ฉันโดน เจ้านายอาหรับ Nc40+++

มะนาวสะอื้นไห้ห่วงมาริสา ทาริกวางแผนซ้อนกลโดยส่งกำลังพิเศษใช้มะนาวตัวปลอมไปจุดนัดพบแลกตัวประกัน

"มาดามไม่ต้องห่วงนะครับ... ผมใช้ทีมการ์ดสปอยสลับตัวมาดามตัวปลอมในชุดส่าหรีคลุมหน้า ส่วนมาดามตัวจริงต้องรออยู่ในเต็นท์ที่พักพิกัดลับชายแดนทรายที่มีกำลังป้องกันหนาแน่นครับ" ทาริกเอ่ยอธิบายแผนงานปลอบโยน

คาริมจัดแจงอาวุธหนักนำทัพรบพิเศษบุกเข้าควบคุมจุดนัดพบที่พรมแดนทรายทันที เพื่อเตรียมซุ่มสอยหัวซาเมียร์และช่วยชีวิตมาริสา ฉันถูกนำตัวไปเก็บซ่อนซ่อนตัวแยกภายในค่ายเต็นท์ทหารพรางชั่วคราวกลางเนินทรายหุบเขาเวิ้งกว้างใหญ่ที่ห่างไกลพิกัดหลักสามกิโลเมตร

ฉันสวมชุดส่าหรีสั้นโปร่งบางสีเหลืองทองที่คาริมชอบ เดินไปมาในเต็นท์พักผ่อนด้วยความตระหนกใจคอไม่ดี ลมทะเลทรายอุ่นร้อนพัดผ่านช่องระบายเต็นท์ประทะตัวตึงอกคัพ E ขยายตัวกอดพะวงชีวิตกังวลถึงความปลอดภัยของมาริสาและพวกเขาทั้งสองคนรวมถึงครรภ์แฝดน้อยในท้อง

ทว่าในเวลาหกโมงเย็น ทันใดนั้นมีเสียงปืนและเสียงระเบิดดังก้องสะท้านเนินทรายเต็นท์ค่ายของฉัน!

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

"พวกมันบุกมาทางทิศเหนือ! ยิงคุ้มกันมาดามมะนาวเดี๋ยวนี้!" เสียงการ์ดหัวหน้าค่ายคุมตะโกนลั่น

เกิดอะไรขึ้นกันแน่! ฉันเบิกตากว้างตระหนกวิ่งพรวดพราดเตลิดออกจากเต็นท์ พบเห็นทีมคุ้มกันของฉันปะทะยิงปืนรัวดุเดือดกับการ์ดรับจ้างชุดคลุมหัวสีดำ และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวคือ การ์ดคุ้มกันคนไทยคนหนึ่งของคาริมกลับชักปืนยิงหัวเพื่อนทหารข้างตัวตายคาที่อย่างโหดเหี้ยม! มันคือหนอนบ่อนไส้ทรยศที่ลอบนำส่งพิกัดเต็นท์ซ่อนตัวสำรองของฉันไปขายแลกเงินให้กับซาเมียร์!

"มาดามมะนาวอยู่นี่! จับกุมตัวขึ้นรถด่วน!" การ์ดหนอนบ่อนไส้ชี้มือสั่งพวกคนร้าย

ฉันตื่นเต้นตระหนกสุดเสียง ก้าวเท้าเปลือยเปล่าวิ่งหนีเตลิดทุรนทุรายลุยไปตามเนินทรายหยาบร้อนผ่าว ส่าหรีสีเหลืองทองเปียกปอนฝุ่นทรายเป่าปลิวเผยเรียวขาและแก้มก้นสะโพกขาวผายสั่นระริกวิ่งหนี ทว่าขาเรียวเล็กก้าวหนีไม่พ้นทหารรับจ้างร่างยักษ์สามคนที่กวดตามเข้ามากดจับร่างของฉันล้มลื่นไถลลงเนินทราย

"กรี๊ดดด! ปล่อยนะ! ปล่อยฉันกับลูก!" ฉันกรีดร้องสะอื้นไห้ขัดขืนสุดพลัง ดิ้นรนเตะถีบแต่โดนสมุนซาเมียร์รวบจับข้อมือไขว้หลังกระชากดึงเส้นผมยาวเหยียดลากร่างของฉันขึ้นท้ายรถกระบะทหารแล่นตลบลุยฝุ่นทรายหนีหายไปในความมืดสลัว

ฉันถูกพาลากตัวกระชากโยนลงบนพื้นพรมขนสัตว์หนานุ่มในเต็นท์ทหารขนาดใหญ่สีดำทมิฬกลางทะเลทรายเขตอบอุ่น คอหอยของฉันตึงแน่นกลัวขีดสุด พยายามตะเกียกตะกายคุกเข่าพยุงตัวขยับดึงส่าหรีขาดวิ่นปิดยอดอกคัพ E ป้านแดง

ยามแสงไฟสลัวสาดส่องลงมาจากโคมเต็นท์ เผยให้เห็นรองเท้าทหารบู้ทหนังเหยียบสะกดอยู่ริมพรมหน้าฉัน เมื่อฉันปรือตาเงยหน้ามองขึ้นช้าๆ ฉันก็ต้องใจสะกิดวูบช็อกตะลึงตกใจสุดชีวิต! ชายวัยกลางคนที่ยืน แสยะยิ้มชั่วร้ายหราดวงตาแดงก่ำถมึงทึงเปี่ยมแค้นร้ายป่าเถื่อนหนวดยาวรุงรังเหนือหัวของฉันคือ ซาเมียร์!

ซาเมียร์ก้าวเท้าเหยียบกรายเข้ามาจนชิดปลายคางของฉัน มือใหญ่หยาบกร้านบีบปลายคางดึงขึ้นมาบังคับสบสายตา แววตาคลั่งแค้นปนราคะป่าเถื่อนสะใจกวาดจ้องส่าหรีเหลืองทองโปร่งที่ปูดโปนนูนเต้า E ชูชันสู้ไฟสลัว

"เป็นยังไงมะนาว... นึกว่าจะหนีจากกรงของฉันกลับป้อมคาริมแล้วจะพ้นเงื้อมมือของฉันเหรอ?" ซาเมียร์คำรามพร่ากลิ่นละมุนไวน์ปนควันทราย "ทรวดทรงเธอนี่มันยิ่งแน่นตึงกระตุ้นอารมณ์กระสันแค้นขีดสุดของฉันจริงๆ คืนนี้แกไม่รอดแน่!"

ฉันได้แต่นอนสะอื้นไห้กุมท้องน้อยประคองเด็กแฝดสั่นระริกไปทั้งร่าง ความปวดหน่วงตึงบีบรัดหน้าท้องสะท้อนความตระหนกกลัวลึกจับขั้วหัวใจในดินแดนพรมแดนทรายนรกนี้ในวินาทีถัดไป!