพวกมันได้ทั้งหมดซะอีก” ชายหนุ่มที่กำลังขับรถปอร์เช่สีแดงสบถออกมา